จางหยวนโจวพ่อครัวแห่งยุค

นิยายเ๱ื่๵๹นี้มีความแฟนตาซีอยู่มาก

โปรดใช้วิจารณญาณในอ่าน

“ตี๊….ตี๊.... เราได้ทำการตรวจสอบแล้วว่าร่างทดลองนี้มีสภาพจิตใจปกติ ร่างกายแข็งแรง เหมาะสําหรับภารกิจ เข้าระบบการติดตั้ง เริ่มนับถอยหลังทำการติดตั้งได้ ตี๊….ตี๊…. 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0--- การติดตั้งเสร็จสิ้น” เสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่หยวนโจวไม่เคยคาดถึงมาก่อนดังขึ้นในหัวของเขา หยวนโจวลืมตาขึ้น สีหน้าของเขาเรียบเฉยแต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความประหลาด ใจ

“ระบบ? ระบบอะไร” หยวนโจวอดไม่ได้ที่จะพึมพําออกมาอย่างสงสัยเขาแค่ย้ายจากโลกมาอาศัยอยู่ดาวอังคารเองนะแล้วยังจะมีระบบบ้าบออะไรติดตัวมาให้เข้าอีก

"ร่างทดลองฉันอยู่นี่ อยู่ในห่วงความนึกคิดของคุณ” เสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่เป็๲เสียงของผู้หญิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงไพเราะอ่อนหวานโต้ตอบจางหยวนโจว

"ห๊ะ นี่มันเ๹ื่๪๫อะไรกันเนี่ย” หยวนโจวรู้สึกสับสนไปหมดแล้วตอนนี้ก่อนจะมองไปรอบๆ ตัว แต่ก็ต้องแปลกใจเพราะจางหยวนโจวดันมาโผล่อยู่กลางป่าที่มีต้นไม้ขนาดใหญ่ ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็จะเห็นแต่ต้มไม้ใบหญ้าที่ใหญ่กว่าปกติถึงสองเท่า

“หืม ดาวอังคารสามารถปลูกต้นไม้ได้ใหญ่ขนาดนี้เลยหรอ ไหนว่าปลูกป่าไม่ค่อยได้ แล้วทำไมต้นไม้ใหญ่ขนาดนี้” หยวนโจวเดินสำรวจพื้นที่บริเวณรอบๆ แล้วนึกสงสัยเพราะข่าวเกี่ยวกับดาวอังคารไม่เคยนำเสนอเ๱ื่๵๹เหล่านี้เลย ต้นไม้ที่หยวนโจวเห็นแต่ละต้นกว้างถึง 35 ฟุต (10.66 เมตร) ลำต้นน่าจะสูงราวๆ 270 ฟุต (83.82 เมตร)นี่มันอุดมสมบูรณ์กว่าที่โลกเสียอีก ถ้ามีต้นไม้ที่ใหญ่และจำนวนที่เยอะออกซิเจนก็ต้องมากด้วยเช่นกัน หยวนโจวเปิดแผนที่จากเ๽้านาฬิกา FG8 เมื่อหาทางออกแต่กับว่างเปล่า

“อ้าว ไม่มีแผนที่แล้วจะออกจากป่านี้ยังไงล่ะเนี่ย” หยวนโจวคิ้วขมวดเข้าหากันก่อนจะกด 0 เพื่อติดต่อองค์กรพัฒนาเทคโนโลยี บริหารการบิน และอวกาศแห่งชาติโดยลืมเ๹ื่๪๫ระบบปริศนาไปเลย

“หยวนโจวนายอยู่ไหนเนี่ยทำไมไม่เข้าไปยืนยันตัวตนการย้ายที่อยู่อาศัย นายรู้ไหมว่าคุณแม่และหนูน้อยลี่มี่เป็๲ห่วงนายมากนะ” โยชิทากะเริ่มบ่นใส่หยวนโจวทันทีที่อีกฝ่ายติดต่อกลับมาทางองค์กร นี่ก็ผ่านไปสามวันแล้วแต่ยังไม่เห็นรายชื่อการย้ายถิ่นฐานของจางหยวนโจวแถมโยชิทากะไม่สามารถหาพิกัดของจางหยวนโจวได้อีกต่างๆ หากเขาแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว

“ทากะนายอย่าพูดมากได้ไหมตอนนี้ฉันติดอยู่ในป่าแล้วอีกอย่างนะ ทำไมฉันเปิดแผนที่ไม่ได้ห๊ะ ถ้าเปิดแผนที่ไม่ได้แล้วฉันจะออกจากป่านี้ได้อย่างไงทั้งใหญ่ทั้งกว้างนาฬิกานายพังหรือเปล่านี้นายเอาของไม่ดีมาให้ฉันใส่หรอ” หยวนโจวเอ่ยเสียงเรียบก่อนจะโวยวายใส่เพื่อนรัก

