ยูทูบเป็แอปพลิเคชันขี้อาย
ตื่นเช้ามาก็เช่นเดิมวันนี้เพเนียสก็ได้รับหน้าที่ให้คุมหุ่นยนต์ตัวเล็กเก็บมะเขือเทศลูกที่แดงแล้วเหมือนเดิมเมื่อรู้หน้าที่ดีแล้ว ก็ไม่ต้องมีใครย้ำอะไรกับเขาอีกเดินเข้าโรงเรือนกระจกใสมีฝ้าเกาะเต็มไปหมดพร้อมกับหุ่นยนต์แล้วเริ่มทำงานได้ทันทีเหล่าพืชผักสดๆถูกบรรจุลงในลังสีเขียวเข้มลังแล้วลังเล่าตามจำนวนผักที่โตจนเก็บได้ จนได้ถึงเวลาออกไปส่งของตามเดิมซึ่งก็มีพีเนียสและผู้เป็แม่มาโบกมือลาตามหลังครู่หนึ่งก่อนที่จะเข้าบ้านแล้วแยกย้ายไปพักผ่อน
ก่อนมื้อเย็นเช่นเดิมเพเนียสก็เข้าครัวพร้อมผู้เป็แม่ วันก่อนๆเขาก็ได้ทำเมนูไข่มาหลายมื้อแล้วไม่ว่าจะเป็ไข่เจียวใส่ต้นหอมและแครอท ไข่ลูกเขยไข่เจียวแบบแผ่นเล็กๆมีความกรอบมากขึ้น ไข่เจียวเพิ่มผักอย่างอื่นๆไข่เจียวเพิ่มหมูสับ ไข่เจียวเพิ่มกุ้ง เพิ่มเนื้อปูสีขาวแน่นๆ ซึ่งล้วนเป็สารพัดไข่เจียวเลยก็ว่าได้ถือได้ว่าเป็การฝึกปรือการทำเจียวไข่ของเขาเลยทีเดียวเช่นนั้นแล้ววันนี้เขาเลยเว้นเมนูไข่ๆไปก่อนก่อนที่ทุกคนจะเอียนความอาหารเมนูไข่ของเขาเลือกทำอย่างอื่นที่พอจะทำได้แล้วไม่ยุ่งยากนักแทน
เริ่มแรกเพเนียสค้นหาวัตถุดิบต่างๆที่ต้องใช้จากตู้เย็นออกวางเรียงรายบนเคาน์เตอร์ครัวมีหมูสันใน พริก กระเทียม(ไร้เปลือก) คะน้า สะระแหน่ และเครื่องปรุงอย่างน้ำตาลน้ำปลาที่พอจะมีความคล้ายกับที่ดาวโลกเป็ผลิตภัณฑ์มาจากดาวดวงอื่นที่เนื้อที่ส่วนใหญ่เป็ทะเล
“วันนี้จะทำเมนูอะไรหรือลูก”เพเรน่าเห็นลูกนำของออกมาจึงเอ่ยถาม วันนี้ไม่มีไข่แฮะ ส่วนเธอเองก็เตรียมจะทำอาหารสังเคราะห์แล้วเช่นกันโดยในทุกๆมื้อเธอจะทำอาหารสังเคราะห์แบบเหลวเพื่อที่จะได้กินแบบสดใหม่แล้วเหลือส่วนหนึ่งไว้ทำแบบแห้งไว้กินมื้อถัดไปฉะนั้นแล้วทุกๆมื้อก็จะมีทั้งแบบเหลวและแห้งกรอบ(จะได้เป็คนละรสชาติด้วย)
“หมูมะนาวครัว” เพเนียสตอบ
