“...” ฉันปัดแก้วแชมเปญหลังรู้สึกโมโหและไม่คิดคีปแครักเตอร์เด็กสาวน่ารักต่อหน้าเขาอีกต่อไป
“ขอตัวค่ะ” ว่าจบก็หมุนตัวเดินออกจากตรงนี้ไปด้วยอารมณ์ไม่คงที่
ถึงจะโมโหมากแต่การแสดงทางคำพูดก็สำคัญเพราะมีคนมากมายกำลังสนใจเราอยู่ ฉันเลยเลือกเดินหนีแทนการวีนให้พ่อแม่เสียหน้าแล้วมาหาเื่ให้ฉันรำคาญใจอีก
เฮียเสือไม่ใช่ผู้ชายต๊อกต๋อยที่สามารถใช้อ้างทำให้พ่อแม่ขายหน้าได้เหมือนอย่างผู้ชายคนอื่น และการไปแตะของสูงอย่างเขาก็ไม่ใช่วิธีที่ฉลาดเช่นกัน
ห้องพักแยก
ฟุบ~
ฉันล้มตัวนั่งลงบนโซฟายาวหรูสีขาวมุกประดับด้วยขอบพนักพิงลวดลายราชวงศ์ยุโรปสีเหลืองทองด้วยอารมณ์ขุ่นมัว เพราะยังรู้สึกค้างจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้อยู่
“ชิ!” สักพักก็สะบัดหน้าออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่เพราะอยากสงบสติอารมณ์ ไม่อย่างนั้นคนอื่นที่เข้ามาต่อจากฉันจะจับสังเกตได้
โชคดีที่ตอนนี้ในห้องพักแยกมีฉันแค่คนเดียวก็เลยปลดปล่อยอารมณ์ไม่ดีออกมาได้เต็มที่ ติดตรงที่กรีดร้องระบายอารมณ์ไม่ได้นี่แหละ เหอะ!
แกร๊ก~
“มีอะไรอีกคะ?!” พอเห็นว่าใครเปิดประตูเข้ามาน้ำเสียงติดเหวี่ยงก็กระโชกโฮกฮากส่งไปหาคนมาใหม่
ณ วินาทีนี้แผนการทำตัวน่ารักอ่อนน้อมอะไรนั่นฉันล้มเลิกมันไปหมดแล้วั้แ่เขาใช้คำพูดพวกนั้น
ในเมื่ออ่อยยังไงอีกฝ่ายก็ไม่ยอมเล่นด้วยสักที ฉันจะอยู่ให้เขาต่อว่าทำไมอีกล่ะ? ถึงจะรู้สึกเสียหน้าอยู่บ้างแต่คงดีกว่าไปทนให้เขาโขกสับต่ออยู่ดี
“ผมแค่มานั่งพัก” เขาตอบเสียงเรียบและเลือกเดินมานั่งโซฟาตัวเดียวกับฉันทั้งที่ยังมีโซฟาที่ว่างอยู่อีกมากมาย
“คงเพราะแก่แล้วมั้งก็เลยเหนื่อยง่าย” จากนั้นเขาก็พูดต่อโดยที่ฉันยังไม่ทันได้ถามอะไรสักคำ
“ฮ่า ๆ คนแก่ที่ไหนจะควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าแบบนี้คะ” ฉันยกมือขึ้นปิดปากหัวเราะหลังได้ยินคำน่าขัน
ทีกับคนอื่นควงเอาควงเอา แต่พอฉันอ่อยหน่อยกลับไม่เหลียวแล ทั้งที่พวกผู้หญิงที่เขาเคยควงก็ไม่ได้สวยเซ็กซี่เท่าฉันคนนี้เลยด้วยซ้ำ
“รู้เื่ผมดีแบบนี้หรือว่าสนใจผมอยู่?” คนพูดเริ่มขยับเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้น จากนั้นเขาก็ขยับนั่งหันข้างนิดหน่อยเพื่อที่จะได้วางศอกลงตรงขอบพนักพิงได้อย่างสบาย แล้วเอียงคอเข้าหากำปั้นพร้อมใช้สายตาดุมองมา
