บทที่7
น้ำเต้าหู้
แม่ลูกกินข้าวกันเสร็จก็เริ่มทำความสะอาดบ้านเว่ยเถียนเถียนสำรวจดูข้าวของในบ้านว่ามีอะไรพอใช้ได้บ้างเธอเดินไปที่ห้องครัวแล้วเปิดดูภายในตู้พบว่ามีหม้อใบใหญ่สภาพดีวางอยู่บนชั้นล่างสุดข้าง ๆ กันมีถังและกะละมังสองสามใบ เธอยังเห็นกระทะและอุปกรณ์ครัวอื่น ๆ อีกเล็กน้อยที่สามารถใช้ในการทำอาหารได้เธอคิดกับตัวเองว่า “เราควรจะใช้ของเหล่านี้ให้เป็ประโยชน์ เริ่มจากทำอะไรที่ง่ายๆ และราคาไม่แพงขายก่อน”
เมื่อหันไปมองลูกชายที่กำลังเช็ดโต๊ะอยู่ความทรงจำของเ้าของร่างก็ผุดขึ้นมาในหัวใจเธอนึกถึงตอนที่จางเสวียอี้ยังเด็กเขาชอบกินน้ำเต้าหู้มากเว่ยเถียนเถียนมักจะต้มน้ำเต้าหู้ร้อน ๆให้เขากินทุกเช้าก่อนที่เธอจะออกไปทำงานที่คอมมูน ความสุขของลูกชายในตอนนั้นเป็สิ่งที่เธอไม่เคยลืมเลือน
เมื่อคิดได้เช่นนั้นจึงตัดสินใจที่จะทำน้ำเต้าหู้ขายเธอเดินเข้าไปใกล้ลูกชายที่กำลังเช็ดโต๊ะอย่างขยันขันแข็ง
"เสวียอี้"เธอเรียกลูกชายด้วยน้ำเสียงอบอุ่น
จางเสวียอี้เงยหน้าขึ้นมองแม่"ครับแม่ มีอะไรให้ผมช่วยอีกไหมครับ"
"แม่ว่าพวกเราทำน้ำเต้าหู้ขายกันดีไหมน่าจะเป็อะไรที่ทำง่ายและขายง่ายที่สุด" เว่ยเถียนเถียนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
"ดีเลยครับแม่ผมชอบน้ำเต้าหู้ของแม่มาก แล้วผมก็คิดว่าคนอื่นก็น่าจะชอบด้วย" จางเสวียอี้ตาเป็ประกาย
ทั้งสองคนเริ่มวางแผนการทำน้ำเต้าหู้เว่ยเถียนเถียนคิดถึงรายละเอียดต่าง ๆ ที่จำเป็สำหรับการเริ่มต้นทำการค้านี้
หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็ได้ใบอนุญาตเปิดร้านขายน้ำเต้าหู้ซึ่งลูกชายของป้าเหลียนเป็คนเดินเื่ให้เว่ยเถียนเถียนดีใจมากเย็นวันนั้นเธอรีบกลับเข้าไปในห้วงมิติเพื่อไปเตรียมวัตถุดิบสำหรับทำน้ำเต้าหู้เธอเดินตรงไปยังชั้นวางที่มีวัตถุดิบต่าง ๆ จัดเรียงอย่างเป็ระเบียบจากนั้นก็เอารายการวัตถุดิบที่ต้องใช้สำหรับทำน้ำเต้าหู้ออกมา ซึ่งก็ได้แก่ถั่วเหลืองจำนวนมากพอสมควร น้ำตาล เกลือ ใบเตยรวมทั้งพวกขวดแก้วสำหรับใส่น้ำเต้าหู้ด้วย
เธอค่อย ๆขนของออกมาจากมิติ ขนอยู่หลายรอบกว่าจะเสร็จเมื่อตรวจดูของโดยละเอียดอีกครั้งว่าไม่มีอะไรขาดตกบกพร่องแล้วค่อยไปอาบน้ำเข้านอน
เช้าวันรุ่งขึ้นเว่ยเถียนเถียนและจางเสวียอี้เริ่มต้นวันใหม่ด้วยความขะมักเขม้นพวกเขาต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการขายน้ำเต้าหู้ที่คิดจะทำกันไว้หลังจากทบทวนแผนการทำงานเรียบร้อยแล้วสองแม่ลูกก็เริ่มลงมือทำงานทันที