“มีอะไรให้แม่ช่วยไหมลูก”เพเรน่าถามอย่างกระตือรือร้นการได้ช่วยลูกชายทำอาหารก็เป็การฝึกของเธอด้วยเช่นกันเพราะอย่างไรงานของเธอก็แค่จัดของล้างให้สะอาดแล้วเอาเข้าเครื่องบดปั่นแค่นั้นมันทำให้เธอสามารถทำอาหารอื่นๆได้นอกจากปลาทอดแล้วแล้วที่ผ่านมาไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยลองทำอย่างอื่นนะ เธอก็เคยลองแล้วอย่างเปลี่ยนจากปลาทอดเป็หมูทอดแต่มันกลับแห้งเหนียวรสชาติแย่กินไม่ได้เลยด้วยซ้ำแล้วก็ยังมีลองอย่างอื่นอยู่อีกหลายครั้ง แต่สุดท้ายก็เลิกไปเพราะเธอก็ไม่ได้มีเวลามาทำแค่อาหารหรอกนะ งานในสวนก็ยังมีรออยู่ซึ่งจะพูดให้ถูกก็คือหัวเธอไม่ค่อยจะมีจินตนาการในการจับคู่การเข้ากันได้ของวัตถุดิบนั้นเองซึ่งก็เหมือนกับคนอีกมากมายหลายแสนล้านในสหพันธรัฐเซเรนิออสนั่นแหละ
“งั้นก็ แม่ช่วยหั่นหมูให้หน่อยแล้วกันนะครับหั่นตามแนวขวางให้หนานิดหน่อย” เพเนียสรีบแบ่งหน้าที่ให้ทันทีซึ่งมีเนื้อหมูสันในอยู่หนึ่งชิ้นน่าจะประมาณ 500 กรัมได้เขาลองทำให้ดูก่อนสองชิ้นแบบตามที่ดูมาในคลิปซึ่งคนเป็แม่ก็พยักหน้าเป็อันว่าเข้าใจแล้ว
ส่วนเพเนียสก็มาทำส่วนที่ยากที่สุดอย่างน้ำราดหมูมะนาวเขานำเครื่องบดขนาดเล็กที่ไม่ค่อยได้ใช้งานออกมาเนื่องจากมันบดได้ทีละน้อยและไม่มีฟังก์ชั่นเหมือนเครื่องบดอาหารสังเคราะห์เช่นมีระบบทำให้สุกมันจึงไม่ค่อยถูกใช้งาน แต่จริงๆแล้วที่เขาดูมาในคลิปใช้สิ่งที่เรียกว่าครกในการโขลกบดแต่ที่บ้านไม่มีเลยใช้ที่บดไปก่อนนำกระเทียมและพริกในปริมาณเท่าๆกันใส่ลงไปก่อนจะเปิดเครื่องบดให้เกือบละเอียดตามที่เห็นเนื้อพริกกับกระเทียมเล็กละเอียดลงมากถูกเทลงในชามหันไปเทน้ำร้อน(ที่เย็นลงบ้างแล้ว)จากกาที่ต้มทิ้งไว้ประมาณหกช้อนลงในถ้วยอีกใบก่อนจะใส่น้ำตาลลงไปสามช้อนตามที่ดูมาการทำน้ำเชื่อมแบบง่ายๆก็ยังมีหลายสูตร ทั้งน้ำต่อน้ำตาล เป็ 1:1หรือ 1.5:1 หรือไม่ก็ 2:1 ซึ่งเขาเลือกใช้แบบสามเพราะเดี๋ยวมันจะหวานไปถ้าไม่พออย่างไรค่อยผสมน้ำเชื่อมเพิ่มก็ได้
เมื่อได้ส่วนทำผสมน้ำราดครบแล้วเพเนียสก็เติมน้ำมะนาว น้ำปลา น้ำเชื่อมอย่างละเท่าๆกันลงในชามที่มีพริกและกระเทียมบดอยู่ คนในเข้ากันอีกเล็กน้อยใช้ช้อนตักขึ้นมาชิมนิดหน่อย
