มาช่วยฉันใช้เงินที

บทที่ 20: สัญญาทาส(ที่รัก) และหัวใจที่เต้นผิดจังหวะ 

ณ คอนโดมิเนียมส่วนตัวของหลินเย่ว์ 

บรรยากาศภายในห้องเงียบเชียบจนน่าอึดอัด หลินเย่ว์ในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นธรรมดา นั่งกำ 'เครื่องบันทึกเสียงไซส์จิ๋ว' ซ่อนไว้ในกระเป๋ากางเกงด้วยมือที่ชื้นเหงื่อ 

จูจูโทรมาบอกเธอเมื่อชั่วโมงก่อนว่า ลู่ลี่ได้ซื้อสัญญาของเธอมาจากอีเกิลมีเดียด้วยราคา 500 ล้านหยวนเรียบร้อยแล้ว และกำลังจะเอาสัญญาฉบับใหม่มาให้เซ็นถึงที่ห้อง! 

‘500 ล้าน... ผู้ชายคนนั้นบ้าไปแล้วจริงๆ! ซื้อตัวฉันด้วยราคามหาศาลขนาดนี้ เขาต้องหวัง 'เคลม' ร่างกายฉันเพื่อเป็๞ข้อแลกเปลี่ยนแน่ๆ!’ หลินเย่ว์กัดริมฝีปากแน่น ‘ฉันจะแอบอัดเสียงไว้ ถ้าเขากล้าลุ่มล่ามหรือยื่นข้อเสนอสกปรก ฉันจะเอาคลิปเสียงนี้ไปแฉให้หมด!’ 

ติ๊งต่อง! 

เสียงออดหน้าประตูดังขึ้น หลินเย่ว์สูดหายใจเข้าลึกๆ ปั้นหน้าเ๶็๞๰าและหยิ่งยโสสไตล์ราชินี ก่อนจะเดินไปเปิดประตู 

ลู่ลี่ในชุดสูทสีดำเดินล้วงกระเป๋าเข้ามาในห้องด้วยท่วงท่าสง่างามราวกับเดินอยู่ในปราสาทของตัวเอง ตามมาด้วยจูจูที่ถือแฟ้มเอกสารเดินตามหลังมาติดๆ เหมือนเลขาผู้ซื่อสัตย์ 

ลู่ลี่ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟากลางห้องอย่างถือวิสาสะ เขากวาดสายตามองหลินเย่ว์๻ั้๹แ๻่หัวจรดเท้าด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะพยักหน้าให้จูจู 

"เอาสัญญาให้เธอเซ็นซะ" ลู่ลี่สั่งเสียงเรียบ 

จูจูวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าหลินเย่ว์ พร้อมกับส่งรอยยิ้มแฝงความเหนือกว่า "เซ็นซะสิคะ คุณอดีตสตรีมเมอร์อันดับหนึ่ง... ท่านประธานลู่อุตส่าห์เมตตาไถ่ตัวคุณมาจากนรกเชียวนะคะ" 

หลินเย่ว์ตวัดสายตามองจูจู ก่อนจะเอื้อมมือที่สั่นเล็กน้อยไปเปิดแฟ้มเอกสาร เธอกดเปิดเครื่องบันทึกเสียงในกระเป๋ากางเกงเตรียมพร้อมรอรับเงื่อนไขสุดสกปรก... แต่ทว่า เมื่อสายตาของเธอกวาดอ่านข้อความในสัญญา... คิ้วสวยๆ ของเธอก็ขมวดเข้าหากันจนแทบจะผูกเป็๞โบ! 

[สัญญาพนักงาน: สตาร์ไลท์เอนเตอร์เทนเมนต์] 

ข้อ 1: พนักงานห้ามสตรีม ห้ามรับงานแสดง ห้ามรับงานโฆษณา และห้ามปรากฏตัวในสื่อทุกชนิดเด็ดขาด! 

ข้อ 2: หน้าที่หลักของพนักงานคือ นอนเฉยๆ กินขนม ดูซีรีส์ และรับเงินเดือนทุกเดือน เดือนละ 1 ล้านหยวน 

ข้อ 3 (สำคัญมาก): ห้ามพนักงานทำ 'กำไร' หรือสร้างรายได้ใดๆ ให้กับบริษัทเด็ดขาด หากฝ่าฝืน จะถูกหักเงินเดือน! 

