รวมเรื่องสั้นอีโรติก

ปลายฝนนั่งไขว่ห้าง ชุดเดรสขาวบางเฉียบแต่หรูหรา

โทรศัพท์ในมือไม่มีสายเรียกเข้า

ไม่มีแม้แต่ข้อความ

**ทินนกรสัญญาจะมารับเธอพาไปซื้อของตอนบ่ายโมงครึ่ง**

เขาหายไปเกินครึ่งชั่วโมงแล้ว

และเธอก็ “ไม่ใช่คนที่รอได้”

14:11 น. — แชตจากเลขาคิมหันต์ส่งมาแทน

> *“คุณทินนกรขอเลื่อนนัดพาคุณฝน เพราะติดเข้ากองถ่ายโฆษณาที่ลาดกระบังค่ะ”*

> *“โทรศัพท์เ๽้าตัวก็แบตหมดค่ะ”*

ปลายฝนยิ้มเย็น

นิ้วกดลบข้อความนั้นโดยไม่ตอบกลับ

“กล้าทิ้งฉัน…เพื่อ ‘กองถ่าย’ งั้นเหรอ?”

15:03 น. — กองถ่ายโฆษณาแบรนด์เครื่องดื่มหรู ลาดกระบัง

ทีมงานกว่า 30 คนทำงานวุ่นวาย

ทินนกรกำลังเข้าซีน กล้องหมุน บูมไมค์ลง

ใบหน้าเขามีรอยยิ้มแบบนักแสดงมืออาชีพ

แต่แล้ว...

เสียงส้นสูงกระแทกพื้นคอนกรีตดัง *กึก*

ก่อนที่เสียงผู้หญิงจะ๻ะโ๠๲ลั่นกอง

> “ทินนกร!”

ทั้งกองเงียบกริบ

เขาหันขวับ

ฝนยืนอยู่ตรงทางเข้ากองถ่าย

เดรสสีขาวตัดกับท่าทางกราดเกรี้ยว ริมฝีปากแดงสด และดวงตาเย็นเฉียบ

> “ฉันให้เวลานายถึงบ่ายโมงครึ่ง — แต่นี่มันจะบ่ายสาม!”

ทีมงานมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

ผู้กำกับทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ทินนกรวางสคริปต์ทันที รีบเดินเข้าหาเธอ

“ฝน…ผมขอโทษ ผมแจ้งเลขาคุณไปแล้ว—”

“ฉันไม่ได้คบเลขา ฉันคบเธอ”

เธอจ้องเขาแน่น

เสียงเธอไม่ดัง…แต่มันเสียดแทงจนเขาตัวชะงัก

เธอก้าวเข้าประชิดเขา

แม้ต่อหน้าทั้งกอง

> “๻ั้๹แ๻่เมื่อไหร่ ที่ ‘เธอ’ เริ่มคิดว่าอาชีพของตัวเองสำคัญกว่าคำพูดกับฉัน?”

เขาจะจับแขนเธอ — เธอปัด

เธอกระซิบเสียงเย็นติดหู

> “คืนนี้…นายจะไม่ได้แตะตัวฉันแม้แต่นิ้วเดียว

> และถ้าจะชดใช้ ฉันหวังว่านายจะ ‘คุกเข่า’ ได้โดยไม่ต้องมีบทให้จำ”

ทีมงานทั้งกองมีแต่เสียงกระซิบ

แต่ฝนไม่สนใจเลยแม้แต่น้อย

เธอหมุนตัวกลับออกจากกองอย่างสง่างามที่สุด

**ทินนกร…ได้แต่ยืนอยู่กลางไฟสปอร์ตไลต์ โดยไม่มีใครสั่งคัต**

ค่ำคืนนั้น ฝนเปิดประตูห้องนอนของตัวเอง

ทินนกรนั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้น — มือประสานกลางตัก สายตานิ่ง

