ตอนที่ 16 กระบวนท่าเดียว
"รองหัวหน้าซง ลงมือเอง"
"เ้านั่นเสร็จแน่"
"ข้าจะทำให้เ้ารู้จักความน่ากลัวของกลุ่มโจรจันทรเสี้ยว" ปราณปลดปล่อยออกมาจากชายร่างผอม
"ปราณ?" เต้าิ ไม่คิดเลยว่าจอมยุทธลมปราณจะผันตัวมาเป็โจรแบบนี้
"ดี ข้าจะได้ทดสอบพลังปราณข้า" เต้าิ อยากรู้ระดับปราณของตัวเองมานานแล้ว แต่ยังไม่เจอศัตรูที่ทำให้ตนเอาจริงได้เสียที
ไม่นานปราณสีทองเต้าิก็แผ่พุ่งออกมา
"ปราณสีทอง?"
"ที่แท้เ้าก็เป็จอมยุทธ"
รองหัวหน้าซง เข้าใจแล้วว่าเต้าิที่เห็นกลุ่มโจร ทำไมไม่คิดหนีไป แต่ยังกล้าเผชิญหน้าต่อสู้ จัดการพวกโจรซึ่งๆหน้าอีกด้วย
การกล้าทำแบบนี้ได้ ต้องไม่ใช่คนธรรมดา แต่ไม่คิดว่าจะเป็จอมยุทธเช่นนี้
"เ้าหนู แกเป็ใคร มาจากที่ไหนกัน" ชายร่างกำยำ ถามออกมา หลังจากเห็นเต้าิปลดปล่อยปราณสีทองขึ้นมา
"ข้าเป็ใคร มาจากไหน ต้องบอกเ้า?"
สายตาเต้าิ สังเกตุอาการแปลกๆที่เกิดขึ้นกับกลุ่มโจร จึงสงสัยบางอย่างขึ้นมา
"เอาไงดี หัวหน้าหยวน" รองหัวหน้าซง หันมาถามชายร่างกำยำที่เป็หัวหน้ากลุ่มโจรจันทรเสี้ยว นามว่า หยวน ที่กำลังโกรธจัด หลังได้ยินคำพูดตอบกลับของเต้าหลิง
"ไม่เป็ไร จัดการมันไป"
"คนตายไม่สามารถพูดได้"
หัวหน้าหยวน ตอบด้วยน้ำเสียงดุร้าย
ไม่ว่าเต้าิจะเป็ใคร มาจากไหน แค่ตายไปก็จบ
"เหมือนพวกเ้ากลัวอะไรบางอย่างอยู่นะ"
เต้าิ แหย่ออกมาเพื่อสังเกตุท่าทีอีกฝ่าย
"ใครกลัวกัน"
"กลุ่มโจรจันทรเสี้ยวไม่เคยกลัวใคร"
หัวหน้าหยวน ตอบกลับอย่างเรียบง่าย กลับมานิ่งสงบอีกครั้ง ไม่แสดงอาการวิตกกังวลออกมาอีก
"ไม่เลว" เต้าิแปลกใจ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเก็บอาการได้เก่งขนาดนี้
การที่ไม่รู้สึกวิตกกังวล หลังจากตัดสินใจแน่วแน่ว่าต้องฆ่าตนเองออกมาแล้ว ซึ่งเป็ไปได้ว่ากลุ่มโจรจันทรเสี้ยว อาจมีเื้ับางอย่าง
ตูม
ในขณะที่พูดคุยกันอยู่นั่น จู่ๆหมัดรองหัวหน้าซง ลอบโจมตีใส่ใบหน้าเต้าิอย่างรวดเร็ว
ฉั่ว
"เร็ว" เต้าิ หลบได้อย่างหวุดหวิด ไม่คิดว่าอีกฝ่ายลอบโจมตีเช่นนี้ และยังเร็วอีกด้วย
มีแผลเกิดขึ้นครั้งแรกที่ใบหน้าเต้าิ
ตอนนี้เต้าิเริ่มตระหนักได้ว่าตนเองกำลังเผชิญหน้า ต่อสู้กับพวกโจรอยู่ ย่อมไม่มีกติกาใดๆ ทำให้จะโจมตีใส่ตอนไหน เมื่อไหร่ก็ได้
"เ้านั่นหลบหมัดลอบโจมตีของรองหัวหน้าซงได้"
"เป็ไปไม่ได้"
"รองหัวหน้าซง มีปราณยอดยุทธขั้น 6 เ้านั่นจะหลบได้ไงกัน"
ทุกคน ต่างใไม่คิดว่าเต้าิจะหลบได้ แล้วยังเป็การลอบโจมตีอีกด้วย
"ปราณยอดยุทธขั้น 6"
ได้ยินเช่นนั้น ในใจเต้าิพลันตื่นเต้นขึ้นมา
"ไม่เลว ดูเหมือนพอมีฝีมืออยู่บ้าง แต่ก็งั้นๆ"
รองหัวหน้าซง ก็ใออกมาเล็กน้อย
หากอีกฝ่ายเป็จอมยุทธไร้ฝีมือคงหมดสนุกแย่
"ดูท่าว่าเ้าจะสนุกอยู่นะ" เห็นท่าทางอีกฝ่ายที่แสดงออกมา ทำให้เต้าิรู้สึกแปลกใจไม่น้อย แต่หลังจากเห็นปราณสีม่วงของฝ่ายตรงข้ามก็รู้สึกถึงความวิปริต น่าสะอิดสะเอียนได้ทันที