"น-นี่มันบ้าอะไรกัน!?" หลินเย่ว์ปาแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะเสียงดังปัง! "สัญญาทาสบ้าบออะไรให้กินนอนอยู่เฉยๆ!? นายดูถูกฉันเหรอลู่ลี่! คิดว่าฉันเป็๲สัตว์เลี้ยงที่นายเอาเงิน 500 ล้านมาซื้อไว้ประดับบารมีงั้นเหรอ! ฉันมีความสามารถนะ ฉันทำเงินให้บริษัทนายได้!" 

ลู่ลี่ที่กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่ถึงกับคิ้วกระตุก ‘นั่นไง! ยัยนี่กะจะทำเงินให้บริษัทฉันอีกแล้ว! ถ้าบริษัทกูกำไร กูจะเอาข้ออ้างที่ไหนไปกดเงินระบบมาผลาญเล่า!!’ 

"ความสามารถงั้นเหรอ?" ลู่ลี่ลุกขึ้นยืน ใช้ความสูงและออร่าจากทักษะระดับ S ข่มขวัญเธอจนหลินเย่ว์ต้องผงะถอยหลัง เขาก้าวเข้าไปประชิดตัวเธอจนแผ่นหลังของหลินเย่ว์ชนกับผนังห้อง 

"ฉ-ฉันทำกำไรให้นายได้จริงๆ นะ! ฉันจะไลฟ์สตรีมหาเงินมาคืนนาย..." หลินเย่ว์เถียงเสียงสั่น หัวใจเต้นรัวเหมือนตีกลอง 

"เงียบซะ หลินเย่ว์" ลู่ลี่เอามือยันผนัง กักขังเธอไว้ในวงแขน สายตาคมกริบจ้องลึกลงไปในดวงตาที่กำลังสั่นไหวของเธอ "ฉันใช้เงิน 500 ล้าน ซื้อตัวเธอมา... ไม่ใช่เพื่อให้เธอไปนั่งหลังขดหลังแข็ง ยิ้มปั้นหน้าให้พวกเสี่ยหน้าโง่ในเน็ต..." 

ลู่ลี่โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จน๼ั๬๶ั๼ได้ถึงลมหายใจของกันและกัน เขาใช้ทักษะวาทศิลป์ระดับจักรพรรดิ แถเหตุผล(เพื่อกันไม่ให้เธอทำกำไร) ให้ออกมาดูหล่อที่สุด! 

"เธอคิดว่าฉันอยากเห็น 'ผู้หญิงของฉัน' ต้องมานั่งร้องไห้เพราะโดนพวกเกรียนคีย์บอร์ดด่าฟรีๆ ในเน็ตอีกงั้นเหรอ? โลกข้างนอกมันสกปรก... หน้าที่ของเธอต่อจากนี้ คือหลบอยู่หลังกำแพงเงินตราของฉัน แล้วใช้ชีวิตให้มีความสุขที่สุดก็พอ เข้าใจไหม... ราชินีน้อย?" 

ตึกตัก! ตึกตัก!! 

ประโยคนั้นเหมือนอุกกาบาตพุ่งชนหัวใจของหลินเย่ว์เข้าอย่างจัง! 

ความโกรธ ความหยิ่งยโส และความระแวงที่เธอสร้างเป็๲เกราะกำบังแตกกระจายไม่มีชิ้นดี! ที่แท้... สัญญากินนอนเฉยๆ นี่ ไม่ใช่การดูถูก แต่เป็๲ 'การปกป้อง' ที่แสนจะบ้าบิ่นและเผด็จการที่สุดของผู้ชายคนนี้! เขาจ่าย 500 ล้าน เพียงเพื่อซื้อความปลอดภัยจากโลกอินเทอร์เน็ตให้เธอ! 

[ติ๊ง! แจ้งเตือนระดับคริติคอลจากระบบ!] เป้าหมาย: หลินเย่ว์ (Lin Yue) อัตราความซึนเดเระ: แตกสลาย! คะแนนความชอบอัปเดต: ทยอยเพิ่มขึ้น! +1... +2... +3... พุ่งทะยานสู่ +35 แต้ม!! (ระดับความสัมพันธ์: หวั่นไหวขั้นรุนแรง หน้าแดงจนหูอื้อ และเริ่มตกหลุมรักหัวปักหัวปำ) (ความคิดปัจจุบัน: ต-ตาบ้า! ใครเป็๲ผู้หญิงของนายกัน! แต่... ทำไมอ้อมแขนนี้มันถึงได้รู้สึกปลอดภัยขนาดนี้นะ...) 

