เวลาไหลผ่านไปราวสายน้ำ หลังจากที่ทุกขุมกำลังกลับจากมิติปริศนา เื่ราวของจักรพรรดิน้ำแข็งที่เข้าสู่ระดับจักรพรรดิด้วยอายุสิบหกปีก็เป็เื่ที่พูดกันไปทั่วทั้งดินแดนจากปากของรุ่นเยาว์ที่เข้าไป หอการค้าเฮยเสวียจากเดิมที่เป็ปริศนาอยู่แล้วยิ่งทวีความน่ายำเกรงเข้าไปใหญ่ เหล่าขุมกำลังต่างๆเมื่อได้ยินว่าขุมกำลังนี้มีระดับจักรพรรดิเป็ประมุขก็ไม่อยากจะมีปัญหาด้วยอีกต่อไป
ในเวลาเดียวกันลั่วอู่หลินได้คิดจะดำเนินการขยายอำนาจเพิ่มเติม เขาได้กระจายหอการค้าเฮยเสวียแทรกซึมดินแดนเล็กๆโดยรอบดินแดนสี่ทิศ และยังเพิ่มจำนวนสมาชิกขุมกำลังอย่างไม่ลดละ อีกทั้งยังสอนทักษะต่างๆเพิ่มจนเหล่าสมาชิกขุมกำลังตอนนี้ถือได้ว่าเป็สายลับรวมไปถึงนักฆ่าชั้นเลิศในเวลาเดียวกัน
ที่เขาทำเช่นนี้หนึ่งคือเพื่อให้สะดวกกับการแทรกซึมหาข่าวสาร อีกส่วนหนึ่งก็เพื่อเตรียมการกวาดล้างพวกที่ลอบฆ่าเขาและพี่ชายเมื่อครั้งในอดีตที่ตอนนี้ยังหาตัวไม่เจอ
สำหรับการทำการค้าร่วมกันกับหอประมูลฮั่วนั้น ลั่วอู่หลินได้ให้หลันฮ่าวไปพูดคุยแล้วเหลือแค่รอให้กลับมารายงาน ในตอนนี้ชายหนุ่มเพียงแค่ใช้เวลาร่วมกับเหล่าหญิงงามทั้งสองของเขาเท่านั้น อีกทั้งภายในระยะเวลาหนึ่งเดือนนับจากนี้ก็จะเป็งานแต่งของลั่วอู่หลินและพี่น้องตระกูลลู่ทั้งสองนาง
ซึ่งหากถามว่าทำไมถึงเร็วนักนั่นก็เพราะองค์ราชินีเป็คนจัดการเื่ทุกอย่างเนื่องจากนางเห็นว่าลั่วอู่หลิน ลู่ฟางหนิง และลู่ฟางเยว่มีความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นต่อกันแล้ว อีกทั้งหลินอี้เฟยยังอยากให้หลานชายมีภรรยาข้างกายเร็วๆจะได้ลดความคิดฟุ้งซ่านเื่บิดามารดาลงได้บ้างและใช้เวลาอยู่กับครอครัวของตัวเอง
"ฟุ๊บ!!"
"เรียนนายท่าน ตอนนี้หอประมูลได้ตอบรับการค้าขายระหว่างขุมกำลังแล้วขอรับ แต่พวกเขาอยากเจรจาพูดคุยกับนายท่านเป็การส่วนตัว"ในขณะที่ลั่วอู่หลินกำลังนั่งจิบชาอยู่คนเดียว หลันฮ่าวก็ปรากฏขึ้นด้านหลังของเขาพร้อมกับกล่าวรายงานเื่ที่ได้รับมอบหมาย
"หืม เจรจาพูดคุยกับข้า?? เหตุใดหอประมูลฮั่วถึงได้อยากทำอะไรที่มันวุ่นวายขนาดนั้น"ชายหนุ่มถึงกับประหลาดใจ แน่นอนเขาย่อมไม่มีปัญหาถ้าหากอีกฝ่ายอยากเจอตัว แต่ว่าก็อดคิดสงสัยไม่ได้ว่าจะมีอะไรแอบแฝงอยู่หรือเปล่า เพราะปกติแล้วแค่การซื้อขายไม่เห็นต้องยุ่งยากอะไรขนาดนี้
"พวกเขาให้เหตุผลว่า สมบัติที่เรานำไปประมูลนั้นมีค่าเกินไป ไม่สามารถตัดสินใจเองได้ดังนั้นจึงอยากให้ระดับผู้นำของขุมกำลังมาพูดคุยกันขอรับ"หลันฮ่าวกล่าวตอบไปตามตรง
