ณชุมชนแออัดใจกลางกรุงเทพฯ
คุณหญิงดารากานต์แห่งตระกูลหิรัญเทพากรได้เดินทางมาที่นี่เป็วันที่สามแล้วจุดประสงค์ก็เพื่อมาตามตื๊อลูกชายบ้านนี้ให้ไปอยู่ด้วยกันโดยมีป้าแม่บ้านที่เป็คนเก่าคนแก่คอยรับใช้ั้แ่รุ่นพ่อรุ่นแม่ติดสอยห้อยตามมาด้วยเพราะเคยเป็คนในพื้นที่ และมีบอดี้การ์ดรูปร่างสูงใหญ่อีกสองคนคอยคุ้มกันไม่ห่างเนื่องจากที่แห่งนี้เป็สังคมมั่วสุมอันดับหนึ่งมีทั้งนักเลงหัวไม้ทั้งยาเสพติดเยอะแยะเต็มไปหมด
“ให้น้องสุดที่รักไปกับพวกเราเถอะนะคะก็อย่างที่บอกว่าเรามีค่าตอบแทนให้อย่างงาม” เธอพูดจาไพเราะเสนาะหูบวกกับเครื่องหน้าที่สละสลวยงดงามแม้อายุจะมากแล้วดวงตาฉายแวววิงวอนราวกับว่าเป็เื่คอขาดบาดตายหากไม่ได้ตามความมุ่งมาดปรารถนา
“มาลัยแกไม่อยากมีชีวิตที่ดีขึ้นหรอกหรือ ถ้ามีเงินเยอะๆจะได้ย้ายออกจากที่นี่ตามที่เคยวาดฝันเอาไว้ไงแกก็รู้ว่าพื้นที่ตรงนี้ยังไงสักวันต้องโดนไล่ไม่ก็โดนรื้อถอน”
“พี่ใจการที่ลูกชายฉันสามารถตั้งท้องได้ ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันต้องขายลูกกินหรอกนะ”วันแรกก็คุยกันแล้วว่าเธอไม่ยอมพอเมื่อวานเธอไม่ให้ลูกชายออกมาเจอคนรวยคนนี้เลยด้วยซ้ำ
“ไม่ใช่แบบนั้นนะคะเราแค่มาทำสัญญาตกลงกันว่าให้น้องที่รักอุ้มท้องให้ลูกชายของดิฉันเฉยๆ ไม่ได้มีข้อผูกมัดอย่างอื่นแค่ในระยะนี้ให้อยู่ร่วมชายคาเดียวกันจนกว่าเด็กจะคลอดเท่านั้นเองหรือถ้าคุณแม่ไม่สบายใจก็ให้คิดซะว่าน้องที่รักรับจ้างอุ้มบุญก็ได้ค่ะ” คุณผู้หญิงยังพยายามพูดโน้มน้าวใจ
“ถ้าคุณคิดแบบนั้นทำไมไม่ไปจ้างคนอื่นขอโทษด้วยที่เสียมารยาทถาม”
“ไม่เป็ไรค่ะสงสัยอะไรก็ถามได้เลย ที่เราไม่จ้างอุ้มบุญในครรภ์ผู้หญิงเพราะลูกชายของดิฉันชอบผู้ชายค่ะ้ามีบุตรกับผู้ชายด้วยกัน”
“แล้วทำไมต้องไปอยู่ที่นู่นในเมื่อหากฝั่งเรายอมตกลงก็แค่คลอดให้เฉยๆ” เื่รสนิยมทางเพศเธอเข้าใจดีแต่ไม่เห็นจำเป็ต้องให้ย้ายไปอยู่ด้วยกันเลย
“เราต้องแน่ใจว่าแม่ของเด็กกินอยู่อย่างสบายรวมไปถึงเื่สุขภาพร่างกายและจิตใจด้วย ต้องไม่อยู่ในสภาวะเสี่ยงแท้งไม่ว่าจะกรณีใดๆทั้งสิ้น”
“ตกลง!” เสียงทุ้มประกาศกร้าว
“พี่ทอง!” มาลัยเบิกตากว้างกับการปรากฏตัวของสามีเธออุตส่าห์หลอกล่อให้ออกจากบ้านแล้วทำไมถึงกลับมาไวขนาดนี้ล่ะ
