ตอนที่ 28
ซูม!!!
เมื่อแสงพุ่งขึ้นฟ้าไป๋กุนหลางก็ลุกขึ้นนั่งมองดูปินปินที่หลับอยู่ข้างตนด้วยความอิดโรยเพราะเขาได้พานางขึ้นูเาถึงสามรอบ
'แต่ตูยังไม่หนำใจเลย' ไป๋กุนหลางคิดอาจจะเป็อย่างที่นักวิชาการวิเคราะห์ไว้เมื่อคนเราแข็งแกร่งขึ้นความ้าก็มากขึ้นด้วยสำหรับไป๋กุนหลางแค่สามรอบยังไม่พอจะเรียกน้ำย่อยของเขาเลย(เอ็งนี่มันแกร่งจริงๆ...ผู้แต่งชม)แต่พอเสร็จรอบที่สามปินปินก็สลบไปและไป๋กุนหลางไม่ใช้พวกชอบข่มขืนศพจึงต้องหักห้ามใจไว้
'คงต้องให้เ้าระบบวิเคราะห์วิชาบำเพ็ญคู่ให้ซะแล้วเพื่อที่ปินปินจะได้ตอบรับความ้าของเราได้อย่างเต็มที่' ไป๋กุนหลางคิดอย่างหมายมั่น
เมื่อเห็นปินปินไม่มีทีท่าว่าจะตื่นไป๋กุนหลางก็ไม่คิดจะรบกวนนางจึงลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวด้วยตัวเองแม้เขาจะสามารถสั่งให้สาวใช้คนอื่นทำแทนได้แต่ไป๋กุนหลางก็ไม่ใช่พวกชอบโชขนาดนั้น
ความจริงที่ไป๋กุนหลางแก้ผ้าให้ปินปินอาบน้ำให้มันเพราะเขาเล็งเคลมนางไว้ั้แ่แรกแล้วจึงได้โชของของตนให้ปินปินได้เห็นว่ามันมีดีแค่ไหนเหมือนนกยูงที่รำแพนหางหาคู่ให้ตัวเอง
วันนี้ไป๋กุนหลางมีธุระอยู่สองเื่คือฝากฝังปินปินไว้กับน้องสาวของเขากับไปหาติงเกาเพื่อดูผลการรวบรวมดอกหญ้าพิสุทธิ์และนำเสนอโครงการใหม่
เวลานี้ไป๋เหมยเซี่ยนคงกำลังเตรียมตัวไปเรียนไม่เหมาะจะไปรบกวนไป๋กุนหลางจึงคิดจะไปหาติงเกาก่อน
"พี่ใหญ่เชิญดื่มชาก่อน" เมื่อไป๋กุนหลางมาถึงติงเกาก็ชักชวนเขาไปที่ศาลาพักใจและรินน้ำชาให้
"อ่า...เป็ชาที่ยอดเยี่ยมจริงๆเออนี่เกาน้อยเ้าห้าวตงมันเป็อย่างไรบ้างข้ามัวแต่ฝึกวิชาจึงไม่รู้เื่ของเ้านั้นเลย" ไป๋กุนหลางถาม
"ตอนนี้ห้าวตงกำลังคร่ำเคร่งฝึกปรือวิชาอยู่เหมือนกันอีกไม่นานก็คงจะเข้าสู่ระดับอาจารย์แล้ว" ติงเกาตอบ
"งั้นหรือน่ายินดีกับเ้าห้าวตงจริงๆ" ไป๋กุนหลางรู้สึกดีใจมากที่หานห้าวตงมีพัฒนาการที่ดีส่วนติงเกาเขาไม่ได้ห่วงเพราะติงเกามันได้รับสืบทอดเืพ่อค้ามาเต็มที่ เป็พ่อค้าอัจฉริยะมาั้แ่อายุยังน้อย หยิบจับอะไรก็เป็เงินเป็ทองไปหมด เรียกได้ว่าแตกต่างจากไป๋กุนหลางและหานห้าวตงไปเยอะเพราะไป๋กุนหลางกับหานห้าวตงนั้นเป็คนเสเพลที่ผลาญเงินของพ่อแม่แต่ติงเกาคือคนเสเพลที่ผลาญเงินของตัวเอง
"สูตรยาของท่านคงได้ผลดีสินะพี่ใหญ่" อยู่ๆติงเกาก็ถามออกมา
"ฮะ?"
ติงเกาเห็นไป๋กุนหลางยังไม่เข้าใจก็ถามอีก "ท่านรู้หรือไม่ว่าข้ารวบรวมดอกหญ้าพิสุทธิ์ได้มากเท่าไร"
"เท่าไรรึ?" ไป๋กุนหลางรู้สึกใจคอไม่ค่อยดี
ติงเกาตอบเสียงหนักว่า "15 ตันเท่านั้น!!"
