" เป็ไงบ้าง? " นิน่าพูดหน้าตาตื่นพร้อมจูงมือมดแดงวิ่งมาที่โต๊ะ " ไม่มีอะไรหนิ " ฟ้าใสปฎิเสธหน้านิ่ง " อย่ามา ฉันเห็นแกนั่งยิ้มไม่หุบอยู่เนี่ย " นิน่าจ้องตาฟ้าใส " แกไม่ต้องรู้ตอนนี้หรอก เดี๋ยวถึงเวลาฉันจะบอกแกเอง " ฟ้าใสทำหน้าเหมือนมีแผนบางอย่าง " เช๊อะ หัดมีความลับกับเพื่อนน่ะ " มดแดงพูด " นี่แกก็อยากรู้เื่ของเพื่อนด้วยเหรอ เห็นนั่งนิ่งนึกว่าไม่สนใจซะอีก ชอบเผือกเหมือนกันน่ะเราเนี่ย " นิน่าเเซว " ไม่ชอบเผือกแล้วจะเป็เพื่อนกับพวกแกได้ยังไงล่ะ " มดแดงตอบกลับ " แบบนี้ไงถึงได้คบกันนาน " นิน่าพูดตอบ และทุกคนต่างพากันหัวเราะ
วันถัดมา...
ฟ้าใสตื่นขึ้นมาไม่ทันลืมตา ก็คว้านมือหาโทรศัพท์เพื่อดูเวลา " 9 โมง!! สายแล้ว!! " ฟ้าใสใและรีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว เสร็จก็รีบออกรถทันที ฟ้าใสมาในชุดเดรสสายเดี่ยวยาวปาดไหล่สีโอรส ผมลอนคลายปล่อยสวยๆ กระเป๋าสานใบจิ๋ว และหมวกใบใหญ่ ฟ้าใสตรงไปที่ Reception ทันที " ฉันมาหาคุณนทีค่ะ " " ไม่ทราบว่านัดไว้ไหมคะ? " " นัดไว้ค่ะ ชื่อฟ้าใสค่ะ " " สักครู่นะคะ " " ค่ะ "
" คุณฟ้าใสคะ เชิญทางนี้ค่ะ " " ค่ะ " พนักงานเดินนำฟ้าใสไปที่ห้องทำงานนที " เชิญค่ะ " " ขอบคุณค่ะ " พนักงานเปิดประตูให้และเดินกลับไป " สวัสดีค่ะ " ฟ้าใสยิ้มกว้างตาหยีจนแทบไม่เห็นลูกตา และหมวกใบใหญ่ที่ใส่มา ปิดจนแทบมองไม่เห็นหน้า " คุณมีธุระอะไรรึเปล่า? " ได้ยินประโยคนั้นฟ้าใสหุบยิ้มแทบไม่ทัน " ก็ที่เราคุยกันเมื่อคืนไงคะ อย่าบอกน่ะว่าคุณลืม " ฟ้าใสทำเสียงเศร้า " ผมมองไม่เห็นหน้าคุณเลย ถอดหมวกก่อนดีไหม? " ฟ้าใสสะบัดหมวกออก และยิ้มให้นที " เป็ไงคะ? " ฟ้าใสพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม และเอามือสบัดผมไปหนึ่งแมตช์ นทีนิ่งไปครู่หนึ่ง
" คุณ้าอะไรเป็ค่าตอบแทนล่ะ? " นทีถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม " ไม่มีอะไรมากค่ะ คุณแค่พาฉันไปเที่ยว แต่ครั้งนี้สลับกัน คุณต้องเป็ฝ่ายดูแลฉัน ตกลงไหมคะ? " ฟ้าใสทำหน้ารอคำตอบ " ก็ได้ เดี๋ยวเลิกงานผมติดต่อไป " " ไม่ค่ะ ฉันจะไปตอนนี้ " " แต่ตอนนี้ผมทำงานอยู่ " " ตอนนั้นฉันพาคุณเที่ยวั้แ่เช้าเลยนะคะ แต่นี่มันบ่ายสองแล้วนะ ถ้าคุณพาฉันไปเที่ยวตอนเย็น คุณต้องอยู่กับฉันถึงเช้า โอเคไหมคะ? " " งั้นเราไปกันเลย " นทีเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว " เช๊อะ รีบขนาดนั้นเลยเหรอ? " ฟ้าใสพูดพึมพำก่อนรีบเดินตามไป
