กลิ่นหอมจากมวลดอกไม้เจือปนกับหมอกไอน้ำอุ่นลอยคละคลุ้งอยู่ภายในห้องอาบน้ำขนาดใหญ่เพื่อให้ร่างบางที่นอนแช่อยู่ได้รู้สึกผ่อนคลายจากความเมื่อยล้า
"นายท่านจัดการส่งเทียบเชิญแทนฮูหยินน้อยหมดแล้วเ้าค่ะ"
หญิงสาวพยักหน้าตอบรับทั้งที่ดวงตากลมโตยังหลับพริ้มเพราะยังเคลิบเคลิ้มกับแรงบีบนวดจากสาวใช้ข้างกาย ที่รู้หน้าที่ในการปรนนิบัติช่วยให้นางได้คล้ายเส้นทุกครั้งหลังจากถูกเพลิงสวาทซัดโหมกระหน่ำตลอดทั้งคืน
"รายชื่อที่นายท่านส่งเทียบเชิญไปบ่าววางไว้ให้บนโต๊ะนะเ้าคะ นายท่านให้ฮูหยินน้อยดูเผื่อหากว่าฮูหยินน้อยจะมีส่งเทียบเชิญให้จวนไหนอีกนายท่านได้ทำเทียบเพิ่มให้เ้าค่ะ"
"มิต้องดูหรอก เ้ากลับไปรายงานท่านพ่อว่าข้าเห็นด้วยตามที่เขาเลือก" หนี่ซวงไม่อยากตอบคำถามว่าเหตุใดนางถึงเลือกส่งเทียบให้คนนี้ รวมถึงอธิบายว่าไปรู้จักกันได้อย่างไรเพราะท้ายที่สุด หากคำตอบนั้นไม่เป็ที่พอใจ นางก็มิได้ส่งเทียบเชิญออกไปอยู่ดี
ระหว่างสองปีมานี้นางเรียนรู้แล้วว่าต้องอยู่อย่างไรชีวิตถึงจะสงบสุข เพราะเช่นนั้นอย่าคิดหาเื่ใส่ตัวจะดีที่สุด
"ฮูหยินน้อยจะขึ้นเลยไหมเ้าคะ"
"ข้ายังอยากแช่น้ำต่ออีกหน่อยเ้าออกไปเตรียมเครื่องนอนเถอะ ข้าอยากนอนก่อนเถ้าแก่เนี้ยอวิ๋นจะมา"
"ถ้าเช่นนั้นอย่าแช่ต่อนานนะเ้าคะประเดี๋ยวน้ำเย็นจะทำให้ไม่สบายเอาได้"จิวจื่อกำชับเ้านายสาวระหว่างวางเสื้อคลุมเตรียมไว้ให้ด้านข้างบ่อน้ำก่อนออกไปหญิงสาวยังมองแผ่นหลังร่างบางอย่างนึกเสียดายที่ผิวขาวเนียนต้องมีแต่รอยจ้ำสีแดงทั้งเก่าและใหม่ โดยไม่ต้องถามก็รู้ว่าเป็ฝีมือของผู้ใด
มิใช่เพียงแต่จิวจื่อที่เสียดายเ้าตัวอย่างหนี่ซวงเองก็เสียดายเหมือนกันที่ผิวขาวของนางถูกปีศาจเฒ่าดูดกัดจนฝากรอยไว้ทุกสัดส่วน โดยเฉพาะเนินเนื้ออวบอิ่มที่ดูจะได้รับความสนใจป่นมันเขี้ยวเป็พิเศษ เขาถึงได้ฝากรอยไว้มากกว่าตรงอื่น
ฝ่ามือเรียวลูบผ่านผิวกายััรอยช้ำแดงบนผิวขาวจนทั่วก่อนจะกลับมาลูบวนปทุมถันคู่สวยที่นางภูมิใจลูบย้ำอยู่กับที่อย่างนั้นจนรู้สึกได้ว่ายอดถันมันตั้งแข็งเป็ไตสู้มือขึ้นมาพาให้นางรู้สึกเสียววูบไหว ภายในหัวเกิดภาพจินตนาการว่าหากเปลี่ยนเป็ฝ่ามือร้อนจะกระทำอย่างไรกับนาง
ริมฝีปากหยักที่ชอบยกยิ้มยียวนนั้นเก่งที่สุดคือขบกัดให้นางเสียวสะท้านสร้างรอยกุหลาบสีแดงช้ำด้วยแรงดูดเฟ้นแค่เพียงคิดจิตใจหนี่ซวงก็เหมือนล่องลอยไม่เป็ตัวเองดวงตาหลับพริ้มคิดต่อว่าเขาจะทำอย่างไรกับนางต่อไป
"อืมม อ่าา"หญิงสาวเอนแผ่นหลังบางผิงขอบบ่อน้ำ พร้อมแยกสองขาเรียวออกกว้างขณะที่ฝ่ามือลูบวนตามผิวกายตนขึ้นลง