"อะไรนะ!!!...บ้าน่าแม้ดอกหญ้าพิสุทธิ์จะเกิดเฉพาะที่และต้องใช้วิธีการพิเศษเก็บมันแต่เวลาตั้งหกเดือนมันก็น่าจะต้องได้เยอะกว่านี้สิ" ไป๋กุนหลางกล่าวอย่างสงสัย
"มันก็ควรจะเป็อย่างนั้นแหละถ้าไม่ใช่เพราะหนึ่งสัปดาห์หลังจากข้าสั่งให้รวบรวมดอกหญ้าพิสุทธิ์อยู่ๆสมาคมยื้อนรกก็ออกมารวบรวมพวกมันด้วยเหมือนกัน" ติงเกาอธิบาย
"สมาคมยื้อนรก!!!" ไป๋กุนหลางเข้าใจแล้วทำไมถึงรวบรวมได้แค่นี้เพราะเส้นสายของสมาคมใหญ่นั้นสุดที่ติงเกาจะเทียบเปรียบได้แต่ว่า…
'ไอ้เฒ่าเฮงซวย,ไอ้เฒ่าสารพัดพิษ,ไอ้เฒ่าจอมแหลไหนบอกว่าไม่มีเวลาติดต่อลูกน้องแล้วลูกน้องเอ็งที่มันออกมารวบรวมดอกหญ้าพิสุทธิ์นี่ใครสั่งต้นไผ่ข้างบ้านเอ็งหรือ ปัดโธ่! ดีนะที่ข้ามีโครงการใหม่เอ๊ะ!...เดี๋ยวนะ...เออใช่โครงการใหม่แบบนี้ก็ถือเราได้กำไรสินะ ฮ่าๆๆ' ไป๋กุนหลางรู้สึกยินดีที่สามารถหาผลประโยชน์จากการถูกลักไก่ได้
เมื่อจัดระเบียบความคิดเสร็จจึงหันไปกล่าวกับติงเกาว่า "อะแฮ้ม!..เื่นี้เสียไปก็ช่างมันเถอะ..มาดูโครงการใหม่ที่ข้าจะนำเสนอดีกว่า" ว่าแล้วไป๋กุนหลางก็ได้หยิบตำราปรุงยากับตำราปลูกสมุนไพรและการเก็บเกี่ยวออกมาให้ติงเกาดูแล้วอธิบายแิของตนให้ฟัง
โครงการใหม่ของไป๋กุนหลางก็คือการปรุงยาขายนั่นแหละแต่เป็การปรุงยาขั้นต่ำถึงกลางที่คนทั่วไปสามารถซื้อไปใช้ได้โดยต้นทุนวัตถุดิบของเขามีราคาย่อมเยากว่ายาที่มีขายทั่วไปในปัจจุบันทำให้แม้จะขายตัดราคาตัวเขาก็ยังคงได้กำไรอย่างมาก
ส่วนที่ต้องมีการปลูกและเก็บสมุนไพรอย่างจำเพาะเจาะจงก็เพราะว่าผู้เชี่ยวชาญการปรุงยาในโลกนี้ก็เหมือนกับนักวิเคราะห์เคมีในโลกเก่า เมื่อได้ยามาพวกเขาจะทำการวิเคราะห์สาวไปถึงต้นตอทำให้ไป๋กุนหลางไม่สามารถล็อกสูตรยาไว้เป็ความลับได้(ที่ยากำเนิดปราชญ์กับยาโอสถทองยังไม่มีใครสามารถวิเคราะห์ได้เพราะวัตถุดิบมันแพงและหายากมากเกินไปบางสถานการณ์วัตถุดิบบางตัวอาจจะกลายเป็สิ่งที่ต่อให้มีเงินก็ซื้อไม่ได้ทำให้ไม่มีใครกล้าทุ่มทุนวิจัย)
เมื่อล็อกสูตรไว้ไม่ได้ไป๋กุนหลางจึงคิดจะล็อกวัตถุดิบแทนเขาเลยเลือกยาที่ต้องใช้วัตถุดิบจากพืชที่เลี้ยงดูอย่างพิเศษเก็บเกี่ยวอย่างพิเศษ ต่อให้นักปรุงยารู้ว่ายาทำจากอะไรแต่กว่าพวกมันจะคิดวิธีทำวัตถุดิบได้ไป๋กุนหลางก็ฟันกำไรบานแล้ว 'เฮ้อข้านี่มันอัจฉริยะจริงๆ' ไป๋กุนหลางคิด (ได้ข่าวว่าเ้าระบบคิดมิใช่หรือ?...ผู้แต่ง)(ระบบคือข้า,ข้าคือระบบ...ไป๋กุนหลาง)(เออ..ยอม...ผู้แต่ง)
ติงเกาฟังรายละเอียดของโครงการจบตัดสินใจซื้อทันที
"พี่ใหญ่การขายตัดราคาอาจจะทำกำไรได้งามแต่ก็จะทำให้เหล่าพ่อค้าเก่าไม่พอใจปล่อยข่าวลือให้ร้ายยาเราได้และข้าคิดว่าลูกค้าส่วนจะเชื่อเพราะพวกนั้นอยู่ในวงการนี้มานาน" ติงเกากล่าวเตือนไป๋กุนหลางในสิ่งที่เขากังวล
"ไม่ต้องห่วงข้าคิดวิธีแก้ไว้แล้ว"
'คือการให้สมาคมยื้อนรกมาออกคำรับรองในเมื่อตาเฒ่าโฮ่วตงแอบลักไก่ตู,ตูก็จะใช้เื่นี้แหละมาบังคับให้ตาเฒ่านี่ให้การรับรองยาที่เขาผลิตขึ้นในโลกนี้เื่ยาแบรนไหนมันจะน่าเชื่อถือไปกว่าแบรนยื้อนรกละ' ไป๋กุนหลางคิดแล้วกล่าวว่า
"แต่เื่นี้ข้าจะให้เ้าเป็คนตัดสินใจเกาน้อยถึงยังไงเ้าก็ค้าขายเก่งกว่าข้า"
"ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังพี่ใหญ่!" ติงเการับคำหนักแน่น
728K
