“คุณหนูใหญ่ เป็ครั้งแรกที่เห็นบ้านประมูลอันดับหนึ่งสุภาพกับคนธรรมดา ต่อให้เป็องค์รัชทายาทมาเอง ก็ยังไม่ได้การต้อนรับเช่นนี้! เขาเป็ผู้ใดกัน ?”
โอวหยางเหว่ยขมวดคิ้วมุ่น “คงเป็คนที่บ้านประมูลอันดับหนึ่งให้ความสำคัญ”
เพียงแต่สายตาของคนผู้นั้นที่มองมาทำให้นางรู้สึกไม่ดี
สถานที่จัดประมูลของบ้านประมูลอันดับหนึ่งในแคว้นจื่อเยี่ยมีทั้งหมดหกชั้น ชั้นหกเป็ห้องทำงาน ั้แ่ชั้นห้าลงไปเป็ที่สำหรับแขก
พนักงานพามู่เฉียนซีมายังห้องพิเศษชั้นห้า และชั้นห้าอีกห้องหนึ่งก็มีแขกเข้ามา
ไฟในห้องพิเศษสองห้องสว่างวาบขึ้นพร้อมกัน เกิดเสียงฮือฮาในหมู่ผู้คนข้างล่างทันที
“เกิดอะไรขึ้น ? สองห้องนี้ว่างมาหลายปีแล้วไม่ใช่รึ ?”
“น่าแปลก เปิดทีก็เปิดสองห้องพร้อมกัน”
“...”
ในแคว้นจื่อเยี่ยทั้งหมด คงมีเพียงสามคนเท่านั้นที่มีสิทธิ์ทำให้ห้องพิเศษนี้เปิดไฟได้ คนแรกคือฮ่องเต้ของแคว้นจื่อเยี่ย คนที่สองคือคุณชายสามแห่งตระกูลมู่ มู่อวู่ซวง และคนสุดท้ายคือเยี่ยอ๋องผู้ลึกลับ
ฮ่องเต้ไม่ได้มา คุณชายสามแห่งตระกูลมู่ก็เดินไม่สะดวก ไม่สามารถร่วมงานประมูลได้ เป็ไปได้หรือไม่ที่เยี่ยอ๋องอยู่ที่นี่
ชั่วขณะนั้น พวกเขาทุกคนต่างรู้สึกถึงความเย็นวาบทั่วแผ่นหลัง แต่หากเยี่ยอ๋องมาที่นี่ แล้วอีกคนล่ะเป็ผู้ใด ?
ขณะที่ทุกคนกำลังคิดจนหัวแทบะเิแต่ก็คิดไม่ออกว่าแขกอีกคนคือผู้ใดอยู่นั้น การประมูลก็ได้เริ่มขึ้น
หญิงสาวคนหนึ่งในชุดกระโปรงสั้นสีแดงเพลิงปรากฏตัวขึ้นอย่างเฉิดฉายบนเวทีการประมูล เรือนร่างเซ็กซี่ยวนเย้าดึงดูดสายตาคนส่วนใหญ่ สายตาของสตรีผู้นั้นสามารถดึงดูดิญญาเหล่าบุรุษน้อยใหญ่ให้ลอยละล่องตามไปได้ นางคือหัวหน้านักปรุงยาของบ้านประมูลอันดับหนึ่ง---ไฉ่ซวน
สาวใช้ที่อยู่ข้างกายของโอวหยางเหว่ยสบถด่า “นางจิ้งจอกไร้ยางอาย! กล้ามากที่แต่งกายล่อเสือล่อตะเข้”
ไฉ่ซวนยิ้ม เอ่ยขึ้น “คิดว่าทุกท่านคงสงสัยว่าเหตุใดบ้านประมูลอันดับหนึ่งของพวกเราจึงเลื่อนเวลาการประมูลเข้ามาก่อนกำหนด บังเอิญว่าบ้านประมูลของพวกเราได้รับของมีค่ามากมาย และพวกเรารอคอยไม่ไหวที่จะแบ่งปันให้กับทุกท่านได้เชยชม”
-- แปะ! แปะ! แปะ! --
หญิงสาวปรบมือเรียวสวยเป็จังหวะ จากนั้นก็มีหญิงสาวสวมชุดขาวนำขวดยาขึ้นมาวางโชว์
ขวดยา!