"ข้าจะทรมานเ้าได้นานๆไง" ซง กล่าวอย่างเยือกเย็น
"เข้าใจละ พวกซาดิสม์" ได้ยินเช่นนั้น ก็รู้เลยว่าอีกฝ่ายนิสัยเป็ยังไง
ฟุ่บ ฟิ้ว
ซง ไม่รอช้า เปิดฉากโจมตีใส่อย่างรุนแรง
"เ้านี้ มีวิทยายุทธแปลกๆ" ซง จู่โจมใส่เต้าิต่อเนื่องได้สักพัก แต่กับไม่ถูกอีกฝ่าย นอกจากการลอบโจมตีครั้งแรกเท่านั้น
เพี้ย เพี้ย
ฝ่ามือเต้าิ ปัดป้องการโจมตีของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว สายตาเริ่มชินกับความเร็วของอีกฝ่ายเรื่อยๆ
"มีดีแค่ลมปราณเยอะกว่ารึไง" เสียงยั่วยุดังใส่ซง จนอีกฝ่ายมีสีหน้าเปลี่ยนไป
"เ้านั่นกล้าต่อว่า รองหัวหน้าซง"
กลุ่มโจรจันทรเสี้ยวได้ยินต่างใ ไม่คิดว่าจะมีคนใจกล้าต่อว่ารองหัวหน้าโจรจันทรเสี้ยวด้วย
"หึ ไม่ต้องห่วง"
"ข้าจะให้เ้าเห็นฝีมือที่แท้จริงเดี๋ยวนี้"
จันทรกระพริบ
ฉั่ว
เต้าิ ได้รับาแอีกครั้ง เมื่อการโจมตีอีกฝ่ายเปลี่ยนไป
าแเกิดขึ้นที่ใบหน้า เฉี่ยวดวงตาเต้าิไปเล็กน้อย
"ท่าทำลายดวงตา" หากเบือนหน้าหนีไม่ทัน ป่านนี้เต้าิได้ตาบอดเรียบร้อย
จันทรฉาย จันทรสาดส่อง จันทรฉายแสง
ทักษะรองหัวหน้าซง ถูกใช้ออกมาติดต่อกัน
หลังจากป้องกันได้ไม่กี่กระบวนท่า เต้าิต้องถอยหลบออกมาอย่างรวดเร็ว เมื่อการโจมตีอีกฝ่ายโหมกระหน่ำมากยิ่งขึ้น
เกิดแผลเป็ทางยาว หลายแห่งบนร่างเต้าิ
"สมกับเป็ เ้าซาดิสม์" ทุกท่าจู่โจมล้วนมุ่งเน้นทำลายอวัยวะคู่ต่อสู้ทั้งหมด
หากเต้าิไม่มีวิทยายุทธ คงโดนทำลายอวัยวะทั้งหมดไปนานแล้ว
"หากเ้าชอบทรมานนัก ข้าจัดให้ได้" ท่าทางเต้าิเปลี่ยนไปทันที
"เ้าจะทำไรข้าได้" อีกฝ่ายไม่เชื่อว่าเต้าิจะมีปัญญาเล่นงานตนเอง
พระจันทร์ครึ่งเสี้ยว ถูกใช้ออกมา สองฝ่ามือฟันร่างซงจนล้มลง
!!!
"แค่ทีเดียว"
เต้าิสามารถจัดการซงด้วยกระบวนท่าเดียว
ตอนนี้กลุ่มโจรจันทรเสี้ยวต่างตกตะลึง
"ตายแล้ว?"
เต้าิ ก็ไม่คาดคิดเหมือนกันว่าจะจัดการได้ในกระบวนท่าเดียวเช่นกัน หลังจากตั้งใจที่จะทรมานอีกฝ่ายก่อนจะสังหารลง
"เพราะร่างกายมันผอมสินะ" สายตาเต้าิสำรวจร่างกายอีกฝ่ายจึงคาดเดาออกมา
"ไม่จริง เ้านั่นมันทำได้ยังไง" ในใจพวกโจรต่างคิดแบบเดียวกัน
"ตาเ้าละ" สายตาเต้าิ หันมามองหัวหน้าหยวนทันที
"หึ มันแค่ฟลุ๊ค" หัวหน้าหยวน คิดว่าซงประมาทเต้าิเกินไป ทำให้ต้องพบกับจุดจบเช่นนี้
"ใช่แล้ว หัวหน้าพูดถูก"
"เพราะรองหัวหน้าซง ออมมือให้เ้าต่างหาก"
"จริงด้วย หากรองหัวหน้าเอาจริง เ้าเสร็จแล้ว"
กลุ่มโจรจันทรเสี้ยว ต่างได้สติอีกครั้งเมื่อได้ยินที่หัวหน้าซงพูดออกมา
"ด้วยปราณยอดยุทธขั้น 9 ของหัวหน้าหยวน เ้าตายแน่"
"หัวหน้าลงมือเอง เ้าไม่มีทางรอด"
กลุ่มโจรจันทรเสี้ยวต่างส่งเสียงเชียร์หัวหน้าของตนอย่างเต็มที่
"บอกไว้ก่อนเลยว่า ข้าไม่อ่อนแอแบบมัน"
"เตรียมตัวโดนบดขยี้ได้เลย"
"ข้าจะให้เ้ารู้จักความน่ากลัวเอง"
สองเท้าเดินเข้าหาเต้าิด้วยความมั่นอกมั่นใจ
273