เว่ยเถียนเถียนยกโต๊ะที่ใช้กินข้าวในบ้านมาตั้งไว้หน้าร้านเพื่อใช้เป็ที่วางน้ำเต้าหู้และอุปกรณ์ต่างๆ เธอจัดเรียงหม้อและกระชอนให้เป็ระเบียบขณะที่จางเสวียอี้กำลังจุดไฟในครัวเพื่อเตรียมต้มน้ำสำหรับทำน้ำเต้าหู้
"เสวียอี้...ลูกต้องระวังอย่าให้ไฟแรงเกินไปนะ"เว่ยเถียนเถียนกล่าวขณะจัดเตรียมถั่วเหลือง"เราไม่้าให้ถั่วเหลืองสุกมากเกินไปจนเสียรสชาติ"
"ครับแม่ผมจะระวัง" จางเสวียอี้ตอบกลับขณะตั้งใจดูแลไฟในเตา
เว่ยเถียนเถียนเริ่มนำถั่วเหลืองที่แช่น้ำไว้ั้แ่เมื่อคืนมาเทใส่กระชอนเพื่อให้สะเด็ดน้ำออกจากนั้นเธอเริ่มใส่ถั่วเหลืองลงในเครื่องโม่อันเล็ก
"เสวียอี้...ลูกช่วยแม่โม่ถั่วเหลืองหน่อยนะแม่จะไปเตรียมน้ำสำหรับต้มน้ำเต้าหู้"เว่ยเถียนเถียนพูดพร้อมกับยื่นกวักมือเรียกลูกชาย
จางเสวียอี้มานั่งที่หน้าเครื่องโม่แล้วเริ่มโม่ถั่วเหลืองอย่างตั้งใจเขามองเห็นถั่วเหลืองที่ค่อย ๆ กลายเป็น้ำเต้าหู้สีขาวข้นด้วยความตื่นเต้น
"แม่...ผมโม่ถั่วเหลืองเสร็จแล้ว"เด็กน้อยเรียกแม่อย่างตื่นเต้น
เว่ยเถียนเถียนเดินกลับมาพร้อมกับหม้อที่ใส่น้ำสะอาดเธอเทน้ำเต้าหู้ที่โม่เสร็จแล้วลงในหม้อจากนั้นก็เริ่มตั้งหม้อบนเตาที่จางเสวียอี้ได้จุดไฟไว้
"เราต้องคอยคนไม่ให้น้ำเต้าหู้ติดก้นหม้อด้วยนะเพราะถ้ามันติดก้นหม้อแล้วจะทำให้น้ำเต้าหู้มีกลิ่นไหม้"เว่ยเถียนเถียนกล่าวขณะคนหม้อน้ำเต้าหู้เบา ๆ
"ครับแม่ผมจะช่วยคนเอง"จางเสวียอี้ตอบขณะที่รับไม้พายจากแม่แล้วเริ่มคนหม้อน้ำเต้าหู้
เวลาผ่านไปสักพักน้ำเต้าหู้เริ่มเดือดและมีกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วเว่ยเถียนเถียนเริ่มใส่ใบเตยลงไปในหม้อน้ำเต้าหู้เพื่อเพิ่มกลิ่นหอม
"ตอนนี้เราต้องรอให้น้ำเต้าหู้เดือดเต็มที่ก่อนแล้วเราจะใส่น้ำตาลลงไป"เว่ยเถียนเถียนอธิบาย
“ครับแม่”เด็กน้อย็กน้อยด็ดพยักหน้าเข้าใจ
เมื่อเห็นว่าน้ำเต้าหู้เดือดเต็มที่เว่ยเถียนเถียนจึงเริ่มใส่น้ำตาลลงไปในหม้อแล้วใช้ไม้พายคนให้น้ำตาลละลายเข้ากับน้ำเต้าหู้
"แม่...ใส่เกลือตอนนี้เลยไหม" จางเสวียอี้ถาม
"ยังหรอกเราต้องรอให้น้ำตาลละลายหมดก่อน" เว่ยเถียนเถียนตอบขณะคนหม้อน้ำเต้าหู้ต่อไป
เมื่อเห็นว่าน้ำตาลละลายหมดแล้วเว่ยเถียนเถียนจึงใส่เกลือลงไปเล็กน้อยแล้วคนให้เข้ากัน
"ตอนนี้เรารอให้น้ำเต้าหู้เย็นลงหน่อยก่อนจะกรองอีกที"เว่ยเถียนเถียนกล่าว
เว่ยเถียนเถียนยกหม้อมาวางไว้บนโต๊ะที่จัดเตรียมเอาไว้หน้าบ้านจากนั้นนำกระชอนมาวางบนหม้อใบใหม่แล้วค่อย ๆ เทน้ำเต้าหู้ผ่านกระชอนเพื่อกรองเอากากถั่วออก
"เราต้องกรองให้สะอาดนะลูกไม่งั้นน้ำเต้าหู้จะไม่เนียน เวลาดื่มจะไม่อร่อย"เว่ยเถียนเถียนอธิบายขณะกรองน้ำเต้าหู้
"ครับแม่ผมจะจำไว้" จางเสวียอี้ตอบขณะช่วยแม่กรองน้ำเต้าหู้
