ตอนที่ 11
แมงมุมเหล็ก 20 ขา
เงาบางอย่างเคลือบคลานเข้ามาภายในความมืดดวงตาสีแดงเพลิงหลายดวงปรากฏแสงสว่างขึ้นมาท่ามกลางป่าอันมืดมิด เมื่อมันเข้าใกล้ระยะแสงสว่างจากดวงแก้วเปลวเพลิงก็เผยให้เห็นร่างกายใหญ่โตของมัน
ร่างกายที่ใหญ่โตกว่ามนุษย์ทั่วไปนับ 10 เท่าิัเป็โลหะที่แข็งขณะที่กระบี่ธรรมดาไม่สามารถทำอันใดได้ ขาใหญ่ั์แหลมคมที่เมื่อนับแล้วทั่วทั้งตัวของมันมี 20 ขา ร่างของสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ตรงหน้าของลู่หาน
“ แมงมุมเหล็ก 20 ขา!!!! ” ลู่หานอุทานออกมาด้วยความตระหนก
สิ่งมีชีวิตที่อยู่ตรงหน้าของเขามันคือสิ่งที่เขานั้นไม่อยากพบเจอมากที่สุดภายในป่าราตรีมรณะแห่งนี้ แมงมุมเหล็ก 20 ขาที่เป็อสูริญญาที่ปกครองป่าแถบนี้
นี่เป็ครั้งแรกที่เขาได้พบเจอกับอสูริญญา ร่างของลู่หานกำลังสั่นกลัว ฉากนิยายภายในเื่จ้าวกระบี่์สยบฟ้ามันมีฉากที่บรรยายถึงการต่อสู้ของเ้าอสูรตัวนี้กับเยี่ยหวนอยู่
ในการเป็ผู้อ่านก็เพียงแค่รู้สึกว่ามันน่าจะเป็อสูริญญาที่แข็งแกร่ง แต่เมื่อมาเผชิญหน้ากับมันตรงๆเช่นนี้มันอยู่ในระดับที่เกินเรียกว่าแข็งแกร่งไปแล้ว
ดวงตาสีแดงเพลิงที่สว่างสุกสกาวอยู่ภายในความมืดกำลังจับจ้องมาที่ร่างของบุรุษที่สวมใส่อาภรณ์สีน้ำเงินเข้มที่กำลังสั่นกลัว
ร่างของแมงมุมเหล็ก 20 ขามันนิ่งอยู่เบื้องหน้าของเขา ลู่หานรู้ว่ามันกำลังจะพยายามรอเขาขยับเหมือนกับที่รอเหยื่อเคลื่อนไหว
สติแทบจะหลุดลอยออกไปถูกดึงกลับมาอย่างรวดเร็ว ลู่หานตะหนักได้อย่างหนึ่งว่าเมื่อเผชิญหน้ากับมันแล้วถ้าเขาเอาแต่หวาดกลัวอยู่เช่นนี้คงไม่มีทางจะรอดจากตรงนี้ไปได้
ลู่หานสงบใจครุ่นคิดพลางกับประเมินสิ่งที่ตนเองสามารถทำได้ในตอนนี้ ร่างกายที่มีเพียงทักษะบ่มเพาะรากฐานระดับกำเนิดพลังสีครามไม่มีทางที่จะทำอันตรายต่อร่างกายของอสูรระดับสูงตัวนี้ได้อย่างแน่นอน เพราะฉะนั้นมีสิ่งเดียวที่เขาสามารถเอาไปเผชิญหน้ากับมันได้ก็คือดวงแก้วเปลวเพลิงที่อยู่ภายในมือขวาและอีกอย่างก็คือสิ่งที่อยู่ภายในตัวของเขา
“ นี่เ้าอินทรีเพลิงฟ้า จะหาเื่มาให้ฉันแบบนี้แกต้องรับผิดชอบนะ ” ลู่หานเอ่ยกลับเ้าอินทรีเพลิงฟ้าที่สิงอยู่ภายในร่างกายของเขา
จริงอยู่ที่อินทรีเพลิงฟ้าเป็สัตว์ิญญาระดับราชันย์อสูร แต่ความสามารถของมันในด้านต่อสู้ไม่สามารถเทียบเท่ากับเ้าแมงมุมเหล็ก 20 ขาที่เป็อสูรระดับสูงได้
กระนั้นถ้าความสามารถของเ้าอินทรีเพลิงฟ้าผนวกเข้ากับตัวแก้วเปลวเพลิงเขาก็อาจจะสังหารเ้าแมงมุมเหล็ก 20 ขาตัวนี้ได้ ดวงแก้วเปลวเพลิงเป็ศาสตราิญญาระดับเทวะมันมีความแข็งแกร่งเป็อย่างมากแต่นั้นมันตอนที่อยู่ในมือของผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูง ตอนนี้พลังบ่มเพาะของลู่หานน้อยนิดเกินกว่าจะดึงความสามารถของมันออกมาได้เต็มที่
ลู่หานสงบใจเขาพยายามจ้องดวงตาของมันยังไม่กระพริบ และแล้วการโจมตีแรกก็เปิดฉากแมงมุมเหล็ก 20 ขาที่อยู่เบื้องหน้าได้พ่นใยแมงมุมขนาดใหญ่ขึ้นฟ้าเพื่อหวังจะให้มันตกลงมาเพื่อจับกุมเหยื่อของมัน
