เช้าวันต่อมา นาฟส่งเงินตรา ให้เสี่ยวซู 1ถุง เงินนี่เป็ค่าใช้จ่ายให้นายเดินทางไปอยู่ที่แคมป์ กลาง ไปรอฉันที่จุดที่พัก รอฉันจัดการเื่ทางนี้ก่อนแล้วเดี๋ยวฉันจะพาเสี่ยวหมาน ไป หานายเอง “เสี่ยวซู ครุ่นคิดอยู่แล้วพยักหน้า วันนี้ นาฟเดินตรงเข้าไปบริเวณทางเข้าของแคมป์ 13 อย่างเปิดเผย คนรอบข้างที่เคยเห็นนาฟ อดใไม่ได้เพราะคนส่วนใหญ่ได้รับรู้เื่ราวที่เกิดขึ้นแล้ว บริเวณทางเข้าแคมป์ 13 มีชายฉกรรจ์เฝ้าอยู่เห็นนาฟ เดินมาแต่ไกล รีบส่งสัญญาณให้คนวิ่งไปแจ้งหัวหน้าชุมชนทันที ซูหม่าได้ยินว่านาฟ กำลังเข้ามา เรียกเตรียมลูกน้องของตนเอง ราวๆ 10คน เคลื่อนตัวออกไปทันที ซูหม่าเข้ามาที่แคมป์รับรอง ของเ้าหน้าที่แคมป์กลางเร่งแจ้ง “ท่านหัวหน้า ลี เ้าเด็กนั้นมาแล้วครับ “มันกลับมาแล้วอย่างนั้นรึ “ครับเห็นว่าเดินเข้ามาอย่างเปิดเผย ท่านหัวหน้าลีต้องช่วยข้าล้างแค้นให้ลูกชายข้าด้วยนะครับ
“ได้อยู่แล้วอย่าลืมที่ตกลงกับพวกข้าไว้
“ครับๆ ท่าน
เ้าพาคนของเ้า ไปล้อมจับมันก่อน เดี๋ยวพวกข้าตามออกไป “ครับท่าน!”
“เ้าเด็กนี่นะเหรอ ที่รู้ตำแหน่งของหินเท็นซี่ สีเหลือง อยากรู้จริงว่ามันเป็ใคร พวกเราต้องเก็บตัวมันไว้ คาดคั้นเอาตำแหน่งหินเท็นซี่มาให้ได้
บริเวณลานกว้างภายในแคมป์ 13 ชายฉกรรจ์ประมาณ10 คนยืนเรียงหน้ากระดาน ขวางทางนาฟ อยู่ ชายอ้วนเดินมาจากทางด้านหลัง
“แกคิดว่า แกเป็ใครถึงมาฆ่าลูกชายของข้าแล้วยังกล้าเดินลอยนวลไปไหนต่อไหนได้ตามสบาย “ท่านสั่งการ ให้ฆ่า ท่านมากัส อย่างนั้นเหรอ?
“เ้านั้นมันรนหาที่เอง อย่าว่าแต่ มากัส เลยไอ้พวกคนแก่ที่เข้าข้างพวกแกข้าก็ฆ่าทิ้งไปหมดแล้ว แกก็จะเป็รายต่อไป ตอนนี้ข้าเป็หัวหน้าชุมชนมีสิทธิ์ขาดในที่แห่งนี้ โชคดีที่เวลาตายของแกคงต้องเลื่อนออกไปก่อนเพราะมีบางอย่างที่แกจะต้องให้คำตอบกับ เ้าหน้าที่เ่าั้ก่อน จากนั้นซูหม่าได้ผายมือออกไปทาง กลุ่มคน 5 คนที่กำลังตรงมาทางนี้
