หลังจากการต่อสู้ครั้งแรก มินแดอุน ก็ตื่นขึ้นมาตอนกลางคืน เขาตื่นทาเจอกับจิณณ์ที่กำลังนั่งเฝ้ายาม ส่วนคนอื่นก็นอนกันแล้ว แดอุนไม่ต่างจากตอนที่จิณณ์ตื่น เขาเปิด item box เพื่อทานอาหาร จิณณ์เล่าให้แดอุนฟังว่าเกิดอะไรขึ้น แดอุนได้ยืนยันทฤษฎีของอิจิโกะ เขาได้บอกกับจิณณ์ว่าตอนนั้นเขาได้ใช้ระบบท่าไม้ตาย 2 ครั้งติดต่อกันจริงๆ และ ข้อความที่ขึ้นแสดงก็คือ Double Final Finish จิณณ์เข้าใจทันที นอกจากแดอุนแล้วก็มีแค่เขาที่มีโอกาสได้ใช้ระบบท่าไม้ตาย หลังจากนั้นจิณณ์ก็ปาให้แดอุน พอแดอุนรับก็เห็นการ์ดคาแรคเตอร์ตั๊กแตน จิณณ์ว่ากับแดอุนว่า แดอุนเป็คนจัดการตั๊กแตนได้ มันควรเป็ของเขา แต่แดอุนส่ายหน้าเขารู้ดีว่าที่มันสำเร็จเพราะทุกคนช่วยกัน แดอุนเลยถามกับจิณณ์ว่าแล้วเราจะทำยังไงก็ต่อ
จิณณ์บอกว่าเขาได้ปรึกษากับทุกคนแล้ว สิ่งที่สำคัญต่อไปคือแหล่งอาหารและนํ้า เขาคิดว่าด้วยเงื่อนไขอาหารสำหรับ 3 วัน มันจะต้องบีบให้ทุกคนออกมาจากประตู ไม่ก็ต้องเกิดการแย่งชิงอาหารกันขึ้นแน่นอน ในวันพรุ่งนี้พวกเขาจะล่าพร้อมกัน 5 คน แดอุนรู้สึกไม่สบายใจเท่าไหร่ แต่เขาเข้าใจในสิ่งที่จิณณ์พูดดี การต่อสู้ครั้งก่อนทำให้พวกเขาไม่สามารถเสี่ยงในการต่อสู้ได้ หากมีคนาเ็หนักขึ้นมากมันจะมีปัญหาที่รุนแรงกว่าตามมาในระยะยาว แล้วจิณณ์ก็บอกกับแดอุนว่าเขาจะลองกลับเข้าประตูในวันที่ 3 เพื่อเข้าไปดูสถานการณ์ด้านใน แม้ส่วนตัวแดอุนจะรู้สึกว่าจิณณ์เป็ห่วงคนอื่นมากเกินไป แต่เขารู้ดีว่าจิณณ์กังวลอะไรอยู่ เมื่อคนเรารู้สึกสิ้นหวังธาตุแท้ของมนุษย์จะแสดงออกมา ถ้าบ่อยสถานการณ์นี้ดำเนินต่อไปสิ่งเลวร้ายอาจตามมา " จิณณ์นายรู้ใช่ไหมว่าเราช่วยทุกคนไม่ได้ " แดอุนถามจิณณ์ขึ้นมาเพื่อเตือนเขา " ใช่ ฉันรู้ ฉันรู้ " จิณณ์ตอบกลับแดอุนเขารู้ดีว่าการจะทำสิ่งที่อยากทำได้ ก็ต้องมีพลังหรือความสามารถที่เพียงพอ
เมื่อเช้าวันใหม่มาถึง โอลิเวอร์ ค่อนข้างมีความสำคัญมากในวันนี้ โอลิเวอร์เป็คนเดียวที่มีประสบการณ์เดินป่าและล่าสัตว์ ส่วนพวกจิณณ์มีประสบการณ์มากสุดแค่เข้าค่ายลูกเสือ แม้ว่าที่นี่เป็หอคอยและระบบนิเวศที่มีตั๊กแตนตัวใหญ่พอๆ กับสุนัขตัวใหญ่ ประสบการณ์โอลิเวอร์อาจช่วยได้ไม่มากแต่ก็ดีกว่าไม่มีเลย พวกเขาเลือกเดินทางไปทิศทางที่เ้าตั๊กแตนพุ่งมา ไม่ทันไรพวกเขาก็เจอเข้ากับตั๊กแตนตัวที่ 2 ทุกคนพยักหน้ารับพร้อมกัน ใช้การ์ดคาแรคเตอร์ตั๊กแตนแปลงร่าง
