ชะตารักเส้นทางแค้น เป็นวนิยายที่ประพันธ์ขึ้นโดย เมิ่งเมิ่ง โด่งดังมากบนเว็บไซต์เจซี เนื้อเื่เป็แนวรักโรแมนติก ดราม่าธุรกิจและครอบครัว ตัวละครหลักนั้นมี สามภพ พระเอกของเื่ได้พบรักกับนางเอก ‘เมิ่งเมิ่ง’ ซึ่งเป็พนักงานคนหนึ่งในบริษัทคู่แข่งทางการค้า(เห็นได้ชัดว่าผู้แต่งนำนามปากกามาแต่งเื่สนองนี้ดตนเอง) ทั้งคู่เจอกันในงานประมูลแห่งหนึ่งในเหตุการณ์ครั้งนั้นนางเอกเป็ฝ่ายชนะประมูลให้กับบริษัทตนเอง ทำให้ได้รับความสนใจจากตัวละครหลักฝ่ายชาย
หลังจากนี้ก็มีเื่ราวอีกมากมายที่ทำให้ทั้งคู่ได้เจอกันโดยบังเอิญไม่ว่าจะเป็พักอยู่ในคอนโดเดียวกัน เรียนจบจากที่เดียวกันทำให้มีเพื่อนรุ่นพี่ที่เป็ฝ่ายเชื่อมทั้งคู่เข้าหากันอีกที แม้แต่เดินเฉยๆ ก็มาชนกันได้ (มันจะบังเอิญอะไรขนาดนั้น)
อย่างไรก็ตามสถานการณ์ข้างต้นเป็เพียงเื่ในส่วนของชะตารัก
ถ้าจะกล่าวถึงเส้นทางแค้นอีกส่วนของชื่อเื่แล้วล่ะก็ ตัวหลักสำคัญคงหนีไม่พ้นอเล็กเซย์ เขาตกหลุมรักเมิ่งเมิ่งั้แ่แรกเห็น ทำทุกทางเพื่อให้ได้เธอมา จากในตอนแรกที่เพียงจีบเธอตรงๆ เมื่ออีกฝ่ายดูท่าว่าจะปันใจให้คู่แข่ง เขาก็ลงมือโจมตีธุรกิจของฝ่ายตรงข้ามทันที การโต้ตอบทางธุรกิจเริ่มขึ้น ทว่าตัวร้ายเช่นเขา ในท้ายที่สุดก็เป็ฝ่ายพ่ายแพ้อยู่ดี
อเล็กเซย์สูญเสียตำแหน่งการบริหารงานต่อ รวมถึงต้องสูญเสียเงินไปกับการฟ้องร้องในทางแพ่ง นอกจากนี้ยังสูญเสียคนที่รัก ด้วยความแค้นอีกฝ่ายจึงให้ลูกน้องคนหนึ่งลอบทำร้ายสามภพพระเอกของเื่ หวังเพียงหากเขาไม่สามารถมีความสุขได้ อีกฝ่ายก็ไม่ควรได้รับความสุขนั้นเช่นกัน
ใครจะคิดว่าผลสุดท้ายจะจบที่เขาต้องติดอยู่ในเรือนจำส่วนอีกฝ่ายยังสามารถใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุข
‘แต่กูตายนะ’ เฉินรุ่ยนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวหนึ่ง คิดขณะที่มือพลิกหนังสือหน้าต่อไป ว่าแต่สถานการณ์แบบนี้มันแปลกๆ แฮะ พอคิดได้แบบนั้นแล้ว จู่ๆ เขาก็ถูกดึงเข้าไปสู่เหตุการณ์ก่อนตายไม่กี่นาทีอีกครั้ง
เวลา 4.34 น.
