รักพิษรัก เขียนโดย สลักกานต์

นิยายพิสูจน์คุณค่าแห่งรัก   รักพิษรัก   เขียนโดย  สลักกานต์

ตอนที่ ๔๖

            ชลวิทย์เดินคู่กับชีทชิดชนกลูกสาว   แซนสุดแดนเดินคู่กับซีแดนธารลูกชาย   เขนเดินคู่กับทบทู   เมื่อไปยืนที่ของตน   ทั้งหกก็ไหว้นักข่าว   แล้วนั่งลงข้างๆอั้ม  

        ต้นน้ำเดินพร้อมกับกานต์ยูยลรดี เคนคณาธิป และกร กรวิก   เมื่อทั้งห้ายืนที่ของตนและไหว้นักข่าวแล้วก็นั่งลงข้างๆ นพนิต

        ฝุ่นดินทักทายพี่ๆนักข่าวอย่างเป็นกันเอง  

        คนอื่นๆที่นั่งอยู่บนเวที ต่างก็ใช้อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่ตนถนัด เปิดสคริปของตนเพื่อเตรียมตัวบอกนักข่าวตามที่จัดคิวกันไว้   ส่วนใครที่ยังไม่ใกล้จะถึงคิว  ก็เม้ากับคนที่นั่งข้างๆ เป็นการผ่อนคลาย  

        ลมยืนอยู่หน้าสำนักงานไฟรุ่งโรจน์  เขาดูภาพและเสียงในงานเปิดดัว   ‘ครอบครัวไฟรุ่งโรจน์’   จากโทรทัศน์วงจรปิด  

        ในใจลมรู้สึกปั่นป่วนไปหมด.. ทำไมคนที่เคียงนัทไม่ใช่เขา .. ทำไม? .. ทำไม?    

        ภาพนัทดูแลนพทำร้ายความรู้สึกลมเหลือเกิน.. ทำไมไม่เป็นเขาที่นัทดูแลแบบนี้ .. ทำไมเป็นนพ ..

        พอคิดได้เท่านั้น  ลมก็รู้ตัวทันที เขาหึงลูกชายตัวเอง!!

        แต่มันรู้สึกจริงๆเขาไม่ได้แกล้ง   ยิ่งเห็นภาพในจอที่นัทจัดแต่งคอเสื้อสูทของนพให้เรียบร้อย

        มันหึง!!

        มันหึงจริงๆ!!

        ณัทกนกส่งไมค์ให้นพนิต  

        “ขอบคุณครับพี่นัท วันนี้นพมีเรื่องที่สำคัญในชีวิตสองเรื่องจะมาบอกพี่ๆ นักข่าวครับ  เรื่องแรก คือเรื่องพ่อครับหลายคนเคยถามว่าพ่อแม่นพเป็นใคร วันนี้นพจะมาตอบคำถามนี้นะครับ”     

        เหล่านักข่าวปรบมือให้

        “พ่อของนพชื่อ‘ลม’ครับ .. ลม นภดล จันทร์แก้วทิพย์ .. นักแสดงวัยรุ่นซีรีย์วายที่โด่งดังพร้อมๆกับพ่อชล ชลวิทย์ เมื่อสิบกว่าปีที่แล้วครับ”  

        มีเสียงฮือฮาในกลุ่มนักข่าวอย่างชัดเจน  ทั้งอุทานอย่างตกใจ แปลกใจ ประหลาดใจและอยากรู้รายละเอียดเพื่อไปเขียนข่าว 

        “นพเกิดที่เมืองไทยครับอยู่ที่ไทยซักสี่ห้าปีมั้งครับ ก็ย้ายไปอยู่ต่างประเทศกับพ่อเพิ่งกลับมาเมื่อปีที่แล้ว ที่ทุกท่านได้เห็นนพตามสื่อต่างๆ นั่นแหละครับ”

        ..หน้าไอ้เด็กลมลอยมาในความทรงจำของพ่อนัท .. เขาจำมันได้ดี ..ไอ้เด็กเลวที่ติดการพนันคนนั้น .. มันไม่ได้รักลูกชายของพ่อนัทเลย ..มันแค่อยากได้เงินเท่านั้นเอง .. พ่อนัทเม้มปากด้วยความโกรธ

        นพนิตอธิบายว่าทำไมเขาจึงพูดไทยชัดการใช้ชีวิตในต่างประเทศของเขาอย่างชัดเจน พร้อมภาพประกอบ  จนแทบไม่มีนักข่าวคนใดอยากสัมภาษณ์เรื่องนี้อีก

        และหลังจากจบงานบ่ายนี้ ปณาลีแจ้งนักข่าวว่า  เธอก็จะอัพเดทข้อมูลที่นพนิตแถลงไว้ที่หน้าเว็ปไซค์บริษัทพร้อมรูปประกอบขณะที่นพนิตอยู่ต่างประเทศทั้งหมด   

        การให้ข่าวเป็นสิ่งที่ดี  แต่เมื่อให้ข่าวละเอียดและชัดเจนขนาดนี้  ก็แทบไม่อยากมีใครขุดค้นอะไรต่อไปอีก เป็นการทำลายเม็ดเงินที่ลมจะได้จากข่าวพวกนี้ไปในทันทีเช่นกัน  

        ลมทั้งโกรธทั้งหึง จนทำอะไรไม่ถูก!! 

