กรี๊ดดดด!!!
" อย่าเข้ามานะๆ!! ออกไป!! "
" เฮ้!....ไอรีน! เกิดอะไรขึ้นกับเ้า! " เลโอและเจสันเขย่าร่างของไอรีนเพื่อเรียกสติ พวกเขาทั้งสองไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่วันนี้จอมเวทย์สาวร่วมสภามีอาการหวาดผวาราวกับกำลังกลัวบางสิ่ง
เลโอขยับเข้าไปใกล้หญิงสาวที่กำลังกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวและไม่ว่าจะเรียกเท่าไหร่ก็ดูเหมือนจะไร้ผล
" ออกไป! อย่าเข้ามาใกล้ข้านะ! อย่า.."
เลโอจ้องมองไอรีนด้วยแววตาหลากหลายยากจะคาดเดาว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ภายในใจ
" ขอโทษด้วยนะไอรีน " คำพูดสั้นๆ ดังออกมาจากปากของเลโอ เขาตัดสินใจใช้สันมือกระแทกเข้าที่หลังคอของหญิงสาวจนสลบและอุ้มร่างบางเอาไว้
" เจสัน....พวกเราจะพาไอรีนกลับไปที่สภานักเรียนก่อน ส่วนเื่เ้าเด็กปีหนึ่งเดี๋ยวค่อยว่ากันอีกที "
" เข้าใจแล้ว "
2 สมาชิกสภานักเรียนตัดสินใจยกเลิกภารกิจกลางคันเพื่อพาหญิงสาวกลับไปพักผ่อน สายตาของเลโอจับจ้องอีกาดำอยู่ครู่หนึ่งพลางส่ายหัวไปมาอย่างไม่เข้าใจ
' ทำไมไอรีนกลัวอีกาดำตัวนี้? มันก็แค่นกตัวหนึ่งเองนะหรือว่าแท้จริงแล้วยัยบ้านี่เป็โรคกลัวสัตว์ปีก? ' ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ะโลงจากต้นไม้เดินกลับสภานักเรียน วันนี้ทั้งเขาและเจสันคงจะโดนประธานบ่นจนหูชาแน่ที่ทำภารกิจล้มเหลว
พึบ! พึบ! พึบ!
กา! กา! กา!
อีกาดำส่งเสียงหัวเราะเยาะ มันกระพือปีกบินขึ้นเหนือท้องนภาเพื่อกลับไปหายมทูตผู้เป็เ้านาย
แม้อีกาตัวนี้จะมีนิสัยเสียชอบเล่นกับความรู้สึกของเหยื่อ แต่ถึงกระนั้นค่าพลังิญญาของมันสูงยิ่งกว่าัิญญาที่หลับใหลอยู่ภายใต้รอยสักบนหัวไหล่ของผู้กล้าสาวเสียอีก
พึบ! พึบ! พึบ!
" ข้ากลับมาแล้วาาของข้า เคี๊ยกๆๆ" อีกาดำบินลงมาเกาะบนหัวไหล่ของเดธพลางส่งเสียงหัวเราะอันน่าขนลุก
" เ้าไม่ควรพูดคุยกับผู้หญิงคนนั้นแม้จะเป็การสื่อสารทางโทรจิตก็ตาม....ถ้ามีครั้งต่อไปข้าจะไม่เรียกเ้ามาที่โลกคนเป็อีก..."
ดวงตาสีโลหิตจ้องมองอีกาดำ ภายในดวงตาคู่นั้นแฝงไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตายมหาศาลแทบไม่มีจุดสิ้นสุด
ร่างกายของอีกาสั่นเทาเมื่อจ้องมองดวงตาคู่นั้น เพราะนั่นคือดวงตาของยมทูตผู้อยู่เหนือความตายที่เคยไล่สะบั้นดวงิญญาร้ายอย่างไร้ปราณี
เขาเป็ยมทูตเพียงหนึ่งเดียวที่สามารถทำให้ขุมนรกของาาิญญาผู้ทรงอำนาจตกอยู่ในความโกลาหล..
