ชีวิตใหม่ของฉัน..ต้องกลายเป็นคุณแม่ตกอับไปซะแล้ว

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ กาเบรียลมีแผนพาเอลีสและอเมลีไปชมปราสาทเก่าแก่ที่ตั้งอยู่บนเนินเขาไม่ไกลจากเมือง เขาเช่าจักรยานสองคันจากทางโรงแรม โดยหนึ่งในนั้นมีที่นั่งสำหรับเด็กที่ติดอยู่ด้านหลัง ทำให้อเมลีดีใจอย่างยิ่ง เธอจับที่นั่งเด็กด้วยความตื่นเต้น รอยยิ้มบนใบหน้าเต็มไปด้วยความสุขและความตื่นเต้น

"คุณพ่อคะ เราไปกันเลยได้ไหม?" อเมลีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงใสพลางแกว่งขาเล็ก ๆ อย่างร่าเริง กาเบรียลหัวเราะเบา ๆ พร้อมกับหันมายิ้มให้เอลีสที่กำลังเตรียมตัว

ระหว่างทางที่พวกเขาปั่นจักรยานไปยังปราสาท อากาศยามเช้าเย็นสบาย ลมทะเลพัดมาปะทะเบา ๆ ทำให้การเดินทางเต็มไปด้วยความสดชื่น ต้นไม้ใหญ่เรียงรายตามทางมีเงาร่มเย็น และวิวทะเลที่กว้างไกลทำให้ทั้งครอบครัวรู้สึกเพลิดเพลิน

เมื่อพวกเขามาถึงปราสาทเก่าแก่ เอลีสและอเมลีถึงกับตะลึงกับความสวยงามของที่นี่ ปราสาทถูกสร้างขึ้นด้วยหินโบราณขนาดใหญ่ โครงสร้างยังคงแข็งแรงแม้ผ่านกาลเวลามาหลายร้อยปี หน้าต่างบานใหญ่ที่มีลวดลายโค้งสวยงามและหอคอยสูงที่ทอดตัวขึ้นไปแตะท้องฟ้า ตกแต่งด้วยไม้เลื้อยที่คลุมไปตามกำแพง ทำให้ปราสาทดูมีเสน่ห์และลึกลับอย่างเหลือเชื่อ

ภายในปราสาทยังมีการจัดแสดงชุดเกราะเก่าแก่ อาวุธโบราณ และเฟอร์นิเจอร์ที่ใช้ในยุคนั้น ทั้งยังมีห้องโถงใหญ่ที่ประดับด้วยภาพวาดและโคมไฟระย้า เสียงฝีเท้าของพวกเขาดังก้องในบรรยากาศที่สงบ เงียบเหมือนกับจะพาพวกเขาย้อนเวลากลับไปสู่ยุคอดีต

อเมลีมองดูทุกสิ่งด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความทึ่ง และยิ้มกว้างอย่างมีความสุข เอลีสและกาเบรียลต่างก็มองลูกสาวอย่างอบอุ่น

ทั้งสามคนเดินชมภายในปราสาทอย่างช้า ๆ ราวกับต้องมนต์สะกด บรรยากาศในปราสาทอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของอดีต ห้องโถงกว้างใหญ่ที่ปูด้วยพื้นหินเย็น ๆ กำแพงหนาที่สร้างจากหินโบราณยังคงทนทานและงดงาม มีหน้าต่างบานใหญ่ที่มีลวดลายโค้งสวยงาม ประดับด้วยกระจกสีที่เล่าเรื่องราวของสงครามและเหล่าผู้กล้าในอดีต แสงอาทิตย์ส่องผ่านกระจกสี ทำให้เกิดเป็นแสงสีอ่อนละมุนที่ทาบลงบนพื้น สร้างบรรยากาศที่ดูสงบและลึกลับในเวลาเดียวกัน