“ถ้าใช่...แล้วจะทำไงต่อคะ?” ฉันเองก็ไม่ยอม
ในเมื่อส่งมาให้ขนาดนี้ถ้าเลือกปัดทิ้งก็โง่เกินไปแล้ว
ขอกลับคำพูดเื่ที่จะล้มเลิกเมื่อกี้ไปนะถือว่าฉันไม่เคยพูดมันมาก่อนแล้วกัน :P
“หรือว่าเื่งานที่โรงหนังก็เป็เพราะผมด้วย?” เขายกยิ้มชอบใจ
“ถูกจับได้ซะแล้วสิ...หนูน่ะอยากได้เฮียเสือมากเลยนะคะรู้ไหม” ฉันขยับเข้าไปหาอีกฝ่ายแล้วใช้ปลายนิ้วเรียวบางแตะลงไปตรงช่องว่างระหว่างเสื้อที่กำลังโชว์กล้ามหน้าอกมัดใหญ่ เพราะกระดุมสามเม็ดบนของเสื้อเชิ้ตถูกปลดออกมาั้แ่แรก
เขาคงตั้งใจเข้ามาพักจริง ๆ เพราะก่อนหน้านั้นผู้ชายคนนี้ยังแต่งตัวเรียบร้อยและเนี้ยบไปทุกกระเบียดนิ้วอยู่เลย
พรึ่บ!
ข้อมือฉันถูกบีบด้วยแรงที่พอทำให้รู้สึกเจ็บได้เล็กน้อยเมื่ออีกฝ่ายตั้งใจห้ามความซุกซนมือข้างนี้
“ขอบคุณที่สนใจผมนะครับ แต่ว่าการมาแตะเนื้อต้องตัวคนอื่น...ไม่สิเพศตรงข้ามที่ไม่ได้สนิทสนมกันมากพอ ผมว่าอย่าทำแบบนี้เลยจะดีกว่า”
“หรือว่ามันเป็เทรนด์ฮิตของเด็กยุคนี้?” คนถามทำหน้าสงสัยจนฉันเริ่มอดใจไม่ไหวที่จะ
“ฮ่า ๆ” เสียงหัวเราะดังลั่นห้องพักเพราะไม่คิดว่าตัวเองจะมาโดนห้ามอย่างนี้ คือมันไม่เหมาะสมกับภาพลักษณ์ที่ดูเป็เสือซุ่มเงียบอย่างเขาเลยด้วยซ้ำ
ถึงเขาจะดูสุขุมแค่ไหนแต่เื่ความเ้าชู้ก็ไม่ได้แพ้เฮียภูผาเลย ต่างกันก็แค่ฝ่ายนั้นเปิดเผยส่วนชายตรงหน้ากินเงียบ
“งั้นเราสองคนมาเริ่มทำความรู้จักกันตอนนี้เลยเป็ไงคะ?” ไม่รู้ว่าตัวเองไปเอาความกล้ามาจากไหนถึงได้โน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูเขาด้วยเสียงกระเส่า
เชื่อไหมว่าที่ผ่านมาฉันไม่เคยต้องมาทำอะไรเปลืองตัวขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ
มันคงเป็เพราะเขาเหมือนเกมด่านยากที่เล่นไปกี่รอบก็ไม่ผ่านสักที ทำให้ต้องเล่นต่อไปจนกว่าจะเอาชนะด่านนี้ให้ได้ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหนก็ตาม
“ว้าย!” ฉันร้องเสียงหลงเมื่อชายตรงหน้าใช้มือสองข้างมาจับกุมเอวฉันแล้วยกขึ้นเหนืออากาศ จนมันมาจบลงด้วยการนั่งลงบนตักเขาแบบที่สองขาแนบชิดและชี้ไปในทิศทางเดียวกัน
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้มันกลายเป็อย่างนี้