อันที่จริงเดธไม่ใช่ยมทูตตนแรกที่ถูกส่งเข้าไปในขุมนรกแห่งนั้น เคยมียมทูตหลายตนไปเยือนขุมนรกแต่ก็โดนเหล่าิญญาร้ายรุมฉีกกระชากจนิญญายมทูตแตกดับสาปสูญไปตลอดกาล
แต่เดธนั้นตรงกันข้าม เขาเป็ยมทูตตนแรกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความทะเยอทะยานกวัดแกว่งเคียวในมือกล้าเผชิญหน้ากับิญญาร้ายตามลำพัง
อีกาดำตัวนี้ยังคงจำเื่ราวในขุมนรกได้เป็อย่างดี มันจำเสียงคมเคียวที่ไล่สะบั้นดวงิญญาดังสนั่นซ้ำแล้วซ้ำเล่าท่ามกลางความมืดและเสียงกรีดร้องโหยหวนของเหล่าิญญาร้าย
' ข้าจำดวงตาอันแสนเยือกเย็นนี้ได้ไม่มีวันลืม...'
อีกาดำจ้องมองเข้าไปในดวงตาสีโลหิตคู่นั้นอีกครั้ง มันเป็แววตาที่เคยสยบิญญาร้ายหลายๆ ตนจนยอมก้มหัวสวามิภักดิ์ต่อยมทูตตนนี้
' โอ้ว...าาของข้า! ข้าเคยหลงคิดว่าท่านได้ละทิ้งอดีตทั้งหมดั้แ่ถูกลากมายังโลกใบนี้ แต่ทว่า...แท้จริงแล้วท่านยังคงไม่ได้หลงลืมตัวตนที่แท้จริงของตัวเองสินะ '
สายตาที่อีกาใช้จ้องมองเดธ มันแฝงไปด้วยความเคารพจากใจจริง
ภาพที่อีกาดำเห็นอยู่ภายในดวงตาของเดธไม่ใช่เด็กหนุ่มเผ่าพันธุ์มนุษย์ แต่สิ่งที่มันเห็นคือเงาสะท้อนของยมทูตตนหนึ่งที่เหล่ากองทัพิญญาอย่างพวกมันยอมก้มหัวศิโรราบรับใช้ด้วยความเต็มใจ
" ขอน้อมรับคำบัญชา....คราวหน้าคราวหลังข้าจะระวังไม่ติดต่อสื่อสารกับมนุษย์หากไม่จำเป็.."
อีกาดำรับคำสั่งโดยไม่มีข้อแม้ก่อนจะกลายเป็หมอกสีดำหายเข้าไปในร่างของเดธ ิญญาและคนเป็ ไม่ควรติดต่อสื่อสารกันั้แ่แรกอยู่แล้วเพราะมันจะดึงดูดผู้เก็บเกี่ยวิญญามาที่นี่และอาจเกิดการต่อสู้ระหว่างกองทัพิญญากับผู้เก็บเกี่ยวิญญา
เหนือสิ่งอื่นใดเป้าหมายดั้งเดิมของเดธคือการใช้ชีวิตอย่างสงบสุขไม่คิดจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวาผู้กล้าและจอมมาร หรือต่อให้ผู้กล้าตกอยู่ในอันตรายเขาก็จะไม่เข้าไปแทรกแซง
ส่วนมีนาอาจารย์สาวซึ่งเขาเคยให้คำมั่นสัญญาเอาไว้ว่าจะปกป้อง จึงมอบหมายให้ัิญญาค่อยคุ้มครองเมื่อตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต
