หลังจากที่ดัมเบิลดอร์จากไป ทอมก็กลับไปเก็บของที่ห้องของเขา
หลี่เหวยเต๋อก็ไม่ได้อยู่เฉยเช่นกัน
เดิมทีของของเขาก็มีไม่มากอยู่แล้ว แม้แต่เสื้อผ้าสำรองก็ยังไม่มี
แต่ทว่า หลังจากที่นกฮูกไปรษณีย์จากตรอกไดแอกอนนำสินค้าที่เขาซื้อมาส่งให้แล้ว ของของเขาก็พลันมีมากขึ้นทันที
หลี่เหวยเต๋อหากระเป๋าใบใหญ่มาใบหนึ่ง แล้วยัดของทั้งหมดลงไป
จากนั้นเขาก็หยิบ 'คู่มือคาถาพื้นฐานฉบับสมบูรณ์' ขึ้นมาอ่านอย่างเงียบๆ
อาจจะเป็เพราะได้ดื่มยาเสริมกำลังกายไปบ้างที่ตรอกไดแอกอน จนถึงเที่ยงคืนแล้วเขาก็ยังไม่มีอาการง่วงซึมเลยแม้แต่น้อย
[ติ๊ง! แจ้งเตือนเวลาเที่ยงคืนตรง ร้านค้าได้รีเฟรชไอเทมใหม่แล้ว!]
ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัว
หลี่เหวยเต๋อวางตำราคาถาลง แล้วมองไปยังร้านค้าของระบบตามปกติ
จะว่าไปแล้ว ร้านค้าของระบบก็ไม่ได้มีไอเทมที่หลี่เหวยเต๋อสามารถใช้ได้ในตอนนี้ออกมานานแล้ว ไม่รู้ว่าคืนนี้จะมีเซอร์ไพรส์อะไรหรือเปล่า
[ไอเทม 1: 'คู่มือการแปลงร่างฉบับสมบูรณ์' (ยังไม่ล็อก) - 1000 แต้มคุณธรรม]
[ไอเทม 2: พ่อบ้านเอลฟ์ประจำบ้าน (ยังไม่ล็อก) - 300 แต้มคุณธรรม]
[เวลานับถอยหลังการรีเฟรช: 23 ชั่วโมง 59 นาที 35 วินาที]
[แต้มคุณธรรมคงเหลือ: 1400 แต้ม]
[ความสำเร็จจอมมาร: ยังไม่บรรลุ]
"ในที่สุดของดีก็ออกมาแล้วสินะ..." หลี่เหวยเต๋อมองดูไอเทมทั้งสองชิ้นนี้อย่างยินดี
['คู่มือการแปลงร่างฉบับสมบูรณ์': ตำราเล่มนี้บันทึกความรู้พื้นฐานทั้งหมดเกี่ยวกับการแปลงร่าง และยังรวบรวมเคล็ดลับและประสบการณ์ของปรมาจารย์ด้านการแปลงร่างทุกคนั้แ่อดีตจนถึงปัจจุบัน]
หลี่เหวยเต๋อมองดูคำอธิบายของระบบอย่างตกตะลึง
รวบรวมเคล็ดลับและประสบการณ์ของปรมาจารย์ด้านการแปลงร่างทุกคนั้แ่อดีตจนถึงปัจจุบัน?
ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมแค่หนังสือเล่มเดียว ถึงได้มีมูลค่าถึง 1000 แต้มคุณธรรม!