ดวงตากลมโตยังคงหลับพริ้มเคลิบเคลิ้มตามภาพในหัวที่กำลังได้รับการปรนเปรออย่างเร่าร้อนจากร่างหนาก่อนฝ่ามือเล็กจะหยุดตรงเนินเนื้ออูมกลางกาย ส่งนิ้วกลางเรียวถูผ่านร่องเนื้อนิ่มตามด้วยถูวนจุดอ่อนไหวที่สุดของร่างกาย เพื่อมอบความเสียวซ่านให้แก่ตนเอง
"ซี๊ดด อ่าา ท่านพ่อ ท่านพ่อ อื้มม"หนี่ซวงครางกระเส่าเรียกหาบุรุษที่ทำให้ร่างกายนางขาดเขาไม่ได้ขณะสอดใส่นิ้วกลางเข้าช่องทางอุ่นเนิบช้า กดย้ำผนังนุ่มเหมือนที่เขาชอบทำให้นาง
ผิวน้ำกระเพื่อมไหวตามแรงขยับนิ้วมือของหญิงสาวเมื่อนางปรับเปลี่ยนเป็จังหวะรัวเร็วตามจินตาการภาพในหัวว่าร่างหนากำลังขยับโยกเคลื่อนไหวบนกายนางอย่างไร
"อ๊าา อื้ออ ท่านพ่อ ซวงเอ๋อร์ไม่ไหวแล้ว อะอ๊าา" เรือนร่างบางกระตุกสั่นไหว ใบหน้าขาวขึ้นสีแดงก่ำส่งเสียงหายใจหอบเหนื่อยดังก้องภายในห้องอาบน้ำหลังขยับนิ้วมือส่งให้ตนเองได้เสร็จสม เที่ยวเยือน์ชั้นฟ้าอีกครั้งหลังจากไปมานับครั้งไม่ถ้วนในค่ำคืนวสันต์ที่ผ่านมา
หนี่ซวงใช้เวลาอยู่พักใหญ่กว่าจะปรับอารมณ์ให้คงที่เหมือนไม่มีอันใดเกิดขึ้นภายในห้องอาบน้ำก่อนหน้า ถึงเรียกให้คนสนิทเข้าช่วยแต่งกายให้นาง
ขณะปล่อยให้สาวใช้ทั้งสองช่วยปรนนิบัติดูแลหญิงสาวก็ทอดมองตนเองที่สะท้อนอยู่ในกระจกเงาแล้วได้แต่นึกขบขัน
'เถาหนี่ซวงหนอเถาหนี่ซวงเ้าช่างน่าสมเพชยิ่งนัก แม้แต่ตอนช่วยตัวเองให้เสร็จสมก็ยังร้องเรียกหาแต่ปีศาจเฒ่าจอมเ้าเล่ห์ไม่ขาด สมแล้วที่เขาบอกว่าเ้าไม่มีวันที่จะหลุดพ้นไปจากเงื้อมมือเขาได้'
เมื่อถึงยามเซินเถ้าแก่เนื่ยอวิ๋นจากร้านแพรพรรณอวิ๋นฟางก็มาถึงตามที่นัดหมายไว้เพื่อมาวัดตัวฮูหยินน้อยโม่ไปตัดเย็บอาภรณ์สำหรับใส่ในงานวันคล้ายวันเกิดสัปดาห์หน้า
อวิ๋นฟางกับคนติดตามเข้ามานั่งรอผู้เป็เ้าของเรือนในท่าทีสงบเสงี่ยบผิดกับสายตาที่สอดส่ายมองสำรวจรอบด้าน
นางจำได้ว่าเครื่องเรือนรอบก่อนที่มาวัดตัวให้ฮูหยินน้อยโม่ทั้งหมดยังเน้นไปทางเครื่องปั้นดินเผาจากนักปั้นเรืองชื่อ ที่ราคาแสนแพงจนคนทั่วไปยากจะจับต้องได้แต่มาคราวนี้เครื่องเรือนกลับเปลี่ยนเป็หยกน้ำงามหลากแบบ ที่สลักเป็ข้าวของเครื่องใช้และของตกแต่งแทน
ทำให้หญิงสาวเห็นแล้วได้แต่นึกสงสัยว่าฮูหยินน้อยโม่ได้รับความใส่ใจจากเ้าของจวนมากเพียงใดกันถึงมีสิ่งของล้ำค่าอยู่ในเรือนได้มากกว่าถึงเพียงนี้ทั้งที่เป็แค่ลูกสะใภ้จากหมู่บ้านยากจน
"เถ้าแก่เนี่ยอวิ๋น รอนานไหมเ้าคะ"
"ตายแล้ว ไม่นาน ๆ เ้าค่ะวันนี้ฮูหยินน้อยโม่ก็ยังงดงามเหมือนเดิม"