“พวกแก 3คนไปจับตัวมันไว้ก่อน ซูหม่าสั่งลูกน้องของตน ให้เข้าไปจับนาฟ ชายฉกรรจ์ทั้ง 3 ถือดาบหัวตัดเดินใกล้เข้ามา “นาฟ ยกมือขึ้นห้าม “พวกท่านจับตัวข้าไม่ได้หรอกจะาเ็กันซะเปล่าๆ ข้าขอเตือนพวกท่านพร้อมกับมองชายฉกรรจ์ที่เหลือ “ปล่อยตัวเสี่ยวหมาน กับกลุ่มรองหัวหน้าชุมชนเถอะ แล้วข้าจะไม่ทำอะไรพวกท่าน “ชายฉกรรจ์ทั้งสามหัวเราะ ฮ่า ๆ ๆ แล้วตรงเข้าคว้าลำคอ นาฟ ทันที จู่ๆเสียงดัง “เพลี้ย ๆ ๆ !” ชายฉกรรจ์ทั้งสามโดน นาฟใช้ฝ่ามือตบเข้าที่หน้า ล้มกลิ้งไปคนละทาง ภายในพริบตาสลบไปทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย ชายฉกรรจ์ที่เหลือและซูหม่าล้วนใกับสิ่งที่เห็น มันไวจนพวกเค้ามองไม่เห็น “จะจะ เ้า ทำอะไรกับคนของข้า! ในขณะนั้นกลุ่มของเ้าหน้าที่แคมป์กลางเดินมาถึง “ท่านหัวหน้าลี เ้าเด็กนี่มันทำคนของข้า
“ไม่ได้เื่ ! หัวหน้ากลุ่มหันมองหน้านาฟทำท่าขมวดคิ้ว “เ้าเด็กนี่เอง! นาฟ มองกลับไป ที่หัวหน้ากลุ่มเ้าหน้าที่จ้องเข้าไปในแววตาคุ้นเคยเป็อย่างยิ่ง มองไปที่แขนซ้ายที่มีเสื้อแขนยาวปกปิดอยู่“นึกแล้วเชียวว่าเป็มันนี่เอง
“จู่ๆ มีเ้าหน้าที่ข้างๆ หัวหน้าลีเดินออกมาพร้อมกระชับปืนสั้นในมือ “เ้าหนุ่ม แกมีความผิดรู้ตัวรึเปล่า ? นาฟไม่ตอบทำสีหน้านิ่งเฉย “แกฆ่าคนโดยเจตนาโดยเฉพาะ ฆ่าผู้สืบทอดตำแหน่งหัวหน้าชุมชนไปมีความผิดอย่างร้ายแรง พวกข้าต้องจับเ้ากลับไปไต่สวนที่แคมป์กลาง เข้าใจมั๊ย!
“ใช่ๆ ครับมันจงใจฆ่าลูกชายของข้าท่านเ้าหน้าที่โปรดให้ความเป็ธรรมกับข้าด้วย ซูหม่าแสดงละครบทใหญ่ ให้คนรอบๆรู้ด้วย แต่คนภายนอกก็รู้อยู่แก่ใจ ว่าเดิมทีสองพ่อลูกซูหม่าซูิ คู่นี้ นิสัยเป็ยังไง แต่ก็ไม่กล้าเข้ามายุ่งด้วย
นาฟที่ยังนิ่งอยู่หันไปมองหัวหน้ากลุ่มเ้าหน้าที่ “นี่เ้ายังอยู่รึ สรุปว่าเ้าเป็โจรลักขโมย หรือเป็เ้าหน้าที่จอมปลอมกันแน่!
“ฮ่า ๆ ๆ เ้าหนุ่มพูดเื่อะไร คนเป็โจรร้าย คือเ้าต่างหาก พูดพร้อมให้สัญญาณ ทันใดนั้นเ้าหน้า 2คนยกปืนสั้นขึ้น จ่อที่นาฟ พร้อมเดินเข้าไปเตรียมเข้าจับกุมอย่างเชี่ยวชาญ เหมือนได้รับการฝึกมาต่างจากชายฉกรรจ์จากแดนนอกทั่วไป “เอามือไพร่หลังแล้วคุกเข่าลงเดี๋ยวนี้!