สายตาของหลี่เหวยเต๋อเลื่อนไปยังไอเทมชิ้นต่อไป
[พ่อบ้านเอลฟ์ประจำบ้าน: เอลฟ์ประจำบ้านผู้มีประสบการณ์สูง เคยรับใช้ตระกูลพ่อมดศาสตร์มืดเืบริสุทธิ์ตระกูลหนึ่ง เนื่องจากสมาชิกคนสุดท้ายของตระกูลนั้นได้เสียชีวิตไปเมื่อครึ่งเดือนก่อน เอลฟ์ประจำบ้านตนนี้จึงได้รับอิสรภาพมาอย่างน่าเศร้า ทันทีที่โฮสต์เลือกซื้อ เ้านายของเอลฟ์ประจำบ้านตนนี้จะเปลี่ยนเป็โฮสต์ และจะไม่มีวันทรยศ]
นี่เป็ครั้งแรกที่ในบรรดาไอเทมของระบบมีสิ่งมีชีวิตปรากฏขึ้นมา!
แต่สำหรับ "ไอเทม" ชิ้นนี้ หลี่เหวยเต๋อก็พึงพอใจมาก ใครกันจะไม่อยากมีเอลฟ์ประจำบ้านผู้มีประสบการณ์สูงล่ะ?
นี่คือผู้ช่วยชั้นเลิศที่หาได้ยากยิ่ง!
ยิ่งไปกว่านั้น เอลฟ์ประจำบ้านตัวนี้ยังราคาถูกมาก ้าแต้มคุณธรรมเพียง 300 แต้มเท่านั้น
หลี่เหวยเต๋อไม่ลังเล เขาซื้อ 'คู่มือการแปลงร่างฉบับสมบูรณ์' เป็อันดับแรก ด้วยประสบการณ์จากครั้งก่อน เขาจึงแลกเปลี่ยนหนังสือเล่มนี้เป็เวอร์ชันภาษาจีนตัวย่ออีกครั้ง
วินาทีต่อมา นิยายที่ชื่อว่า 'The Count of Monte Cristo' ก็ปรากฏขึ้นในมือของเขาทันที
เห็นได้ชัดว่า 'คู่มือการแปลงร่างฉบับสมบูรณ์' เล่มนี้ก็มีระบบพรางตาเช่นเดียวกับ 'คู่มือคาถาพื้นฐานฉบับสมบูรณ์'!
หลังจากที่หลี่เหวยเต๋อเก็บหนังสือให้เรียบร้อยแล้ว เขาก็เริ่มซื้อไอเทมชิ้นที่สอง
[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้ซื้อพ่อบ้านเอลฟ์ประจำบ้านสำเร็จ!]
[ติ๊ง! กรุณาโฮสต์ไปตามหาเอลฟ์ประจำบ้านตนดังกล่าว!]
สิ้นเสียงแจ้งเตือนของระบบ แผนที่เล็กๆ กึ่งโปร่งใสก็ปรากฏขึ้นในมุมมองของหลี่เหวยเต๋อ
บนแผนที่มีจุดสีแดงที่เด่นชัดมากจุดหนึ่ง และลูกศรเล็กๆ อีกหนึ่งอัน
หลังจากที่หลี่เหวยเต๋อสังเกตการณ์อยู่ครู่หนึ่งเขาก็เข้าใจ
ลูกศรเล็กๆ แทนตัวเขาเอง ส่วนจุดสีแดงก็น่าจะเป็ตำแหน่งของเอลฟ์ประจำบ้านตนนั้น
หลี่เหวยเต๋อพบว่าจุดสีแดงนั้นอยู่ไม่ไกลจากเขาเลย
เพียงแต่จุดสีแดงนั้นนิ่งไม่ไหวติงอยู่บนแผนที่ ทำให้หลี่เหวยเต๋อรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
หรือว่าเอลฟ์ประจำบ้านตนนั้นกำลังหลับอยู่? ไม่อย่างนั้นทำไมถึงได้นิ่งไม่ขยับเลย?
