คฤหาสน์หรูโรมานอฟบนเนื้อที่กว่า 180 เอเคอร์แทรกอยู่กลางแมกไม้อันเขียวขจี เ้าของคือ มาเวล โรมานอฟ เ้าพ่อมาเฟียแห่งวงการ หลังจากบิดาถูกคู่อริลอบสังหารจนเสียชีวิต มาเวลก็จำต้องเข้ามามีบทบาทในธุรกิจของตระกูลอย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยง
การเข้ามาบริหารงานของเขาในครั้งนี้นั้น เป็ที่ กินด้วยอุปนิสัยของ มาเวล เป็คน ไม่ยอมคน สุขุมเงียบขรึม เด็ดขาด ไม่มี กลุ่มแก๊งมาเฟียไหนกล้าต่อกรกับเขา ต่างคนต่างสว่างมิพัก ยกให้ มาเวล เป็เ้าพ่อแห่งมาเฟียถึงแม้ว่าเขาจะอายุแค่ 35 ปี ถือเป็ มาเฟียหนุ่ม ที่อายุยังน้อย
มาเวลบริหารทุกอย่างที่ผิดกฎหมายไม่ว่าจะเป็คาสิโน ค้าอาวุธ สินค้าหนีภาษี การเรียกเก็บค่าคุ้มครอง หรือแม้แต่สถานบันเทิงที่มีการค้าประเวณี ธุรกิจสกปรกพวกนี้ถูกสานต่อั้แ่เขาก้าวเท้ามาบริหารงานแทนบิดาที่เสียไป
และเพียงไม่กี่ปีมาเวลก็สามารถผงาดขึ้นมาเป็ผู้นำขององค์กรทั้งหมดได้อย่างน่าทึ่ง การบริหารคนด้วยสมองของเขา การบริหารงานที่เด็ดขาดของมาเวล เป็ที่ยำเกรงทำให้คู่แข่งไม่มีโอกาสแม้แต่จะตอบโต้เขาได้เลย
ชายหนุ่มโเี้ เืเย็น และไร้หัวใจอย่างที่สุดเมื่อก้าวขึ้นมาเป็ผู้นำของตระกูล ไม่มีใครขวางทางของเขาได้ ไม่ว่าเขา้าอะไร ทุกอย่างเ่าั้ก็ต้องมากองอยู่แทบเท้า แต่ตอนนี้สิ่งที่เขากำลัง้าที่สุดก็คือ....
คนทรยศ!
“ตามมันเจอไหม?”
“ไม่เจอเลยครับนาย ผมหาจนทั่วแล้วครับ”
เซกิคนสนิทของมาเวลก้มหน้ารายงานด้วยน้ำเสียงยำเกรง อารมณ์ของเ้านายหนุ่มตรงหน้านั้นร้อนและแรงแค่ไหน เขารู้ดีกว่าใครทั้งนั้น เพราะทำงานด้วยกันมาหลายปี ั้แ่มาเวลขึ้นรับตำแหน่ง
"พวกมึงทำงานประสาอะไรห๊า!...แค่คนคนเดียวก็หาไม่เจอ...หามันให้เจอไม่เจอไม่ต้องมาให้กูเห็นหน้า"
เซกิรู้ดีว่านายของตนเองทำอย่างที่พูดแน่นอน เพราะมาเวลไม่ชอบพูดมาก
“สนามบิน ไปตามที่นั่นหรือยัง มันอาจจะกลับเมืองไทย…”
มาเวลถามด้วยโทสะที่โมโห เพราะั้แ่เกิดมามาเวลยังไม่เคยถูกลูบคมแบบนี้มาก่อนเลย และสิ่งที่เ้าหมอนั่นขโมยไปนั้นเป็ข้อมูลองค์กรซึ่งถ้าศัตรูของเขา้าเพื่องล้มล้างเขา
“ผมไปตามแล้วครับ แต่หามันไม่เจอ คาดว่าพวกอีวานอาจจะให้ความช่วยเหลือก็เป็ไปได้ครับ เพราะข้อมูลนั้นเป็สิ่งที่พวกแก๊งมาเฟียทั้งหลาย้าเช่นกัน โดยเฉพาะพวกแก๊งของอีวานที่คิดหาทางล้มล้างมาเวล”
คิ้วดกดำที่ยาวขนานไปกับดวงตาคมกริบสีเขียวมรกตเลิกขึ้นน้อยๆ
มาเวลไม่พูดอะไรออกมาอีก ขณะเพ่งมองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่ที่อยู่ทางทิศตะวันออกของห้องทำงานส่วนตัวในคฤหาสน์
