ตอนที่5 she belongs to me (เธอเป็ของฉันผู้เดียว)
ลินญาดาอาบน้ำชำระร่างกายตัวเองให้เรียบร้อยแล้วเธอก็เตรียมตัวที่จะเข้านอนด้วยสวมใส่ชุดนอนที่สบายๆเสื้อยืดสีขาวกางเกงขาสั้นใส่แล้วสบายตัวมากเวลานอนหลับก็จะหลับได้ลึก
เวลานี้เป็เวลา 23:00 น แล้วพ่อกับแม่ของเธอคงหลับแล้วพวกท่านนั้นเข้านอนไวมากและเธอนั้นหลังจากอาบน้ำทาครีมบำรุงเรียบร้อยรู้สึกกระหายน้ำขึ้นมาจำต้องลงมาเอาในห้องครัวเพราะในห้องของเธอน้ำหมดพอดี
เธอสงสัยเพียงกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดสีขาวโดยที่ไม่ได้ใส่บราเชียสวมเสื้อคลุมทับอีกชั้นนึงเดินลงมาจากบันไดชั้นบนของบ้านจุดมุ่งหมายก็คือห้องครัวที่จะหยิบน้ำขึ้นไปดื่ม...
"ทำไมมีน้ำอยู่ตรงนี้ด้วย"เธอสงสัยว่าจู่ๆถึงมีน้ำวางเอาไว้ในห้องครัวเพราะดิบพอดีแต่ว่าก็ไม่ได้คิดอะไรมากหยิบกว่าขวดน้ำนั้นขึ้นมาเปิดและเทลงไปในแก้วใสๆและดื่มลงไปที่ท้องเมื่อดื่มเรียบร้อยแล้วเธอก็ตัดสินใจที่จะเดินกลับขึ้นไปที่ห้อง
"น้องดา"ขาที่กำลังจะก้าวขึ้นไปบันไดได้ยินเสียงเรียกของพี่ชายของเธอแต่เธอก็ทำเป็เหมือนไม่ได้ยินและก้าวเดินต่อไปอย่างไวเหมือนจะไม่อยากจะพูดคุยและไม่อยากที่จะพบเจอหน้าด้วย
"จงใจที่จะทำเป็ไม่ได้ยินสินะ"
"ทำไมใจร้าย"เอ็มมานูเอลบ่นพึมพำแต่ก็ไม่ได้ที่จะเดินไปกระชากตัวของน้องสาวให้หยุดเขาแค่ลองเรียกดูว่าเธอจะได้ยินแล้วหยุดไหมเธอได้ยินแต่เธอแค่ไม่อยากจะหยุดเท่านั้นเอง
สายตาคมคายมองไปที่ขวดน้ำที่เขาจงใจตั้งวางเอาไว้ให้เธอได้เห็นและเธอก็ดื่มมันไปเพราะน้ำนั้นเหลือเพียงแค่ครึ่งขวดรอยยิ้มบนใบหน้าปรากฎขึ้นมา
แล้วและ่เวลา 1:00
"แอ๊ดด!!
ประตูห้องก็เปิดออกเชื่องช้าและเงาดำใหญ่ๆนั้นก็เข้ามาในห้องพร้อมปิดประตูอย่างเบามือและล็อคประตูตามอีกด้วยทำตัวเยี่ยมโจรทั้งๆที่เป็บ้านของตัวเองแต่ก็ทำไม่ถูกที่แอบเข้ามาในห้องของน้องสาวโดยไม่ได้รับอนุญาตทำโดยพละการ
"น้องดาทำให้พี่ต้องทำแบบนี้เอง"ครั้งแรกในชีวิตที่ย่องเข้าห้องคนอื่นแบบเหมือนพวกโจรขโมยทั้งๆที่เป็บ้านของตัวเองเขาเดินมายืนหยุดที่ปลายเตียงน้องสาวต่างสายเืกำลังหลับอยู่
อาจจะทำตัวเหมือนพวกโรคจิตพวกชอบถ้ำมองแต่ทำยังไงได้ล่ะก็เมื่อน้องสาวไม่เปิดโอกาสให้เขาเลยเขาที่อยากจะได้อยากจะครองเธอมากๆจึงยอมลงทุนทำเื่ที่ไม่สมควรจะทำขึ้นมา
สายตาคมคายแพรวพราวด้วยเสน่ห์ระยิบระยับเมื่อจ้องมองสำรวจั้แ่ใบหน้าจวบจนเนินเนื้ออวบๆทั้งสองคู่และเอวกิ่วสะโพกกลมเพียงได้สำรวจส่วนล่างของเขานั้นก็เริ่มที่จะแข็งขึงขึ้นมาเสียแล้ว
"ให้ตายสิฉันแข็งแล้วหรือเนี่ย"
"น้องสาวที่ไม่มีสายเืเกี่ยวข้องกับฉันทำเอาแทบบ้า"เสียงพูดเหมือนที่คลั่งไคล้หลงใหลในความงดงามของเธอที่นอนหลับไม่รู้ตัวว่าเอ็มมานูเอลกำลังจับจ้องเธออย่างหิวก็หายและเธอนั้นไม่รู้ตัวเลยสักนิดร่างสูงใหญ่ผิวสีแทนเดินเข้าไปใกล้ร่างบางหลับอยู่แววตาของชายหนุ่มที่ปรารถนาในตัวของหญิงสาว
"โอ้นิ่มมากผิวเนียนนุ่มสุด"เพียงลูบแขนเรียวของเธอทำเอาน้ำเดินทันทีมือหนาััตามอำเภอใจของตัวเองโดยไม่ได้รับการยินยอมแต่หากอีกฝ่ายกำลังหลับสนิท
เขาลูบไล้ใบหน้าััลงมาเรื่อยอย่างเชื่องช้าและไม่ได้รีบอะไรจวบจนเจอสองเต้าคู่งามเต่งตึงพอััแล้วเหมือนกำลังบีบนวดแป้งซาลาเปาอยู่เลย
"อ่าา...นุ่มนิ่มจัง"มือหนาหยาบบีบนวดตามอำเภอใจอยู่อย่างนั้นสักครู่และต่อมาก็สอดมือเข้าไปใต้ร่มผ้า
ัักับเนื้อกายจริงๆแล้วแตกต่างตอนััที่ผ้ามากๆนิ้วโป้งเขี่ยเล่นตรงยอดถันไปมาจนรู้สึกว่ายอดถันมันแข็งสู้มือของเขาไปด้วยไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเพราะความหลงใหลทำให้เข้าข้างตัวเองก็เพราะอีกคนกำลังนอนหลับสบายไม่รับรู้อะไร
"อยากลองทำแบบนี้มานานแล้ว"มือหนาควักเอาน้องชายที่อยู่ในร่มผ้าออกมาและสาวชักสองสามทีต่อหน้าของลินญาดาที่หลับอยู่..