แต่หลี่เหวยเต๋อก็ไม่รอช้า เขาหยิบตะเกียงน้ำมันก๊าดขึ้นมา แล้วแอบออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าไปอย่างเงียบๆ
หลี่เหวยเต๋อเปรียบเทียบกับแผนที่ ย่ำไปตามถนนหลักที่เฉอะแฉะ เดินไปทางทิศตะวันออกประมาณสองร้อยกว่าเมตร ก็เลี้ยวเข้าไปในซอยเล็กๆ ข้างๆ
ซอยเล็กๆ นี้ทั้งแคบและสกปรก มีกลิ่นเหม็นน่าคลื่นไส้โชยออกมาเป็ระยะๆ
หลี่เหวยเต๋อย่ำเท้าลึกลงไปในพื้นที่มีน้ำขัง เดินไปจนสุดซอย
ภายใต้แสงสลัวของตะเกียงน้ำมันก๊าด หลี่เหวยเต๋อเห็นถังขยะเก่าๆ โทรมๆ ใบหนึ่ง
และข้างถังขยะนั้น ดูเหมือนจะมีร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งนอนอยู่
[ติ๊ง! โฮสต์ได้มาถึงตำแหน่งของเอลฟ์ประจำบ้านตนดังกล่าวแล้ว]
สิ้นเสียงแจ้งเตือนของระบบ แผนที่เล็กๆ ในมุมมองของหลี่เหวยเต๋อก็หายไป
หลี่เหวยเต๋อวางตะเกียงน้ำมันก๊าดที่แสงริบหรี่ลง แล้วหยิบไม้กายสิทธิ์ออกมาจากกระเป๋า
"ลูมอส (Lumos)!"
แสงสว่างที่ส่องออกมาจากปลายไม้กายสิทธิ์ ส่องให้ซอยเล็กๆ ที่มืดมิดสว่างขึ้น
เขาเห็นเอลฟ์ประจำบ้านตัวหนึ่งกำลังนอนหายใจรวยรินอยู่บนพื้น
เขานุ่งห่มด้วยผ้าขี้ริ้วสกปรกๆ ผืนหนึ่งที่มองไม่เห็นสีเดิมแล้ว ดวงตาที่ใหญ่เท่าลูกเทนนิสของเขาปิดสนิท
หลี่เหวยเต๋อพบว่าบนใบหน้าและร่างกายของเขามีาแอยู่หลายแห่ง
ดูเหมือนเพิ่งจะถูกใครบางคนใช้ของมีคมทำร้ายมาไม่นาน ดูเหมือนจะสลบไปเพราะเสียเืมาก
าแสาหัสขนาดนี้ เอลฟ์ประจำบ้านตัวนี้กลับไม่ตายเพราะเสียเืมาก แต่ยังคงมีลมหายใจรวยรินอยู่
หลี่เหวยเต๋อคาดเดาว่าน่าจะเป็เพราะหลังจากที่เขาซื้อไอเทมชิ้นนี้แล้ว พลังของระบบได้ช่วยยื้อชีวิตของเขาไว้ชั่วคราว
ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมถึงได้ถูกขนาดนี้ ที่แท้ก็เพราะเหลือชีวิตอยู่แค่ครึ่งเดียวนี่เอง...
เมื่อคิดได้ดังนั้น หลี่เหวยเต๋อก็ไม่รอช้า เขาใช้คาถาทำความสะอาดแผลของเอลฟ์ประจำบ้านตนนั้นก่อนเป็อันดับแรก
จากนั้นก็หยิบน้ำสกัดจากดิเทนนี่ที่แลกมาจากระบบก่อนหน้านี้ออกมา แล้วค่อยๆ โรยลงบนาแของเขา
น้ำสกัดจากดิเทนนี่ที่ผลิตโดยระบบให้ผลดีเยี่ยมจริงๆ ทันทีที่ตกกระทบาแ าแเ่าั้ก็เริ่มสมานตัวอย่างรวดเร็ว!