อย่างไรก็ตามยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ไม่อาจมองข้ามได้ก็คือเื่ผู้เก็บเกี่ยวดวงิญญา เพราะดูเหมือนว่าทางนั้นเองจะ้าดวงิญญาของผู้กล้าเป็อย่างมาก
แต่ไม่ว่าพวกเขาจะมีเหตุผลใดก็ตาม เดธจะไม่มีวันปล่อยให้ตัวตนเ่าั้มาคุกคามดวงิญญาที่มาจากต่างโลกเด็ดขาด แม้ว่านั่นอาจหมายถึงาระหว่างเขากับผู้คุมกฏเกณฑ์แห่งความตายของโลกใบนี้ก็ตาม
ตราบใดที่ดวงิญญาของผู้กล้าไม่ถูกตัวตนเ่าั้คุกคาม เดธก็จะไม่หันเคียวเข้าใส่ผู้เก็บเกี่ยวดวงิญญาเช่นเดียวกัน
" ผู้กล้ากำลังเรียนเกี่ยวกับการทำพันธสัญญาระหว่างมนุษย์กับเทพเ้าอยู่สินะ.. "
ัิญญาซึ่งซ่อนเร้นอยู่ภายในรอยสักรูปอีกาบนหัวไหล่ของผู้กล้าสาว กำลังส่งภาพที่เห็นและสิ่งที่มันได้ยินมาให้เดธรับรู้
ดูเหมือนว่าผู้อำนวยการมีความตั้งใจจะให้เหล่าผู้กล้าลองสร้างพีธีอัญเชิญเพื่อทำพันธสัญญากับเทพอยู่ในขณะนี้
ทว่า....มันไม่ใช่เื่ง่ายที่จะอัญเชิญเทพเ้าและผู้กล้าต่างล้มเหลวกันไม่เป็ท่า ผู้อำนวยการจึงให้ผู้กล้าทั้ง 5 คนทำพันธสัญญากับภูติซึ่งง่ายกว่า
การทําพันธสัญญากับภูติเป็ไปได้อย่างราบรื่นโดยไร้ปัญหา
แต่อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่ามีนากำลังตกอยู่ที่นั่งลำบากเพราะโดนยิงคำถามใส่มากมาย เนื่องจากผู้กล้าสาวคนนี้เป็เพียงคนเดียวที่ได้ทำพันธสัญญากับเทพแห่งความตาย
และแน่นอนว่ามีนาไม่สามารถตอบคำถามของผู้กล้าคนอื่นได้ อันที่จริงเธอก็ไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่าตัวเองเคยทำพันธสัญญากับเทพแห่งความตายเอาไว้ั้แ่เมื่อไหร่
สิ่งที่รู้มีเพียงว่าหลังผ่านค่ำคืนอันแสนโหดร้ายเพราะโดนนักฆ่ามาลอบสังหาร เมื่อตื่นนอนในวันถัดมาเธอก็พบว่าตัวเองมีตราพันธสัญญารูปอีกาอยู่บนหัวไหล่แล้ว
" ตอนนี้ฉันควรไปสำรวจภายในดันเจี้ยน "
ดวงตาสีโลหิตจับจ้องขึ้นไปบนชั้นสูงสุดของหอคอยดันเจี้ยน เขาััได้ถึงพลังเวทย์อันแข็งแกร่งที่เล็ดรอดออกมา มันเป็ออร่าที่ทรงพลังอำนาจยิ่งกว่าผู้อำนวยการเสียอีก
ร่างกายของเดธค่อยๆ สลายกลายเป็กลุ่มหมอกดำพลันจางหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ณ ประตูทางเข้าสู่หอคอยดันเจี้ยน.....
