ณบ้านของผู้นำหมู่บ้านเงาั
“ เพ่ยเซียงไปเรียกผู้าุโเก้ามาอย่างลับๆ ” เฟยหลิงบอกชายชุดดำในเงามืด
“ ขอรับนายท่าน ”
ฟุบ ฟุบ
เงาดำสองสายมุ่งมาที่บ้านเฟยิอย่างรวดเร็ว
“ มีอะไรให้ข้าทำถึงเรียกข้าอย่างลับๆ ” ผู้าุโเก้าเอ่ยอย่างประหลาดใจ
“ ค่อยจับตาซุนอย่าให้คาดสายตาถ้ามีโอกาสเค้นความลับมันออกมาแล้วกำจัดมันซะ”
“ ขอรับท่านผู้นำ ”
“ พวกเ้าทั้งคู่ออกไปได้ ” เงาทั้งสองสายหายไปจากห้องทันทีที่สิ้นเสียง
เฟยหลงข้าจะไม่ยอมให้พรสววรค์ลูกของเ้าได้ถูกจุดขึ้นมาแน่น
บ้านท่านย่าซุน
“ซุน เ้าไหวไหมร่างกายเ้าเป็ยังไงบ้าง ”
“ท่านย่าข้าข้าไม่เป็ไร ข้าแค่ใช้ลมปราณไปจนหมด พักเดี๋ยวเดียวก็ดีขึ้นแล้ว”
“ซุนเ้ารู้ไหม เ้าเหมือนพ่อเ้ามาก ยามพ่อเ้าเข้าห้ำหั่นเหล่าศัตรูจนสิ้นปราณไม่อาจหนีมันก็เหมือนกับว่าถ้าเ้าทำลายศัตรูได้ แต่ไม่เตรียมช่องทางไว้รักษาชีวิต ทุกอย่างที่เ้าทำลงไปมันก็เหมือนสูญเปล่าจงใช้สติพินิจอย่างรอบครอบ อย่าให้อารมณ์ทำพา ไม่งั้นผลลัพธ์อาจจะไม่ดังที่เ้าหวัง”
มันผงกศีรษะก่อนจ้องมองท่านย่าอย่างลึกล้ำ“ข้าจะจดจำไว้”
“ ข้ารู้อีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้าสำนักต่างๆจะเปิดทดสอบรับสมัครศิษย์หน้าใหม่เ้าจะแอบไปสมัครโดยไม่บอกข้าใช่ไหม?” มันอ้าปากค้างด้วยความต้องตระลึง “ท่านย่ารู้ได้อย่างไร” ท่านย่าจองมองหลานด้วยความเบื่อหน่าย “ข้ารู้ั้แ่เ้าเริ่มฝึกคิดฝึกปราณแล้ว" นางลวงมือเข้าไปในเสื้อหยิบแผ่นเหล็กขนาดเล็ก "รับสิ่งนี้ไป” ท่านย่ามอบป้ายเหล็กให้มัน มันรับป้ายเหล็กมาก่อนพลิกไปมา “สำนักัเร้นเงา”
“เอ๋ท่านย่านี้หรือสิ่งนี้มันคือ ตราประจำสำนักัเร้นเงา" ท่านย่าผงกศีรษะ "ท่านได้มายังไง ” มันเริ่มสับสนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น “ท่านพ่อเ้าให้ข้ามาไว้ มันบอกว่าเคยช่วยเหลือเ้าสำนักคนปัจจุบันของสำนักัเร้นเงาพวกมันจึงให้ตรานี้กับพ่อเ้ามา เพิ่มเป็การตอบแทนความช่วยเหลือในครั้งนั้น พวกมันบอกถ้าแสดงป้ายนี้ให้พวกมันเห็น มันจะพาเ้าไปพบเ้าสำนักทันทีแม้สำนักัเร้นเงาจะไม่ใช่สำนักอันดับหนึ่งในจักรวรรดิัฟ้า แต่ข้าคิดว่าไม่น่าด้อยกว่ากันสักเท่าไร อาจเป็หนึ่งตัวเลือกของเ้า” ย่าซุนกล่าวอย่างมั่นใจ