เสียงผู้คนดังระงม มีคนถามด้วยความตื่นเต้น “เป็ไปได้ไหมว่าวันนี้มีคนนำยาระดับสองมาเข้าประมูล ?”
“ต้องเป็ยาระดับสองแน่นอน มิเช่นนั้นบ้านประมูลอันดับหนึ่งแห่งนี้คงไม่เลื่อนเวลาการประมูลเข้ามาแน่”
“ดีมาก! ไม่มียาระดับสองเข้ามาประมูลเกือบครึ่งปีแล้ว ข้าไม่คิดว่าวันนี้จะมีโอกาสได้เห็น”
“...”
ทุกคนตื่นเต้นยินดี ทุกครั้งที่แคว้นจื่อเยี่ยปรากฏยาระดับสองในงานประมูล มักจะมีการแย่งชิงกันระหว่างผู้มีอำนาจเสมอ การเป็นักปรุงยานั้นยากนัก นักปรุงยาของดินแดนนี้จึงมีน้อย
ยาระดับสองก็จัดได้ว่าหายาก
ไฉ่ซวนยิ้ม “เอาล่ะ... คิดว่าทุกท่านคงเดาผิดแล้ว ยาในขวดนี้มิใช่ยาลูกกลอนระดับสอง แต่เป็ยาเหย้าจี้*ระดับต่ำ”
[*药剂 (เหย้าจี้) ในเื่นี้หมายถึงยาสมุนไพรยุคใหม่, ส่วนยาลูกกลอน ที่กล่าวถึงในเื่นี้จะเป็ยาเม็ดกลม ๆ แบบโบราณ]
“อะไรกัน ? ยาเหย้าจี้ระดับต่ำ!”
“เป็เช่นนั้นได้อย่างไร ? เหตุใดจึงนำยาระดับต่ำออกประมูล ?”
“ใช่ ได้ยินไม่ผิดแน่ ของแบบนั้นแม้แต่ยาลูกกลอนระดับหนึ่งยังเทียบไม่ได้ จะมีคุณสมบัติอะไรเพียงพอให้นำเข้ามาประมูลที่นี่ ?”
“แม่นางไฉ่ซวน เ้าแน่ใจหรือ ? นี่โรงประมูลไม่ได้ล้อพวกเราเล่นใช่ไหม ?”
ทุกคนเบิกตากว้าง สีหน้าบ่งบอกอาการคาดไม่ถึง ต่างตะลึงลานจ้องมองใบหน้าไฉ่ซวน
ริมฝีปากแดงเผยรอยยิ้มน้อยก่อนที่ไฉ่ซวนจะเอ่ยขึ้น “ขอใช้ชื่อเสียงของบ้านประมูลอันดับหนึ่งในการรับประกัน พวกเราไม่ได้ล้อทุกท่านเล่น ยาเหย้าจี้ระดับต่ำที่นำออกมาประมูลในครั้งนี้เทียบเท่าได้กับยาลูกกลอนระดับสอง อีกทั้งประสิทธิภาพยังดีกว่ายาลูกกลอนระดับสองอย่างยิ่ง”
“เป็ไปไม่ได้! ไม่มีทางเป็ไปได้อย่างแน่นอน เหย้าจี้ระดับต่ำจะมาเทียบเท่ากับยาลูกกลอนระดับสองได้อย่างไร”
“ใช่!”
“...”
