บทที่ 2
ทำความสะอาดห้อง
ระหว่างทางท่านดยุคก็ถามว่าให้จัดการกับท่านประธานเลยไหมลูซี่บอกปัดไปว่าไม่ต้อง ไม่ใช่ว่ายังหลงเหลืออารมณ์อาลัยอาวรณ์รักใคร่อะไร ก็แค่เขาไม่มีค่าพอให้ต้องเสียเวลาด้วยอีกอย่างถ้าไม่ใช่เพราะท่านประธานลูซี่คนนี้คงไม่ได้เกิดใหม่แบบนี้หรอกต้องขอบคุณด้วยซ้ำทันทีที่มาถึงคฤหาสน์ก็มีเหล่าผู้ดูแลร้านค้าคอยอยู่ที่ห้องรับแขกคนเหล่านี้ถูกท่านดยุคทิ้งไว้ที่ห้องประชุมเนื่องจากได้รับโทรศัพท์จากโรงเรียนว่าลูซี่ตกบันไดระหว่างลูซี่กับงานท่านดยุคไม่ลังเลเลยที่จะเลือกลูซี่กลับเป็ลูซี่ซะอีกที่คอยแต่สร้างความเดือดร้อนให้ท่าน แต่ต่อจากนี้ไปลูซี่จะทำให้ท่านดยุคภูมิใจในตัวลูซี่ และลบฉายา โง่งี่เง่า บ้าผู้ชายทิ้งไปซะ!!
ลูซี่บอกท่านดยุคว่ารู้สึกโอเคดีไม่เป็ไร ให้ท่านพ่อไปสะสางงานที่ค้างคาไว้ ส่วนลูซี่จะขึ้นมาพักผ่อนในห้องตอนนี้ลูซี่อยู่มัธยมศึกษาปีที่4 เหลือเวลาอีกแค่สองปีก็จะต้องสอบเข้ามหาลัยลูซี่จะต้องเข้ามหาลัยที่ดีที่สุดของประเทศเพื่อทำให้ท่านดยุคภูมิใจและสามารถมีเื่ไปอวดกับวงสังคมของท่าน
ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าห้องก็ต้องเลิกคิ้วสูงหากอยากจะเปลี่ยนแปลงฉายาโง่ งี่เง่า บ้าผู้ชายล่ะก็สิ่งแรกที่ควรทำคือทำความสะอาดห้องซะใหม่ลูซี่มองไปรอบๆห้องแล้วอดนึกอายตัวเองไม่ได้ ทำไมกันนะตอนนั้นถึงได้ภูมิใจนักหนาที่ได้ไล่ตามผู้ชายพวกนั้น แถมยังไล่ตามแบบไม่มีสติสตังซะด้วยผนังห้องของลูซี่เต็มไปด้วยภาพถ่ายของเหล่าหนุ่มฮอต แปะเรียงรายพร้อมกับมีโพทอิทเยอะๆเขียนด้วยปากกาสีชมพูและหัวใจสีแดงว่า ‘ลูซี่รักทุกคนนน จุ๊ฟฟฟฟฟฟฟ’โอ้ อับอายเสียจนหน้ามืดไม่น่าเชื่อว่าตัวเองในอดีตจะทำเื่พวกนี้ ทำเอารู้สึกขนลุกไม่ได้ และที่สำคัญหากภาพพวกนี้หลุดไป ลูซี่คงไม่แคล้วโดนจับเข้าคุกข้อหากระทำการอนาจารไม่ใช่อนาจารธรรมดา ด้วยฝีมือ(อดีต)ลูซี่ระดับนางต้องอนาจารระดับไฮคลาสเท่านั้นนั่นคือ กระทำการอนาจารเชื้อพระวงศ์ลูซี่เป็คนที่ถือว่ามีความอดทนสูงแต่ใช้ไปในทางที่ผิด และความสามารถในการถ่ายรูปหรือวาดรูปก็เข้าขั้นอัจฉริยะ(แต่ไม่มีใครรู้)และลูซี่ก็เอาไปใช้ในทางที่ผิดอีกเช่นกัน
ลูซี่ใช้ความอดทนการปีนต้นไม้ดักซุ่มรอหนุ่มๆมาเปลี่ยนเสื้อผ้านางสามารถสิงสถิตอยู่บนต้นไปได้นานราวๆสองถึงสามชั่วโมงเพื่อภาพเปลือยอกของเหล่าหนุ่มฮอตด้วยความสามารถในการถ่ายภาพ ภาพทุกภาพของลูซี่จึงละเอียดและคมชัด เห็นยันยอดอกสีชมพูขององค์รัชทายาทด้วยหากภาพพวกนี้หลุดไป มีหวังตระกูลอาจจะถูกปะาไปด้วยก็ได้ เพราะฉะนั้นรออะไรทำลายหลักฐานสิยะ!! ลบอดีตต้องลบให้หมด ลูซี่เรียกเมดมาช่วยดึงภาพบนผนังออกให้หมด และนำภาพวาดเหล่าหนุ่มฮอตทุกอิริยาบถออกมาวางใส่ลังขนาดใหญ่มือเรียวกระชากรูปทุกใบออกอย่างเร่งด่วนแล้วโยนลงลังข้างๆอย่างฉับไวไม่ว่าจะกรอบรูป โปสเตอร์(ที่ทำเอง)ทุกอย่าง ลูซี่กระชากทิ้งไปหมดขณะที่ลูซี่ดึงทิ้งอย่างเมามันเมื่อหันไปทางเหล่าเมด ก็พบว่าแต่ละคนค่อยๆดึงภาพอย่างทะนุถนอมแล้ววางลงบนลังอย่างเบามือ
“ทำแบบนั้นอีกกี่ชาติจะดึงหมดหือ!! ต้องดึงแบบนี้”
แคว๊กกกกกกกก
เหล่าเมดสะดุ้งหันมามองหน้ากันอย่างใเมื่อก่อนคุณหนูหวงภาพพวกนี้ยังกับอะไรดีหากภาพหลุดหรือมีรอยแม้แต่นิดเดียวเมดบางคนถึงขั้นหลังลายได้ แต่ตอนนี้คุณหนูกับฉีกรูปภาพพวกนี้อย่างไม่ใยดีโอ้ มันเกิดอะไรขึ้นล่ะเนี่ย!! ภาพพวกนี้ที่ครั้งหนึ่งคุณหนูเคยพูดอย่างภาคภูมิใจว่า
‘ภาพทุกภาพฉันถ่ายมากับมือดูภาพนี้สิภาพที่ท่านประธานกำลังเปลี่ยนเสื้อกว่าจะได้ภาพนี้ฉันยอมให้มดกัดอยู่ตั้งนานและมันก็คุ้ม ดูซิกส์แพ็คสิ กรี๊ดดดดด ท่านประธานมีซิกส์แพ็คคคคค’
“ถ้าเข้าใจแล้วก็รีบลงมือซะจากนั้นก็ให้คนมาทาสีผนังห้องใหม่นะ กลบทับพวกกาวพวกนั่นซะคืนสองคืนนี้ฉันจะไปนอนห้องอื่นรอสีแห้งล่ะกัน เข้าใจไหม”
“ค่ะๆๆ”เมดพากันชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งแล้วหลับตาดึงภาพตรงหน้าออกอย่างรวดเร็วเสียงฉีกขาดของภาพทำเอารู้สึกวิงเวียนจากนั้นก็รีบหันไปมองคุณหนูว่าจะมีปฎิกิริยาอะไรไหมแต่คุณหนูก็ไม่มีทีท่าจะโวยวายอะไร และยังคงดึงภาพต่อไป เมื่อคุณหนูไม่ว่าเหล่าเมดที่เหลือก็พากันดึงภาพพวกนี้ออกอย่างรวดเร็ว
จากนั้นก็ติดต่อช่างให้มาตกแต่งห้องให้คุณหนูใหม่และนำเสื้อผ้าข้าวของของคุณหนูย้ายไปอยู่อีกห้องเป็การชั่วคราวคุณหนูสั่งให้พ่อบ้านนำลังที่มีแต่รูปภาพและภาพวาดของเหล่าหนุ่มๆลงมาวางไว้ที่หน้าบ้านตอนนี้ลูซี่อยู่ในชุดลำลองเดินลงมาด้วยมาดนางพญาอดีตชาติเคยเป็ผู้จัดการใหญ่ของโรงแรมระดับเจ็ดดาวมาก่อน เพราะฉะนั้นบุคลิกภาพต้องน่าเชื่อถือและแฝงไปด้วยความสง่า
ตอนนี้เหล่าเมดและพ่อบ้านต่างยืนเรียงแถวแยกฝั่งรู้สึกถึงบรรยากาศกดดันบางอย่างในร่างของคุณหนูทั้งๆที่เมื่อก่อนไม่มีหรอกที่จะรู้สึกแบบนี้ รู้สึกกลัว รู้สึกกดดันแต่ตอนนี้แม้แต่เงยหน้ามองก็ยังไม่กล้า เสียงฝีเท้าดังขึ้นก่อนจะหยุดตรงลังกระดาษเ่าั้
