ศตวรรษที่21 ณ สำนักงานอธิการบดีของโรงพยาบาลเอกชนเมืองตงไห่
เสียง “ตึง”ดังขึ้น พร้อมกับเวชระเบียนกองหนาถูกวางกระแทกลงบนโต๊ะใบหน้าของอธิการบดีหลินเขียวปั๊ด เต็มไปด้วยความโกรธ “หานอวิ๋นซีคุณหลี่เป็หนึ่งในกรรมการของหลิงหยุนกรุ๊ป เขาถือหุ้น 40% ของโรงพยาบาลเราคุณต้องให้ความสำคัญกับการแก้พิษให้เขาเป็อันดับแรก!”
เมื่อเผชิญหน้ากับความโกรธของอธิการบดีหานอวิ๋นซีก็ซุกมือทั้งสองข้างไว้ในกระเป๋าเสื้อกาวน์ของเธอและสงบสติอารมณ์
“ท่านอธิการบดีหลินต้องขอโทษด้วย คุณหลี่ป่วยด้วยพิษงูเรื้อรัง หากไม่ใช่เหตุฉุกเฉินจริงๆฉันไม่สามารถลัดคิวให้ได้”
เธอมีหน้าตาใสซื่อบริสุทธิ์และสวยงามดวงตากลมโต และยังมีลักยิ้มเล็กๆ คู่หนึ่ง เธอมีชื่อเสียงในวงการแพทย์แผนจีนด้วยพร์ในการฝังเข็มที่น่าอัศจรรย์ั้แ่อายุยังน้อยเป็ผู้เชี่ยวชาญในการล้างพิษที่หาได้ยาก ไม่ว่าจะเป็การจัดการกับพิษจากสัตว์พิษจากพืช พิษจากสารเคมี หรือพิษที่อยู่ในร่างกายคน ล้วนเป็สิ่งที่เธอชำนาญ
“คุณอยู่ที่นี่ไม่ใช่หรือ?คุณก็น่าจะรู้ดีนี่ ว่าที่นี่คือหลิงหยุน!”อธิการบดีโกรธมากจนตบโต๊ะและลุกขึ้นยืน
“ท่านอธิการบดีฉันขอย้ำอีกครั้งว่าคุณหลี่ไม่ได้อยู่ในภาวะฉุกเฉิน ไม่ว่าเขาจะเป็ใคร ต่อหน้าหมอทุกคน...”
ก่อนที่หานอวิ๋นซีจะพูดจบอธิการบดีก็ขัดขึ้นทันที “พอเถอะ ไม่ต้องมาพูดกับผมว่าต่อหน้าหมอทุกคนเท่าเทียมกัน ต่างกันแค่เป็ผู้ชายกับผู้หญิงเท่านั้น หานอวิ๋นซี ผมบอกคุณเลยนะ รีบไปล้างพิษเดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้นั้แ่วันนี้เป็ต้นไปก็ออกจากวงการแพทย์ไปซะ!”
ขู่เธองั้นเหรอ?
เดิมทีคิดว่าหานอวิ๋นซีจะกลัวแต่เธอยังคงสงบและจริงจัง “ท่านอธิการบดีหลิน ต่อหน้าฉันชายหญิงเองก็ไม่ได้มีความแตกต่างกัน แต่จะมีคนเพียงสองประเภทคือคนที่ฉัน้าช่วยและคนที่ฉันไม่้าช่วย แล้วฉันก็ไม่้าช่วยคุณหลี่เชิญคุณไปหาผู้เชี่ยวชาญคนอื่นเถอะ!”
หลังจากที่เธอพูดจบก็ยิ้มอย่างสุภาพ หันหลังและเดินออกไป ร่างผอมบางของเธอดูสง่างามและสงบนิ่งแต่ในความสง่างามก็มีความหยิ่งในศักดิ์ศรีที่ไม่สามารถเพิกเฉยได้
อย่างไรก็ตามในตอนที่หานอวิ๋นซีเปิดประตู อธิการบดีหลินก็โกรธเป็อย่างมาก “หานอวิ๋นซีคุณกล้าพูดกับผมแบบนี้เหรอ หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
ขณะที่พูดก็โยนแฟ้มเวชระเบียนบนโต๊ะไปที่หลังศีรษะของเธอ หานอวิ๋นซีชะงักไปและััได้ถึงความรู้สึกร้อนชื้นที่ค่อยๆไหลลงมาจากด้านหลังศีรษะของเธอ
เธอหันไปด้วยความประหลาดใจแต่ก่อนที่เธอจะทันได้มองอธิการบดีหลิน ร่างของเธอก็ทรุดลง...
สามพันปีก่อนอาณาจักรเทียนหนิง
หานอวิ๋นซีที่อยู่ในเกี้ยวตื่นขึ้นด้วยความงุนงงเธอได้ยินเสียงบริเวณรอบๆ เต็มไปด้วยการเฉลิมฉลอง มีเสียงปี่ ฆ้องและกลองดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง และฉากตรงหน้าก็มืดสนิท
เกิดอะไรขึ้น?