"อืม เช่นนั้นก็ไปแจ้งพวกเขา อีกสามวันข้าจะไปเยือนยังหอประมูลด้วยตัวเอง"ลั่วอู่หลินตัดสินใจในทันที เขาเองก็อยากรู้เช่นกันว่าอีกฝ่ายจะมาไม้ไหน หลันฮ่าวหายตัวไปอย่างรวดเร็วเพื่อทำตามคำสั่งของผู้เป็นาย
เวลาผ่านไปเพียงชั่วครู่ที่หลันฮ่าวจากไปลู่ฟางหนิงและลู่ฟางเยว่ออกเดินเข้ามาหาลั่วอู่หลินในทันทีพร้อมกับกาน้ำชาและโอสถเสริมอายุไขที่นางสั่งให้นักปรุงโอสถหลวงสร้างขึ้นมาเป็ยาบำรุงให้ชายหนุ่มอันเป็ที่รักของพวกนาง
"อู่หลิน ท่านกินนี่เร็วเข้าประเดี๋ยวประสิทธิภาพของโอสถจะลดลง"ลู่ฟางหนิงป้อนยาให้ชายหนุ่มถึงปาก ก่อนที่นางจะรินน้ำชาป้อนให้อีกที ลั่วอู่หลินที่กินทุกอย่างที่นางจัดหามาให้จนหมดสิ้นก็ก็โอบเอวคอดของพวกนางลงมานั่งบนตัก
"ที่รัก ั้แ่ท่านกลับมาก็ให้ข้ากินแต่สมุนไพร โอสถ หรือไม่ก็ชาบำรุงร่างกาย ดูสิตอนนี้กลิ่นตัวข้าคล้ายจะเป็สมุนไพรเข้าไปทุกทีแล้วนะ พัก่ให้ข้าบ้างได้หรือไม่"เมื่อได้ยินเช่นนั้นลู่ฟางเยว่ก้มลงไปดมที่ตรงอกของชายหนุ่มในทันทีก่อนที่นางหันมาด้วยท่าทางแปลกใจ
"กลิ่นท่านก็ยังเป็กลิ่นเดิมนี่ ไม่เห็นเปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย"นางกล่าวออกมาเช่นนั้น ลั่วอู่หลินถึงกับต้องกุมขมับให้กับว่าที่ภรรยาคนรองอย่างช่วยไม่ได้
"โถ่ที่รัก ท่านรู้จักคำว่าเปรียบเปรยหรือไม่ พวกท่านให้ข้ากินสมุนไพรจนหน้าข้าจะเป็กระต่ายอยู่แล้วเนี้ย"ชายหนุ่่มพองแก้ม ลู่ฟางหนิงที่เห็นก็ดึงหน้าเขามาใกล้
"เป็กระต่ายก็น่ารักดีไม่ใช่หรือเ้าคะ หุหุ"
"อืมม......ก็จริง เช่นนั้นข้าจะเป็กระต่ายให้พวกท่านสองคนดีหรือไม่"ลั่วอู่หลินกล่าวออดอ้อน หญิงทั้งสองนางที่ได้เห็นกิริยาซุกซนของชายหนุ่มที่รักก็พลันป้องปากหัวเราะออกมาเบาๆ ทั้งสามคนหยอกเย้ากันไปมาราวกับสามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันอย่างไรอย่างนั้น บรรยากาศที่เต็มไปด้วยความรักแสนหวานชื่นนี้หากใครได้มาเห็นเข้าแล้วไม่ยกยิ้มอย่างยินดีก็เกรงว่าจะกระเืตายด้วยความอิจฉา สองบุปผางามแห่งล่มเมืองซึ่งมากได้ด้วยพร์กับชายหนุ่มที่หล่อเหลาราวเทพบุตร นี่ช่างเป็การจับคู่ที่ลงตัวเสียนี่กระไร
สามวันต่อมาลั่วอู่หลินได้ไปบอกท่านยายของเขาเองว่าวันนี้ให้รั้งหญิงสาวทั้งสองนางเอาไว้ เพราะเขามีนัดเจรจาครั้งใหญ่กับหอประมูลฮั่วที่ด้านนอก ซึ่งหลินอี้เฟยผู้เป็ยายก็ตอบรับอย่างเบื่อหน่ายและให้ลู่ฟางหนิงและลู่ฟางเยว่อยู่ในตำหนักของนางเพื่อเรียนรู้พิธีการของงานแต่งงาน