“ที่มึงใจดีให้เงินกูออกไปกินเหล้าก็เพราะไม่อยากให้รู้เื่นี้น่ะเหรอถ้าชาวบ้านไม่ลือกันว่ามีคนรวยมาหามึง กูก็คงไม่รู้อะไรเลยกะจะหอบเงินพากันหนีล่ะสิ” ปกติถ้าจะไปกินเหล้าต้องได้ขโมยเงินแต่นี่ภรรยาหยิบยื่นให้ด้วยความเต็มใจ วันแรกก็งงๆ หน่อยวันที่สองเริ่มเอะใจเพราะได้ยินชาวบ้านพูดคุยกัน วันนี้จึงทำทีเป็ออกจากบ้านแล้ววกกลับมาดู
“...”ผู้เป็ภรรยาไม่เถียงสักคำเพราะรู้ว่าพูดไปก็เท่านั้น ที่เธอไม่อยากให้รับรู้ก็เพราะกลัวสามีจะตัดสินใจคนเดียวและมันก็เป็แบบนั้นจริงๆ
“ไอ้รักมุดหัวอยู่ที่ไหนใครอยากได้ตัวมันก็เอาไปเลย! อยู่ไหนวะ”
“ไม่นะพี่เราต้องเคารพการตัดสินใจของลูกด้วย” ซึ่งมาลัยได้คุยกับลูกชายเรียบร้อยแล้ว ที่รักไม่อยากหารายได้ด้านนี้เพราะไม่รู้ว่าลูกที่เกิดมาจะเป็ยังไงครรภ์ผู้ชายคงแตกต่างจากครรภ์ผู้หญิง อีกอย่างถ้าลูกน้อยอยู่กับเขาตั้งเก้าเดือนและสุดท้ายต้องหันหลังให้เขาคงทนไม่ได้แน่ๆ
“ไอ้รักมึงออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะเกิดมาผิดปกติขนาดนั้นมีคนเอาเงินมากองตรงหน้าก็บุญหัวมึงแค่ไหนแล้วอย่าโง่นักเลยที่จะไม่เอา ศักดิ์ศรีมันกินไม่ได้หรอกโว้ย!”นายทองลั่นวาจาด้วยอารมณ์ที่คุกรุ่น
เด็กหนุ่มร่างบางวัยยี่สิบปีคนนี้ชื่อสุดที่รักเขาเกิดในวันแห่งความรักแต่กลับไม่ค่อยมีใครรัก มีเพียงคุณแม่คนเดียวเท่านั้นที่ดูแลมาโดยตลอดขนาดพ่อแท้ๆ ยังตราหน้าว่าเขาเป็ตัวเสนียดจัญไรร่างกายผิดมนุษย์มนามีอวัยวะเพศเป็ชายแต่สามารถท้องได้อย่างกับผู้หญิงร่างสั่นเทายังนั่งกอดเข่าอยู่ท่าเดิมไม่คิดจะไปไหนได้ยินบทสนทนาของคนด้านนอกทั้งหมด คนพวกนั้น้าซื้อตัวเขาในราคาหลายล้านบาทเพื่อไปอุ้มท้องให้เื่ที่สามารถมีลูกได้มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ หนึ่งในนั้นก็คือป้าใจคนที่แม่ของเขาขอยืมเงินบ่อยๆ ในวันที่ครอบครัวลำบาก จะว่าไปั้แ่จำความได้ก็ลำบากมาทั้งชีวิต
“ออกไปตกลงซะมีเพียงสิ่งนี้ที่มึงจะทดแทนบุญคุณกูได้”
แววตาแดงก่ำมองพ่อตัวเองที่ถีบประตูเสียงดังโครมครามฝีเท้าหนักกระทืบจนแผ่นไม้เก่าๆ ะเืไปหมดทำให้ผนังสังกะสีที่ชำรุดทรุดโทรมสั่นคลอนตามไปด้วยที่จริงที่รักกับพ่อก็ไม่ค่อยได้คุยกันอยู่แล้ว พยายามเป็ฝ่ายปรับตัวเข้าหาแต่ท่านไม่ได้มีท่าทีอยากคลุกคลีด้วยเลย ดีนะที่ยังให้เรียกว่าพ่ออยู่