ลู่หานที่เห็นมันเริ่มเปิดการโจมตีก่อนเขายกดวงแก้วเปลวเพลิงขึ้นเหนือหัวทันที พลังบ่มเพาะถูกส่งผ่านเข้าไปภายในดวงแก้วเปลวเพลิงในมือแล้วเกิดเป็เปลวเพลิงพุ่งออกจากดวงแก้วมุ่งขึ้นฟ้าแผดเผาใยแมงมุม้าที่กำลังตกลงมา
บุรุษที่สวมใส่อาภรณ์สีน้ำเงินเข้มอันสง่างามออกวิ่งไปทางด้านหลังทันที ลู่หานคิดถึงวิธีกำจัดมันมาสักพักแล้ว แมงมุมเหล็ก 20 ขาตัวนี้มันสามารถเคลื่อนไหวภายในป่าที่ซับซ้อนได้รวดเร็ว เขาต้องหาที่บริเวณพื้นที่โล่งที่มันไม่สามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็วขนาดนี้
ขาที่แหลมคมดุจกระบี่เคลื่อนไหวผ่านต้นไม้น้อยใหญ่อย่างรวดเร็วมุ่งตรงเข้าหาเหยื่อของมันที่กำลังวิ่งหนี ทั้งความมืดและความซับซ้อนของป่าไม่มีผลกับการเคลื่อนไหวของมันเลยสักนิด
ลู่หานที่กำลังวิ่งไปด้านหน้าอย่างไม่คิดชีวิตเขาปรายตามองไปด้านหลังเมื่อได้ยินเสียงมันเคลื่อนไหวมาใกล้แล้ว
เขาคิดไม่ผิดตอนนี้ร่างขนาดใหญ่ของแมงมุมเหล็ก 20 ขาได้เข้ามาประชิดด้านหลังของเขาแล้ว มันใช้หนึ่งในขาอันมากมายของมันพุ่งตรงเข้าใส่แผ่นหลังของลู่หานราวกับกระบี่
ฟิ้ว!!! ขวับ!!! การโจมตีของมันพลาดเป้าไป ร่างของลู่หานะโหลบไปด้านข้างแล้ววิ่งต่ออย่างรวดเร็ว
แสงจากดวงแก้วเปลวเพลิงที่อยู่ในมือสว่างไสวมุ่งตรงไปทางด้านหน้า บริเวณแถบนี้มีแต่ต้นไม้ขนาดใหญ่กว่าบริเวณก่อนหน้า ลู่หานใช้การวิ่งสลับไปมาระหว่างต้นไม้โดยใช้ต้นไม้ขนาดใหญ่เป็ที่บดบังด้านหลังของตนเอง
แมงมุมเหล็ก 20 ขาวิ่งผ่านความมืดอย่างรวดเร็วขาทั้ง 20 ของมันเคลือบคลานไปด้านหน้าดวงตาสีแดงเพลิงของมันสามารถมองเห็นพลังบ่มเพาะจำนวนมากที่แผ่ออกมาจากดวงแก้วเปลวเพลิงภายในมือของลู่หานอย่างชัดเจนทำให้มันไล่ตามลู่หานได้อย่างรวดเร็ว
หนึ่งบุรุษที่สวมใส่สีน้ำเงินเข้มวิ่งผ่านความมืดไปอย่างรวดเร็วผ่านไปสักพัก แมงมุมเหล็ก 20 ขาได้เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ของมันขึ้นมากกว่าเดิม
ดวงตาสีแดงเพลิงมองเห็นคลื่นพลังบ่มเพาะเบื้องหน้าที่หยุดลง มันถือโอกาสนี้พุ่งกระโจนเข้าไปหาเหยื่อของมันที่หลบซ่อนอยู่หลังต้นไม้ทันที
ฟิ้ว!!! ตึง!!! ขาจำนวนมากของมันทิ่มแทงไปบริเวณนั้นโดยไม่ทันได้สังเกตเลยว่าจุดนั้นไม่มีร่างของมนุษย์ที่มันกำลังไล่ล่าอยู่แล้ว
บริเวณนั้นมีเหลืออยู่แต่เพียงดวงแก้วเปลวเพลิงที่ล่องลอยอยู่ภายในอากาศเท่านั้น เปลวเพลิงสว่างไสวลู่หานใช้โอกาสนี้นำดวงแก้วเปลวเพลิงเป็ตัวล่อ
บุรุษชุดสีน้ำเงินเข้มที่ซ่อนเร้นกายอยู่ภายในเงามืดยกมือทั้งสองขึ้นมาประสานกันเบื้องหน้า
ดวงแก้วเปลวเพลิงตอบสนองพลังบ่มเพาะที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของลู่หาน เปลวเพลิงขนาดใหญ่ลุกท่วมออกมาจากศาสตราิญญาระดับเทวะ ก่อนที่มันจะยิงคลื่นเปลวเพลิงใส่ร่างของอสูริญญาเบื้องหน้าตามคำสั่งของลู่หาน
ตูม!!!!