เซกิมองร่างสูงใหญ่แข็งแกร่งของเ้านายด้วยความชื่นชม มาเวลเป็สุดยอดของผู้ชายที่ผู้หญิงทั้งโลกฝันหา จึงไม่แปลกที่ผู้หญิงเป็ร้อยเป็พันคนจะมาต่อแถวกันเพื่อให้นายของเขาเลือกขึ้นเตียง แม้ความสัมพันธ์จะชั่วข้ามคืน แต่แม่ผู้หญิงเ่าั้ก็ยังยอมทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ขึ้นไปอยู่บนเตียงของมาเวล
แน่นอน ไม่มีผู้หญิงคนใดสร้างความประทับใจให้กับมาเวลจนถูกเรียกอีกครั้งได้เลยแม้แต่คนเดียว เพียงแค่ข้ามคืนเท่านั้นทุกคนก็ปลดระวาง แต่มันก็ไม่น่าแปลกใจนักหรอก เพราะนายของเขานั้นไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนอยู่ในสายตามาก่อน สมองที่ฉลาดจนน่านับถือของมาเวลนั้นมีแต่เื่งานเพียงอย่างเดียว
“ฉัน้าข้อมูลของไอ้คนทรยศนั้นทั้งหมด”
เสียงกระด้างของผู้ชายที่ยืนนิ่งอยู่ที่ริมหน้าต่างหยุดความคิดทุกอย่างของเซกิลงในทันที เซกิก้มหน้ารับคำสั่งทันที
“ครับนาย”
เซกิรับคำสั่ง ก่อนจะกดโทรศัพท์โทรหาคริสลูกน้องอีกคนทันที
“คริสเหรอ มึงรีบเอาประวัติของนายสมหมายที่กรอกไว้ตอนที่มาสมัครงานขึ้นมาให้นายที่ห้องทำงานด่วนที่สุด”
และเพียงไม่ถึงอึดใจเสียงประตูหน้าห้องก็ถูกเคาะเบาๆ ก่อนที่คริสจะเปิดเข้ามาเมื่อเ้าของห้องเอ่ยปากอนุญาต
“สิ่งที่นาย้ามาแล้วครับ....ประวัติของนายสมหมายครับนาย”
คริสวางแฟ้มเอกสารไว้บนโต๊ะทำงานของมาเวลก่อนจะก้มศีรษะให้กับผู้เป็นายและก้าวถอยหลังมายืนข้างเซกิที่ยืนอยู่ก่อนหน้านี้อย่างรู้หน้าที่
มาเวลหันกลับมา ในยามที่แสงแดดส่องเข้ามากระทบด้านหลังนั้นทำให้ชายหนุ่มยิ่งดูลึกลับและน่าเกรงขามมากขึ้นเป็สองเท่า มือใหญ่เปิดอ่านเอกสารที่อยู่ตรงหน้าทันที ั์ตาสีเขียวดุจมรกตเลื่อนไปตามตัวอักษรทีละตัว อ่านอย่างละเอียดทุกคำ
นายสมหมาย อัครเดโช อายุ 57 ปี สถานภาพหม้ายเมียตาย มีลูกสาว 1 คน อายุ 20 ปี ชื่อแพงขวัญ อัครเดโช กำลังศึกษาอยู่ปี 3 มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในเมืองไทย ครอบครัวทำธุรกิจส่งออกเสื้อผ้าแต่หมุนสภาพคล่องไม่ไหว ล้มละลาย
"เออนายครับที่สืบทราบมาอีกว่านายสมหมายติดการพนันหนักมากนี้อาจจะเป็เหตุผลที่มันคิดขโมยข้อมูลขององค์กรเรา"คริสพูดถึงข้อมูลที่ได้ไปสืบมาเพิ่มเติมให้มาเวลาฟัง
"มาเวลกัดฟัน.....เขารู้ดีคนที่ติดการพนันสุดท้ายก็ต้องทำทุกอย่างเพื่อเงินนี้...เขาก็โง่พอที่จะรับไอ้สารเลวคนนี้เข้ามาทำงาน"
มาเวลก่นด่าตัวเองภายในใจด้วยความเจ็บแค้น ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนฉลาดอย่างเขาจะถูกลูบคมโดยไอ้โจรกระจอก ผีพนันคนนี้ ให้ตายเถอะ เขาอยากจะหักคอไอ้ยอดสมหมายนี่นัก!