"อืมมม...เสียวชะมัด..อืมมม!!!
"พรับพรับๆ!!!ดูเหมือนว่าการช่วยตัวเองแบบนี้มันจะยังไม่ถึงอารมณ์เขาจึงเปลี่ยนไปทำอย่างอื่นแทนและใช้สองเต้าคู่นั้นอุ้มลำท่อนเอ็นเอาไว้และทำการขยับเสียดสีกันไปมาพบว่ามันทำให้เขาตื่นเต้นมากๆเืในกายพลุ่งพล่านและเสียวสุดๆมากกว่าผู้หญิงคนอื่นจะขึ้นขย่มบนตัวของเขาด้วยซ้ำ
ถ้าได้ทำกับเธอจริงๆมันจะสุดยอดแค่ไหนกันอยากให้วันนั้นมาถึงไวๆจังเลยทำได้เพียงแค่คิดสุดท้ายแล้วเขาก็ทำได้แค่ลักหลับน้องสาวต่างสายเืเท่านั้นจนเสร็จสมอารมณ์หมายเรียบร้อยแล้วก็สบายตัวเลยทีนี้น้ำรักของเขาอาบเปื้อนร่องอกของเธอใน่เวลาที่เขาเสร็จนั้น
พลันสายตาเอ็มมานูเอลก็เหมือนว่าจะเห็นร่างกายของร่างบางกำลังจะขยับตัวตื่นขึ้นมาแล้ว..สีหน้าของเขาตื่นตะหนกแบบที่ไม่เคยเป็มาก่อน การกระทำของเขานั้นมันแสนน่ารังเกียจอันนี้รู้ดี
แต่ใจที่มากกว่าคาระตัณหาเขายอมทำสิ่งชั่วร้ายเพราะ้าเธอมาเป็ของเขาแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น
"อื้อ!! ดวงตาเรียวสวยลืมตาตื่นขึ้นมาปรับภาพมองในความมืดเห็นเหมือนเงาร่างใหญ่ของใครบางคนกำลังคร่อมตัวของเธออยู่ในเวลานี้..
"พี่ทำอะไร" พอมองดีๆแล้วลินญาดาก็เห็นว่าเป็พี่ชายของเขายิ่งใเพราะพี่ชายของเธอเข้ามาทำอะไรดึกๆดื่นๆในห้องของเธอแบบนี้
"อี๋!
"น้ำอะไรน่าขยะแขยง" น้ำเสียงของลินญาดาทั้งใและรู้สึกว่ารังเกียจกับการกระทำของพี่ชายพอก้มลงไปมองหน้าอกของตัวเองเห็นคราบน้ำรักที่เปรอะเปื้อนตัวเธอยังอุ่นๆอยู่เลยแสดงว่าพี่ชายโรคจิตของเธอเข้ามาลักหลับ
"เพราะพี่เป็พวกน่ารังเกียจแบบนี้ไงดาถึงเกลียดพี่มาก"
"ช่วยทำตัวเป็พี่ที่ดีบ้างเถอะ" เธอพูดพร้อมจะผลักดันตัวของพี่ชายออกไปทำราวกับว่าร่างกายของเธอนั้นจะทำอะไรก็ได้ในสิ่งที่พี่ชาย้าเธอรู้ว่าเขานั้นบ้ากามในเื่นี้มากๆแต่ก็ไม่คิดว่าจะถึงขั้นที่จะกระทำกับเธอได้ลงคอ
เป็ผู้ชายที่ทำให้เธอเกลียดแสนเกลียดได้จริงๆโดยการกระทำที่แสนสกปรก
"พี่อยากได้เธอหนูดา พี่้าเธอมาตลอด" เสียงที่พูดออกมาเต็มไปด้วยความกระหาย้าอยากด้วยแรงปรารถนา
"แต่ดาไม่ได้้าพี่ และที่พี่ทำแบบนี้รู้ตัวไหมว่าเป็สิ่งที่เลวร้ายมากเพราะดามีแฟนแล้วได้ยินไหมออกไป! ร่างบางขึ้นเสียงะโใส่ด้วยความชิงชังกับการกระทำของพี่ชายที่ทำราวกับว่าเธอเป็ตุ๊กตาของเล่นที่เขาจับมาทำอะไรยังไงก็ได้ตามสิ่งที่้าด้วยความคิดอันแสนสกปรกน่ารังเกียจ
778