“เอาน้ำมันมา”พ่อบ้านยื่นขวดน้ำมันให้ลูซี่อย่างรวดเร็วลูซี่เปิดฝาขวดออกมาก่อนจะราดลงบนลังเ่าั้อย่างช้าๆจนหมดขวดแล้วขวดเล่าแล้วขว้างลงบนลังกระดาษจากนั้นก็หยิบไฟแช็คออกมาถือไว้ข้างหนึ่งแล้วเอื้อมมือไปหยิบแว่นตากรองแสงสีดำออกมาสวมก่อนจะจุดไฟแล้วโยนไปทางลังเ่าั้
พรึ่บ เปรี๊ยะๆ
เสียงไฟดังเป็ระยะๆและไอร้อนที่พุ่งพวยออกมาพร้อมๆกับกลุ่มควันลูซี่ยังคงยืนกอดอกมองลังเ่าั้ถูกเผาไหม้ไป มองมันจนแน่ใจว่ามันมอดไหม้ไปจนหมด!!มอดไหม้ไปพร้อมๆกับความโง่งมของตัวเองมาหลายปีจงไหม้ไปให้หมด ก่อนจะหันหลังเดินออกจากตรงนั้น
“อ้อจนกว่าของพวกนั้นจะเป็จุลอย่าเพิ่งดับไฟล่ะ”หันไปสั่งเมดที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากนั้นก็เดินเข้าไปในคฤหาสน์
“กลิ่นไหม้ๆลูกเผาอะไรอยู่หือ ลูซี่”ท่านดยุคเกรเซียสไถ่ถามอย่างสงสัย ลูซี่ค่อยๆถอดแว่นตาตัวเองออกแล้วเดินไปคล้องแขนท่านพ่อ
“อย่าไปใส่ใจเลยค่ะก็แค่เผาของไม่มีค่าเก็บไปก็รกห้อง ลูกเลยเอามาเผาเพื่อกำจัดทิ้งค่ะ”
“เอาไปบริจาคก็ได้นี้”ลูซี่ยิ้มจืดๆให้ขืนเอาไปบริจาคลูซี่คงโดนจับเข้าคุกแน่ๆ
“มันเป็ของไม่มีประโยชน์ที่ลูกเก็บไว้นานแล้วนะคะท่านพ่อ ลูกหิวแล้วไปทานข้าวกันดีกว่านะคะๆ”ท่านดยุคมีหรือจะขัดใจลูกรักได้จึงพากันเดินเข้าห้องอาหารไป ระหว่างรับประทานอาหารลูซี่ก็พูดขึ้นว่า
“ท่านพ่อคะลูกอยากเรียนศิลปะป้องกันตัวหน่อยนะคะ ไว้ฝึกออกกำลังกาย”
“ออกกำลังกายมีวิธีมากมายลูกไม่เห็นต้องเรียนศิลปะป้องกันตัวเลยนี้ลูก”ลูซี่ส่ายหน้า ยังไงเธอก็ยังอยากเรียนอยู่ดีเพื่อในอนาคตหากมันไม่เปลี่ยนแปลงอย่างน้อยลูซี่ก็จะได้มีวิชาไว้ป้องกันตัวจากพวกนักฆ่าที่เหล่าพระเอกทั้งจ้างมาลอบฆ่าเธอเพื่อนางเอกอืมมมม นางเอก แองเจล่า ลูซี่ส่ายหน้าเบาๆขอเพียงไม่ยุ่งเกี่ยวกันก็ไม่คิดจะทำอะไร
“ลูกอยากเรียนค่ะท่านพ่อ”
“ยังไงก็ไม่ได้”ลูซี่เข้าใจว่าท่านพ่อเป็ห่วงตัวเอง
“งั้นเอาแบบนี้นะคะหากว่าลูกสามารถสอบได้ที่หนึ่งของกลางภาคที่จะถึงนี้ท่านพ่อต้องยอมให้ลูกเรียน”ท่านดยุคหัวเราะพร้อมรับคำท้ายังไงซะอีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะสอบแล้ว ยังไงลูซี่ก็ไม่มีทางอ่านหนังสือสอบทันหรอก และอีกอย่างผลการสอบของลูซี่มักจะอยู่ลำดับท้ายๆสี่ร้อยกว่าๆเสมอมันไม่มีทางเป็ไปได้หรอกที่จะพุ่งขึ้นมาจากสี่ร้อยเลื่อนมาเป็อันดับหนึ่ง ไม่มีทาง
“เมื่อถึงเวลานั้นท่านพ่ออย่าบิดพลิ้วนะคะ”ลูซี่จิบน้ำพลางทำสีหน้าเ้าเล่ห์ด้วยมันสมองของชาติที่แล้ว สาวทึนทึกวัยสามสิบกว่าปีให้มันรู้ไปสิว่าจะทำข้อสอบของเด็กมัธยมไม่ได้
66K