        “และ..มีอีกข่าว  ที่นพคิดว่า.. นพควรบอกพี่ๆนักข่าว ด้วยตัวของนพเองจะดีกว่า”  นพยิ้มให้ทุกคนอย่างจริงใจ แต่ก็แฝงความหนักใจ   “นพกับพี่นัท .. เรารักกันครับ”  

พวกกลุ่มนักข่าวมีทั้งกรี๊ด!!!!
มีทั้งดีใจ ทั้งตกใจ ทั้งสบถ ทั้งพูดว่า.. ‘ว่าแล้ว’  และอีกสารพัด  

ลมถึงกับช็อค!! 

ยุคนี้.. วันนี้..ทำอะไรกันได้อย่างนี้แล้วเหรอ?.?.?  

        ลมเจ็บปวดที่เห็นคนรักตนไปรักคนอื่น.. และ.. ที่เจ็บปวดที่สุดก็คือ.. คนอื่นที่คนรักตนไปรัก ก็คือ .. ลูกชายตนเอง ..

        ลมโกรธที่ไม่รู้ใจตัวจนถึงวันนี้.. โกรธที่ลูกชายมารักคนรักของตัว .. โกรธที่นัทรักนพ .. โกรธจนลมไม่รู้ว่าจะจัดการกับอารมณ์ของตนอย่างไร? 

        อินทรเดินออกจากสำนักงานฯ  เขาเพิ่งเอาอาหารไทยรสเลิศมาส่ง  อินทรเห็นลมยืนดูข่าวด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก  เขาจึงชวนลมไปนั่งที่เรือนปาริชาต  ที่นั่นเปรียบเสมือนโรงอาหารของที่สำนักงานนี่  ที่นั่นจึงมีโทรทัศน์วงจรปิดให้ดูการแถลงข่าวนี่เหมือนกัน 

        ลมเดินตามอินทรไปด้วยใจที่พรุ่งพร่านจนสุดจะบรรยายได้  

        พอเสียงฮือฮาในกลุ่มนักข่าวเบาลง   ณัฐกนกก็แถลงต่อเลยว่า...ที่เคยมีข่าวว่าเขาซื้อรถให้นั้น เป็นความจริงแต่ไม่ใช่รถสุดหรูแสนแพงอย่างที่เป็นข่าว นัทบอกยี่ห้อและรุ่นรถที่เขาซื้อให้พร้อมภาพยืนยันในจอโทรทัศน์ขนาดใหญ่  ด้วยเหตุผล..เขาอยากให้คนที่เขารักมีพาหนะใช้ในการทำงาน ส่วนที่เคยมีข่าวว่านพย้ายไปอยู่กับนัทก็เป็นความจริง ก็.. คนที่รักกันก็ควรที่จะอยู่ด้วยกัน  

        แล้วทั้งสองก็ช่วยกันให้รายละเอียดตามสคริปที่เขียนไว้เพื่อไม่ให้นักข่าวมีคำถามในใจ  และเช่นเดิม   เมื่อจบงาน   ปณาลีจะเอาข้อมูลคำพูดทั้งหมดจะอัพลงที่เว็ปไซค์บริษัทพร้อมรูปประกอบ  

        เมื่อมีการแถลงข่าวที่ชัดเจนพร้อมข้อมูลอย่างนี้   นักข่าวจึงต้องเปลี่ยนวิธีทำงานกัน จากตอนแรกแค่จะมาเก็บเนื้อข่าวไปนำเสนออีกครั้ง   ต้องเปลี่ยนมาเป็นไลฟสดการแถลงข่าวกัน เพื่อที่ตนจะได้เป็นคนแรกที่ได้นำเสนอข่าวเหล่านี้   

        จากนั้น  อั้มก็แถลงเรื่องโรงเรียนการแสดง ‘ไฟรุ่งโรจน์’ สอนโดยครูโชและอั้ม โรงเรียนจะเปิดรับนักเรียนการแสดงในกลางเดือนนี้โดยการออดิชั่นใครมีหน่วยก้านดี ที่นี่ก็จะรับให้เรียน เมื่อเรียนจบก็เป็นนักแสดงในสังกัดทันที และจะเริ่มหักค่าเรียนการแสดง เมื่อนักเรียนการแสดงมีรายได้จากการแสดง  

