ระบบเปลี่ยนเกาะนรกคธูลู

นิโคลที่กำลังเดินไปทำธุระส่วนตัวในบริเวณที่รับตาคนนั้น มีเมฆมาบดบังพระอาทิตย์ทำให้บริเวณนี้ไม่สว่างมากพอ เธอรู้สึกได้ถึงหมอกบางๆ ที่ปิดบังแนวป่าด้านหลังไว้ ในระหว่างที่เธอกำลังเริ่มทำธุระส่วนตัว เธอรู้สึกได้ถึง เสียงกระซิบในสายหมอก ที่ทำเอาเธอเกือบสติหลุดเป็นพักๆนิโคลรู้สึกได้ถึงสิ่งมีชีวิตหลังพุ่มไม้ได้หน้ากำลังตรงมาที่เธอ เสียงกระซิบดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆขนทุกเส้นบนตัวเธอรุกชัน มันเป็นสัญญาณเตือนถึงความอันตรายขั้นสูงสุดแต่เมื่อเมฆที่บดบังแสงอาทิตย์ผ่านไป ทุกอย่างก็กลายเป็นปรกติเธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นหลังจากที่นิโคลทำธุระส่วนตัวเสร็จ เธอก็เดินมาหาโนแลนด์ที่กำลังทำอะไรบางอย่างกับซากของหมูป่ากลายพันธุ์เขากำลังทำแปรงสีฟันที่เขาเคยดูจากสารคดี มันมีตัวเลือกหลายแบบแต่ตอนนี้เขามีกระดูกหมูป่าและขนของมันแล้วเขาจำได้ว่าแปรงสีฟันด้ามแรกของไทยทำจากกระดูกวัว และ ขนหมู มันผลิตในโรงงานเล็กๆ ย่านตลาดใหม่ นางเลิ้ง เขาดัดแปลงมันด้วยกระดูกหมูป่าที่ล้างทำความสะอาด และเผาไฟเรียบร้อย แน่นอนขนของหมูป่านั้นจะแข็งเกินไป โชคดีที่ขนของหมูป่ากลายพันธุ์ตัวนี้ นิ่มไม่บาดเหงือกส่วนตัวยาสีฟัน โนแลนด์นำถ่านไม้มาบดจนเป็นผงละเอียด จากนั้นจุ่มแปรงสีฟันโบราณที่เขาทำขึ้นให้เปียกน้ำ ซับออกพอหมาดๆ แล้วจุ่มลงไปในผงถ่านที่เขาบดไว้แล้ว ถ่านมีพลังในการดูดซับสูงและเมื่อมันกลายสภาพเป็นผงถ่านมันมีแรงเสียดทานที่ดีกว่า แปลงฝันอยู่3-4 นาที จากน้ำใช้น้ำทะเลมากลั้วปาก เพราะเกลือและด่างในน้ำทะเลสามารถขจัดคราบสิ่งสกปรกตามฟันและปรับปรุงกลิ่นปากได้อย่างมีประสิทธิภาพ จากนั้นค่อยใช้น้ำจืดที่มีมาล้างปากให้สะอาดนิโคลมองโนแลนด์แปรงฟันด้วยวิธีการนี้เธอก็เริ่มทำตามแน่นอนว่าน้ำจืดมีจำกัด การแปรงฟันด้วยน้ำทะเลไม่มีใครชอบอย่างแน่นอน พวกเขาต้องหาแหล่งน้ำให้เร็วที่สุดนิโคลมองไปที่ทะเลเธอเหงาและกังวล เธออยากกลับบ้านโนแลนด์มองไปที่เธอ เขาเข้าใจความรู้สึกนั้นเพราะเขาก็คิดแบบเดียวกัน เขาเคยเป็นคนรวยใช้ชีวิตสบายๆ โดยไม่ต้องทำงาน แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว“เมื่อคืนพวกคุณลืมผมไว้ตรงนี้นะ”เสียงของใครสักคนดังขึ้นมาวิลสัน!"ปลาตัวนั้น!!! " นิโคลมองไปที่ทะเลด้วยความไม่เชื่อ ปลาตัวเมื่อวานที่ขนาดไม่ใหญ่มาก วันนี้ตัวของมันใหญ่ขึ้นแถมหน้าตาไม่เหมือนเดิมตัวมันใหญ่ขึ้นในหนึ่งวันได้ยังไง?