เ้าตั๊กแตนรับรู้ถึงอันตรายพุ่งตัวเข้าใส่พวกจิณณ์ โอลิเวอร์พุ่งตัวเข้าไปปะทะเป็คนแรกก่อนจะกระเด้งออกมา แดอุนกับซินเทียร์ใช้การ์ดอาวุธ เรียกดาบออกมา จิณณ์กับอิจิโกะ พุ่งตัวเข้าไปสนับสนุนโอลิเวอร์ จิณณ์ใช้ศิลปะสไตล์มวยไทยประสานเข้ากับอิจิโกะที่ใช้ศิลปะต่อสู้สไตล์คาราเต้ ชกหมัดออกไปพร้อมกันจนเ้าตั๊กแตนกระเด็นถอยออกไป แดอุนกับซินเทียร์ฟันดาบใส่เ้าตั๊กแตนพร้อมกัน จิณณ์กับแดอุนพึ่งสังเกตเห็นว่าซินเทียร์ที่แปลงร่างแล้วกับมีเสื้อกันหนาวสีชมพูสวมอยู่ เ้าตั๊กแตนสร้างเสียงความถี่สูงจนทุกคนกระเด็นออกมา โอลิเวอร์พุ่งตัวออกมาทันทีหลังจากที่เ้าตั๊กแตนหยุดสร้างเสียงความถี่สูง " ตาฉันบ้างละ " โอลิเวอร์ะโ หมุนลูกศรเข็มขัดไปที่การ์ดคาแรคเตอร์พร้อมกับกดเข็มขัด โอลิเวอร์พุ่งตัวเข้าไปจับเ้าตั๊กแตนล็อกกับตัวก่อนจะะโขึ้นสูงด้วยความสามารถของการ์ดตั๊กแตน ก่อนจะทุบลงมากระแทกกับพื้น เ้าตั๊กแตนร้องด้วยเสียงแหลม จิณณ์ อิจิโกะ และ มินแดอุน พุ่งตัวเข้าไปหมายจะจัดการให้จบ แต่ไม่ทันจะได้ปลิดชีพเ้าตั๊กแตน ซินเทียร์ก็ร้องะโให้ถอยออกมา แต่ไม่ทันสิ้นเสียงของซินเทียร์ก็มีเงาดำขนาดใหญ่คุมท้องฟ้าก่อนจะะโลงมากระแทกพวกจิณณ์ กระเด็นออกมาเผยให้เห็น ตั๊กแตนขนาดใหญ่พอๆ กับรถยนต์สีทองยืนขว้างตั๊กแตนที่กำลังาเ็กับพวกของจิณณ์อยู่
" เวรแล้ว " โอลิเวอร์สบถออกมา
" อิจิโกะ เราเหลือเวลาเท่าไหร่ " จิณณ์หันไปหาคนที่อยู่ด้านข้าง
" ฉันแดอุน พอดีแรงกระแทกเมื่อกี้ดาบเลยหลุดมือไป " แดอุนพูดก่อนจะดึงการ์ดดาบออกแล้วเรียนออกมาใหม่
" เราเหลือเวลาอีก 5นาที แต่มีปัญหาแล้วจิณณ์ เ้านี้เป็ตั๊กแตนระดับ R " อิจิโกะลุกขึ้นพูดเขาเองก็โดนแรงกระแทกจนกระเด็นออกมาเหมือนกัน
" ประเมินสเตตัส " จิณณ์พยายามประเมินสเตตัสเ้าตั๊กแตน
แต่พอจิณณ์พยายามประเมินสเตตัสเ้าตั๊กแตนสีทองก็สร้างคลื่นเสียงใส่พวกจิณณ์อีกครั้ง พวกจิณณ์รับรู้ได้ทันทีว่าคลื่นเสียงที่เ้าตั๊กแตนสีทองที่สร้างนั้นรุนแรงกว่าสองตัวแรกที่พวกเขาเจอมาก รุนแรงกว่าเกือบเท่าตัวจนสามารถรบกวนสติของจิณณ์ได้ เขาไม่สามารถตั้งสมาธิในการดูค่าสเตตัสที่ประเมินมาได้เลย เมื่อเ้าตั๊กแตนสีทองหยุดสร้างคลื่นเสียง มันก็พุ่งตัวชนโอลิเวอร์จนโอลิเวอร์คืนร่างเดิมด้วยการโจมตีแค่ครั้งเดียว
มุมมองนักเขียน
จากข้อมูลในการตอบรับผมพอใจในระดับหนึ่ง ผมคิดว่าจะลองเขียนสัปดาห์ละ 3 ตอนนะครับ น่าจะเป็ความเร็วที่น่าจะพอนี้ ส่วน 3 ตอนจะปล่อยทีเดียว 3 ตอน หรือ ปล่อยวันละ 3 จนครบ 3 ตอนผมอาจต้องตัดสินจากข้อมูลหลังบ้านอีกครั้ง ขอให้สนุกกับนิยายครับแสดงความเห็น หรือให้ของขวัญเป็กำลังใจได้ ขอบคุรนักอ่านทุกท่านครับ