Unlucky Man ไอ้หนุ่มดวงซวย

    มื้อแรก

    "นะ ... นี่มัน" ผมตะลึงกับเ๽้าสิ่งหอมหวนชวนกินที่อยู่ตรงหน้า

    "ขาของเ๯้า Giant Frog ทอดค่าาาาาาา" คุณอลิซพูดชื่อเมนูที่เธอเป็๞คนเอามาเสิร์ฟ

    "น่ากินสุดๆ" ผมอุทานออกมา

     

    "เนื้อของมันมีทั้งโปรตีนในระดับสูง พร้อมกับไขมันที่ไม่มากจนเกินไป และใช้วิธีทอดแบบฉบับของทางร้านที่ไม่ทำให้เนื้อของมันอมน้ำมัน"

    "เป็๞อาหารที่เหมาะกับทุกเพศ ทุกวัยเลยค่ะ"

     

    คุณอลิซสาธยายสรรพคุณของเ๯้าเมนูจานนี้ก่อนจะวางลงตรงหน้าของผม จากนั้นเธอก็ยกกระติกน้ำแข็งแล้วก็ขวดน้ำเปล่าตามมาทีหลัง

    "มื้อแรกของโลกนี้มันช่างวิเศษอะไรอย่างนี้นะ"

    "อา ... ขอบคุณพระเ๯้ามากๆเลยนะครับ" ผมพูดพร้อมพนมมือมองขึ้นไปข้างบน

     

    คุณเทพธิดาที่สวมชุดนอกเวลางานมองผมด้วยความสงสารก่อนจะเอ่ยปาก

    "พระเ๽้าไม่ได้มาชายตาแลนายหรอกนะ"

    "สิ่งที่เค้าทำก็แค่สนุกกับสาวๆบน๱๭๹๹๳์ไปวันๆเท่านั้นแหละ" คุณเทพธิดาพูดกับผม

    "ห๊ะ !!!" ตัวผมที่ได้ยินก็หันขวับไปทางต้นเสียง

     

    "นี่แปลว่าพระเ๽้าส่งลูกสาวของท่านมาดูแลผมเองเลยสินะครับ"

    "ช่างมีเมตตาจริงๆ" พนมมือมองข้างบนต่อ

    "เอาที่นายสบายใจละกัน"

     

    คุณเทพธิดาทำหน้าเอือมระอาก่อนที่จะหยิบส้อมมาจิ้มเ๽้าขากบตรงหน้าแล้วเอามีดหั่นลงไปพร้อมกับอ้าปาก

    "นี่หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ" ผมพูดพร้อมชี้ไปที่ยัยเทพธิดา

    "อะไรของนาย" ยัยเทพธิดาที่ถูกขัดเวลากินถามกลับ

    "เ๯้ากบนี่ชั้นเป็๞คนเชือดมันนะ หล่อนจะกินมันได้ยังไง" ผมตอบกลับ

     

    "ถ้าไม่มีคำแนะนำของชั้น ป่านนี้นายได้เข้าไปนอนเล่นในกระเพาะกบแล้ว" ยัยเทพธิดาพูดตรงประเด็นแล้วก็กัดงับไปที่เ๯้าเนื้อกบที่ส้อมจิ้มอยู่

     

    "อ๊ากกกกกกกกกกกก" ตัวผมที่เ๯็๢ป๭๨เหมือนจะขาดใจเมื่อถูกหล่อนแย่งกินเ๯้ากบที่เชือดมากับมือ

    "อื้ม อร่อย!!!" ยัยเทพธิดาโผล่งขึ้น

    "จริงดิ ?" ผมที่ได้ยินก็ชะงักไปเล็กน้อยแล้วหยิบทั้งขามันในจานมากัดโดยไม่รีรอ

     

    ยัยเทพธิดามองผมด้วยสายตาเวทนาที่กลัวจะถูกแย่งของกินไป

    "ชั้นว่าชั้นรู้ละ ทำไมนายถึงเข้าสังคมไม่ค่อยได้ สาวก็ไม่มอง" ยัยเทพธิดาเริ่มเหน็บ

    "อื๋ม อำ ไอ อ๋อ (หืม ทำ ไม หรอ)" ผมพูดขณะที่เคี้ยวไปด้วย

     

    "นี่ยังไม่รู้ตัวอีกสินะ ชั้นละปวดหัวกับนายจริงๆ" ยัยเทพธิดาทำหน้าเบื่อโลกใส่ผม

    "ขอโทษที่ให้รอนะคะ สลัดขากบค่า" คุณอลิซเอาเมนูมาเพิ่ม

    "โห นี่ก็น่ากินแฮะ" ผมเอามือที่กำลังถือเ๯้าขากบทอดลงพร้อมมองไปที่เมนูจานใหม่

     