ปัง เฮือก
เฉินรุ่ยลืมตาตื่นขึ้นมาหายใจหอบแรง รูม่านตาหดแคบ ตัวเขาสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ มือสองข้างถูกยกขึ้นมาขยุ้มศีรษะ เขาเป็คนเดียวในเื่
ที่ต้องตาย ไม่สิ ที่จริงแล้วมีอีกคนที่ต้องตายระหว่างการดำเนินเื่เช่นกัน คนคนนั้นประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ อย่างไรก็ตามนั่นไม่เกี่ยวกับเขา อย่างน้อยอีกฝ่ายก็ยังมีบทและเป็ตัวละครสำคัญรองจากตัวละครหลัก บทฝั่งนั้นมีไว้เพื่อให้เื่ดำเนินต่อ ส่วนไอ้ลูกจ๊อกที่ตายน่ะมีเขาแค่คนเดียว
เฉินรุ่ยลุกขึ้นนั่ง เขานอนไม่หลับอีกแล้ว แม้โซฟาตัวนี้จะนอนสบายกว่าเสื่อก็ตาม ทำไมถึงฝันแบบนั้นได้นะ เฉินรุ่ยนวดระหว่างคิ้วตัวเองอย่างช่วยไม่ได้ พยายามเรียบเรียงเื่ที่ได้เห็นในฝันนั้น ก่อนจะลุกไปรินน้ำในตู้เย็นดื่ม
เมื่อคืนไม่รู้ว่าอะไรดลใจทำให้เมิ่งเซียนตัดสินใจชวนเขามาอยู่ด้วย หลังจากที่ทานอาหารเสร็จเธอให้เขานั่งรถคันเดียวกันเพื่อไปห้องพัก ถนนเส้นหลักขับรถผ่านก็เห็นตรอกซอยสังกะสีเรียงต่อกันเป็แนวยาวสุดสายตา เมื่อถึงที่นั่นเหมือนอีกฝ่ายจะนิ่งไปครู่ใหญ่ ก่อนจะตัดสินใจว่าจะลงไปด้วยกัน
‘ฮ่าวกง’ คนขับรถนั้นก็ลงไปด้วย เขาพยายามรั้งเพราะว่าด้านในค่อนข้างอันตราย ดูจากการแต่งกายของทั้งคู่มองผ่านตาก็รู้ว่ามีเงิน ไม่ให้เหล่ามิจฉาชีพตื่นตัวได้อย่างไรในเมื่อมีเหยื่ออันโอชะบุกมาถึงรัง
ใครจะคิดเดินไปครึ่งทางฮ่าวกงก็หยิบปืนออกมา จ่อไปที่ศีรษะคนที่เดินเข้ามาหาเื่กัน นี่มันเกินไปแล้ว เฉินรุ่ยคิด เขาไม่ถูกโรคกับปืน ขอร้องเลย อย่าว่าแต่พวกนั้นที่ขาสั่น ตัวเฉินรุ่ยเองตอนนั้นใจหล่นไปที่ตาตุ่ม ก่อนจะถูกพยักพเยิดให้เดินต่อไป
เมื่อถึงห้อง เมิ่งเซียนก็รักษาสีหน้าตนเองไว้ไม่ได้อีก อายุเท่าเธอถ้าเเต่งงานแต่เด็กก็คงมีลูกอายุเกือบสิบขวบได้เเล้ว วัยที่พร้อมเป็แม่คนเห็นเด็กคนหนึ่งอยู่ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ มาร้องขอแค่งานเพื่อประทังชีวิต ใจเธอเหมือนถูกจู่โจมอย่างหนักอีกครั้ง พอเฉินรุ่ยหันมาถามว่าเธอต้องเอกสารประเภทไหนบ้าง
“ไปอยู่ด้วยกันเถอะ”
เธอตอบกลับมา เป็เื่เหนือความคาดหมาย เฉินรุ่ยอ้าปากค้างก่อนจะหุบลง ตั้งสติแล้วก็อ้ำอึ้ง พอคิดคำพูดไม่ออก ก็เลือกที่จะเงียบไปดื้อๆ