“คล้ายๆกับน้ำปลาพริกเหมือนกันนะเนี่ย”เพเนียสว่าเมื่อได้ชิม ก็แน่ล่ะก็ใช้ของเหมือนกันเป๊ะแบบนี้แต่พึ่งรู้ว่าพอบดกระเทียมและพริกแล้วจะทำให้รสชาติดีขึ้น
“แม่ครับ ลองชิม” ไม่แน่ใจในรสชาตินักเขาเลยให้ผู้เป็แม่ช่วยชิมอีกแรง รสชาติถูกปากหลายคนย่อมดีกว่า
“อืม ก็พอได้แล้วนะลูกแต่เพิ่มมะนาวอีกสักนิดก็น่าจะดี แต่แม่แล้วแต่ลูกแล้วกัน”เพเรน่าเมื่อได้ชิมจึงออกความเห็น รสชาติเปรี้ยวหวานเค็มมีความใกล้เคียงกันแล้วแต่ถ้าเพิ่มเปรี้ยวอีกนิดๆก็น่าจะเข้าท่า ใช่หรือไม่ แต่ก็แค่ในความคิดของเธอล่ะนะ
“ครับ ผมก็ว่างั้น”เพเนียสพยักหน้ายิ้มอย่างเห็นด้วยก่อนจะเพิ่มน้ำมะนาวลงไปอีกนิดหน่อยเป็อันเสร็จในส่วนน้ำราดจริงๆในสูตรที่เขาจดไว้ก็บอกไว้อยู่ว่าสัดส่วนน้ำมะนาวเยอะกว่าแต่เขาก็อยากลองในปริมาณเท่าๆกันก่อนว่าจะเป็เช่นไร
เมื่อได้น้ำราดแล้วก็พักไว้ก่อนเพเนียสมาเริ่มหั่นผักอย่างคะน้า เขาไม่เคยหั่นแบบที่ในคลิปสอนเลยเพราะถ้าไม่ชิ้นใหญ่จนเกินไปก็ยัดๆใส่เครื่องบดได้เลย แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกันเขาต้องหั่นให้ได้แบบนั้น คะน้าต้นใหญ่ใบน้อยแบบในวิดีโอคลิปซึ่งจะใช้แค่ส่วนต้นส่วนใบนั้นไม่ต้องห่วงเขาเอาให้แม่ใส่เครื่องทำอาหารสังเคราะห์ไปแล้วปลอกเปลือกส่วนที่แข็งออกแล้ว ก็หั่นเฉียงๆให้มีความหนาเล็กน้อยกะง่ายๆหนาประมาณกับมีดที่เขาใช้นี่หละ ทำแรกๆอย่างไรก็ไม่เท่ากันอยู่แล้วแต่เขาก็ตั้งใจที่สุดแล้ว ทั้งความเฉียงของผักหรือขนาดของผัก ถึงจะไม่ได้สวยงามนักแต่ก็ให้นึกไว้ว่านี่ครั้งแรก และทำกินเองซึ่งพอได้แล้วเขาก็เอาไปแช่น้ำแข็งไว้เพื่อความกรอบ
“หมูนี่ทำยังไงต่อลูก” เพเรน่าก็เช่นกันตั้งใจหั่นหมูให้ได้เท่าๆกันไม่ต่างจากคนเป็ลูก เมื่อเสร็จแล้วเธอถึงถามออกมา
“เอาไปลวกให้สุกครับ เดี๋ยวผมทำต่อเอง”เพเนียสว่า ก่อนจะเริ่มลงมือต่อทันทีหม้อใบพอดีไม่เล็กไม่ใหญ่บรรจุน้ำอยู่เกือบครึ่ง ถูกตั้งบนเตาผ่านไปแค่หนึ่งนาทีน้ำก็เดือดได้ที่แล้ว ก่อนที่จะนำหมูลงไปลวกให้พอสุก