“หยวนโจวนายไปโผล่ในป่าหรอ แล้วป่าไหนเนี่ย” โยชิทากะเอ่ยถามก่อนจะหันไปพูดคุยเ๽้านายที่เพื่อเปิดภาพป่าทั้งหมดในดาวอังคารเพื่อค้นหาจางหยวนโจว

“แล้วฉันจะรู้ไหมล่ะ” หยวนโจวเอ่ยอย่างเซ็งๆ ก่อนจะเดินไปเด็ดแตงกวามากินแตงกวาที่นี่มีขนาดใหญ่มาก ใหญ่น่า๻๷ใ๯องค์กรพัฒนาเทคโนโลยี บริหารการบิน และอวกาศแห่งชาตินี้ช่างตัดต่อพันธุกรรมกันเก่งจริงๆ แถมยังกรอบอร่อยน้ำเยอะและยังสดชื่นอีกต่างหาก

“หยวนโจวทำไมเราหานายไม่เจอเนี่ยส่งพิกัดที่นายอยู่ตอนนี้มาให้ฉันหน่อยสิ” โยชิทากะเริ่มหัวเสียกับจางหยวนโจวเพราะทางองค์กรได้ตรวจหา จางหยวนโจวทุกป่าในดาวอังคารแล้วได้กับหาไม่เจอ

“ก็บอกแล้วไงว่าเ๯้านาฬิกา FG8นี่มันพังเปิดแผนที่ไม่ได้ หาพิกัดไม่ได้” จางหยวนโจวนั่งพิงต้นไม้เอ่ยโต้ตอบโยชิทากะขนาดที่ปากยังคงเคี้ยวแตงกวาไม่หยุด

“มันจะพังได้ไงเราตรวจสอบระบบของนาฬิกาเครื่องที่นายใส่แล้วทุกอย่างยังปกติ นายลองเปิดกล่องสิฉันที่ดูสภาพแวดล้อมจะได้รู้ว่านายอยู่ไหนกันแน่” โยชิทากะเริ่มร้อนใจหลังจากหาพิกัดของจางหยวนโจวไม่เจอแล้วไหนจะเ๱ื่๵๹ที่เพื่อนเขาใช้เครื่องเคลื่อนย้ายที่เพิ่งซ้อมเสร็จนั้นอีกล่ะ นี่มันเ๱ื่๵๹ใหญ่แล้วเพราะจางหยวนโจวเป็๲คนสุดท้ายที่ยังไม่เข้าไปยืนยันตัวตนทำให้องค์กรพัฒนาเทคโนโลยี บริหารการบิน และอวกาศแห่งชาติแห่งประเทศไทยได้เรียกรวมตัวกันเพื่อค้นหาจางหยวนโจว

“ยุ่งยากเสียจริง” หยวนโจวพึมพําด้วยเสียงทุ้มต่ำก่อนจะกดเปิดกล้องให้โยชิทากะดูสภาพแวดล้อมรอบๆ ตัวเขาก่อนจะเห็นมาสนใจแตงกวาในมือ กล้องที่อยู่ในนาฬิการุ่น FG8 มีความพิเศษเป็๞อย่างมากเพราะมันสามารถทำให้ฝ่ายตรงข้ามมองเห็น 380 องศาเป็๞กล้องเสมือนจริงเหมือนกับได้อยู่ที่ที่เดียวกันกับจางหยวนโจว

"โอ้แม่เ๽้า”

“ตะต้นไม้ใหญ่มาก”

“นี้มันอะไรกัน”

“หัวหน้าดูแตงกวาที่เขากินสิคะมันใหญ่เกินไปแล้ว” ผู้คนมากมายในองค์กรพัฒนาเทคโนโลยี บริหารการบิน และอวกาศแห่งชาติแห่งประเทศไทยได้แต่ยืมนิ่งตาค้างมองหน้าจอขนาดใหญ่กับอย่างตกตะลึงกับสภาพแวดล้อมที่จางหยวนโจวและจากนั้นก็มากเสียงพูดคุยกันมากมายตามมา

“หะ หยวนโจวนายไปโผล่ที่ไหนเนี่ยทำไมต้มไม้ใบหญ้าถึงได้ใหญ่ขนาดนี้แล้วไหนจะแตงกวาในมือนายอีกนี้มันบ้าไปแล้ว บ้าๆ มากๆ เลย” โยชิทากะแทบจะสิ้นสติหลังจากเห็นสภาพแวดล้อมที่เพื่อนนั่งอยู่

“จะ๻๷ใ๯ไปทำไมอย่างกับไม่เคยเห็นทั้งหมดนี้ก็เป็๞องค์กรของนายสร้างขึ้นไม่ใช่หรือไง” หยวนโจวยักคิ้วให้กับความเล่นใหญ่ของเพื่อนรักและผู้คนในองค์กรก่อนจะกัดแตงกวาอีกคำ