" คุณไปรอที่รถก่อน ผมสั่งงานลูกน้องแป๊บนึง " " ค่ะ " ฟ้าใสเห็นมดแดงกำลังมาทำงานพอดีเลยรีบเดินไปทักทาย " ยัยฟ้าแต่งตัวซะสวยเลย จะไปไหนเหรอ? " มดแดงพูดพร้อมจับชุดฟ้าใส " ไปเที่ยวกับคุณนที " ฟ้าใสยิ้มหน้าบานเป็จานดาวเทียม " อร้าย จริงเหรอ ดีใจด้วยน่า.. โปรยเสน่ห์ให้เต็มที่ไปเลยน่ะ " มดแดงจับมือฟ้าใสโยกไปมา " ฮะแฮ่ม ไปกันได้รึยัง? " นทีพูดก่อนเดินนำไป " งั้นฉันไปก่อนนะ " " โชคดีนะ " " อืม " ฟ้าใสวิ่งไปอย่างมีความสุข และหันมาโบกมือให้มดแดงอีกครั้ง มดแดงยืนมองฟ้าใสด้วยสีหน้าที่มีความสุข
" คุณถอดหมวกก่อนดีไหม? " ฟ้าใสขึ้นรถลำบาก เพราะเป็รถสปอร์ตและหมวกก็ใบใหญ่มาก ฟ้าใสถอดหมวกออก พอนั่งได้ก็เอาหมวกมาใส่ต่อทันที นทีมองและยิ้มขำ " ก็มันเข้ากับชุดหนิคะ " ฟ้าใสเหลือบมองนที " ผมยังไม่ได้ว่าอะไรเลย " " ฉันรู้ว่าคุณคิดค่ะ " " เหรอ " นทีพยายามกลั้นขำ " ค่ะ " " คุณอยากไปไหน? " " ทำเป็ถามเื่อื่น " ฟ้าใสพึมพำเบาๆ " คุณว่าไงน่ะ? " " ถ้าคุณมีเวลาว่างหนึ่งวัน คุณอยากไปเที่ยวที่ไหน ก็พาฉันไปที่นั้นได้เลยค่ะ " " ทำไมล่ะ? " " อืม.. ฉันอยากรู้จักคุณมากขึ้นมั้งคะ " ฟ้าใสพูดพร้อมจ้องหน้านที
" ว้ายย!!! " นทีออกรถโดยที่ฟ้าใสไม่ทันตั้งตัว เลยใจนส่งเสียงร้องออกมา นทีทำหน้านิ่งมองกระจกและอมยิ้มเล็กน้อย " นี่คุณแกล้งฉันเหรอคะ? " " ผมก็ขับรถปกติหนิ ผมแกล้งอะไรคุณเหรอ? " นทีทำหน้าเหมือนไม่รู้เื่ " เปล่าค่ะ " ฟ้าใสทำหน้างอ และนั่งมองหน้านทีตลอดทาง
" ถึงแล้วเหรอคะ? " " ใช่ ลงมาสิ " ฟ้าใสเดินลงมาและมองไปรอบๆ และใเมื่อเห็นป้าย " ค่ายมวยมาวิน ค่ายมวยมาวิน!!! " " คุณจะพูดซ้ำทำไม? " " ก็เผื่อฉันตาลายอ่านผิดไงคะ " ฟ้าใสยืนมองตาปริบปริบ " ไม่ผิดหรอก ที่นี่ค่ายมวยมาวิน " " คุณพาฉันมาที่นี่ทำไมคะ? " ฟ้าใสยิ้มแห้งๆ " ก็ไหนคุณบอกว่าให้พาไปที่ผมอยากไปไง? " " เเต่เรามาเที่ยวกันนะคะ " " ก็ผมเที่ยวแบบนี้ไง ตกลงคุณว่าไง หรือจะกลับก็ได้น่ะ " " ไม่ค่ะ ไหนๆก็มาแล้ว งั้นเข้าไปข้างในกันเถอะกว่าค่ะ " ฟ้าใสเดินพร้อมมองไปรอบๆ ด้วยความผิดหวัง
ณ โรงแรมเดอะเค
" สวัสดีค่ะคุณเอมมี่ " พนักงานกล่าวทักทายเมื่อเห็นเอมมี่เดินเข้ามา " ฉันมาหานที " " คุณนทีไม่อยู่ค่ะ " " เขาไปไหน? " " เห็นออกไปกับคนที่ชื่อฟ้าใสอะค่ะ " ได้ยินแบบนั้นเอมมี่ก็โกรธจนหน้าแดง พร้อมกำมือแน่น และหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหานทีทันที แต่ก็ไม่มีคนรับสาย เอมมี่เดินกลับมาที่รถเพื่อไปตามหานที