โนแลนด์ถามขึ้นด้วยความสงสัย"เกิดอะไรขึ้น? "วิลสันตอบกลับมา “เจ้านาย เมื่อวานผมกินเยอะไปหน่อย”โนแลนด์ จ้องมองไปที่ วิลสัน ขนาดหัวของมันใหญ่ขึ้นมาก ลำตัวที่ซ่อนอยู่ในแอ่งน้ำคาดว่าจะต้องใหญ่ขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าแต่ถึงแม้ตัวมันจะใหญ่ขึ้นขนาดไหน แต่หน้าตาคล้ายปลาซาดีนโง่ๆ ของมันยังคงเหมือนเดิม มันไม่น่ารักแม้แต่นิดเดียว ยิ่งเหงือกบริเวณแผงคอของมันโชว์มากเท่าไหร่มันยิ่งน่ากลัวมากเท่านั้น"เมื่อคืนผมหลับทั้งที่กินเลยนะ" วิลสันตื่นเต้นมากเขากินสิ่งมีชีวิตจำนวนมากและวิวัฒนาการให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น ปรกติแล้วพวกดีฟวันไม่มีทางที่จะพัฒนาร่างกายแบบนี้ได้ แต่เพราะผลของระบบทำให้วิลสันต่างจากตัวอื่นวิลสันเดินขึ้นมาที่ชายหาด ร่างกายของเขาดูสูงกว่าโนแลนด์ แถมยังดูแข็งแกร่งเป็นอย่างมากสองมือของมันมีปลาหมึกมาฝากด้วย มันจับปลาหมึกมาจากแนวปะการังที่แนวปะการังนั้นมีปลา กุ้งและหมึก ต่างๆ มากมาย มันเป็นแนวกันที่ดีของเหล่าลูกปลา และเป็นที่พักหลบฉลามแนวปะการังด้านหน้าชายหาดเป็นแนวปะการังน้ำตื้นที่ไม่อันตราย ตอนนี้น้ำกำลังลดลงมากวิลสันพูดด้วยสีหน้าตึงเครียด "เลยด้านหลังแนวปะการังไปมี บางอย่างที่น่ากลัวกว่าฉลาม"วิลสันไม่ได้พูดถึงรายละเอียดอื่นเพียงแค่คิดถึงเรื่องเมื่อคืนเท่านั้น คลื่นบริเวณนั้นมันเย็นยะเยือก เมื่อมันพัดเข้าถึงบริเวณแนวปะการังกลับกลายเป็นคลื่นปรกติ และเมฆหมอกหนาปกคลุมนอกแนวปะการัง มันอะไรบางอย่างที่ชั่วร้ายอยู่ในนั้นๆ มันแอบแฝงอยู่ในความมืด และเมฆหมอกในเกาะก็เรียกหามันเช่นกันวิลสันยังคงเดินไปที่แคมป์เพื่อนำปลาหมึก ไปวางเพื่อเตรียมอาหารให้เจ้านาย เขาเดินผ่านนิโคลไปโดยไม่ได้สังเกตอะไรเลยนิโคลที่ตอนนี้ช็อกและเกือบสติแตกไปแล้วเมื่อเห็น วิลสันเดินขึ้นมาบนหาดและผ่านตัวเธอไป ใครที่เห็นพวกดีฟวันครั้งแรกแล้วไม่สติแตก นับว่าจิตใจของเขาคนนั้นแข็งแกร่งมากแต่วิลสันก็ดูเหมือนจะไม่รู้ตัว ส่วนโนแลนด์เป็นเจ้าของมัน เขาเลยไม่กลัวนิโคลตั้งสติได้ก็มองไปที่โนแลนด์พร้อมกับพูดว่า "คุณไม่ตกใจเลย แปลกมาก"ตกใจซิ เมื่อวานผมตกใจมาก แต่มันไม่ได้ทำร้ายอะไรเรานิ แถมยังหาอาหารให้ แสดงว่าไม่มีปัญหาหรอก"เรา! "สิ่งที่โนแลนด์ ใส่ใจมากที่สุดไม่ใช่ปลาหมึก เขาปล่อยให้วิลสันวางมันที่ใบตอง ก่อนที่เขาจะเดินไปดูที่ในแอ่งน้ำ เพราะอาจได้อะไรจากขยะที่ถูกพัดมาติดในแอ่งน้ำหรือแนวปะการังบ้างขยะมักจะถูกคลื่นพัดพาเข้าหาฝั่งเสมอ บางครั้งสมบัติต่างๆ หรือสิ่งของจากเรืออับปาง ก็มีของดีๆ บางทีขณะที่คนอื่นไม่ใช่แล้วอาจมีประโยชน์สำหรับอีกคน โนแลนด์มั่นใจว่าต้องมีของมีประโยชน์บ้างระหว่างเดินนิโคลเจอถังเปล่า ที่ยังพอใช้ได้ เธอเก็ยมันมาด้วย เพื่อใช้ใส่สิ่งของมีรองเท้าแตะลอยมาเกยที่ฝั่งสองคู่ ถึงสีมันจะไม่สวยก็เถอะ นิโคลก็ยังเอามาด้วย ดีกว่าไม่มีรองเท้าเลย เธอหยิบมันมาเพื่อโนแลนด์ด้วยมีขวดพลาสติกและเชือกและของจิปาถะอื่นๆ มากมาย ทั้งสองคนช่วยกันเก็บของที่บริเวณแอ่งน้ำ ใช้ได้ไม่ได้พวกเขาเก็บมาก่อนโดยมีวิลสันรับหน้าที่ ย้ายสิ่งของไปที่แคมป์ของพวกเขาโนแลนด์รู้สึกว่าตัวเขาแข็งแรงขึ้น โดยที่ไม่ได้ทำอะไร น่าจะเป็นผลมาจากการทักษะการใช้ความสามารถร่วมกันเมื่อวิลสันแข็งแกร่งขึ้น เขาก็เลยแข็งแกร่งขึ้นตามในแนวปะการังตอนนี้ สิ่งที่น่าสนใจมีทั้งปลาหมึก กุ้ง ปูเมื่อคืนเขากินปูกันไปแล้ว ตอนนี้เขาอยากกินอย่างอื่นบ้างนิโคลเดินตรงไปที่แอ่งน้ำหนึ่งแล้วชี้ไปที่แอ่งนั้นทันที“กุ้งทะเลมันมีเยอะมาก” นิโคลมองไปที่กุ้งทะเล มื้อนี้เธอมีกุ้งเผาแล้ว"เอามันไปปิ้งกันเถอะ"กุ้งทะเลถูกจับกลับมาในกระป๋อง เพื่อเอามาเผาทำอาหารเขาจับปลาหมึกมาเผา ด้วยวิธีการผ่าไม้ออกแล้วเอาปลาหมึกมาใส่ไว้ตรงก่อนกลางก่อน คล้ายๆ การทำไก่ย่าง กุ้งก็เหมือนเหมือนกัน เขาผูกเชือกที่ปลายไม้เพื่อที่มันจะได้คีบตัวปลาหมึกและกุ้งและไม่หล่นไปในกองไฟบนกองไฟปลาหมึกตัวนั้นถูกเผาเป็นสีแดงและกุ้งเผาก็พร้อมสำหรับทานแล้ว กลิ่นหอมของอาหารทะเล ในมื้อเช้าค่อนข้างต่างกับชีวิตในเมืองของพวกเขามาก แต่ก็ช่างเถอะมีกินก็พอแล้ว"สุกแล้วพร้อมทาน! "ตอนนี้เป็นเวลาเพลิดเพลินกับอาหารอร่อยหันหน้าไปทางทะเลและเพลิดเพลินกับอาหารทะเล!****ฉันจะว่ายน้ำออกไปยังแนวปะการังที่คร่ำครวญซึ่งอยู่ในทะเลและดำดิ่งลงไปในหุบเหวดำ Cyclopean และเข้าสู่เมือง Y’ ha-nthlei ที่มีหลายเสาค้ำยันและในถ้ำของ Deep Ones นั้นเราจะอาศัยอยู่ท่ามกลางความอัศจรรย์และความรุ่งโรจน์ตลอดไปH.P. Lovecraft, The Shadow over Innsmouthดัดแปลงข้อความและรายละเอียดบางส่วนให้เข้ากับเรื่องนี้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP.9 เสียงกระซิบในสายหมอก

นิยายแนะนำ

ระบบเปลี่ยนเกาะนรกคธูลู

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP.9 เสียงกระซิบในสายหมอก

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้