เพเนียสก็นำกระเทียมสองกลีบที่ใช้มีดบุบพอแตกใส่ลงไปเติมเกลืออีกเล็กน้อยยืนรออีกหนึ่งนาทีให้พอกลิ่นกระเทียมออกเพื่อดับกลิ่นคาวหมูได้บ้างเขาก็นำหมูที่หั่นไว้แล้วเทลงไปพอหมูเริ่มเปลี่ยนจากสีชมพูเป็ขาวทั้งชิ้นดีก็รีบใช้กระชอนที่คล้ายกับทัพทีแต่ใหญ่กว่าและมีรูกลมเล็กๆกระจายอยู่จนเต็มพื้นที่ตักขึ้นทันทีเพราะ Tipsก็มีบอกไว้ว่าถ้าอยากให้หมูนุ่มโดยที่ไม่ต้องหมักก็คืออย่าลวกหมูนานนั่นเอง ก่อนหน้านี้ในครัวเขาไม่มีสิ่งที่เรียกว่ากระชอนไว้ใช้แต่เขาเห็นหลายคลิปแล้วที่มีการใช้กระชอนหรือพวกตะแกรงพักอาหารแล้วเขาก็เห็นว่ามันมีประโยชน์จริงๆเลยทำมันขึ้นมาโดยใช้เครื่องขึ้นรูปโลหะขนาดเล็ก ดีที่บ้านเขามีเครื่องขึ้นรูปที่ว่านี้อยู่มันมีขนาดพอๆกับตู้เย็นแบบหนึ่งประตู ที่ใช้ขึ้นรูปงานชิ้นเล็กและไม่ละเอียดได้ดีและใช้กับสาร(พวกโลหะ)ขึ้นรูปได้หลายตัว ยกตัวอย่างที่บ้านเขาขึ้นรูปมาก็เช่น ช้อนส้อม ทัพพี กิ๊ฟติดผมแบบเรียบของเพเรน่า พลั่วพรวนดิน เป็ต้น
และสุดท้ายก็ได้ทำการประกอบส่วนต่างๆเข้าด้วยกันจานวงรีใบใหญ่ถูกวางเต็มไว้ด้วยก้านคะน้าสีเขียวอ่อนแช่เย็นจนกรอบชั้นต่อมาเรียงรายไปด้วยชิ้นเนื้อหมูสีขาวลวกสุกกำลังดีแต่รสชาติจืดๆตามที่แอบหยิบชิมดูราดด้วยน้ำราดรสชาติกลมกล่อมที่ชิมยืนยันแล้วลงไปจนชุ่มเนื้อหมูชิ้นพอดีน่ากินตกแต่งหน้าตาเพิ่มด้วยกระเทียมฝานบางๆและใบสะระแหน่เล็กน้อยให้สวยงามและเพิ่มกลิ่นหอมชวนกินวันนี้เพเนียสก็พึงพอใจกับอาหารที่เขาทำอีกวันหนึ่งแล้วถ่ายภาพเก็บไว้อีกสองสามภาพเป็อันเสร็จเรียบร้อย
“เออว่าแต่เราเอาสูตรทำอาหารพวกนี้มาจากไหนเหรอ พี่ว่าจะถามหลายครั้งแล้วแต่ก็ลืม”ระหว่างกินข้าวมื้อเย็นกับเมนูข้าวสวยหอมๆและหมูมะนาวคะน้ากรอบที่หอมน่ากินมากกว่าและที่ขาดไม่ได้ก็คืออาหารสังเคราะห์โฮมเมดนั่นเอง อ้อแล้วก็น้ำข้าวโพดสีเหลืองอ่อนกลิ่นหอมๆด้วยอีกแก้ว
“อ้อ มาจากยูทูบครับ”เพเนียสตอบพี่ชายหลังจากกลืนข้าวในปากจนหมด
“ยูทูบ คืออะไรหรอ”พี่ชายที่นั่งอยู่ข้างกันถามออกมาอย่างสงสัย คำๆนี้เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยหรือว่าเขาจะอยู่ดาวบ้านนอกไปจริงๆ