นาฟ เอามือไพร่หลังตามที่บอก แต่มือซ้ายเอื้อมไปด้านหลังเพื่อจับโล่ไม้ออกมาอย่างรวดเร็ว “เคลื่อนตัวเข้าหาเ้าหน้าที่ทั้งสองอย่างฉับพลันเ้าหน้าที่ใยิงสวนทันที แต่ก็ยังไม่ทันความเร็วของเด็กหนุ่มที่พึ่งปลุกพลังได้ปัง ๆ ๆ ะุโดนโล่ไม้กันไว้ “โครม” นาฟกระแทกไปพร้อมกับโล่ไม้ชน เ้าหน้าที่คนหนึ่งกระเด็นออกไปไกลราว 7-8เมตร “ตุบบ!” นาฟชกเข้าลำตัวเ้าหน้าที่อีกคนในระยะประชิด “อั๊กกกก”! ล้มตัวงอ ลงอ้วกออกเป็น้ำใสเขียวๆ นาฟหยิบปืนของเ้าหน้าที่คนนี้ขึ้นมาพร้อมเล็งกลับมาทางเ้าหน้าที่ ที่เหลือ “เฮ้ย! กะ กะแกจะทำอะไรเนี่ย พวกข้าเป็เ้าหน้าที่ของแคมป์กลางนะ เ้าหน้าที่ข้างหัวหน้าลี เร่งะโบอก ซูหม่าเห็นเหตุการณ์ดังกล่าว ถึงกับตัวสั่นขึ้นมาทำอะไรไม่ถูก
“หึ ๆ ๆ เ้าเด็กนี่คงปลุกพลังได้แล้วสินะ
“หา! วะ วะ ว่ายังไงนะ ครับ หัวหน้าลี ถ้าเ้าเด็กนี่ปลุกพลังได้ ก็เสมือนเป็คนในอาณานิคมแล้วถ้าพวกเราเผลอไปทำอะไรมัน พวกเราอาจจะโดน! “แกจะกลัวอะไรมีฉันทั้งคน ! เ้าหน้าที่ข้าง ๆมองอย่างกังวลใจแล้วก็พยักหน้าให้หัวหน้าลี
“เก่งนี่ เ้าหนุ่มคงพึ่งปลุกพลังได้ล่ะสิ
“หา ! เกิดการตื่นตระหนกใของคนในแคมป์เป็อย่างมาก กลุ่ม ซูหม่าก็ไม่ต่างกัน ถึงกับถอยหลังออกไปสอง สามก้าวอย่างไม่รู้ตัว
“ท่านเ้าหน้าที่จอมปลอม ถ้าเก่งจริงก็อย่าใช้แต่ลูกน้องออกมา ข้ายังอยากเผาแขนอีกข้างของพวกขี้ขโมยอยู่เลย
“ฝีปากดีขึ้นนะเ้าหนุ่ม หัวหน้าลี ก้าวออกมายืนประจันหน้ากับนาฟ มือขวาล้วงปืนสั้นออกจากซองมาแนบลำตัวไว้
เ้าหน้าที่อีก 2คนที่อยู่ด้านหลังหัวหน้าลี มีสีหน้ากังวลใจ เอาไงดีถ้าหัวหน้าพลาดถ้าล่ะ “ไม่น่าพลาดหรอก หัวหน้าได้พลังมานานแล้วถึงจะเป็โชคจากสารคัดหลั่ง “เท็นซี่ “ให้ร่างกายวิวัฒน์ ใหม่แต่พลังก็ไม่ด้อยกว่าคนอื่น
ทั้งสองยืนจดจ้องกันสักพัก นาฟลดมือที่ถือปืนลง จังหวะนั้น หัวหน้าลีพุ่งตัวออกด้วยความเร็วสูงเร็วจนคนทั่วไปมองเป็ภาพติดตา นาฟ สักเกตเห็นตอนพุ่งออกมา กะจังหวะพุ่งถอยหลังออกทิ้งระยะห่างไว้
หัวหน้าลีเห็นว่าความเร็วค่อนข้างสูสีกัน สะบัดมือ ยิงปืนสั้นออกไปปัง ๆ ๆ นาฟอาศัยถอยด้วยเอาโล่ปิดป้องด้วย พร้อมกับดีดผงบาง อย่างย้อนกลับมา “ลูกเล่นเดิมๆ ! หัวหน้าลีระวังตัวไว้ก่อนแล้วเปลี่ยนท้วงท่าฉับพลันฉีกตัวหลบออกข้าง เอาขาเตะซากหินใกล้ๆ “ตูม!!” หินกองใหญ่แตกกระจายพุ่งใส่นาฟอย่างรวดเร็ว ขณะถอย นาฟ ย่อตัวให้เล็กลงพอที่จะให้โล่บดบังร่ายกายส่วนใหญ่ไว้ได้ “โครม! หินใหญ่น้อยกระแทกเข้าโล่ด้วยความแรงอย่างถึงที่สุด ส่งให้ นาฟ กระเด็นไปไกลกว่า10 เมตร “รุนแรงนักแขนชาไปหมดเลย การต่อสู้ของทั้งสองคน กินบริเวณกว้างออกไปเรื่อยๆหลุดเลยออกมาจากแคมป์ 13 สู่ภายนอก นาฟเซ ถอยหลัง ปรับสมดุลร่ายกาย หยัดยืนขึ้นมาใหม่ ััถึงบางอย่างแหงนหน้าขึ้นบน หัวหน้าลีะโมาถึงเหยียบขาคู่ลงมาพร้อมกัน “เร็วมาก นาฟยันขาเหยียบอากาศออกไปด้านข้าง “ตูม!!” ะเิสนั่นหวั่นไหว บริเวณดังกล่าวเป็หลุมลึกลงไป ครึ่งตัว กว้างราวๆ3 เมตร หัวหน้าลี ยืนอยู่ในหลุมนั้นเหลือบตาหันมอง นาฟ ที่เคลื่อนตัวหนีออกไปในเสี้ยววินาที “เ้าเด็กนี่ใช้ความสามารถอะไรกันหลบหนีเร็วจริง “นาฟ มองดูบริเวณที่ถูกทำลายความรุนแรงน่าจะเป็สายพลังระดับ2 เป็อย่างต่ำ แต่แรงขานี่สิ น่าทึ่งมาก ที่เจอคราวก่อนคงไม่ได้ออกแรงเต็มที่สินะ “หัวหน้าลี ค่อยๆ ก้าวย่างออกมาจากหลุม เดินตรงไปทางนาฟ ระหว่างนั้นก็บรรจุะุไปพร้อม “อย่าเอาแต่หนีสิเ้าหนุ่มไหนแกบอกว่าอยากเผาข้าไม่ใช่เหรอ
“ตูม!!” หัวหน้าลี พุ่งเข้าหา นาฟอย่างรวดเร็วอีกครั้ง ยิงปืนรัวๆ ดักทางซ้ายขวาของ นาฟ กันการหลบหนีออกไปทางข้าง
นาฟ หนีทางอื่นไม่ได้ จำใจต้องถอยหลังออกเป็แนวตรง แต่ก็ช้าแล้วหัวหน้าลีพุ่งมาถึงระยะ สะบัดม้วนหน้าอย่างฉับพลันกลายเป็ลักษณะม้วนหน้ากลางอากาศตอกส้นเท้าลงมาทันที “นาฟ เกร็งแขนยกโล่ไม้ต้านรับทันที“ตูม!!” โล่ไม้แตกกระจายออก นาฟ กระเด็นถอยหลังไป จู่ๆ เหยียดขาออกเหยียบอากาศ “ตูม!! “ เคลื่อนที่กลับมาอย่างฉับพลัน “หัวหน้าลีใ ยังไม่ทันปรับสมดุลร่างกายดีเท่าไหร่ นาฟ พุ่งมาถึงด้านหน้าอย่างรวดเร็ว ง้างหมัด ผู้ใช้พลังสู้กันล้วนมองกันออกหัวหน้าลีรู้ดีว่าหมัดนี้ของเ้าหนุ่มไม่ธรรมดาแน่แอบเห็นมวลอากาศบิดเบี้ยวอยู่รอบๆ หมัด “เกร็งพลังในร่างกายทั้งหมดบิดลำตัวหมุนเป็ครึ่งวงกลมหวดขา วาดมาจากด้านหลังเพื่อปะทะกับหมัดนี้โดยตรง ราวกับ สายพลัง วัดพลังกัน “หนึ่งหมัด หนึ่งขา ใกล้ปะทะกันเต็มที ชั่วเสี้ยววินาที หัวหน้าลี เหลือบตาไปมอง นาฟ เห็นสายตาจดจ้องตนอยู่ “ฟู่ !! “ จู่ๆ ร่างกายเกิดแข็งค้างไปการโจมตีหยุดนิ่งไปแค่เสี้ยววินาที “ตูม!!!!” เสียงดังสนั่นหวั่นไหวเหมือนการโจมตีอยู่ฝั่งเดียว หัวหน้าลี ถูกหมัดของ นาฟ เข้าอย่างจัง กระเด็นไปไกลราวๆ10 เมตร กระแทกเข้ากับโขดหินแถวนั้น “โครม!! “
1K