หานอวิ๋นซีดึงสิ่งที่คลุมศีรษะของเธอลงมาแล้วมองดูลมหายใจก็ติดขัดในทันที นี่...นี่มันไม่ใช่ผ้าคลุมหน้าเ้าสาวหรอกเหรอ?
เธอเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัวแล้วก้มศีรษะลงอีกครั้งจึงพบว่าตนเองสวมเฟิ่งกวานเสียะเพ่ย[1]อยู่ราวกับว่าเธอเป็เ้าสาวที่เพิ่งแต่งงาน...มึนหัวชะมัด!
เก้าอี้เสลี่ยงที่เด้งไปมาทำให้หานอวิ๋นซีปวดหัวและในขณะเดียวกัน ความทรงจำแปลกๆ ก็หลั่งไหลเข้ามาในความคิดของเธอทีละอย่าง
เธอเดินทางข้ามเวลามาอย่างไม่ต้องสงสัยและทันทีที่เดินทางข้ามเวลามา ก็ต้องแต่งงานเลย!
เ้าของร่างเดิมเป็บุตรสาวคนโตของตระกูลหานซึ่งเป็ตระกูลแพทย์ของอาณาจักรเทียนหนิงและมีชื่อว่าหานอวิ๋นซีเช่นกันเนื่องจากมารดาผู้ให้กำเนิดของนางมีทักษะทางการแพทย์และได้ช่วยชีวิตฮองเฮาในตอนนั้นไว้ ซึ่งเป็ไท่เฮาองค์ปัจจุบันนางจึงได้อภิเษกกับองค์ชายเจ็ด ซึ่งปัจจุบันคือฉินอ๋องหลงเฟยเยี่ยนับเป็เื่ราวที่ดีในเวลานั้น และด้วยเหตุนี้ สถานะของตระกูลหานจึงสูงขึ้นไปด้วย
แต่ไม่มีใครรู้ว่าทันทีที่หานอวิ๋นซีลืมตาดูโลกก็ฆ่าแม่ตัวเองตายและเติบโตเป็เด็กสาวอัปลักษณ์ที่ไม่มีทักษะทางการแพทย์ ดังนั้นการอภิเษกจึงถูกเลื่อนออกไปครั้งแล้วครั้งเล่าและกลายเป็เื่ต้องห้ามสำหรับฉินอ๋อง อย่างไรก็ตามไม่กี่วันก่อนฉินอ๋องทำให้ฮ่องเต้หงุดหงิดฮ่องเต้เลยออกคำสั่งให้เขาอภิเษกก่อนสิ้นเดือน
และวันนี้ก็คือวันอภิเษก
ฉินอ๋องหลงเฟยเยี่ยขึ้นครองราชย์ั้แ่เขายังเด็กเป็องค์ชายองค์เดียวที่เหลืออยู่ในการต่อสู้เพื่อชิงบัลลังก์เขาอายุเพียงยี่สิบต้นๆทว่าในแง่ของความาุโกลับเป็เสด็จอาเพียงคนเดียวในตอนนี้อาจกล่าวได้ว่าเป็คนแรกในอาณาจักรเทียนหนิงที่มีอำนาจสูงส่ง
จวนฉินอ๋องอยู่ทางใต้ของเมืองส่วนตระกูลหานอยู่ทางเหนือของเมือง เกี้ยวจึงต้องผ่านเมืองจากเหนือจรดใต้ฉินอ๋องที่ต้องอภิเษก แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้ปรากฏตัวกลับดึงดูดผู้คนนับพันให้ตื่นเต้นไปทั้งเมือง
ขณะที่หานอวิ๋นซีกำลังประมวลความทรงจำเหล่านี้ความปีติยินดีก็สิ้นสุดลงทันที เมื่อได้ยินซีผอ[2]ะโว่า “แย่แล้ว แย่แล้วเกิดเื่ใหญ่ขึ้นแล้ว!”
--------------------------------
[1] เฟิ่งกวานเสียะเพ่ย (凤冠霞帔) คือเครื่องยศสตรีในสมัยโบราณ凤冠 (เฟิ่งกวาน)คือมงกุฎหงส์ และ 霞帔 (เสียะเพ่ย)จะมีลักษณะเป็ผืนยาวเหมือนผ้าพันคอ และเครื่องประดับชนิดนี้จะใช้คู่กับมงกุฎหงส์
[2] ซีผอ (喜婆) คือผู้หญิงที่ติดตามและดูแลช่วยเหลือเ้าสาวในพิธีแต่งงาน
494
![เมื่อนางร้าย (ปลอม) ดันได้แม่ทัพจอมโหดเป็น สามี (มี Ebook) [จบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1778728886_46434323.webp)