“พี่ทองอย่ามาบังคับลูกนะ” มาลัยวิ่งเข้ามาขวาง ก่อนจะทรุดลงกอดลูกชายเพียงคนเดียวของเธอใครไม่รักก็ช่าง...เธอรัก รักมากด้วย
“พวกมึงจะโง่ไปถึงเมื่อไหร่จะทนกับสภาพนี้ไปทำไม ในฐานะผู้ให้กำเนิด กูจะขายมันให้กับคนรวย”คนเป็พ่อเอ่ยชัดถ้อยชัดคำ
“...”สุดที่รักในเวลานี้ดวงตาสั่นระริกยิ่งนักอยากร้องไห้แต่ก็ต้องอดทนอย่างเช่นทุกครั้ง เพราะคุณพ่อของเขาจะด่าซ้ำกว่าเดิมหากเห็นน้ำตา
เขาเป็ตัวกาลกิณีจนถึงขั้นทำให้พ่อไม่อยากมีลูกอีกครั้นจะมีคนที่สองก็กลัวว่าจะผิดปกติเหมือนอย่างเขา แต่ทุกอย่างมันเป็ไปแล้วทั้งที่ไม่มีสิทธิ์เลือกเกิดด้วยซ้ำเขาผิดเต็มๆ ในสายตาของพ่อ จำได้เสมอที่ท่านเคยไล่ให้ไปฆ่าตัวตายมีเพียงแม่มาลัยที่คอยโอบกอดตลอดมาถ้าวันนี้เขาจะตัดสินใจพาแม่ออกจากที่นี่เพื่อหนีพ่อ จะกลายเป็ลูกอกตัญญูหรือไม่
“ถ้าพ่อให้ไปรักขอพาแม่ไปอยู่ด้วย” เด็กหนุ่มเอ่ยอย่างคนหมดแรง
“ไปสิ ใครห้าม แต่กูต้องได้เงิน”คำตอบนั้นทำเอาภรรยาและลูกชายอึ้งไปตามๆ กัน ที่รักรู้อยู่แล้วว่าพ่อไม่รักแต่เพิ่งรู้ว่าท่านไม่คิดจะรั้งแม่ด้วย
“ไปกับรักนะครับ” เขามองหน้าหญิงวัยห้าสิบด้วยความเหน็ดเหนื่อย
“รัก”มาลัยทั้งกอดทั้งหอมลูกชาย
“ถึงเวลาที่ต้องตอบแทนพระคุณแล้วแค่อุ้มท้องเอง รักอยากมีแม่อยู่ใกล้ๆ ไปกับรักนะครับแม่” เขาย้ำคำเดิมทั้งสองกอดกันกลม ด้านคุณแม่เริ่มสะอื้นจนตัวสั่นเคารพในการตัดสินใจของลูกเสมอและจะไม่ยอมทิ้งลูกชายไปไหนส่วนสุดที่รักปวดตาปวดจมูกไปหมดเพราะกลั้นใจไม่ให้ร้องออกมา
“รักลูกแม่ ฮึก!”
“กอดกันให้พอใจแล้วก็ออกไปตกลงซะ”สามียังคงรบเร้าไม่หยุด ทั้งมองภาพตรงหน้าด้วยความตลกสิ้นดี
สุดที่รักกอดคุณแม่เนิ่นนานกระทั่งพยุงกันออกมาหาแขกเพื่อเจรจาต่อส่วนผู้เป็พ่อทำทีนั่งอยู่ในบ้านแต่ก็เงี่ยหูฟังตลอดว่าผลจะเป็ยังไง ชายตัวเล็กมองคุณผู้หญิงที่แต่งตัวดีราศีจับบนใบหน้ามีรอยยิ้มประดับอยู่เพิ่งเคยเจอครั้งที่สองแต่เขาสามารถรับรู้ได้ถึงความใจดีที่แผ่ออกมาจากตัว