ส่วนลั่วอู่หลินนั้นเขาได้สวมอาภรณ์จักรพรรดิน้ำแข็งในทันทีก่อนที่จะสวมหน้ากากและทะยานออกไป จากวังไปเมืองหลวงนั้นไม่ไกลเท่าไรนักเพียงไม่กี่ลมหายใจเขาก็มาหยุดอยู่บทท้องนภาหน้าหอประมูลแล้วค่อยๆลอยลงมาช้าๆ ด้านล่างมีหลันฮ่าวและสมาชิกของหอการข้าเฮยเสวียกำลังยืนรอรับอยู่
"คาราวะนายท่าน!"เมื่อลั่วอู่หลินลงมายังด้านล่าง เหล่าคนในขุมกำลังพากันคาราวะอย่างนอบน้อมในทันที เบื้องหน้ามีชายชราฮั่วหยางที่ลั่วอู่หลินเคยซื้อขายกำลังยืนใบหน้าเเปื้อนยิ้มรอรับเขาเข้าไปด้านใน
"ท่านจักรพรรดิน้ำแข็งเชิญขอรับ"ฮั่วหยางกล่าวและผายมือไปด้านใน ซึ่งลั่วอู่หลินก็เดินไปตามนั้นด้านหลังคือหลันฮ่าวที่เดินประกบไม่ห่างกาย เมื่อเดินเข้ามาได้สักระยะเบื้องหน้าของเขาคือห้องรับรองขนาดใหญ่เห็นได้ชัดเลยถูกเตรียมการมาเพื่อต้อนรับเขาเป็อย่างดี
เมื่อเดินเข้าไปด้านในแรงกดดันและความร้อนระดับจักรพรรดิก็พุ่งเข้ามากดทับตัวของลั่วอู่หลินอย่างกะทันหัน ลั่วอู่หลินที่รู้ตัวว่าโดนหยั่งเชิงก็ปลดปล่อยแรงกดดันและพลังของตัวเองเช่นเดียวกันเพื่อมาต่อต้าน
การปะทะกันของแรงกดดันระดับจักรพรรดิได้เริ่มต้นขึ้น เมื่อพลังที่เย็นสุดขั่วและร้อนสุดขั่วมาเจอกันมันก็พลันหักล้างกันไปจนหมดสิ้น ลั่วอู่หลินเดินเข้าไปอย่างเมินเฉยและนั่งลงบนเก้าอี้เบื้องหน้าเ้าของแรงกดดันนั้นก่อนจะเอ๋ยปากอย่างเฉยชา
"การหยั่งเชิงสิ้นสุดลงเท่านี้เถอะ ท่านกำลังทำให้คนของข้าตื่นตระหนก"
"ฮิฮิ เ็าสมกับได้ฉายาว่าจักรพรรดิน้ำแข็ง จัดการทุกอย่างได้โดยไม่ตื่นตระหนกหากไม่รู้ว่าก่อนว่าอายุสิบหกปีข้าคงคิดว่าท่านเป็ตาแก่ที่ตายด้าน"เสียงไพเราะและเย้ายวนดังขึ้นมา เบื้องหน้าของลั่วอู่หลินคือหญิงงามหยาดเยิ้มคนหนึ่งที่กำลังนั่งดื่มชา ผมสีดำเงาดวงตาคมตัดกับผิวกายที่ขาวราวหิมะดูเนียนนุ่ม ทรวดทรงเองก็นับว่าสมบูรณ์แบบไม่เป็สองรองใครในแผ่นดิน อีกทั้งหญิงงามคนนี้ยังมาในอาภรณ์สีแดงสดลวดลายเปลวเพลิงสีทองที่ดูงดงามและร้อนแรง
"บางทีข้าอาจจะเป็ตาแก่อย่างที่ท่านกล่าวก็ได้"ลั่วอู่หลินกล่าว เขานำเอาวัตถุดิบที่ใช้ในงานประมูลออกมาในทันทีซึ่งประกอบไปด้วย เปลวเพลิงราชสีห์ทองคำ และสมุนไพรห้าพันปีสามชนิด นี่เป็วัตถุดิบที่เพียงพอแล้วเพื่อให้ได้เป็พันธมิตรกับหอประมูล
"ฮึ! ช่างเป็ผู้ชายที่น่าเบื่อจริงๆ"เมื่อเห็นว่าลั่วอู่หลินแสดงท่าทีไร้อารมณ์และเริ่มดึงนางให้พูดคุยเื่การค้าขาย หญิงงามเช่นนางอดไม่ได้ที่จะเสียความมั่นใจ เพราะชายหนุ่มคนนี้คล้ายจะไม่สนใจนางเลยแม้แต่นิดเดียว
"เอาเช่นนี้เป็อย่างไร สินค้าพวกนี้ไม่ต้องประมูลข้าขอซื้อพวกมันเลยได้หรือไม่ เื่ราคานั้นจะให้อย่างเหมาะสมแน่นอน"
"หืม? ขอเหตุผลที่้าซื้อได้หรือไม่??"
