บทที่ 9 เสียใจ
ฉันหูฝาดไปหรือเปล่านะ เขาขอโทษฉันจริงๆเหรอ เอาจริงๆเื่เมื่อวานฉันโกรธเขามากๆเลยแหละ เห็นแกตัวที่สุด
“โอเค ผมขอโทษ”
“????”
“ไอ่บอสบอกผมหมดแลว้”
“หึ เชื่อแล้วใช่ไหมห้ะ!!! ทีฉันบอกทำไมถึงไม่เชื่อ”
“โอ๋ๆ ปะไปหาอะไรกินกัน”อยู่ๆเขาก็เข้ามาอ้อนฉันแหะ เหมือนได้ฟิลแฟนเลย
“คุณมีมุมนี้ด้วยเหรอ????”
“อะแฮ่มมม ป่าวววว ผมไม่ได้ทำอะไร คุณหิวใช่ไหมปะไปหาไรกินกัน”เข้าทำท่าทางเหมือนกับไม่ได้มีอะเกิดขึ้น น่ารักเหมือนกันแหะ
เขารีบลากฉันเขาลิฟต์ก่อนที่จะกดปิดมันจากนั้น เขาทั้งหอม ทั้งกอดฉัน
“นี่คุณกรพอได้แล้ววว”
“ผมยังไม่หายคิดถึงคุณเลย”
“เดียวมีคนเห็นขึ้นมานะคะ”
“เห็นก็เห็นไปสิ ผมไม่สนใจอะไรแล้ว”
“หื้มมมม?”
ร้านอาหารแห่งนึง
เขาพาฉันมาทานอาหาร ร้านอาหารหรูแห่งนึงโดยที่พนักงานยิ้มทักทายเหมือนกับเขาเป็ลูกค้าประจำ
“อ้าววคุณกรจะมาไม่โทรบอกผมก่อนหล่ะครับ แล้ววันนี้คุณดีนี่ไม่มา.....เอออ”
“ลิตาค่ะ”
“เออ....ขอโทษครับ”
“หึ????”ฉันหันไปยิ้มให้เขา
สักพักพนักงานก็เดินพาฉันและคุณกรคุณไปยังห้องวีไอพี ในร้าน สงสัยจะพาสาวๆมาบ่อยมั้ง ถึงทำให้พนักงาน
“ทำไมคุณมองผมแปลกๆ”
“เปล่า....”
“ผมรู้นะ????”
ฉันนั่งทานข้าวกับเขาสักพัก ก็ได้ยินเสียงเอ๊ะอะโวยวายมาจากนอกร้าน จนเสียงมันดังขึ้นมาเรื่อยๆ ขึ้นมาเรื่อยๆ
“ไม่ได้ค่ะ คุณกรไม่อนุญาตให้ใครเข้าไปค่ะ”
“ฉันจะเข้า ปล่อย!”
ปัง!!! อยู่ๆเสียงประตูดังขึ้น
“พี่คุณ!!!!”
“เจนนี่”
“นี่มันอะไรกันค่ะ!!! อย่าบอกนะคะ ที่พี่คุณเปลี่ยนไปเพราะเธอ!!!”
“นี่เธอ!!!พี่คุณเขาเป็แฟนฉัน!!!!”
“เจนนี่พอได้แล้ว!!!!”
“มานี่!!!”อยู่ๆเธอก็เข้ามาตบฉับ เพี้ยะ!!!
“เจนนี่!!”
เพี้ยะ เพี้ยะ!! รอบนี้คนที่ตบคือฉันเอง ฉันตบเธอไปมาจนมุมปากของเธอมีเลือกออกมา
“ลิตา!!!พอได้แล้ว”ใช่ค่ะ คุณกรคุณเดินเข้าไปประคองเจนนี่
“หึ...ได้ค่ะ”ฉันหยิบกระเป๋าแล้วรีบวิ่งออกมาทันที
“เดียวสิ....ลิตา ลิตา”
“ฮือๆ ฮือๆ ทำไหมฉันต้องมาร้องไห้กับอีตานี่ด้วยนะ ฮือๆ”มันน่าอายจริงๆ ทั้งๆที่ฉันไม่ผิดแต่เขากลับตะคอกฉัน
“ลิตา....”ฉันได้ยินเสียงคุ้นๆเรียกฉันจากด้านหลัง
“ฮึบ...ฮึบบ พะพี่เคอร์บี้”
“ใครทำน้องพี่”
“มะไม่มีค่ะ แล้วพี่กำลังจะไปไหนค่ะ”
“พี่พึ่งกินข้าวเสร็จกำลังจะไปทำงาน”
“อ่อค่ะ”
“ไปเดียวพี่ไปส่ง”
ฉันยังไม่อยากกลับคอนโดเลยขอไปนั่งเล่นที่ผับของพี่เคอร์บี้ทำงาน
“เล่าให้ฟังบ้างสิ”อยู่ๆพี่เคอร์บี้ก็พูดขึ้น
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่เจอคนนิสัยไม่ดี”
“หึ พี่คุณเหรอ”ฉันหันไปมองพี่เคอร์บี้แต่ไม่พูดอะไร
“พี่เองก็มีเื่จะพูดกับเราเหมือนกัน”
“เื่อะไรคะ?”
“เื่ของพี่คุณนี้แหละ”
“ทำไมเหรอค่ะ”
“คือ...พี่เป็ห่วงเรานะ ลิตา”คำพูดของพี่เคอร์บี้ทำให้ฉันอยากรู้ขึ้นมากทันที
“คือพี่คุณเขาเ้าชู้ พี่เลยไม่อยากเห็นลิตาเสียใจ เพราะยังไงลิตาก็เป็น้องพี่”พี่เคอร์บี้กับฉันสนิทกันมาก เอาจริงๆเขาเคยแอบชอบฉันแต่เราตัดสินใจกันว่าเราจะเป็พี่น้องกันเพราะยังไงเราก็จะไม่มีวันเลิกกันแน่นอน
“พี่ไม่เคยเห็นเขาจริงจังกับใครเลย ยกเว้น...”
“ยกเว้นใครค่ะ”
“พี่ขวัญ....”
74K