การปรากฏตัวของยาเหย้าจี้ระดับต่ำโจมตีความรู้ของพวกเขาแทบทุกคน
มู่เฉียนซีมองการตอบสนองของพวกเขาก็ส่ายศีรษะ เ้าคนพวกนี้ไม่สงบกันเลย
ไม่ใช่ว่านางหลอมยาลูกกลอนระดับสูงไม่เป็ แต่เป็เพราะตระกูลมู่มีเพียงสูตรยาลูกกลอนระดับหนึ่ง หลอมยาลูกกลอนระดับหนึ่งก็ขายไม่ได้เงินสักเท่าไหร่ นางยังเก็บได้ไม่ถึงสามล้านเหรียญทองคำ
ดังนั้นนางจึงใช้วิธีการสมัยปัจจุบันมาหลอมยาเหย้าจี้ระดับต่ำ เพราะยาเหย้าจี้บางชนิดมีสรรพคุณเทียบเท่ากับยาลูกกลอนระดับสองของดินแดนนี้ จึงจะเพียงพอที่นางจะรวบรวมเงินครบสามล้านเหรียญทองคำ
ยาเหย้าจี้และยาลูกกลอนมีข้อดีต่างกัน นางยังวางแผนไว้ว่าจะหาสูตรยาลูกกลอนระดับสูงมาเรียนรู้การปรุงยาเพิ่มเติมหลังจากนี้
ไฉ่ซวนกล่าว “ข้ารู้ว่าทุกท่านคงยากที่จะเชื่อ ยาเหย้าจี้ขวดนี้มีชื่อว่ายาิญญาโลหิต หากได้รับาแไม่ถึงแก่ชีวิต เมื่อกินมันเข้าไปก็จะหยุดเืได้ทันที และในสองเค่อจะกลับฟื้นฟูเป็ปกติ”
ยาช่วยชีวิต!
ในเวลานั้นก็มีคนพูดขึ้น “เป็ไปไม่ได้ ? ยาเหย้าจี้ระดับต่ำจะมีสรรพคุณถึงเพียงนั้นได้อย่างไร ถึงจะเป็ยาระดับสามก็ยังต้องใช้เวลากว่าครึ่งชั่วยามจึงจะกลับคืนสู่สภาพเดิม”
“หยุดเืทันที มันช่างเป็เื่ที่เหลือเชื่อดีแท้”
ไฉ่ซวนยิ้ม กล่าวต่อ “ข้ารู้ว่าทุกท่านต้องไม่เชื่อ ดังนั้นบ้านประมูลอันดับหนึ่งของพวกเราจึงจะทำการทดสอบให้ได้ยลกับตา ...เชิญคนเข้ามาได้”
ชายฉกรรจ์นายหนึ่งถูกเชิญขึ้นมา ร่างของเขาถูกสัตว์ร้ายกัด เืยังคงไหลไม่หยุด
นี่คือสิ่งที่มู่เฉียนซีสั่งไว้ เพื่อที่จะโน้มน้าวใจให้คนเหล่านี้เชื่อในสรรพคุณของยาเหย้าจี้ตัวนี้ พวกเขาจำต้องหาคนที่ได้รับาเ็มาทดลองให้ประจักษ์แก่สายตา
ไฉ่ซวนกล่าวไปว่า... “นี่คือคนรับส่งสินค้าของบ้านประมูลอันดับหนึ่งของพวกเรา เขาเพิ่งเข้าป่าและได้พบกับสัตว์อสูรระดับสูง มันทำร้ายจนเขาาเ็สาหัส ตอนนี้เราจะให้เขากินยาเหย้าจี้ตัวนี้ พวกท่านสามารถดูผลลัพธ์ได้เลย!”
หลังจากที่ชายฉกรรจ์คนนั้นกินยาเข้าไป เืก็หยุดไหลทันที นับเป็ปรากฏการณ์แปลกประหลาดดีแท้!
์! นั่นมันท้าทายฟ้าดินเกินไป ยังไม่ถึงครึ่งชั่วยามหลายคนก็เชื่อในสรรพคุณของยานี้แล้ว...