“ฉันไม่สะดวกติดต่อเธอ อย่างไรไปอยู่ด้วยกัน ไม่กี่วันก็น่าจะหางานให้เธอทำได้แล้ว”
“ผมอาจเป็คนไม่ดีนะ ให้ไปอยู่กับคุณจริงหรือ” ทำไมคนพวกนี้ไม่รู้จักดูแลตัวเองนะ แค่คิดว่าบทไม่ถึงตายก็จะไม่ตายงั้นเหรอ
“เอาบัตรประจำตัวเเละเอกสารสำคัญให้ฉัน ถ้าเธอเป็คนไม่ดี พวกเราก็ไม่ปล่อยเธอไว้แน่” เธอเอียงคอไปทางฮ่าวกงมือเขาตบลงบนปืน
ด้วยเหตุนั้นเฉินรุ่ยจึงหอบกระเป๋าใบเดียวมาที่คอนโดย่านคนรวยทันที แค่ไฟถนนก็ต่างกันแล้ว ในนาทีนั้นคล้ายกับว่าจุดเปลี่ยนชีวิตเขาอยู่ที่มือถือเพียงเครื่องเดียว
คอนโดที่เมิ่งเซียนอยู่เป็สวัสดิการของพนักงานระดับสูงในบริษัทที่เธอทำงานอยู่ ลักษณะห้องมีห้องนอนสองห้อง ห้องครัว และพื้นที่ใช้สอยค่อนข้างกว้าง ถึงแม้ว่ามีห้องนอนถึง 2 ห้องแต่ว่าเพราะเมิ่งเซียนอยู่คนเดียวมาโดยตลอด อีกห้องเลยจัดไว้เป็ห้องสำหรับทำงาน เขาจึงต้องนอนที่โซฟา
เฉินรุ่ยเอนหลังพิงกับโซฟา ร่างกายัักับความนุ่ม เป็ผิวััที่ไม่เคยได้ััมาก่อน ปลายเท้าเกลี่ยเล่นพื้นพรม ดวงตามองนาฬิกาดิจิตอลที่บอกเวลาตีสี่กว่า กลิ่นหอมสะอาดของห้อง ทั้งหมดนี่ทำให้เขารู้สึกดีมาก กำไรแล้ว เขาคิด หลังจากที่ตื่นขึ้นมาทุกอย่างคือกำไรแล้ว
6 โมงเช้าเสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมงเมิ่งเซียนก็เดินออกมาจากห้องในชุดสูท เธอเดินไปเปิดตู้เย็นก่อนจะหยิบข้าวกล่องออกมา 2 กล่องนำเข้าเตาไมโครเวฟ
“เฉินรุ่ย มานั่งนี่สิ”
เฉินรุ่ยลุกขึ้นเดินไปยังโต๊ะอาหาร แต่เมื่อเห็นว่าเมิ่งเซียนอยู่ในครัวเขาก็ตามเข้าไป ช่วยนำอาหารออกมาวางไว้บนโต๊ะ ระหว่างทานข้าวเมิ่งเซียนก็เปิดฟังข่าว เช็กตารางงานประจำวัน พอเงยหน้าเห็นเฉินรุ่ยที่ค่อยๆ ตักข้าวเข้าปาก เธอก็หยุดคิดสักนิดก่อนจะพูดขึ้นมา
“วันนี้ฉันจะหาตำแหน่งงานให้ เย็นนี้เราออกไปซื้อมือถือให้เธอกัน ฉันเป็คนออกเงินก่อน เธอทำงานแล้วค่อยหักออกจากเงินเดือนมาคืนฉัน เธอมีบัญชีธนาคารหรือเปล่า” เมิ่งเซียนถาม
“ไม่มีครับ” เฉินรุ่ยส่ายหน้าก่อนจะตอบออกมา
“เย็นนี้เราต้องไปเปิดบัญชีกันด้วย ว่าแต่เธอขับรถเป็จริงๆ ใช่ไหม”
“เป็ครับ”
“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวฉันสมัครสอบใบขับขี่ให้ เเล้ววันที่นัดอบรมรวมถึงวันสอบเดี๋ยวฉันให้ฮ่าวกงไปส่ง”
“...”