หนี่ซวงคลี่รอยยิ้มหวานแม้รู้ว่าอีกฝ่ายพูดเพราะ้าประจบเอาใจก็ตามหญิงสาวนั่งลงยังตำแหน่งประธานของเรือนก่อนจะพยักหน้าให้สาวใช้นำของว่างกับน้ำชามารับรองแขก
"ตายแล้ว นี่มันชาโมลี่ฮวาจากที่ใดกันเ้าคะถึงได้หอมติดจมูก ทั้งรสชาติยังละมุนลิ้นยิ่งนัก"
"ท่านพ่อเป็ผู้แบ่งมาให้ ข้าไม่ทราบที่มาหรอกเ้าค่ะไม่แน่อาจเป็ของกำนัลที่ท่านพอได้รับมาอีกทีก็เป็ได้"
"เช่นนั้นหรือเ้าคะใต้เท้าโม่ช่างดีต่อฮูหยินน้อยโม่นัก มีของดียังไม่ลืมแบ่งให้ลูกสะใภ้ด้วย"
"ว่าแต่เวลากระชั้นชิดเช่นนี้เถ้าแก่เนี้ยจะตัดเย็บชุดให้ข้าทันหรือ"เป็อีกครั้งที่หนี่ซวงไม่ให้ความสนใจกับความฉอเลอะของเถ้าแก่เนี่ยอวิ๋น นางเปลี่ยนมาพูดเื่จุดประสงค์ที่อีกฝ่ายมาในวันนี้แทน
ความจริงนางไม่ได้คิดจะสั่งตัดชุดใหม่เพราะอาภรณ์ที่สั่งตัดทิ้งไว้ก่อนหน้ายังเหลืออีกมากที่ยังไม่ได้หยิบมาใส่แต่หลังจากตาเฒ่านั่นรู้เข้าก็จัดการเรียกเถ้าแก่เนื้ยอวิ๋นมาสั่งตัดชุดใหม่ให้นางทันทีด้วยเหตุผลว่าอาภรณ์ที่มีอยู่ของนางเป็แบบล้าสมัย หากสวมใส่จะพาลทำให้เขาขายขี้หน้าไปด้วย
นางได้แต่ฟังแล้วคิดในใจว่าจะล้าสมัยได้อย่างไร เมื่อเพิ่งสั่งตัดใหม่ไปสามเดือนก่อนเท่านั้นแต่ก็ได้แค่คิดเท่านั้น ไม่ได้เอ่ยโต้แย้งคำใดออกไปเพราะทราบดีว่าอย่างไรเขาก็ไม่คิดฟังนางอยู่ดี
"ทันสิเ้าคะถ้าอย่างนั้นมาวัดตัวกันเลยดีกว่า"แม้จะเพิ่งวัดตัวฮูหยินน้อยโม่ไปเมื่อสามเดือนก่อน แต่เพื่อความไม่ผิดพลาดอวิ๋นฟางจึงต้องเดินทางมาวัดตัวให้ลูกค้าคนสำคัญใหม่อีกครั้ง
หนี่ซวงไม่ขัดข้องที่จะถูกวัดตัวเพราะตอนนี้อากาศอยู่ใน่หนาวเย็น อาภรณ์ที่นางสวมใส่จะปิดถึงลำคอก็ไม่ผิดสังเกตจึงไร้กังวลว่าใครจะมองเห็นรอยช้ำแดงที่ผิวกาย
"ฮูหยินน้อยโม่นอกจากจะมีใบหน้าที่งดงามแล้วรูปร่างยังนับว่าเป็สัดส่วนทองคำยิ่งนัก ส่วนเว้าส่วนโค้งมีเด่นชัด ทั้งมารดาคงรักท่านมากถึงให้มาเสียเยอะจนข้าอดอิจฉาไม่ได้เลยเ้าค่ะ"
หากหนี่ซวงได้ยินคำชมจากเถ้าแก่เนี้ยอวิ๋นครั้งแรกนางคงมีอาการเขินอายอยู่บ้างแต่นี่นับเป็คำชมครั้งที่เท่าไหร่ก็สุดจะนับได้จากอีกฝ่ายนางจึงทำเป็เพียงคลี่รอยยิ้มหวานรับตามมารยาทเท่านั้น
และกว่าจะทำการวัดตัวเสร็จหญิงสาวยังต้องเสียพลังงานไปกับคนช่างพูดอย่างเถ้าแก่เนี้ยอวิ๋ยต่ออีกเกือบครึ่งชั่วยามนางถึงจัดการส่งอีกฝ่ายกลับไปได้
แต่แทนที่นางจะได้เอนหลังพักอย่างที่คิดกลับต้องย้ายร่างไปยังเรือนฮุ่ยหวง เมื่อถูกเรียกจากผู้เป็ใหญ่ของจวน
*******************************
ยามเซิน (申：shēn) เริ่มนับั้แ่เวลา15.00 – 17.00 น.
2K