"ตระกูลฮั่วของเราขึ้นชื่อเื่การบ่มเพาะเปลวเพลิงอยู่แล้ว และของสามชิ้นนี้ก็มีคุณลักษณะของเปลวเพลิงดังนั้นข้าจะสนใจก็ไม่แปลกจริงหรือไหม"
"เหตุผลก็พอเข้าใจได้ สำหรับข้าแล้วจะประมูลหรือซื้อขายก็ได้ทั้งนั้น ตีราคาเถอะ"
"เปลวเพลิงอสูรสามล้านเหรียญปราณทอง สมุนไพรห้าพันปีสามชนิดๆละสองล้านเหรียญปราณทองรวมทั้งสิ้นก็เก้าล้านเหรียญปราณทองประเดี๋ยวข้าจะให้คนนำเอาเงินมาให้ ระหว่างรอพวกเราก็มาพูดคุยแลกเปลี่ยนกันเสียหน่อยเป็อย่างไร บอกตามตรงข้ารู้สึกสนใจในตัวท่านนัก พร์เช่นนี้ต่อให้เกิดอีกร้อยชาติก็คงไม่พบเจอ"หญิงงามกล่าวใบหน้าเผยรอยยิ้มยั่วยวน จนทำให้ใบหน้าหลังหน้ากากของชายหนุ่มแดงระเรื้ออยางช่วยไม่ได้ ผู้หญิงคนนี้ช่างมีความงดงามที่สามารถทำลายล้างได้ทุกสรรพสิ่งอย่างแท้จริง
"แค่เพียงโชคดีกว่าคนอื่นเท่านั้น ไม่นับว่าเป็พร์อะไร"ลั่วอู่หลินกล่าว เขายังคงวางตัวนิ่งเฉยผิดกับหัวใจที่เต้นถี่ระรัว
"โชควาสนาก็เป็ส่วนหนึ่งของพลัง บอกตามตรงด้วยความสามารถของท่านนั้นนับว่าน่าเสียดายเป็อย่างมากหากยังรั้งอยู่ในดินแดนระดับต่ำเช่นนี้ จักรพรรดิน้ำแข็งหากท่านสนใจข้าสามารถพาท่านไปยังพิภพสี่สูงกว่านี้ได้นะ ท่านสนใจหรือไม่"
"โอ้ นี่คือเหตุผลหลักที่ท่านอยากจะพบข้างั้นหรือ แต่ว่าท่านจะพาข้าขึ้นไปในฐานะอะไรกันละ พันธมิตร สหาย หรือว่าอยากจะให้ข้าไปเป็คนของท่าน"ลั่วอู่หลินกล่าวถาม แน่นอนเขารู้ว่าขุมกำลังนี้เป็ปริศนายิ่งและไม่มีทางที่ฐานที่ตั้งจริงๆจะอยู่ในดินแดนแห่งนี้แน่นอน
"แน่นอนว่าย่อมเป็คนของข้า"
"หากเป็เช่นนั้นต้องขออภัย เพราะข้าชอบอิสระไม่อยู่ภายใต้ใคร คงต้องทำให้ท่านหญิงผิดหวังแล้ว"ลั่วอู่หลินกล่าวปฏิเสธทันควัน ในขณะนั้นคนของหอประมูลก็นำเงินเข้ามาพอดี
"ท่านไม่คิดจะฟังข้อเสนอของข้าหน่อยหรือ"นางกล่าวถามย้ำเตือน ลั่วอู่หลินเก็บเงินเข้าแหวนมิติแล้วส่ายหัวเชิงปฏิเสธ "ไม่มีประโยชน์ ต่อให้ท่านเสนออะไรมาข้าก็ปฏิเสธอยู่ดี หากข้าอยากจะขึ้นไปยังพิภพที่สูงกว่านี้ ข้าย่อมอยากจะผจญภัยด้วยตนเอง"
กล่าวจบลั่วอู่หลินก็เดินจากไปในทันที และปล่อยให้หญิงงามนั่งมองอยู่เช่นนั้น แต่ทว่าแทนที่นางจะโกรธที่โดนชายหนุ่มปฏิเสธ กลับกันมันยิ่งทำให้นางรู้สึกสนใจชายหนุ่มเข้าไปใหญ่
518