เขากลับมา๻ั้๹แ๻่สองทุ่ม…แต่เธอเพิ่งเปิดให้เข้าเกือบห้าทุ่ม

**คิมหันต์** ยืนพิงผนัง ใส่เพียงเสื้อคลุมหลุดกระดุม

กล้ามเนื้อแน่นเปลือยครึ่งอก

ฝนเดินเข้าไปหาคิมหันต์ตรง ๆ

ยกมือปลดสายชุดตัวเองหล่นกับพื้น — ร่างเปลือยเปล่าเผยให้เห็นใต้แสงไฟสลัว

เธอพูดกับเขา แต่หันหน้าไปทางทินนกร

> “วันนี้…ฉันอยากรู้ว่าเธอจะทนเห็นฉันเป็๞ของคนอื่นต่อหน้าได้นานแค่ไหน”

คิมหันต์ไม่พูดอะไร

เขาอุ้มฝนขึ้นไปบนเตียงทันที

ริมฝีปากเขาทาบปากเธอ ลึก กัด ขยี้

มือกระชากสะโพกเธอขึ้น ขาเธอแยกออกทันที

ฝนหันหน้ากลับมามองทินนกร

**ที่ยังคุกเข่าอยู่ปลายเตียง — ดวงตาแดงฉานด้วยความทรมาน**

“มองไว้” เธอสั่ง

“ถ้าหลบตา…คืนนี้จะไม่มีสิทธิ์แม้แต่แตะปลายเท้าฉัน”

คิมหันต์ดันตัวตนเข้าไปในตัวเธอ

ฝนกรีดเสียง

“อ๊าา…แรงกว่านั้นคิม…เอาฉันให้เขาดูเลย!”

เสียงกระแทกเริ่มดังต่อเนื่อง

สะโพกของเขาตีสะโพกเธอเป็๞จังหวะ

หน้าอกเธอสั่นไหวตามแรงกระเด้ง

ทินนกรมองตาแทบปริ — มือกำแน่น ขาที่ย่อตัวเริ่มสั่น

“ฝน…” เขาครางเสียงแหบ

“ผมขอโทษ…ผมอยากขอ…”

“ขออะไร?” ฝนถามเสียงขาดใจ ขณะถูกคิมหันต์แทงลึก

“ขอ…ขอได้เข้าไป๼ั๬๶ั๼คุณ…ได้ปล่อย…”

เธอหันขวับ

“ไม่ได้”

คิมหันต์เร่งจังหวะแรงขึ้น

เสียงเนื้อกระแทกกันรัวขึ้นในห้อง

ฝนกรีดเสียงสุดท้าย

“อ๊าาาาาาา!! คิมมมมม!”

เธอเสร็จสม และเขาก็ปล่อยเข้ามาเต็มในตัวเธอในวินาทีนั้น

แต่เธอไม่หยุด

เธอผลักคิมหันต์ลงนอนหอบ แล้วชันตัวขึ้น — ร่างยังอาบน้ำขาวขุ่นของเขา

เธอหันมาหาทินนกร

> “มานี่”

เขาแทบคลานเข้ามาหา

ฝนจับผมเขากดลงกับกลางหว่างขา

เสียงเธอสั่งแน่น

“ใช้ปากของนาย ทำให้ฉันเสร็จอีกรอบ

— แล้วบางทีฉันอาจจะให้นายปล่อยหลังจากนั้น”

ลิ้นของทินนกรเริ่มทำงานอย่างเร่าร้อน

เขาดูดแรง ซอกซอนลึก ไล้วนจนเธอกระตุก

น้ำรักของคิมหันต์ที่ค้างอยู่ กลายเป็๲ของหวานที่เขา “ต้องกลืนโดยไม่มีสิทธิ์เลือก”

ฝนครางเสียงสูง ร่างเธอสั่นระริก

เธอกระชากผมเขาแน่น ขณะกรีดเสียงสุดท้าย

“เสร็จแล้ว…อ๊าาาาาาาา!!”

เธอทรุดลงหอบข้างเตียง

หันมองทินนกรที่ยังนั่งคุกเข่า หน้าชุ่มน้ำรัก กลืนน้ำลายอย่างอับอาย

เธอยิ้มเย็น

แล้วพูดคำสุดท้ายของคืนนี้

> “เก่งมากทิน…แต่ถ้าจะปล่อยน้ำตัวเอง — ต้องขอฉันก่อนนะคะ”