ทั้งเอลีสและกาเบรียลจับมืออเมลีแน่นขณะเดินผ่านโถงทางเดินที่ยาวเหยียด ภาพวาดโบราณบนผนังเต็มไปด้วยเรื่องราวของประวัติศาสตร์ เหล่าทหารในชุดเกราะ ขุนนางในชุดหรูหรา และภาพของหญิงสาวในชุดกระโปรงยาวที่ยืนอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้ อเมลีมองภาพเหล่านั้นอย่างทึ่ง แววตาเธอเต็มไปด้วยความสนใจและความตื่นเต้นที่ได้เห็นภาพเล่าเรื่องที่แฝงไว้ในศิลปะ

เมื่อพวกเขาเดินต่อไปยังห้องแสดงชุดเกราะและอาวุธโบราณ กาเบรียลชี้ให้ดูดาบยาวและชุดเกราะเหล็กที่เคยถูกใช้ในสงคราม อเมลีเอ่ยถามด้วยความสงสัย และกาเบรียลก็เล่าถึงประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับอาวุธเหล่านี้อย่างนุ่มนวล เสียงของเขาก้องในห้องทำให้บรรยากาศดูสงบและเต็มไปด้วยความหมาย

เมื่อออกมาจากปราสาท เอลีสมองปราสาทที่เธอเพิ่งเดินชมด้วยความเสียดายเล็ก ๆ ที่ไม่มีโอกาสบันทึกภาพอันงดงามเหล่านี้ไว้ เธอรู้สึกว่าอยากเก็บภาพเหล่านี้ไว้เป็นความทรงจำ แต่ในโลกนี้ไม่มีสิ่งที่เรียกว่ากล้องถ่ายรูปให้เธอได้ใช้

ด้วยความคิดถึงการถ่ายภาพ เธอจึงตัดสินใจมองหาชุดโปสการ์ดที่ร้านขายของที่ระลึกใกล้ ๆ เธอพบโปสการ์ดที่มีภาพของปราสาทแห่งนี้ในมุมต่าง ๆ แต่ละภาพสื่อถึงความงามและความยิ่งใหญ่ของปราสาทได้เป็นอย่างดี เธอเลือกโปสการ์ดมาเก็บไว้เป็นที่ระลึกเพื่อจะเก็บความงามนี้ไว้ในใจ และเผื่อจะมีโอกาสแบ่งปันความประทับใจนี้กับใครสักคนในอนาคต

ขณะที่เอลีสเลือกโปสการ์ดอยู่ อเมลีก็เดินมาข้าง ๆ และชี้ไปที่โปสการ์ดใบหนึ่งด้วยความตื่นเต้น “แม่คะ หนูชอบรูปนี้!”

เอลีสก้มลงมองโปสการ์ดที่อเมลีกำลังชี้ เป็นภาพของปราสาทในมุมสูง มองเห็นทั้งหอคอยสูงที่ล้อมรอบด้วยต้นไม้ใหญ่และแนวกำแพงหินที่ทอดยาวไปจนถึงท้องฟ้าสีฟ้าใส ใบหน้าของอเมลีเต็มไปด้วยรอยยิ้มสดใส แววตาเธอเปล่งประกายด้วยความประทับใจในความงามของปราสาท

เอลีสยิ้มและลูบหัวลูกสาวเบา ๆ “แม่ก็ชอบเหมือนกันจ้ะ รูปนี้ดูสวยจริง ๆ เลยนะ ดูสิ ปราสาทใหญ่โตแล้วก็ดูสง่างามใช่ไหม?”

อเมลีพยักหน้าอย่างกระตือรือร้น “ใช่ค่ะ แม่ หนูอยากจำภาพนี้ไว้ มันสวยมาก!”