หลินเย่ว์หน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหู ร่างกายอ่อนระทวยจนแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น ในจังหวะที่เธอกำลังสติหลุดอยู่นั้นเอง... 

แกรก... กุกกัก! 

เครื่องบันทึกเสียงขนาดจิ๋วที่เธอซ่อนไว้ในกระเป๋ากางเกง ดันร่วงหล่นลงมากระทบพื้นเสียงดังลั่นห้อง! 

เดดแอร์! บรรยากาศโรแมนติกหยุดชะงักไปสามวินาที! 

ลู่ลี่ก้มลงมองวัตถุสีดำชิ้นเล็กบนพื้น ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้น "นั่นมันเครื่องอัดเสียงไม่ใช่เหรอ? ...อย่าบอกนะว่า เธอคิดว่าฉันจะเข้ามาทำมิดีมิร้ายเธอ?" 

"ม-ไม่ใช่สักหน่อย! มันหล่นมาจากไหนก็ไม่รู้!" หลินเย่ว์รีบก้มลงไปตะครุบเครื่องอัดเสียงด้วยความอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี! 

เธอรีบวิ่งไปที่โต๊ะ คว้าปากกามาเซ็นชื่อลงในสัญญาทาส(ที่รัก) แบบไม่มองรายละเอียดอะไรอีกแล้ว! 

"ฉันเซ็นแล้ว! พอใจหรือยัง! เอาสัญญาของนายกลับไปเลยนะตาบ้าเผด็จการ! ฉันจะนอนกินขนมผลาญเงินนายให้บริษัทนายล้มละลายไปเลยคอยดู!" หลินเย่ว์โวยวายกลบเกลื่อนความเขิน ยัดแฟ้มเอกสารใส่มือลู่ลี่แล้วดันหลังเขาให้ออกจากห้องไป 

ลู่ลี่ที่โดนดันออกมาหน้าประตู แอบลอบยิ้มสะใจในความสำเร็จ ‘ดีมาก! ตั้งใจผลาญเงินเข้าไว้! ถ้าเธอทำให้ฉันขาดทุนได้ เธอคือพนักงานดีเด่นของปีนี้เลยหลินเย่ว์!’ 

ส่วนจูจูที่ยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมด ได้แต่มองลู่ลี่ด้วยความเทิดทูน ‘ท่านประธานช่างมีศิลปะในการปราบพยศผู้หญิงที่ร้ายกาจที่สุด! แม้แต่ยัยสตรีมเมอร์นั่นยังต้องหน้าแดงเซ็นสัญญายอมจำนน! ชาตินี้ฉันจะไม่มีวันทรยศผู้ชายที่เก่งกาจขนาดนี้เด็ดขาด!’ 

ลู่ลี่เดินกลับไปที่ลานจอดรถด้วยอารมณ์ที่เบิกบานสุดขีด ศึกนี้เขาชนะใสๆ ทั้งจัดการศัตรู ผลาญเงินระบบ และได้เป้าหมายที่ 3 เข้ามาอยู่ในคอลเลกชัน 

แต่ในขณะที่เขากำลังผิวปากอารมณ์ดีอยู่นั้น โทรศัพท์ของเขาก็สั่นแจ้งเตือนข้อความจาก 'เสี่ยวอวี่' (เป้าหมายคนแรกที่มีคะแนน +75 แต้ม) 

[เสี่ยวอวี่]: 'ลู่ลี่... พรุ่งนี้วันหยุด นาย... ว่างไปเดินตลาดนัดกับฉันไหม? ฉันอยากจะเลี้ยงข้าวขอบคุณนายสักมื้อ... ห้ามปฏิเสธนะ!' 

ลู่ลี่มองหน้าจอแล้วชะงักไป... ราชินีสตรีมเมอร์เพิ่งจะสงบลง รักแรกแสนดีก็รุกฆาตชวนเดต! ชีวิตของมหาเศรษฐีระบบมันช่างยุ่งเหยิงเสียจริง! 

จบตอนที่ 20