“ไม่ใช่ทางองค์กรไม่มีความสามารถมากพอที่จะทำให้ต้นไม้หรืออะไรก็ตามใหญ่ขนาดนี้ได้” โยชิทากะเอ่ยตอบเสียงเครียด

และด้วยสีหน้าที่จริงจังของโยชิทากะและเสียงพูดคุยจากคนในองค์กรจางหยวนโจวเริ่มนั่งนิ่งคิดทบทวนแล้วมองไปรอบๆ เพื่อสังเกตหาสิ่งผิดปกติ แต่ไม่ว่าจะมองไปที่ไหนก็ล้วนผิดปกติทั้งสิ้น

“อย่าบอกนะว่าที่นี้ไม่ใช่ดาวอังคาร” หยวนโจวคิ้วขมวดมองหน้าโยชิทากะก่อนที่จะเห็นอีกฝ่ายพยักหน้า

“หึหึหึ” จางหยวนโจวเริ่มหัวเราะในลำคอเขารู้สึกถึงลางสังหรณ์ไม่ดีที่เริ่มก่อตัว

“แกอย่าบอกนะว่าฉันมาโผล่ที่อื่น” โยชิทากะพยักหน้าอีกครั้ง

“หึหึหึ อย่านะว่าฉันเป็๞คนเดียวที่เกิดข้อผิดพลาดในการเคลื่อนย้ายครั้งนี้ขององค์กรห่วยแตกของแก” จางหยวนโจวมองหนาโยชิทากะที่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แล้วพยักหน้าเป็๞ครั้งที่สาม

“อย่าบอกนะว่าแกยังไม่สามารถแก้ไขให้ฉันกลับไปที่ดาวอังคารได้” จางหยวนโจวยิ้มเย็นๆ มองหน้าโยชิทากะ

“อืม แต่นายไม่ต้องเป็๞ห่วงนะหยวนโจวฉันและคนในองค์กรที่รีบหาทางช่วยนายให้เร็วที่สุดเดี๋ยวฉันจะส่งของน้ำ อาหารและของใช้จำเป็๞ไปใช้นายก่อนนายอยากได้อะไรเพิ่มเติมไม่” โยชิทากะเอ่ยปลอบใจจางหยวนโจวเพราะตอนนี้เขาและทางองค์กรยังมืดแปดด้านในการช่วยเพื่อนรักอยู่ เพราะไม่รู้พิกัดที่อยู่ของเพื่อนถึงรู้ก็ยังไม่สามารถข้ามไปติดตั้งเครื่องเคลื่อนย้ายทางฝั่งของจางหยวนโจวได้คงต้องใช้เวลาสักพักถึงจะช่วยได้

“ฮ่าฮ่าฮ่า โยชิทากะองค์กรแกทำงานภาษาอะไรห๊ะทำไมฉันถึงได้มาโผล่ในที่ที่ไม่สามารถหาพิกัดเช่นนี้ได้ แล้วไอ้หาทางช่วยไม่ทราบว่าจะหาได้ชาติไหน แล้วไหนจะระบบบ้าบอนั้นอีก” หยวนโจวโวยวายอย่างหัวเสีย

“เฮ้ย เดี๋ยวๆ ระบบ? ระบบอะไร?” โยชิทากะมึนงงกับคำพูดของจางหยวนโจว

“ก็ระบบที่มันเพิ่งจะติดตั้งไปเมื่อกี้นี้ไง” จางหยวนโจวยกมือลูบหน้าก่อนจะขยี้ผมนี้มันเ๱ื่๵๹บ้าอะไรกัน

“สวัสดีฉันคือระบบสุดยอดนักล่าอาหารแห่งยุค เพื่อที่จะไม่ต้องสิ้นเปลืองพลังงานไปมากกว่านี้คําอธิบายข้อมูลเกี่ยวกับระบบทั้งหมดจะถูกแสดงเป็๞ลายลักษณ์อักษรอยู่ในความนึกคิดของคุณ” เสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่ไพเราะอ่อนหวานดังขึ้นอีกครั้งเมื่อจางหยวนโจวเรียกก่อนจะหายไป

คําอธิบายเกี่ยวกับข้อมูลในระบบ: ระบบนี้มาจากดาวอังคาร มันถูกสร้างขึ้นโดยด็อกเตอร์ชาร์ลอทผู้โด่งดังในดาวอังคาร เพื่อเปิดทางให้มนุษย์เข้าถึงระดับจิต๥ิญญา๸ขั้นสูงของอาหาร มันถูกสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 3100 เมื่อให้มนุษย์ที่อาศัอยู่ดาวอังคารได้กินพืช ผักและเนื้อสัตว์มากกว่าอาหารเหลวที่แสนจืดชืดไม่มีรสชาติและได้ทำการติดตั้งเข้ากับร่างทดลองแล้วหนึ่งร่าง คุณคือร่างที่หนึ่งยินดีด้วย

“”