        ต้นน้ำแถลงความคืบหน้าละครโทรทัศน์‘รักเธอ..สุดที่รัก’ ที่ยุติการถ่ายทำชั่วคราวว่าจะเริ่มถ่ายทำในต้นเดือนหน้า 

        แล้วแต่ละคนที่ได้รับสคริปการให้ข่าวก็ทะยอยแจกแจงข่าวของตน จนครบทุกคน  

        ก่อนที่นักข่างจะกลับ   อุรวีมีข่าวแจกซึ่งก็คือเนื้อข่าวที่แถลงไปทั้งหมด นักข่าวแต่ละคนต่างก็ยิ้มหน้าบานกันไปเพราะได้ข่าวเยอะมากมากจนต้องเลือกว่า จะเน้นข่าวไหน ไม่เน้นข่าวไหน

        พอนักข่าวกลับไปจนหมด   ณัฐกนกก็เดินขอบคุณทั้งนักแสดง ทีมงานและพนักงานบริษัททุกคนที่ทำตัวเป็นเจ้าภาพอย่างดี  

        “คุณนัทครับ”   เขนเข้ามาทัก   “คุณท่านอยากพบคุณนัทครับ”  

        ณัฐกนกหน้าตึงขึ้นมาทันที  วันนี้เขาประกาศออกสื่อว่า.. รักผู้ชาย  ต่อหน้าพ่อที่เกลียด ‘การรักเพศเดียวกัน’ ที่สุด 

        .. อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด..นัทบอกตัวเอง .. วันนี้ นัทมีรัก .. นัทพร้อมจะสู้กับทุกอย่างเพื่อรัก ..

        “คุณท่านแกก็ดูเฉยๆนะครับ  ไม่ได้โกรธอะไรนะครับ”   เขนพยายามบอกข้อมูลที่น่าจะเป็นประโยชน์  

        “นพไปด้วยนะพี่นัท”  

        คนพี่มองหน้าคนน้องพลางตัดสินใจ แล้วพยักหน้าให้นพนิต 

        “จะดีเหรอนัท”   ฝุ่นดินถามขึ้น  

        ณัฐกนกยิ้มให้ฝุ่น  

        “ถึงเวลาแล้วล่ะฝุ่นถึงเวลาที่นัทต้องพูดความจริงกับพ่อซะที ถ้าความจริงนั้นมันจะทำให้ต้องตัดพ่อตัดลูกกัน นัทก็ยอม”  

        “นัท” 

        “ฝุ่นช่วยขอบคุณทีมงานที่เหลือแทนนัทนะ  อ้อ.. ป้าอี๊ดจัดเตรียมอาหารจากเรือนปาริชาตไว้ให้พวกเราทุกคนทานด้วยให้ทุกคนอยู่กินอาหารด้วยกันนะ ถ้านัทคุยจบเร็ว จะลงมาร่วมวงด้วย”
            “จะดูแลให้อย่างดีนัทไม่ต้องห่วง”

        “ใจเย็นๆนะนัท  พูดกับพ่อด้วยเหตุด้วยผล  เอาความจริงกับความจริงใจเข้าสู้นะ”   ต้นน้ำบอกนัทและยิ้มให้กำลังใจ   “อย่าใช้อารมณ์!!”  

        ณัฐกนกยิ้มรับ  

        นพนิตยื่นมือให้พี่นัทของเขาจับ  

        ณัฐกนกมองมือคนน้อง  นัทเอื้อมมือตนไปจับมือนพอย่างมั่นคง  มือที่เขาจะไม่มีวันปล่อยอีกแล้ว 

        “ไปครับพี่” 

        ทั้งสองเดินเคียงกัน  ไปยังห้องพิเศษที่พ่อนัทอยู่

        เมื่อไปยืนหน้าประตูห้อง  

        “พี่นัทห้ามใช้อารมณ์ห้ามโกรธนะครับ”   คนน้องบอกคนพี่   “สัญญานะครับ”  

        คนพี่มองและพยักหน้าให้สัญญา  แล้วเขาก็เปิดประตูเข้าไป

        นพนิตเห็น   ชายสูงวัยร่างท้วมจนเกือบจะอ้วน  ใบหน้าเขานิ่งจนแทบจะไร้ความรู้สึก  แต่ดวงตาเรียวรีนั่นดูฉลาดและทรงอำนาจจนนพนิตไม่กล้าสบตา ริมฝีปากเม้มเข้าหากัน ผนวกกับมุมปากที่ตกลง ทำให้ดูดุยิ่งขึ้น   

        “นพ..ไหว้พ่อพี่สิ”  เสียงคนพี่ทำลายความเงียบ   

        นพนิตยกมือไหว้   

        “ไอ้เด็กคนนี้น่ะเหรอที่แกรัก”  

        น้ำเสียงที่ดุดันพ่อของพี่นัททำนพนิตใจเสีย จนเขาต้องค่อยๆ ลดมือที่ไหว้ลง  

จบตอน ๔๖