เปลวเพลิงที่ถูกสร้างขึ้นจากพลังบ่มเพาะระดับสูงแผดเผาร่างของแมงมุมเหล็ก 20 ขาจนมันต้องส่งเสียงกรีดร้องแห่งความเ็ป
ลู่หานที่เร้นกายอยู่ภายในเงาต้นไม้บัดนี้เขาได้พาร่างของตนเองเดินออกมา ดวงตาทั้งสองข้างมองร่างของอสูริญญาที่กำลังโดนเปลวเพลิงแผดเผาจากด้านหลังของมัน
เปลวเพลิงที่ถูกปล่อยออกมาจากดวงแก้วเปลวเพลิงมันคือเปลวเพลิงที่ถือกำเนิดมาจากแก่นพลังิญญาของเผ่าัเพลิงที่เป็ส่วนประกอบนึงของดวงแก้วเปลวเพลิง
มันคือเปลวเพลิงพลังบ่มเพาะที่สามารถแผดเผาได้แม้กระทั่งสัตว์อสูรที่มีระดับสูงกว่าเ้าแมงมุม 20 ขาตัวนี้
ดวงตาทั้งสองข้างของลู่หานพับปิดลงเขาเริ่มเรียกเร้นพลังบ่มเพาะภายในร่างกายอีกครั้ง แต่ในครั้งนี้สิ่งที่ลู่หานกระทำมันคือการที่เขานั้นใช้วิธีการเดียวกับการขับไอเย็นออกจากกาย
สมาธิทั้งหมดพยายามหาเ้าอสูริญญาที่กำลังซ่อนเร้นอยู่ภายในร่างกายของเขา
“ เจอแล้ว!!! ” ลู่หานเอ่ยพร้อมกับดวงตาทั้งสองที่เปิดขึ้นมาอย่างทันควัน พลังบ่มเพาะทั้งร่างกายถูกเรียกเร้นผลักดันร่างของอินทรีเพลิงฟ้าที่อยู่ภายในร่างกายออกมา
ตึง!!! อินทรีเพลิงฟ้าพุ่งออกมาจากอกของลู่หานก่อนที่มันจะพุ่งตรงไปหาร่างของแมงมุมเหล็ก 20 ขาอย่างรวดเร็ว
อินทรีที่ทั่วทั้งร่างกายถูกห่อหุ้มไปด้วยเปลวเพลิงสีฟ้างดงามพุ่งตรงใส่ร่างของแมงมุมเหล็ก 20 ขาที่กำลังโดนเปลวเพลิงแผดเผา ตึง!!!
มันแทรกซึมเข้าไปภายในร่างของแมงมุมเหล็กโดยเมื่อเห็นเช่นนั้นลู่หานก็ยกยิ้มที่มุมปาก แผนการทั้งหมดของเขาสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี
“ เอาละเ้าอินทรีดูดพลังบ่มเพาะของมันเลย!!!! ” ลู่หานเปล่งเสียงเข้ม
อินทรีเพลิงฟ้าที่อยู่ภายในร่างกายของแมงมุมเหล็ก 20 ขาก็เริ่มทำการดูดพลังบ่มเพาะภายในร่างของเ้าแมงมุมตัวนั้นอย่างรวดเร็ว
ภายนอกถูกเพลิงอันแข็งแกร่งแผดเผาร่างกายภายในโดนดูดพลังบ่มเพาะไปเป็จำนวนมาก ผ่านไปไม่นานนักร่างขนาดใหญ่ได้ล้มตึงลงกับพื้น ตึง!!!!