“ เ้ารับไว้เถอะจะเอาไปทำไรก็แล้วแต่เ้า สำหรับวันนี้เ้ารีบฟื้นฟูปราณ ”
“ ได้ครับท่านย่า ”
มันหยิบเม็ดยาของผู้าุโสี่แล้วโยนเข้าปาก
ผ่านไปหนึ่งวัน
พลังปราณฟื้นคืนเสมือน่ก่อนการประลองทั้งนี้ภายในใจเกิดความรู้สึกขอบคุณผู้าุโสี่อย่างจริงใจ
“ ท่านย่าข้าฟื้นฟูปราณเสร็จแล้ว ” ซุนออกจากห้อง
“ เ้ารับถุงนี้ไว้เข้าเตรียมอาหารแห้งกับเสื้อผ้าสองชุด ข้างมีในถุงนี้มีเงินอยู่สองเหรียญทองกับเก้าพันเหรียญเงิน ” ย่าซุนกล่าวอย่างร้อนรน ทว่าการกระทำของท่านย่ากับยิ่งทำให้มันรู้สึกสับสน “ท่านย่าให้ข้าทำไมข้ายังไม่ได้จะไปสมัครทดสอบศิษย์ใหม่วันนี้ซะหน่อย ”
“ เ้าต้องรีบออกจากหมู่บ้านนี้ให้เร็วที่สุด หลังจากเ้าเปิดเผยพลังปราณอันพิสดาร ชีวิตเ้าในหมู่บ้านนี้ก็ไม่ปลอดภัยสำหรับเ้าแล้ว ” ย่าซุนกล่าวอย่างตื่นตระหนก “ทำไมละท่านย่า ทำไมพวกเขาถึงอยากจะกำจัดข้าละ ” ซุนไม่เข้าใจกับสถานการณ์ตอนนี้
“ ตอนนี้เฟยิสั่งปิดตายหมู่บ้านคนในห้ามออกคนนอกห้ามเข้า คนอื่นอาจคิดว่าเป็คำสั่งทั่วไปแต่ข้าคิดว่ามันหมายถึงเ้า ข้าอาจผิดเองที่ให้เ้าไปหาประสบการณ์ต่อสู้ข้าไม่คิดเ้าจะมีพลังปราณพิสดาร ยิ่งเ้าเปิดเผยพลังปราณนี้ต่อหน้ามันแล้วตอนนี้เ้ายิ่งไม่ปลอดภัย เมื่อก่อนเฟยิมันก็ริษยาพ่อของเ้าตลอด ข้าสงสัยการตายของพ่อเ้าข้ามั่นใจสาเหตุการตายของพ่อเ้ามาจากมันแน่น แม้ข้าจะมั่นใจ แต่ข้าไม่มีหลักฐาน ” ย่าซุนกล่าวอย่างโศกเศร้า
“ จริงหรอท่านย่าข้าเรียกมันเป็ท่านลุงอยุ่ตั้งนาน ข้าไม่น่าโง่แบบนี้เลย ”รอบกายมันปรากฏปราณสีดำทมิฬพวยพุงออกมาด้วยความโกรธ “ ซุน ซุนเ้าเป็อะไรไป ” ย่าซุนะโออกไปอย่างตื่นหนก มันรีบรวมสติปราณทมิฬทั้งหลายกลับคืนสู่ร่างของมัน
“ปราณเมื่อครู่มันคืออะไรกันทำไมมันดูมืดมน เ้าฝึกปราณอะไรทำไมเหมือนพวกมารร้าย” ย่าซุนรู้สึกหวาดกลัวไปทั่วร่าง