" เฮ้! เ้าสนใจเข้าร่วมกลุ่มกับพวกเราทำภารกิจในดันเจี้ยนชั้นที่ 9 ด้วยกันมั้ย "
เบื้องหน้าเต็มไปด้วยกลุ่มนักเรียนรุ่นพี่ชั้นปี 2-4 นับร้อยนับพันกำลังมองหาสมาชิกเข้าทีมเพื่อทำภารกิจโรงเรียนร่วมกัน
ขณะที่เดธกำลังเดินฝ่าฝูงชนก็มีมือปริศนาสะกิดด้านหลังของเขา
" สวัสดี เ้าหลงทางอยู่เหรอ..ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ให้นักเรียนชั้นปี 1 ย่างเท้าเข้ามาหรอกนะ " นักเรียนชายคนหนึ่งเอ่ยถาม ชื่อของเขาคือเอ็ดการ์ดเป็รุ่นพี่ชั้นปี 3 ที่กำลังมองหาสมาชิกเข้าทีมเพื่อทำภารกิจโรงเรียน
ขณะกำลังมองหาสมาชิก เอ็ดการ์ดบังเอิญเหลือบไปเห็นชุดนักเรียนที่เดธสวมใส่เป็เครื่องแบบเดียวกันกับของนักเรียนชั้นปี 1 ด้วยเหตุนี้เขาจึงเดินตรงเข้าไปสอบถามเพราะกลัวว่ารุ่นน้องคนนั้นอาจกำลังหลงทาง
สถานที่แห่งนี้อันตรายเกินไปสำหรับนักเรียนใหม่ ในอดีตเคยมีสัตว์อสูรเวทย์ Lv: 15-20 หลุดออกมาจากดันเจี้ยนและไล่ฆ่านักเรียนใหม่ตายจำนวนมาก ดังนั้นโรงเรียนราชวงศ์จึงมีเหล็กกฏห้ามไม่ให้นักเรียนชั้นปี 1 เข้าใกล้ดันเจี้ยนแห่งนี้อย่างเด็ดขาด
ยมทูตในคราบมนุษย์หันกลับไปมองนักเรียนที่มาสะกิดแผ่นหลังของเขา พลางตรวจสอบค่าสถานะระดับเลเวลของเอ็ดการ์ดและสมาชิกร่วมทีมอย่างละเอียด
[ เอ็ดการ์ด] Lv:37
อาชีพ: นักเวทย์
ค่าพลังเวทย์: 6400
ค่าพละกำลัง: 1000
ค่าพลังิญญา:61
ความสามารถพิเศษ: เวทมนตร์ธาตุลม , เวทมนตร์ธาตุไฟ
[ สถานะ: โดนคำสาป ](เฉพาะเดธที่สามารถมองเห็นสถานะเหล่านี้ )
[ สิ้นอายุขัยในอีก: 2 ปี 150 วัน ]
[ สาเหตุการตาย: โดนคำสาปกัดกินพลังชีวิต ]
' การ เกิด แก่ เจ็บ ตาย มันเป็วงจรอุบาทว์และวัฏจักรที่สิ่งมีชีวิตจะต้องพานพบเจอ ฉันไม่ควรเข้าไปแทรกแซงชะตาชีวิตของคนบนโลกใบนี้หากไม่จำเป็... '
เมื่อตรวจสอบดูค่าสถานะคร่าวๆ ของนักเรียนชั้นปี 3 เสร็จเรียบร้อย เดธล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อพลางหยิบเหรียญตราบางอย่างออกมา
มันเป็เหรียญที่มีตราสัญลักษณ์ของผู้อำนวยการโรงเรียนเพื่อมอบสิทธิพิเศษเพื่อให้เดธสามารถเข้าสู่ดันเจี้ยนอย่างไร้ปัญหา
แม้ว่าทางโรงเรียนจะอนุญาตให้นักเรียนชั้นปี 2-4 ทำภารกิจภายในดันเจี้ยน แต่ถึงกระนั้นสถานที่แห่งนี้มันก็ไม่ต่างจากสุสานคนตายมากนัก
เพราะดวงตายมทูตสามารถมองเห็นดวงิญญาของนักเรียนที่ตกตายภายในดันเจี้ยนไม่ต่ำกว่า 1000 ดวงกำลังเร่ร่อนรอผู้เก็บเกี่ยวดวงิญญามารับไปพิพากษาตามกฎโลกหลังความตาย