แบบว่า...เป็การกระทำที่เกินคาดไปหน่อย
ยิ่งอยู่ในชุดวาบหวิวด้วยแล้วก็ยิ่งไปกันใหญ่ เมื่อขอบชุดเดรสด้านล่างเลิกขึ้นเยอะกว่าตอนนั่งปกติ
นี่ถ้าฉันไม่จับมันไว้คงได้เลื่อนขึ้นมาจนเห็นซับในแล้ว
“จะทะ...ทำอะไรคะ” จู่ ๆ ทุกอย่างมันก็สั่นไปหมดเมื่อมือของเขาเอาแต่ลูบไล้ไปตามส่วนโค้งของร่างกายฉัน
ถามว่ากลัวไหมก็กลัวนะ เพราะที่ผ่านมาฉันไม่เคยโดนใครทำแบบนี้มาก่อน และก็ไม่เคยต้องกลายมาเป็คนตามเกมแบบนี้ด้วย
“ผมไม่รู้หรอกว่าที่ผ่านมาใช้วิธีนี้อ่อยผู้ชายไปแล้วกี่คน แต่จำเอาไว้อย่างหนึ่งว่าถ้าอ่อยผิดคนก็ต้องเตรียมใจรับความอันตรายที่ตามมาด้วย”
“จำให้ขึ้นใจเสมอว่าผู้ชายมีพละกำลังมากกว่าผู้หญิง และการใช้มารยาอย่างเดียวไม่ได้ช่วยให้ความอันตรายของผู้ชายลดน้อยลงหรอกนะ”
“เพราะแค่ออกแรงนิดเดียวผู้หญิงบอบบางตัวเล็กก็สู้ไม่ได้แล้วจริงไหม?” มือร้อนลูบไปตามหน้าแก้มอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนมาจบลงที่ปลายคางหลังเขาเพิ่มแรงบีบจนััได้ถึงความเจ็บ
“...” ฉันไม่กล้าพูดอะไรสักคำนอกจากเอาแต่เม้มปากมองคนตรงหน้าด้วยความเจ็บใจ เพราะทุกคำพูดของเขามันคือเื่จริงทั้งหมด
ฉันไม่ควรประมาทสินะ
แต่ที่ผ่านมาฉันก็ทำอย่างมีสติและเซฟตัวเองตลอด ยกเว้นหลังจากได้เจอเขานี่แหละที่ทำให้อารมณ์อยากเอาชนะมันเพิ่มขึ้นกว่าปกติ
“อย่าเล่นกับอารมณ์ผู้ชายดีกว่าถ้าไม่อยากให้ตัวเองเสียหายไปมากกว่านี้”
“อ้อ...และก่อนทำอะไรคิดสักนิด เพราะถ้าไม่คิดคนที่เสียใจจะเป็หนูนะ ถือว่าเป็คำสอนเล็ก ๆ น้อย ๆ จากเฮียคนนี้แล้วกัน” ใบหน้าหล่อสุขุมคลี่ยิ้มร้ายและเอียงคอลงนิดหน่อยก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเป็เชิงถามว่าฉันเข้าใจที่เขาพูดหรือเปล่า
—————— ༻・ॐ・༺ ——————
ยอมหนูใหม่หน่อยไม่ได้เหรอเฮียเสือ
คนอ่านเสียอารมณ์แล้วเนี่ย !@#$%^&*
เที่ยงคืนนี้ลงขาย E-BOOK แล้วนะคะ และั้แ่บทที่ 8 เป็ต้นไปหยกจะติดเหรียญแล้วน้า
Meb 99฿ รีบสอยเลยน้าไว้เดี๋ยวหยกแปะลิงค์ให้ตอนเที่ยงจ้า
รายละเอียดเพิ่มเติมรออ่าน่เที่ยงคืนนี้นะคะ
ปล.หากอ่านแล้วชอบหยกรบกวนนักอ่านที่น่ารักช่วย กดถูกใจ กดเพิ่มเข้าชั้น และพิมพ์คอมเมนต์ ส่งเข้ามาเป็กำลังให้หยกหน่อยนะคะ ????