อีกทั้งบ้านประมูลอันดับหนึ่งเป็หอการค้าแห่งแรกในเซี่ยโจว พวกเขาคงไม่นำชื่อเสียงมาล้อเล่นกับผู้เข้าร่วมประมูล ทุกคนให้ความสนใจยาเหย้าจี้ ยาที่มหัศจรรย์!
ผู้ฝึกตนได้รับาเ็ต่างเป็เื่ยากจะหลีกเลี่ยง ยาเหย้าจี้ที่สามารถห้ามเืได้อย่างรวดเร็วนี้สำคัญกับผู้ฝึกตนมาก เปรียบเสมือนยาช่วยชีวิต
ผู้คนเต็มไปด้วยคลื่นอารมณ์ปรารถนาที่จะได้ยามหัศจรรย์ มีคนรอไม่ไหวะโขึ้นมา “แม่นางไฉ่ซวน รีบเริ่มการประมูลเร็วเถอะ!”
“โอ้์! เมื่อครู่ใช้ไปแล้วขวดหนึ่ง คงไม่มีแล้วหรือเปล่า ?” ใครบางคนพูดออกมาด้วยความกลัว ครั้งที่แล้วมียาระดับสองให้ประมูลเพียงแค่หนึ่งเม็ด
ผู้บรรยายยิ้ม เปล่งเสียงกล่าวออกไป “เย็นไว้! ทุกท่านมิต้องใ แม้จะใช้ไปแล้วขวดหนึ่ง แต่ยังเหลืออีกเก้าขวด ทุกท่านยังมีโอกาสแย่งชิง”
“ราคาประมูลยาิญญาโลหิตเริ่มต้นที่หนึ่งแสนเหรียญทองคำ ทุกท่านสามารถเพิ่มราคาได้เลย ข้าขอกล่าวทิ้งท้ายไว้เพียง... แย่งชิงได้จงแย่งชิง!”
สิ้นเสียงผู้บรรยาย ผู้สนใจคนแรกก็เพิ่มราคา “สองแสนเหรียญ!”
“สองแสนหนึ่งหมื่นเหรียญ!”
“สองแสนสอง!”
“สามแสน!”
แม้ยานี้จะมีราคาแพงแค่ไหน แต่ก็ไม่มีค่าเท่ากับชีวิตคน เช่นนั้นแล้วคนเหล่านี้จึงไม่ได้กังวลเื่ราคาเลย
ราคามีแต่เพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ ทว่าที่ชั้นสี่ยังไม่มีใครได้แข่งราคา จนกระทั่งเสียงก้องกังวานดังขึ้น
“ห้าแสน!”
“ซี้ดดดด”
ทุกคนถึงกับอ้าปากค้างตื่นตะลึงพรึงเพริด มีคนเริ่มพูดขึ้น “นั่นเป็เสียงขององค์รัชทายาท!”
“ข้าไม่คิดว่าองค์รัชทายาทจะสนใจยาเหย้าจี้นี้ด้วย”
ซวนหยวนหลี่ซาง องค์รัชทายาทแห่งแคว้นจื่อเยี่ย เป็พี่ชายพ่อเดียวกันแต่คนละแม่ของซวนหยวนหลี่เทียน และเป็อัจฉริยะคนแรกของแคว้นจื่อเยี่ย ในวัยเยาว์ เขาเป็ถึงผู้บำเพ็ญภูตระดับเก้า ทั้งยังเป็ผู้ใช้ธาตุวายุ
เมื่อองค์รัชทายาทเสนอราคาเพิ่ม ใครจะกล้าฝ่าอันตรายยื้อแย่งกับองค์รัชทายาท!
จังหวะนั้นเองที่องค์รัชทายาทกวาดสายตาไปยังห้องชั้นห้า แววตากะพริบสว่าง มืดหม่นสลับกันไป
“นายท่าน เหย้าจี้ระดับต่ำที่เทียบเท่ากับยาระดับสองช่างหาได้ยากนัก ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน” พ่อบ้านไป๋ยืนกระซิบข้างกายจิ่วเยี่ย
.
.
.