ร่างสูงใหญ่ตามแบบฉบับยุโรป ยืนเหม่อมองออกไปด้านนอกคฤหาสน์สุดหรูแววตาสีเทาหม่นดูเยือกเย็นลึกลับน่าค้นหา ชายหนุ่มอายุสามสิบสอง ใบหน้าคมเข้มคิ้วดกดำตรงยาว ดวงตาเรียวคม ริมฝีปากหยักลึกจมูกโด่งเป็สันรับกับใบหน้ารูปสี่เหลี่ยมชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมทั้งหน้าตาและชาติตระกูล รวมถึงทรัพย์สมบัติ ซาฟ เดเวเต้ อัลเล็นโซ่ ผู้ซึ่งนำพาหัวใจสาวๆในเมืองเวนิชลุ่มหลงกับรูปลักษณ์อันแสนสง่างาม
ตระกูลอัลเล็นโซ่ถูกสืบทอดมาอย่างยาวนานในอดีตที่เคยต่อสู้เคียงข้างกษัตริย์มาบรรพบุรุษส่งต่อความรุ่งเรืองให้กับบิดาของเขาจนกระทั่งถึงรุ่นหลานทุกคนขนานนามพี่น้องสี่คนว่าเทพบุตรอัลเล็นโซ่ เมื่อก่อนจับดาบแต่เวลานี้จับธุรกิจแทน
“คุณชายครับ ท่านซานโต้เรียกพบครับ”
คนถูกเรียกขยับกายเล็กน้อยหันมองผู้มาเยือนด้วยสีหน้าเคร่งขรึมเห็นชายชราอายุราวหกสิบได้กำลังยืนในท่าทีน้อมน้อม
“เข้าใจแล้วบอกท่านด้วยว่าเดี๋ยวผมตามไป”
คนใช้เก่าแก่ก้มหน้าลงแล้วหลบฉากออกจากห้องซาฟหันมองวิวผ่านหน้าต่างอีกสักพัก จึงตัดสินใจละสายตาแล้วเดินทางตามคำนัดหมาย
ซานโต้ขยับกายเล็กน้อยทันทีที่เห็นบุตรชายคนโตมายืนอยู่ตรงหน้าสีหน้าเ็าไม่บ่งบอกความรู้สึกอะไรทำให้คนเป็พ่ออย่างเขารู้สึกหนักใจไม่น้อยแม้ว่าซาฟจะไม่เคยทำอะไรให้ผิดหวังเลย
“พ่อมีธุระสำคัญจะคุยด้วย”
“ครับ”
“นั่งลงก่อนสิ”ซานโต้บอก
ร่างสูงใหญ่ทอดกายลงนั่งบนโซฟาสีน้ำตาลอ่อนสีหน้าลูกทำเอาเขาหนักใจ ที่ซาฟกลายเป็คนเช่นนี้มันเป็เพราะเหตุการณ์เลวร้ายเมื่อสมัยเด็ก มันไม่มีทางแก้ไขอะไรได้เลยแม้ตนพยายามพาจิตแพทย์มา แต่ซาฟยังคงมีท่าทีหมางเมินต่อคนรอบข้างแสดงสีหน้าและท่าทางราวกับคนไม่มีจิตใจหรือความรู้สึกใดๆ
“วันนี้เพื่อนพ่อมาขอกู้เงินกับเรา แต่มันเป็จำนวนมากเกินกว่าที่พ่อจะยอมรับได้พ่อจำต้องทำสัญญาเป็ข้อตกลงกับทางนั้นไว้”
“ครับ”
“ตระกูลดีกาลโน่จะส่งตัวลูกสาวของเขามาแต่งงานกับเรา”
ซาฟนิ่งงัน ครุ่นคิดคำบิดาครู่หนึ่งแล้วกระตุกมุมปากเล็กน้อยช้อนสายตามองผู้ให้กำเนิด
“แล้วพ่อว่ายังไงล่ะครับ”
“พ่ออยากให้แกช่วยตัดสินใจ”
“ทางนั้นขอกู้เท่าไหร่ครับ?”
“หนึ่งหมื่นล้าน!”
ชายหนุ่มเงียบประมวลผลกำไรในหัวอย่างฉับไวการปล่อยเงินให้ดีกาลโน่ใช่ว่าจะมีผลเสียอย่างเดียวท่าเรือของตระกูลนี้เป็ที่้าของนักธุรกิจหลายคน
“แล้วเขาจะส่งลูกสาวคนไหนมาแต่งกับเราล่ะครับ?”เขาถามสบตาบิดาเพื่อรอคำตอบ
“ลูกสาวคนรอง เทียร่า”
ซาฟหยุดใช้ความคิดอีกครั้ง ข่าวแว่วมาตาเฒ่าเซโตหวงบุตรสาวคนเล็กที่สุดเพราะอย่างนี้ถึงได้ส่งคนรองมาสินะ
“พ่อจะให้ลูกสาวของตระกูลนั้นแต่งงานกับลูกชายคนไหนล่ะครับ”
“ที่พ่อเรียกแกมาคุยก็เพราะเื่นี้นี่แหละพ่ออยากให้แกแต่งงานกับเทียร่า...”
ซาฟชะงัก หากตนต้องแต่งจะเลือกเอาประโยชน์ที่ได้จากการแต่งงานกับตระกูลนั้นให้ได้มากที่สุดเพราะการแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้มีความรักเข้ามาเกี่ยวข้องอีกทั้งตัวเขาก็พอจะรู้เื่มรดกที่เซโตแบ่งให้กับบุตรสาวแต่ละคนมาคร่าวๆ
“ผมแต่งได้แต่หากผมจะแต่งผม้าลูกสาวที่ตระกูลดีกาลโน่หวงแหนที่สุด”เขาบอกบิดา
“หมายความว่ายังไง?”
“ผม้าแต่งงานกับโมนา ดีกาลโน่”
ซานโต้ขมวดคิ้วมองลูกชายอย่างไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยินไม่คิดเลยแม้แต่เื่แต่งงานลูกยังเอาธุรกิจมาเกี่ยวข้อง ประมวลทุกอย่างเป็ผลกำไรอายุอานามไม่ใช่น้อยเลย อยากให้เป็ฝั่งเป็ฝาจะมีใครบางไหมที่สามารถเปลี่ยนซาฟให้เป็คนมีความรู้สึก
“แกตัดสินใจไปเลยก็แล้วกันเพราะแกเป็คนที่จะต้องแต่งงาน”
“งั้นเื่นี้ผมจัดการเองแล้วกันครับ”
เขาลุกยืนเต็มความสูงแล้วก้มศีรษะให้บิดาราวกับเ้านาย แล้วหันกายก้าวยาวออกนอกห้อง
ซาฟกลับมายืนอยู่จุดเดิมอีกครั้งเมืองเวนิชช่างมีมนต์ขลังทำให้เขาทอดสายตามองออกไปได้ไม่รู้เบื่อ สวยเสียยิ่งกว่าผู้หญิงเสียอีกอยากจะรู้นักจะมีผู้หญิงคนไหนที่สามารถทำให้เขาหลงรักได้จะมีอยู่บนโลกใบนี้หรือเปล่า
ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนเข้ามาในความคิดเลยสักคนแม้แต่สาวๆ ที่เคยนอนกอดก่ายด้วย ไม่เคยระลึกได้สักครั้งหลังจากเลิกราบนเตียง แต่ในความคิดกลับคะนึงหากลับนึกถึงใบหน้าอันแสนหวานสดใสของเด็กสาวคนนึงแม้หลายปีมาแล้วก็ไม่อาจลืมเลือน