ซุนกล่าวอย่างสลด“ ปราณเมื่อครู่ ข้าได้มาจากหีบของพ่อ ”
“ เ้าจงอย่างเปิดเผยความลับลมปราณมารร้ายนี้ต่อหน้าผู้คนถ้าเ้าไม่ระวังเ้าจะถูกตามล่าจากสำนักต่าง เ้าจงจำไว้ความลับนี้คนรู้น้อยนักยิ่งดี ” ย่าซุนย้ำเตือนซุนอย่างหนักแน่น
“ เมื่อแปดปีก่อนปรากฏเหล่ามารร้ายพวกมันมาจากดวงดาราอันไกลลิบ ทันทีที่มันปรากฏในดินแดนมันใช้ปราณมารร้ายนี้ เข่นฆ่ายอดฝีมือทุกจักรวรรดิราวกับเป็ผักเป็ปลาเหล่าจักรวรรดิถูกทุบทำลายจนย่อยยับ ทว่าเมื่อพวกมันได้สิ่งที่มัน้าพวกมันก็จากไป ใน่แปดที่ผ่านมาพวกมันไม่ปรากฎในดินแดนนี้อีกเลย ”
“พวกมันมาตามหาอะไรหรอท่านย่า ” ซุนถามด้วยความสงสัย
“ ผู้หญิงคนนึง ”
ซุน “….” เมื่อมันพยายามประติดประต่อเื่ของพ่อมัน ในใจมันคิดถึงผู้หญิงคนหนึ่ง
“ ท่านแม่ ”
“ อ้าวละอีกไม่กี่ชั่วโมงก็มืดแล้ว ข้างนอกคงมีคนเฝ้าเ้าอยู่ คืนนี้ดวงจันทร์อับแสงเ้ารอให้ดวงจันทร์สิ้นแสง แล้วค่อยพรางกายหลบหนีไปกับความมืดแล้วกัน ”
“ แล้วท่านย่าละข้าไม่อาจทิ้งท่านย่าไว้คนเดียวได้ ”
“ ข้าชรามากแล้วไม่อาจมีแรงผจญภัยเช่นเ้า พวกมันไม่ทำไรข้าหรอก ซุนเ้าจงไปหาประการณ์จากโลกภายนอก มีหลายสิ่งที่เ้ายังไม่รู้อีกมากมายเ้าลองออกไปค้นหาด้วยตัวเอง และเ้าอย่าไว้ใจใครง่ายๆ จงค่อยระวังอย่าวางใจเด็ดขาด ”
“ ท่านย่าข้าจะจดจำคำสอนของท่าน”
ค่ำคืนนี้ดวงจันทร์อับแสง มองไม่เห็นทางเลย เหล่ายามรักษาการบ่นเพื่อนของมัน
ยามรักษาการได้รับคำสั่งปิดตายหมู่บ้าน ห้ามมีคนเข้าออกหมู่บ้านโดยไม่ได้รับอนุญาติจากผู้นำหมู่บ้านคำสั่งนี้ถูกตราขึ้นเพื่อป้องกันซุนหลบหนีโดยเฉพาะ ทว่าไม่มีผู้ใดล่วงรู้ถึงเหตุผลของมันเลย
ฟิ้วววววววว สายลมโหมพัดกรรโชกในฉับพลัน
ธงหมู่บ้านปลิวไสวท่ามกลางปราณััของเหล่ายามรักษาการ ปรากฏเงามืดทะลวงแนวกำแพงออกจากหมู่บ้านไป เงามืดหนึ่งสายทะลวงออกไปเงามืดสองที่สายลอบติดตามไปอย่างไม่รู้ตัว
“ แย่แล้วไปแจ้งผู้นำหมู่บ้านเร็ว มีคนฝ่าฝืนคำสั่งหลบหนีออกจากหมู่บ้านหนึ่งคน ยามรักษาการณ์ไม่อาจััเงาสองสายที่ลอบติดเฟยซุนไปได้
2K