แฟ้มเอกสารถูกปิดลงก่อนจะถูกโยนลงไปกองกับพื้นพรมอย่างรุนแรง กรามแกร่งสีเขียวครึ้มของมาเวลบดกันแทบละเอียด ดวงตาสีเขียวดุจมรกตเรืองวาวด้วยแรงโทสะ
“ฉัน้าไปเมืองไทย เร็วที่สุด!”
“ไปเมืองไทยหรือครับนายน้อย” เซกิร้องถามด้วยความใ ไม่อยากให้สิ่งที่ตัวเองคิดเป็จริงขึ้นมาเลย
“นายคงไม่ได้คิดจะ…”
“ไม่ต้องถามว่าฉันจะไปทำไม นายไปจัดการเตรียมเครื่องบินส่วนตัวให้ฉัน ฉัน้าไปเมืองไทย เดี๋ยวนี้”
มาเวลคำรามออกมาเสียงดุดัน ใบหน้าหล่อเหลาดุจเทพปั้นนั้นแดงก่ำด้วยแรงโทสะ ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินหา เขาก็จะต้องหาไอ้ระยำนั่นให้พบ และจัดการฝังมันทั้งเป็ด้วยมือของเขาเอง
“ครับนาย”
เซกิน้อมรับตามคำสั่งของมาเวล เขาถอยออกไปจากห้องทำงานของนายอย่างรวดเร็วโดยไม่คิดจะรอให้เ้าของห้องไล่ซ้ำอีกครั้ง แม้ทุกย่างก้าวจะอัดแน่นไปด้วยความวิตกกังวลกับวิธีที่นายของตัวเองกำลังจะงัดขึ้นมาใช้เพื่อบีบบังคับนายสมหมายให้ยอมจำนนมากแค่ไหนก็ตาม
ประตูถูกปิดลงเบาๆ พร้อมๆ กับร่างสูงใหญ่ของมาเวลที่เดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้สีดำหนังแท้ราคาแพงระยับหลังโต๊ะทำงานของตัวเอง
“ในเมื่อแกใช้วิธีสกปรกกับฉัน…”
คำพูดที่เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากหยักสวยได้รูปน่าจูบของมาเวลนั้นอัดแน่นไปด้วยความเดือดดาล
“ฉันก็จะไม่ใช้วิธีสะอาดกับแกเหมือนกัน”
ั์ตาสีเขียวดุจมรกตของมาเฟียที่ได้ขึ้นชื่อว่าเ้าพ่อมาเฟียที่ทรงอิทธิพล นั้นเต็มเปรียมไปด้วยความเหี้ยมโหด และแน่นอนว่าเขาจะไม่มีทางปล่อยให้ศัตรูของตัวเองลอยนวลอย่างมีความสุขได้นานเป็แน่
"แกหนีฉันไม่พ้นหรอก....."ปากสวยได้รูปของมาเวลยิ้มมุมปาก นัยตายังนิ่งจ้องแฟ้มที่เขาเพิ่งโยนทิ้งไปเมื่อครู่
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
โอ้.......พ่อคุณมาเฟียอย่างโหด....????????????
938