เอลีสจึงเลือกโปสการ์ดใบนี้เก็บไว้ด้วยความยินดี รู้สึกดีใจที่ลูกสาวมีความสนใจในประวัติศาสตร์และความงามของปราสาทนี้เช่นกัน เธอคิดว่าโปสการ์ดใบนี้จะเป็นของขวัญที่ดีและจะเป็นความทรงจำเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ทั้งครอบครัวจะเก็บไว้อย่างน่าภาคภูมิ

เอลีสหันไปถามกาเบรียลที่ยืนมองโปสการ์ดในมือเธออยู่ “คุณเอารูปไหนไหมคะ?” เธอถามด้วยรอยยิ้ม

กาเบรียลมองไปที่แผงโปสการ์ดอย่างพิจารณา ก่อนจะหยิบโปสการ์ดใบหนึ่งขึ้นมา เป็นภาพของปราสาทที่ถ่ายจากมุมล่าง ซึ่งเผยให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของตัวอาคารและกำแพงหินที่ดูแข็งแรงทนทาน ภาพนี้ให้ความรู้สึกถึงความเป็นอมตะและความสง่างามที่ปราสาทแห่งนี้มีอยู่

“ผมคิดว่ารูปนี้ก็ดูสวยดีนะ” กาเบรียลกล่าวพลางยิ้ม เขามองไปที่เอลีสและอเมลีด้วยสายตาอ่อนโยน “มันทำให้ผมนึกถึงช่วงเวลานี้ ที่เราได้มาชมความงามของที่นี่ด้วยกัน”

เอลีสมองโปสการ์ดในมือของเขาและพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม “ใช่ค่ะ รูปนี้ดูมีเสน่ห์และน่าจดจำจริง ๆ”

ทั้งสามคนจึงตัดสินใจเลือกโปสการ์ดแต่ละใบตามความชอบของตัวเอง เป็นของที่ระลึกเล็ก ๆ ที่จะเก็บไว้เพื่อรำลึกถึงช่วงเวลาที่พวกเขาได้ใช้เวลาร่วมกันในสถานที่อันแสนพิเศษนี้

หลังจากที่ทั้งสามคนชมปราสาทและเลือกโปสการ์ดเป็นที่ระลึกแล้ว พวกเขาก็ปั่นจักรยานไปรอบ ๆ เมืองเล็ก ๆ ที่อบอวลไปด้วยเสน่ห์ของยุคสมัย ร้านค้าเรียงรายตามถนนปูหิน มีทั้งร้านขายของเล่น ร้านขนมหวาน และร้านขายของที่ระลึกเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ตกแต่งด้วยสีสันสดใส ชวนให้รู้สึกอบอุ่นและน่าค้นหา

อเมลีชี้ไปที่ร้านของเล่นซึ่งมีหน้าต่างที่เต็มไปด้วยตุ๊กตาตัวเล็ก ๆ และของเล่นไม้ เธอตื่นเต้นจนกาเบรียลกับเอลีสต้องจอดจักรยานแล้วเดินเข้าไปในร้านด้วยกัน ภายในร้านเต็มไปด้วยของเล่นน่ารัก มีทั้งตุ๊กตาผ้า ตุ๊กตากระต่ายขนปุกปุย ชุดครัวจำลองขนาดเล็ก และของเล่นไม้แกะสลักรูปสัตว์ที่ทำมืออย่างประณีต

เอลีสเลือกของเล่นเล็ก ๆ สักสามสี่ชิ้นสำหรับซื้อกลับไปฝากมารี เซลีน และพ่อบ้านที่คอยดูแลบ้านเมื่อพวกเขาไม่อยู่ เธอเลือกตุ๊กตากระต่ายน่ารักตัวเล็กสำหรับเซลีนและหุ่นไม้แกะสลักสำหรับพ่อบ้าน รวมถึงของเล่นเล็ก ๆ เป็นเครื่องดนตรีจำลองสำหรับมารี

กาเบรียลและเอลีสพยักหน้าอย่างพอใจที่ได้ของขวัญเล็ก ๆ เหล่านี้ให้กับผู้ที่คอยช่วยเหลือพวกเขาอยู่เสมอ ทั้งครอบครัวรู้สึกอิ่มเอมใจและเพลิดเพลินไปกับบรรยากาศของเมือง และหลังจากที่เลือกของฝากครบถ้วนแล้ว พวกเขาก็ปั่นจักรยานต่อไปด้วยความสุขใจ