เมื่อทุกอย่างพร้อมสองแม่ลูกก็ช่วยกันตะดกนเรียกลูกค้าให้มาซื้อน้ำเต้าหู้เว่ยเถียนเถียนรู้สึกภูมิใจที่ได้เห็นลูกชายมีส่วนร่วมในการทำงานและช่วยเหลือเธออย่างเต็มที่
ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างสังเกตเห็นร้านน้ำเต้าหู้ใหม่ที่เปิดตั้งอยู่หน้าบ้านของเว่ยเถียนเถียนด้วยความอยากรู้อยากเห็น พวกเขาเริ่มแวะเข้ามาดูน้ำเต้าหู้เป็อาหารที่เหมาะจะกินในตอนเช้า ให้ความสดชื่นและอิ่มท้องหลายคนจึงตัดสินใจซื้อเพื่อลองชิม
สองแม่ลูกยิ้มต้อนรับลูกค้าอย่างอบอุ่นเธออธิบายว่าพวกเขาทำน้ำเต้าหู้ด้วยถั่วเหลืองคุณภาพดีและผสมด้วยใบเตยเพื่อเพิ่มกลิ่นหอมน้ำเต้าหู้มีรสชาติหอมหวาน กลมกล่อม และมีความสดใหม่ลูกค้าหลายคนที่ได้ลองชิมต่างพากันชื่นชมน้ำเต้าหู้ของพวกเขา
"น้ำเต้าหู้ของคุณนี่อร่อยจริงๆ ค่ะ หอมหวานกำลังดี" ลูกค้าหญิงคนหนึ่งกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
"ใช่ค่ะฉันต้องซื้อกลับบ้านไปให้ครอบครัวลองชิมบ้างแล้ว" อีกคนหนึ่งเสริม
เว่ยเถียนเถียนรู้สึกดีใจที่ได้รับคำชมจากลูกค้าเธอเริ่มรู้ว่าการทำน้ำเต้าหู้ขายนี้อาจเป็ทางเลือกที่ดีสำหรับการสร้างรายได้ใน่แรกจางเสวียอี้เองก็รู้สึกภูมิใจที่ได้ช่วยแม่ทำงานและเห็นลูกค้าพึงพอใจ
วันนี้เว่ยเถียนเถียนทำน้ำเต้าหู้ไม่เยอะเพราะเธอเพียงแค่จะลองดูว่าผลตอบรับจะเป็ยังไง แต่ผลตอบรับกลับดีเกินคาดน้ำเต้าหู้ที่เธอทำขายหมดภายในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมงบรรยากาศของร้านที่เคยเงียบเหงาใน่เช้าตรู่กลับกลายเป็ที่คึกคักและเต็มไปด้วยรอยยิ้มของลูกค้า
เว่ยเถียนเถียนและจางเสวียอี้รู้สึกดีใจอย่างยิ่งที่น้ำเต้าหู้ของพวกเขาได้รับความนิยมพวกเขามองเห็นอนาคตที่สดใสรู้สึกมีความหวังในชีวิตมากขึ้น
หลังจากลูกค้าคนสุดท้ายกลับไปสองแม่ลูกจึงเริ่มเก็บของและจัดระเบียบหน้าร้านเว่ยเถียนเถียนยิ้มให้กับจางเสวียอี้ด้วยความภูมิใจ
"เสวียอี้...วันนี้พวกเราทำได้ดีมากจริงๆ" เธอกล่าวขณะที่เก็บขวดใส่น้ำเต้าหู้ที่ว่างเปล่า
"ผมก็ไม่คิดว่าน้ำเต้าหู้ของพวกเราจะได้ขายดีขนาดนี้เหมือนกันครับขอให้ขายดีแบบนี้ทุกวันเลย" จางเสวียอี้ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม
“มันต้องแน่นอนอยู่แล้วก็น้ำเต้าหู้ของพวกเราอร่อยนี่นา” เว่ยเถียนเถียนพูดพร้อมลูบศีรษะลูกชายเบา ๆ
เว่ยเถียนเถียนรู้สึกว่าความเหนื่อยล้าที่ได้ทำงานในวันนี้นั้นคุ้มค่ามากการได้ทำงานร่วมกับลูกชายและเห็นรอยยิ้มของลูกค้าเป็สิ่งที่เติมเต็มความสุขในใจของเธอพวกเขาทั้งสองมีความหวังว่าจะสามารถทำน้ำเต้าหู้ขายเป็กิจการเล็ก ๆที่มั่นคงได้ในอนาคต