ลู่หานที่ยืนชมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ใกล้ๆก็ย่างกายเข้าไปหาร่างของแมงมุม 20 ขาที่ตอนนี้มันแน่นิ่งไปแล้ว
เปลวเพลิงที่กำลังแผดเผาเปลือกนอกของมันก็เริ่มจางหายไป ลู่หานที่เห็นเช่นนั้นก็เดินไปหยิบดวงแก้วเปลวเพลิงที่เขาใช้เป็ตัวล่อมันขึ้นมาจากพื้น
“ เฮ้อ!!!! เกือบไปแล้วไง ” ลู่หานถอนหายใจเฮือกใหญ่พร้อมกับพึมพำออกมาด้วยความเหนื่อยล้า มือข้างซ้ายยกขึ้นมาปาดเหงื่อที่กำลังไหลซึมออกมาจนเต็มใบหน้า
ลู่หานหันกลับไปมองศพของแมงมุมเหล็ก 20 ขาที่นอนตายอยู่ เขาเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าเขาจะสามารถสังหารมันได้ แต่ตอนที่ใช้ศาสตราิญญาระดับเทวะอย่างดวงแก้วเปลวเพลิงโจมตีไปสองครั้งลู่หานก็ไม่คิดเหมือนกันว่าศาสตราิญญาระดับสูงจะกินพลังบ่มเพาะมากเพียงนี้
ตอนนี้เพียงแค่ใช้ไป 2 ครั้งร่างกายของเขาก็เหนื่อยล้าลงมากขนาดนี้แล้วเห็นทีคงจะใช้มันได้ไม่เกินอีก 3 ครั้งอย่างแน่นอน
กระนั้นเมื่ออสูริญญาที่เป็ผู้ปกครองป่าแถบนี้ถูกสังหารไปแล้วเขาจะต้องเกรงกลัวอันใดอีก ลู่หานเตรียมพร้อมเดินสำรวจป่าราตรีมรณะแห่งนี้ต่อ
ทว่า...เมื่อสองเท้านั้นจะเดินไปด้านหน้าลู่หานก็ััได้ถึงบางอย่าง อันใดสักอย่างที่มาััลงที่หัวไหล่ข้างขวาของเขา เมื่อปรายตามองไปก็เห็นร่างของอินทรีย์ขนาดั์ที่ทั่วร่างกายมีเปลวเพลิงสีฟ้าห่อหุ้มเกาะอยู่ที่บนหัวไหล่ข้างขวา
“ เอ๊ะ!!! เ้านก!!! ” ลู่หานใจนร่างกายนั้นเซไปมา เมื่อตั้งสติได้ก็หันไปมองมันอีกครั้ง ทันใดนั้นเองลู่หานก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างพลังบ่มเพาะภายในร่างกายของเขาที่สูญเสียไปจากการที่ใช้ดวงแก้วเปลวเพลิงโจมตีมันเริ่มฟื้นกลับมาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
ครั้งนี้ใบหน้าของลู่หานเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก ก่อนที่จะหันมองไปที่อินทรีย์เพลิงฟ้าที่กำลังเกาะอยู่ที่หัวไหล่ของตนเอง
“ แกให้พลังิญญาฉันงั้นเหรอ!!! ”
อินทรีย์เพลิงฟ้ามันกำลังส่งมอบพลังิญญาที่มันดูดมาได้มอบให้กับร่างกายของเขาที่สูญเสียพลังบ่มเพาะเป็จำนวนมากไป
“ นี่แกอยากบอกนะว่าจะตามฉันไปงั้นเหรอ ” ลู่หานเอ่ยถามออกไป
เ้าอินทรีย์ที่เกาะอยู่บนหัวไหล่ของเขามันพยักหน้าขึ้นลงเพื่อตอบรับกลับลู่หาน
“ หื้ม...เอาอย่างงั้นรึ ” เขาถามออกไปอีกครั้ง ลู่หานไม่ค่อยอยากจะเชื่อสักเท่าไหร่ว่าตนเองจะได้สัตว์อสูรระดับ ราชันย์อสูร มาเป็สัตว์เลี้ยงง่ายดายเช่นนี้
เ้านกแสนรู้ที่เกาะอยู่บนหัวไหล่ก็พยักหน้าตอบรับกลับไปอีกครั้งหนึ่ง
“ ก็ตามใจเ้าแล้วกัน... ” ลู่หานเอ่ยออกมาพร้อมกับสองเท้าของเขาที่เริ่มย่างกายมุ่งตรงไปด้านหน้าอีกครั้งเพื่อสำรวจป่าแห่งนี้ต่อ
จบตอน
2K