หลังจากรักษาาแเสร็จแล้ว หลี่เหวยเต๋อก็หยิบยาปรุงอีกขวดที่วันนี้ดื่มเหลือออกมา
เพราะยาขวดนี้มีสรรพคุณในการเสริมพลังงานและเพิ่มกำลังกายชั่วคราว ดังนั้นตอนที่หลี่เหวยเต๋อเดินกลับมาในวันนี้ เขาถึงได้ไม่เหนื่อยเหมือนทอม
แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะนำมาใช้ประโยชน์ได้พอดี
หลี่เหวยเต๋อคาบไม้กายสิทธิ์ไว้ ภายใต้แสงของไม้กายสิทธิ์ มือข้างหนึ่งประคองศีรษะของเอลฟ์ตัวน้อยนี้ขึ้นมา ส่วนมืออีกข้างก็ค่อยๆ กรอกยาปรุงที่เหลืออยู่ครึ่งขวดเข้าปากของเขา
อีกครู่ต่อมา
"แค่กๆๆ..." เอลฟ์ประจำบ้านตนนั้นค่อยๆ ลืมตาที่เต็มไปด้วยเส้นเืฝอยขึ้นมา สิ่งแรกที่เห็นคือหลี่เหวยเต๋อที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม
"ท่านผู้ใจดี... ท่านช่วยชีวิตของท็อบบี้ไว้หรือครับ?"
ท็อบบี้พยุงตัวเองลุกขึ้นอย่างยากลำบาก มองดูาแบนร่างกายที่หายสนิทแล้วด้วยความประหลาดใจ
เมื่อเขามองมาที่หลี่เหวยเต๋ออีกครั้ง แววตาของเขาก็เต็มไปด้วยความร้อนแรง
"ใช่ ฉันพบเธอนอนอยู่ตรงนี้ เนื้อตัวเต็มไปด้วยาแ ก็เลยช่วยปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้" หลี่เหวยเต๋อเอาไม้กายสิทธิ์ออกจากปาก แล้วกล่าวอย่างสงบ
"ขอบพระคุณครับ ท่านผู้ใจดี แต่ท็อบบี้เป็เอลฟ์ที่น่าละอาย ไม่คู่ควรให้ท่านผู้ใจดีต้องสิ้นเปลืองยาปรุงเพื่อรักษา เพราะเขาเป็อิสระแล้ว..."
เมื่อพูดถึงตรงนี้ ท็อบบี้ก็อดไม่ได้ที่จะสะอื้นไห้ด้วยความเศร้า
"ถึงแม้ว่านี่จะไม่ใช่ความผิดของท็อบบี้ เ้านายคนสุดท้ายของท็อบบี้เสียชีวิตในการประลอง..."
"ท็อบบี้ก็เลยได้รับอิสรภาพมาอย่างน่าละอาย... ท่านผู้ใจดีครับ ท่านจะรับท็อบบี้ไว้ได้ไหมครับ?"
"ฉันชื่อเวด หลี่เหวยเต๋อ ถ้าเธอ้า ฉันก็สามารถเป็เ้านายคนใหม่ของเธอได้" หลี่เหวยเต๋อตอบอย่างสงบ
แน่นอนว่าหลี่เหวยเต๋อไม่มีทางปฏิเสธการสวามิภักดิ์ของท็อบบี้อยู่แล้ว เขาไม่ใช่เฮอร์ไมโอนี่นี่นา
อีกอย่าง นี่ก็ต้องใช้แต้มคุณธรรมของเขาไปถึง 300 แต้ม กับยาปรุงอีกสองขวดเลยนะ
ท็อบบี้พยุงตัวเองลุกขึ้น แล้วคุกเข่าลงข้างหนึ่งตรงหน้าหลี่เหวยเต๋อ
"ตามประสงค์ของท่านครับ นายน้อยเวด ั้แ่วันนี้เป็ต้นไป ท็อบบี้จะเป็ผู้รับใช้ที่ซื่อสัตย์ที่สุดของท่าน ตลอดไป!"
(จบตอน)
#ถ้าชอบกดหัวใจ ถ้าถูกใจกดติดตาม
#ขอบคุณทุกการสนับสนุนและการแชร์