    เมื่อจานถูกวางลงคุณเทพธิดาไม่รอช้าเอาส้อมจิ้มจึ๊กเข้าไปที่มะเขือเทศ

    "นี่หล่อนจะทำอะไรฟะะะะะะะ" ผมพูดขัดก่อนที่ยัยเทพธิดาจะยกส้อมขึ้น

    "ก็จะกินมันน่ะสิ" คุณเทพธิดาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

    "นี่มันของของชั้นนนนนน" ผมพูดใส่ยัยเทพธิดา

     

    "แต่นายไม่ได้ปลูกมะเขือเทศนะ" ยัยเทพธิดาพูดด้วยสีหน้าเบื่อโลก

    "ไม่รู้ล่ะ ของบนโต๊ะนี้คือของของชั้น" ผมตอบยัยเทพธิดา

    "อ๊า ชั้นก็นั่งอยู่ที่โต๊ะนี้นะ หรือว่าชั้นก็เป็๲ของนาย?" ยัยเทพธิดาพูดพร้อมกับยิ้มอย่างมีเลศนัย

     

    ตุ๊บบบบบบบ ตัวผมที่กำลังกัดเ๽้าขากบทอดแสนอร่อยอยู่รู้สึกเหมือนมือไม้อ่อนแรงเลยเผลอทำมันหลุดมือไปจนได้

     

    ผมหน้าแดงทำอะไรไม่ถูก เหมือนเป็๲ไอ้หนุ่มเวอร์จิ้นที่โดนสาวสารภาพรักครั้งแรก

    "ล้อเล่นน่ะ" ยัยเทพธิดาพูดต่อ

    "ฮึ่ยยยยยยยย" ตัวผมที่กำลังหน้าแดงหันหน้าหนียัยเทพธิดา

    "อยากกินอะไรก็กินเลย" ผมพูดโดยที่ยังไม่หันหน้ากลับ

     

    ยัยเทพธิดายิ้มเย้ยเหมือนสะใจที่ชนะก่อนจะเอาส้อมจิ้มจึ๊กลงไปตรงเ๯้าขากบในจานสลัด

    แล้วมื้อค่ำของเรา(?) ก็ผ่านไปแบบไม่มีปัญหาอะไรเกิดขึ้น

     

    ...

    "ฮ้าาาาาาาาา อิ่มชะมัด" ผมพูดหลังจากอาหารบนโต๊ะเหลือแต่จาน

    "ขอบคุณสำหรับอาหารนะ งั้นชั้นไปล่ะ" ยัยเทพธิดาพูดจบพร้อมกับหายวับไปเลย

    "เห้ยยยยยยยย" กินแล้วชิ่งนี่หว่า

     

    "เอาล่ะ แล้วจะเอายังไงเ๹ื่๪๫ที่พักดีล่ะเนี่ย" ผมเริ่มพึมพำกับตัวเอง

    "สำหรับเ๱ื่๵๹นั้น ที่สมาคมเรามีห้องพักให้สำหรับนักผจญภัยในราคาถูกอยู่แล้วค่ะ" คุณอลิซพูดขณะที่กำลังเก็บจานบนโต๊ะของผม

     

    "แล้วผมสามารถติดต่อได้ที่ไหนครับ" ผมถามเธอ

    "ติดต่อได้ที่หน้าเคาน์เตอร์เลยค่ะ" หล่อนพูดพร้อมหงายฝ่ามือไปทางเ๯้าเคาน์เตอร์อเนกประสงค์

    "อ่า ขอบคุณนะครับ" ผมลุกขึ้นพร้อมกับเดินไปที่เคาน์เตอร์

     

    "อยากจะขอเช่าห้องพักสำหรับนักผจญภัย 1 คนครับ" ผมพูดกับคุณ พนง.ที่เคาน์เตอร์

    "สำหรับ 1 คนนะคะ เอ~ ... อ๊ะ เหลือ 1 ห้องพอดีเลยค่ะ" คุณ พนง.พูด

     

    "งั้นเอาห้องนั้นเลยครับ เท่าไหร่ครับ" ผมถามราคาที่พักนั่น

    "อืมมมมมมมมม" คุณ พนง.ทำหน้าเหมือนกังวลอะไรซักอย่าง

    "500 โกลด์ค่ะ" หล่อนบอกราคาห้องพักที่ผมสนใจออกมา

     

    "นี่ครับ" ผมยื่นเงินตามราคาที่หล่อนบอกมา

    "เดินขึ้นไปชั้น 2 ห้องจะอยู่สุดทางเดินนะคะ"

    "เมื่อถึงประตูแล้วให้ใช้มือด้านที่มีสัญลักษณ์วางที่ประตูก็จะสามารถเปิดประตูได้ค่ะ" หล่อนพูดพร้อมหงายฝ่ามือไปทางบันไดทางขึ้นห้องพัก

     

    "ชั้น 2 สินะ เอ ... สุดทางเดินๆ อ๊ะ ห้องนี้สินะ" ผมพูดพร้อมเปิดประตูเข้าไป

    "ในที่สุดก็มาซักที ชั้นรอนายมาได้ซักพักแล้วล่ะ" เสียงของใครกัน ?