“ไม่ต้องห่วงค่าใช้จ่ายทั้งหมดฉันหักทีหลังแน่นอน ไม่ต้องเกรงใจกันล่ะ”
“เมิ่งเซียนคุณดีกับผมมากเลย เราเพิ่งเจอกันแท้ๆ แต่คุณดีกับผมมาก” เขาพูดออกมาด้วยใบหน้าจริงจัง เฉินรุ่ยอยากพูดอะไรสักอย่าง แต่เพราะไม่สามารถเรียบเรียงมันออกมาได้ในตอนนี้ คำพูดเขาจึงวกวนย้ำว่าเธอนั้นใจดีต่อเขา
“เรียกพี่สาวซะสิ”
“ฮะ?” ใบหน้าเรียบนิ่งหลุดสีหน้าประหลาดออกมาไม่กี่วินาที
เมิ่งเซียนยักไหล่ เฉินรุ่ยอายุ 18 ไม่มีประวัติอาชญากรรม ที่อยู่ตามบัตรนั้นเป็เพียงพื้นที่ว่างรกร้าง ปัจจุบันไม่มีคนอยู่อาศัย ถ้าเป็ไปได้ในอนาคตเธอคงมีเื่ให้แนะนำเด็กตรงหน้าไม่น้อย ค่อยเป็ค่อยไปแล้วกัน
เมิ่งเซียนยกมือถือขึ้นมาดูเวลา ก่อนจะยกกาแฟขึ้นมาจิบ แล้วก็มองเด็กตรงหน้าอีกครั้ง เฉินรุ่ยกำลังรวบเอาช้อนและกล่องข้าวที่เธอทานเรียบร้อยเเล้วไปจัดการในครัว
“เธออ่านหนังสือออกไหม” เธอถามเพราะเห็นว่าการปล่อยให้เด็กคนนี้อยู่ในห้องเฉยๆ มันน่าเบื่อเกินไป
“อ่านได้ครับ”
เมิ่งเซียนพยักหน้าเมื่อได้รับคำตอบ
“แล้วใช้คอมเป็หรือเปล่า”
“ใช้ได้ครับ” ความจริงคือใช้ได้ดีมากเสียด้วย แต่ในหัวเขาไม่ได้มีความรู้ในเื่ที่ดีสักเท่าไหร่
เมิ่งเซียนได้ยินอย่างนั้นก็เข้าไปในห้องทำงาน เธอออกมาพร้อมกับแล็ปท็อปเครื่องหนึ่ง
“อันนี้ถ้าเธอเบื่อก็ลองหาอะไรดู ของฉันเอง ถึงจะตกรุ่นไปแล้วแต่ยังใช้งานได้ดี”
เฉินรุ่ยรับมา เขาเงยหน้ามองเธอก่อนจะก้มมองสิ่งที่อยู่ในมือ
‘เมิ่งเซียน ขอบคุณมากๆ นะ’ เมิ่งเซียนมองเฉินรุ่ยลูบคลำแล็ปท็อปตกรุ่นคล้ายสิ่งล้ำค่า เธอยิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วหันไปมองนาฬิกาดิจิตอล ได้เวลาไปทำงานของเธอแล้ว
“ฮ่าวกงคงมารอแล้ว เย็นนี้ฉันจะมารับ เตรียมตัวรอรับข่าวดีล่ะ”
อีกฝ่ายว่าอย่างนั้นก่อนจะเดินไปเปิดตู้รองเท้าเปลี่ยนสลิปเปอร์เป็รองเท้าส้นสูง เปิดประตูออกจากห้องไป
⚖️
หากดูจากเนื้อเื่ดั้งเดิมกับการที่เขาพบเมิ่งเซียนในปัจจุบัน ลูกน้องที่ถูกสั่งการให้ไปทำร้ายสามภพไม่น่าจะเป็เขาได้อีกแล้ว ในตอนนี้เขาไม่เห็นเหตุผลที่จะทำแบบนั้นสักนิด สิ่งที่้ามากที่สุด คือการตอบคำถามก่อนตายของตัวเอง เขาคือใคร ใน่ชีวิตที่ผ่านมามีเื่อะไรน่าจดจำบ้าง ขอเพียงความทรงจำ่หนึ่งที่เป็ของเขาเองเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว
ใน่เช้าเฉินรุ่ยใช้เวลาไปกับการดูดฝุ่น นำขยะไปทิ้ง ่สายก็เปิดแล็ปท็อปที่ได้มาเพื่อติดตามสถานการณ์บ้านเมืองตอนนี้ เพราะโลกที่เขาอยู่เป็เพียงหนังสือเล่มหนึ่ง พื้นที่ในโลกใบนี้ล้วนเกิดจากจินตนาการของเมิ่งเมิ่ง