" ไหนๆก็มาแล้ว ไปเปลี่ยนชุดสิ จะได้มาต่อยมวยด้วยกัน " นทีพูดหลังจากเดินออกมาจากห้องแต่งตัว " ค่ะ " ฟ้าใสตอบด้วยน้ำเสียงสิ้นหวัง ก่อนเดินไปโดยไม่มองนที " ถ้าคุณรู้ว่าฉันแต่งตัวนานแค่ไหน คุณคงไม่บอกให้ฉันมาเปลี่ยนชุดไปต่อยมวยกับคุณหรอก " ฟ้าใสพูดไปเปลี่ยนชุดไป ฟ้าใสใส่เสื้อยืดสีดำและกางเกงนักมวยสีชมพู และเดินออกมาที่นที พร้อมทำหน้างอ " คุณเป็อะไรรึเปล่า สีหน้าไม่ค่อยดีเลย " นทีถามและพยายามกลั้นขำ " ฉันกำลังมีความสุขไงคะ พอมีความสุขมากๆ หน้าฉันก็จะเป็แบบนี้แหละค่ะ " ฟ้าใสพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน " อ๋อ.. เหรอครับ " ~ นี่เชื่อเหรอ สาบานซิว่าเชื่อ ~ ฟ้าใสคิดในใจ
5 ชั่วโมงผ่านไป
" นี่มัน 1 ทุ่มแล้วน่ะ แผ่นที่จะไปดูพระอาทิตย์ตกด้วยกันพังหมดเลย " ฟ้าใสนั่งพึมพำพร้อมเหงื่อท่วมตัว " คุณไปอาบน้ำสิ เดี๋ยวไปหาอะไรกินกัน " ฟ้าใสเดินไปห้องเเต่งตัวด้วยท่าทางหมดเรี่ยวหมดแรง แต่งตัวเสร็จฟ้าใสก็เดินออกมาพร้อมถือหมวกวีไปมา " ไม่ใส่หมวกแล้วเหรอ? " นทีถาม " ไม่ค่ะ ไม่มีอารมณ์ " ฟ้าใสเดินงอนไปขึ้นรถ
พอขึ้นรถฟ้าใสก็หลับเป็ตาย เพราะความเหนื่อยล้า ฟ้าใสค่อยๆลืมตาขึ้นมาและมองไปรอบๆ เห็นนทีนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ " ถึงร้านข้าวแล้วเหรอคะ? " " อืม " " ห๊ะ! 3 ทุ่ม ฉันหลับไปตั้ง 2 ชม. ทำไมคุณไม่ปลุกฉันล่ะคะ? " " เห็นคุณกำลังหลับสบาย เลยไม่อยากรบกวน " นทีพูดและลงจากรถ " ฮือ... แผ่นพังแล้วพังอีก เวลานอนตั้งเยอะ ทำไมต้องมาง่วงเอาวันนี้เนี่ย " ฟ้าใสพูดด้วยความเสียดายและเดินตามนทีไป
ทานข้าวเสร็จทั้งสองคน ก็เดินกลับมาที่รถ ฟ้าใสเดินมาด้วยหน้าตาหมดหวังและอ่อนแรง " ผมไปซื้อของแป๊บนึง คุณเอาอะไรไหม? " นทีถามฟ้าใสก่อนลงจากรถ " ไม่ค่ะ " ฟ้าใสหมดแรงเหมือนจะหลับอยู่ตลอดเวลา เพราะปกติไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย แต่วันนี้มาต่อยมวยตั้งหลายชั่วโมงเลยทำให้ล้ามากๆ
" คุณบอกทางมาสิ เดี๋ยวผมไปส่งที่บ้าน " " ไม่เป็ไรค่ะ ไปส่งที่โรงแรมคุณเถอะ ฉันจอดรถไว้ที่นั้น " ฟ้าใสพูดด้วยน้ำเสียงงัวเงีย " คุณขับรถกลับบ้านไม่ไหวหรอก " " ฉันเปิดห้องที่โรงแรมคุณก่อนก็ได้ค่ะ " พูดจบฟ้าใสค่อยๆหลับไปอีกครั้ง
นทีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาพนักงาน " สวัสดีค่ะ โรงแรมเดอะเค ยินดีให้บริการค่ะ " " ผมเอง " " สวัสดีค่ะ คุณนที " เสียงพนักงานเกร็งขึ้นทันที " เตรียมห้องให้ผมห้องหนึ่ง " " ตอนนี้ห้องเต็มอ่ะค่ะ ห้องสุดท้ายลูกค้าเพิ่ง Walk in มาเมื่อกี้เองค่ะ ให้ดิฉันดูที่สาขา2 ให้ไหมคะ? " " งั้นไม่เป็ไร แค่นี้แหละ " " ค่ะ สวัสดีค่ะ "
1K