“มันคือแอปพลิเคชันหนึ่งครับ เป็ของดาวโลกนี่เดี๋ยวผมเปิดให้ดู” เด็กหนุ่มว่าแล้วเข้าแอปพลิเคชันที่ว่าพร้อมเปิดภาพโฮโลแกรมให้พี่ชายดูและเห็นชัดๆทันทีเขามีหลายอย่างอยากจะให้พี่ชายได้ดูด้วยกันด้วยนะ มีสอนสิ่งต่างๆมากมายเลยแม้แต่ตัวเขาทั้งชีวิตนี้ก็ไม่อาจดูได้หมดหรอก
“ไหนล่ะ”
“ก็นี่ไงเปิดแล้วไงหน้าหลักก็จะมีหลายหัวข้อหลายช่องให้เราเลือกเข้าไปดูด้วย มีทั้งเพลง การ์ตูนทำอาหาร ทำสวน สัตว์เลี้ยง เกม”เพเนียสว่าแล้วใช้นิ้วเลื่อนอากาศตรงหน้าขึ้นๆลงๆให้พี่ชายดู
“พี่ไม่เห็นอะไรเลย”แต่คนเป็พี่กลับส่ายหัวไปมาพร้อมหน้าที่ย่นคิ้วลงอีกนิดหน่อย เพราะคิดว่าน้องชายกำลังแกล้งตัวเองเข้าแล้ว
“จะไม่เห็นได้ยังก็นี่ไงผมกำลังเปิดให้ดูอยู่”
“นายกำลังแกล้งพี่แล้วเพเนียส”คนพี่ก็ยืนยันว่าออกมาเสียงเข้ม จนเพเนียสต้องหันไปมองหน้าพี่ชายอย่างสงสัยเขาไม่ได้แกล้งหรือหลอกอะไรเลยนะ ก็เห็นๆอยู่ว่าเขากำลังเปิดแอปพลิเคชันนี้อยู่แล้วทำไมพี่ชายถึงไม่เห็น
“แล้วแล้วตอนนี้พี่เห็นผมเปิดอะไรอยู่ล่ะ”
“กล้องนะสิตอนนี้พี่เห็นแค่นายกับหน้าตัวเองเนี่ย”
“ฮะ!!”เพเนียสว่าออกมาอย่างใ เขาไม่เห็นแบบที่พี่ชายว่าเลยนะ
“ให้พ่อกับแม่ดูก็ได้ ว่าพี่พูดจริงไหม”เพวิสว่าออกมาเพื่อยืนยันว่าเขาพูดจริงและกำลังโดนน้องชายกลั่นแกล้งเลยหาแนวร่วมอีกหน่อย
“ใช่นะลูกนี่มันเข้าโหมดถ่ายภาพไม่ใช่หรือ” และคนเป็แม่ก็ว่าออกมาเช่นเดียวกับผู้เป็พ่อที่ก็พยักหน้ายืนยันอีกเสียง
“จะเป็อย่างนั้นไปได้อย่างไง ก็”เพเนียสถึงกับยกมือขึ้นเกาหัวแกรกๆ ที่ผ่านมาเขาเห็นภาพหลอนไปเองอย่างนั้นหรือแล้วที่เขาทำอาหารออกมาได้จริงๆนี่ล่ะคืออะไรกันแน่
“แล้วดาวโลกที่ว่าคืออะไรกันพี่ไม่เห็นได้ยินเลยค้นหาดูก็ไม่เจอ แล้วแอพที่ชื่อยูทูบก็ไม่มี”แล้วก็คนเป็พี่อีกนั่นหละที่เอนภาพโฮโลแกรมจากคอนโทรลแบนด์ของเขาให้น้องชายดูว่าคำที่พึ่งพูดออกมาเขาหาไม่เจอสักอย่างหรืออาจจะเป็เพราะคอนโทรลแบนด์หรือสิทธิของเขาสามารถเข้าถึงข้อมูลได้แค่เท่านี้นะแต่เป็ไปได้หรอก ระดับของเขาน่านะสูงกว่าผู้เป็ร้องชายด้วยซ้ำไม่ใช่หรือแต่เขาก็ได้แต่เก็บคำถามนี้เอาไว้ในใจไม่ได้ถามออกไป ตอนนี้เขาก็อยู่ในระดับ Gold+ เอง คงอีกสักสามถึงห้าปีจึงจะได้ไปถึงระดับ Platum