“การอุ้มท้องที่ว่าคือทำแบบไหนเหรอครับต้องนอนด้วยกันหรือเพียงแค่ฝากน้ำเชื้อเข้าสู่ร่างกายของรัก”ถึงการศึกษาจะจบเพียงระดับชั้นมัธยมปลาย แต่ก็เคยเรียนเื่ทารกในครรภ์
“ต้องมีความสัมพันธ์ทางร่างกายเพื่อจะได้ตัวอ่อนที่สมบูรณ์เพราะครรภ์ผู้ชายไม่แข็งแรงเท่าครรภ์ผู้หญิง เื่นี้ทางเราได้ปรึกษาคุณหมอมาแล้ว”คุณหญิงดารากานต์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มเธอเอ็นดูเด็กหนุ่มตรงหน้าเนื่องจากเจอกันกี่ครั้งก็วางตัวดีเสมอใบหน้าก็แสนน่ารักเหลือเกิน
“...”หัวใจคนฟังเต้นตุบๆ แทบทะลุอกหลังจากได้ฟังคำตอบต้องมีความสัมพันธ์ทางร่างกายกับผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้อย่างนั้นเหรอ
“ถ้าฝืนก็ไม่ต้องทำนะลูกแม่ไม่ได้ลำบากอะไร” มาลัยพูดแทรกขึ้นมา ซึ่งย้อนแย้งกับฐานะครอบครัวยิ่งนักสุดที่รักรู้ดีว่าแม่ลำบากมาโดยตลอด ยิ่งตอนนี้ป่วยด้วยโรคไขข้อกระดูกเสื่อมอีก
“แต่รักไม่เคยมีเพศสัมพันธ์กับชายใดเพราะชีวิตนี้ไม่คิดว่าจะต้องตั้งท้องจึงไม่ค่อยมั่นใจว่าจะให้กำเนิดทารกที่สมบูรณ์ได้จริงๆ” สุดที่รักพูดต่อ
“จะมีคุณหมอประจำตัวคอยดูแลั้แ่การตรวจร่างกายดูแลทุกๆ ส่วนบนร่างกายให้สมบูรณ์แข็งแรงพร้อมต่อการมีบุตร รวมถึงสอนเื่การเตรียมความพร้อมก่อนมีเพศสัมพันธ์สามารถเลือกเพศของทารกได้ด้วยนะว่าคนสองคนต้องทำกันท่าไหน เขาจะอยู่กับน้องรักไปจนถึงตอนคลอดเลยคุณหมอเป็ผู้หญิงค่ะ” เธอบอกกลับแบบไม่ปกปิด
“อ๋อ ครับ”อ๋อไปอย่างนั้นแหละ ไม่มีความรู้อะไรสักอย่าง แต่ถ้าถึงเวลานั้นจริงๆ ก็คงได้รู้
“แล้วลูกชายของคุณนิสัยใจคอเป็ยังไงคะโมโหร้ายหรือเปล่า ลูกชายของฉันจะบอบช้ำหรือไม่หากเผลอทำอะไรไม่เข้าตา”มาลัยเป็ฝ่ายถามขึ้นบ้าง ต้องมั่นใจว่าลูกจะปลอดภัย
“ลูกชายของฉันให้เกียรติคนอื่นเสมอไม่ว่าจะเป็ผู้ชายหรือผู้หญิง เื่ทำร้ายร่างกายทุบตีให้บอบช้ำไม่มีแน่นอนค่ะสบายใจได้ หากคุณแม่ไปอยู่ด้วยกันยังไงก็อยู่ในสายตาอยู่แล้ว”
“ไปอยู่ด้วยกันเถอะมาลัยคุณทัพฟ้าเป็ผู้ชายใจดี เป็มิตรกับทุกคน” ป้าใจช่วยโน้มน้าวอีกแรง
“ก็สุดแล้วแต่ลูก”เธอหันไปหาลูกชาย
“ครับรักจะรับจ้างตั้งครรภ์” เมื่อได้ยินคำตอบที่น่าพอใจ คุณผู้หญิงผู้ร่ำรวยก็ยิ้มกว้างทันทีเธอจะมีหลานตามความประสงค์แล้วสินะ
...
ก่อนจะพาหนุ่มน้อยหน้าตาน่ารักเข้าบ้านคุณหญิงดารากานต์ได้พาไปแปลงโฉมก่อน ผลปรากฏว่าเปลี่ยนไปอย่างกับคนละคนเธอให้รถอีกคันมารับป้าใจกับคุณแม่ของสุดที่รักกลับบ้านก่อน ส่วนเธอกำลังจับเด็กหนุ่มมาแต่งองค์ทรงเครื่องให้พนักงานห้างฯ ช่วยจัดการั้แ่หัวจรดเท้า อันดับแรกคือการขัดสีฉวีวรรณอาบน้ำแร่แช่น้ำนมให้กายหอมกรุ่นดึงดูดลูกชายของเธอพูดชมไม่หยุดว่าหน้าตาจิ้มลิ้มและผิวพรรณดีมาก เื่เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายต่างๆ ก็จัดการซื้อให้ใหม่ทั้งหมดเลยมีั้แ่ตัวละหลักพันบาทจนกระทั่งถึงหลายหมื่นบาท ซึ่งแน่นอนว่าชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยได้ัั่เวลาแบบนี้
“รักว่าพอก่อนดีกว่าครับเรารีบกลับกันเถอะ รักเป็ห่วงแม่” นี่ก็เย็นมากแล้วไม่รู้ว่าคุณแม่ของเขาได้กินข้าวกินปลาหรือยัง
“ไม่ต้องห่วงนะน้องรักฉันฝากป้าใจดูแลเป็อย่างดี”
“แค่นี้ก็เยอะแล้วนะครับรักใส่ไม่หมดหรอก” เด็กหนุ่มมองของที่อยู่ในมือบอดี้การ์ดทั้งสองปกติมีเสื้อผ้าแค่ไม่กี่ตัวที่ผลัดกันซักผลัดกันใส่วนอยู่อย่างนั้น
“ร้านสุดท้ายแล้ว” สุดที่รักถูกดึงแขนเข้าไปในร้านกางเกงในผู้ชายซึ่งมันแบ่งเป็สองโซนอย่างชัดเจนคือกางเกงในแบบทั่วไปกับกางเกงในแนวเซ็กซี่ และแน่นอนว่าคนที่้าหลานตัวน้อยต้องพาเดินไปโซนนั้นอยู่แล้ว
“เอ่อ...”ที่รักเบิกตากว้างเพราะไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ละตัวมีการออกแบบที่แตกต่างกันไปแต่จุดประสงค์ก็คือเน้นโชว์แก้มก้นเป็หลัก
“ตัวนี้ทำได้โดยไม่ต้องถอด”คุณหญิงพึมพำออกมาเมื่อพินิจกางเกงในตัวที่อยู่บนหุ่นมันเว้าโชว์ก้นแต่ด้านหน้ากลับปิดมิดชิด
“...”ที่รักกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ด้วยความประหม่าว่าตามตรงคือยังไม่เคยเห็นหน้าคนที่เขาจะต้องร่วมหลับนอนด้วยเลยไม่รู้ว่าเป็คนแบบไหน แต่นี่กลับซื้อกางเกงในไว้รอแล้ว ซึ่งสำหรับเขามันดูวาบหวิวเกินไป
“น้องรักชอบสีไหนคะ”ปากเรียวแต่งแต้มลิปสติกสีชมพูเอ่ยถาม แต่สายตายังกวาดมองสินค้าภายในร้าน
“สีไหนก็ได้ครับรักใส่ได้หมด” เขาตอบกลับเสียงเบาหวิว ใบหน้าเริ่มร้อนผ่าวที่ต้องมายืนเลือกของแบบนี้
“อืม...แต่ตาทัพชอบสีเทาเข้ม งั้นเอาเทาเข้มสามตัว แล้วก็สีชมพูอ่อนสามตัว อีกสามตัวเอาเป็ลูกไม้สีขาวนะคะไซซ์เอสทั้งหมดค่ะ”
ที่รักปล่อยให้คุณผู้หญิงจัดการทุกอย่างเวลานี้เขาไม่ต่างอะไรกับหุ่นลองชุดเลย ไม่อยากโต้แย้งใดๆ เพราะรู้ดีว่าไม่มีสิทธิ์หลังจากจรดปลายปากกาเซ็นชื่อในสัญญาฉบับนั้น ก็ถือว่าตัวเองเป็เพียงลูกจ้างคนหนึ่ง
ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง รถตู้คันสีดำสนิทก็แล่นเข้าสู่อาณาเขตบ้านหลังใหญ่ดวงตากลมมองที่อยู่อาศัยที่มันใหญ่โตมโหฬารราวกับคฤหาสน์นี่เรียกว่าบ้านอย่างนั้นเหรอ
“ที่รักพี่ทัพฟ้ายังไม่กลับจากบริษัท หลังจากทานข้าวเสร็จให้เข้าไปรับฟังคุณหมอก่อนนะคิดว่าคงเริ่มงานคืนนี้ได้เลย” ผู้ใหญ่เอ่ยขึ้นเมื่อรถจอดสนิทภายในโรงจอดหัวใจดวงน้อยพลันหล่นวูบเนื่องจากยังไม่ได้เตรียมใจไว้ ไม่คิดว่าจะได้เริ่มงานเร็วขนาดนี้
TBC.
518