โลกใบนี้แทบจะเขย่าผู้คนในโลกทั้งหมดรวมกันแล้วจัดสรรเมืองต่างๆ ขึ้นมาใหม่ อิงจากแผนที่โลกแบ่งประเทศหลักเป็ 38 ประเทศ ในพื้นที่ขนาดใหญ่ประเทศเ่าั้ถูกแบ่งเป็เมืองต่างๆ เขาอยู่ประเทศ Z เมือง G เขต6 เมื่อเรียกจะเรียก ZG6 ที่นี่ผู้คนค่อนข้างมีความหลากหลายทางเชื้อชาติ รายได้หลักคือธุรกิจการเงินดิจิทัล รองลงมาเป็เทคโนโลยีและนวัตกรรม
หลังจากหาข้อมูลทั่วไปแล้วเขาก็ค้นหารายชื่อคน 3 คนซึ่งเขาคิดว่าข้อมูลในอินเทอร์เน็ตนั้นน่าจะพอมีเื่ราวของพวกเขาเหล่านี้
คนแรก อเล็กเซย์ โอเดนบรู๊ค เ้านายเดนตายของเขา อีกฝ่ายไม่ได้มีความเคลื่อนไหวอะไรมากนัก มีประวัติส่วนตัวเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ข่าวด้านลบสักนิดก็ไม่มี สาบานว่านี่ตัวร้าย เฉินรุ่ยหรี่ตาลง อย่างไรก็ตามอเล็กเซย์ตอนนี้ไม่ได้มีบทบาทในโกลเดนเบิร์กมากนัก และรูปของเขาค่อนข้างแตกต่างจากภาพในความทรงจำของเฉินรุ่ย อเล็กเซย์คนนี้ดูสดใสมากทีเดียว เฉินรุ่ยเอียงคอเล็กน้อย ก่อนจะปิดหน้าต่างลงแล้วค้นหาชื่อคนต่อไป
สามภพ หัสดินทร์ พระเอกของเื่ปัจจุบันอายุ 25 ดำรงตำแหน่งประธานบริษัทหัสดินทร์คอเปอเรชั่น พัฒนาเกี่ยวกับไมโครชิพและชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ ขณะเดียวกันก็ร่วมพัฒนาด้านซอฟต์แวร์รวมถึงแอปพลิเคชันที่ใช้บนเครือข่ายมือถือ ข่าวคราวทั่วไปไม่ได้มีอะไรผิดปกติ ข่าวงานประมูลของรัฐไม่ได้ลงถึงความพ่ายแพ้ของหัสดินทร์ต่อโกลเดนเบิร์กเป็ไปได้ว่าพระเอกและนางเอกของเื่ยังไม่ได้พบกัน เฉินรุ่ยเปิดรูปอีกฝ่ายขึ้นมา ก่อนจะรีบคลิกปิดมันลง นี่มันสาเหตุการตายของเขาเชียวนะ คนเหล่านี้ไม่วนมาเจอกันดีที่สุด
คนสุดท้ายเรียกได้ว่าเป็เพื่อนร่วมชะตากรรม
คาร์ล โกลเดนเบิร์ก น้าของอเล็กเซย์ในวัย 34 ปีกุมเครือข่ายธุรกิจของโกลเดนเบิร์กในมือทั้งด้านการเงินการธนาคาร รวมถึงเทคโนโลยี หากไม่มีกฎหมายมาควบคุมการทำธุรกิจจากรัฐ เฉินรุ่ยไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าจุดสูงสุดของโกลเดนเบิร์กจะอยู่ที่ตรงไหน
อย่างไรก็ตามเฉินรุ่ยรู้ถึงจุดต่ำสุดดีกว่าใครจากหนังสือเล่มนั้น หลังจากคาร์ลประสบอุบัติเหตุ เขานอนป่วยแล้วมอบอำนาจการบริหารงานให้หลานชายซึ่งดำรงตำแหน่งรองประธานในตอนนั้นให้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็ผู้ประธานผู้บริหารทันที จากนั้นไม่นานเขาก็เสียชีวิตในโรงพยาบาล หลังจากเขาเสียชีวิต โกลเดนเบิร์กในมืออเล็กเซย์ก็ล้มลง