“แต่ แต่ผมเห็นจริงๆนะ”เพเนียสถึงกับต้องตอบออกมาเสียงเบาพร้อมในหัวก็คิดหนักไปด้วยว่าที่เขาเห็นและสนใจก่อนหน้าเป็แค่ภาพลวงตาอย่างนั้นหรือ
“ช่างมันเถอะลูก แต่อาหารพวกนี้เป็ของจริงนะไม่ต้องคิดมากหรอก แอพนั่นมันอาจจะขี้อายก็ได้เลยไม่ให้คนอื่นเห็น”เพเรน่าที่เห็นคนเศร้าลงเลยเอ่ยปลอบออกมา
“ก็ ครับ”เขาเงยหน้าขึ้นตอบรับคนเป็แม่ และเขาก็จะเชื่อที่แม่ว่าก็แล้วกันว่ายูทูบมันขี้อาย
“ใช่ ถึงมันจะแปลก แต่เทคโนโลยีสมัยนี้มันก็ก้าวหน้ามากจริงๆนั่นแหละมันอาจจะจำกัดผู้เข้าชมก็ได้นะเอาเป็ว่าพี่จะรอกินอาหารจากที่เราดูมาแล้วทำให้กินก็แล้วกันนะว่าแต่นอกจากสอนทำอาหารแล้วมีอย่างอื่นที่”เพวิสก็ว่าออกมาอีกคนเพื่อแก้ตัวที่จี้ทำให้น้องชายคิดมากเมื่อครู่ก่อนจะเปลี่ยนเป็ถามว่าแอปพลิเคชันนั้นมีอะไรบ้างอย่างสนใจเพราะเมื่อครู่ที่น้องชายกำลังแนะนำเขาก็ไม่ได้สนใจ
“หลายอย่างเลยครับเกือบทั้งหมดจะเป็วิดีโอคลิปต่างๆ แต่ละช่องก็จะมีคอนเทนต์และจุดเด่นต่างกันมีทั้งเพลง เพลงเพราะๆติดหูทั้งนั้นเลยครับ มีละครมากมาย หนังก็มี คลิปสอนทำอาหารพาไปเที่ยว หรือสอนทำอื่นๆอีกมากมาย อะไรก็มีหมด แม้แต่สอนปลูกผักสอนเย็บผ้าสอนหนังสือก็ยังมีเลย” เมื่อเห็นว่าทุกคนสนใจเขาก็เลยเล่าออกมาเจื้อยแจ้วทันทีส่วนอีกสามคนก็นั่งฟังเขาอย่างเอ็นดูเช่นกันเพราะหน้าตาท่าทางตอนที่เล่านั้นดูสนุกสนานและตื่นตาตื่นใจเป็อย่างมาก
ระดับของการเข้าถึงข้อมูล(คิดตามเกณฑ์เครดิตในบัญชีของแต่ละบุคคล)
Stard เป็สวัสดิการที่ทุกคนควรได้รับ
Gold มีเครดิตในบัญชีอย่างน้อย10,000
Gold+ มีเครดิตในบัญชีอย่างน้อย 100,000
Platum มีเครดิตในบัญชีอย่างน้อย500,000
Platum+ มีเครดิตในบัญชีอย่างน้อย1,000,000
Elite มีเครดิตในบัญชีอย่างน้อย 5,000,000
Elite+ มีเครดิตในบัญชีอย่างน้อย 50,000,000
fite มีเครดิตในบัญชีอย่างน้อย500,000,000
257