เฉินรุ่ยอ่านข่าวความรุ่งโรจน์ของโกลเดนเบิร์กก่อนจะปิดหน้าจอลง เนื้อเื่ยังไม่เริ่ม หรือจริงๆเเล้วมันกำลังดำเนินเื่อยู่ แต่ยังไม่ถึงสุดสำคัญจนเป็ข่าวดังขึ้นมาได้
เฉินรุ่ยส่ายหน้าปัดเป่าความคิดฟุ้งซ่าน ไม่ว่าโกลเดนเบิร์กหรือหัสดินทร์ล้วนไม่เกี่ยวกับเขา เอาตัวรอดอย่างไรในตอนนี้ต่างหากที่สำคัญ
เขาไม่อาจพึ่งพาเมิ่งเซียนไปได้ตลอด ไม่มีวุฒิการศึกษาเขาก็ต้องหาทางเพื่อให้ได้มันมา ไม่ใช่ว่าเขาจะไร้ความสามารถ เพียงแต่เขาไม่มีประวัติเ่าั้เท่านั้น คนที่เคยเป็ลูกน้องของตัวร้าย เคยถูกใช้งานอย่างพวกเดนตาย แม้ว่าไม่แน่ใจว่าตัวเองทำอะไรได้บ้าง เขาจะลองทำมันให้หมด โอกาสการใช้ชีวิตอยู่ตรงหน้าแล้วนี่
หลังจากนั้นเฉินรุ่ยก็ท่องไปในโลกออนไลน์ เขาค้นพบว่าเขาสามารถสอบเทียบระดับมัธยมปลายได้ เพื่อใช้ผลสอบนั้นเข้ามหาลัย ถึงอย่างนั้นการเรียนมหาวิทยาลัยก็ใช้เงินไม่น้อย แค่ระดับมัธยมก็เพียงพอให้เขาได้งานดีๆ สักงานที่ไม่ต้องใช้ทักษะมากมายแล้ว
นอกจากนี้ตัวเขาเองยังมีความสามารถทางด้านภาษา หากมีผลสอบ เขาน่าจะสามารถเพิ่มโอกาสการหางานให้ตัวเองได้ อย่างไรก็ตามการสอบล้วนต้องใช้เงิน รวมแล้วก็เกือบ 500 เหรียญ ถ้าเขาสามารถผ่านการสอบทั้งหมดได้เขาก็จะสามารถเอา 500 เหรียญกลับมาได้ภายในเดือนแรกอย่างแน่นอน การลงทุนนี้เรียกได้ว่าไม่ขาดทุนเลย
เฉินรุ่ยทำตารางสอบขึ้นมาและโหลดตัวอย่างข้อสอบเก็บไว้เพื่อไล่ทำมันทีหลัง จากนั้นก็ค้นหาโปรแกรมที่ถูกซื้อติดเครื่องไว้ เขาไม่มีเงิน เขาจึงจำเป็ต้องใช้สิ่งที่มีอยู่ให้คุ้มค่า ส่วนใหญ่เป็โปรแกรมสำหรับใช้ในสำนักงาน อาจมีที่เป็แพ็กเกจติดเครื่องคือโปรแกรมตัดต่อบางส่วน
เฉินรุ่ยมีความสามารถด้านการตัดต่ออยู่บ้างชาติก่อนเขาเคยทำมันเพื่อปล่อยภาพ เสียง คลิปทำลายคนที่เ้านายสั่งไปไม่น้อย แน่นอนล่ะว่าของปลอม บทพูดของเขาไม่มีแค่นั่งอยู่หน้าคอมเท่านั้น ถ้าหากมีกล้องถ่ายอยู่ตอนนั้นก็เห็นเพียงแค่มือเขาที่คีย์แป้นอยู่นั่นแหละ
เฉินรุ่ยหาเซฟรูป และคลิปวิดีโอที่เปิดให้ใช้ฟรีไม่ติดลิขสิทธิ์ ในหัวคิดหาไอเดียเพื่อตัดข้อมูลเหล่านี้ให้ออกมาน่าสนใจ จดไอเดียไว้ในโน้ต แล้วตั้งชื่อคลิปเรียงตามไอเดียที่คิด บางส่วนเขาต้องรออุปกรณ์เพิ่มเติมนั่นคือกล้อง
เมิ่งเซียนบอกจะซื้อมือถือ เขาน่าจะหาเงินจากมันได้ แม้ไม่มีตัวกล้องจริงๆแต่เทคโนโลยีกล้องมือถือสมัยนี้ก็แทบไม่ต่างการซื้อกล้องดีๆ สักตัวเลย
⚖️
42K
