ณ.มหาลัยเเห่งหนึ่ง
-- สวัสดีค่ะ นส.กานต์ธิรา แก้มค่ะ คณะวิศวกรรมศาสตร์ เอกวิศวกรมอุตสาหการค่ะ ผ่านไปสำหรับการรับน้องวันแรก อันแสนน่าเบื่อเราโครตเบื่อกิจกรรมแบบนี้เลย นี่ถ้าไอ้พี่เก้าไม่คับอย่าหวังว่าเราจะเข้า
" กิจกรรมวันนนี้ก็ไม่มีอะไรมากนะคะหลังจากที่พี่ให้แนะนำตัวกับเพื่อนๆกันไปแล้ว พี่มีสมุดแจกให้คนละหนึ่งเล่มเพื่อตามล่าหาลายเซ็นรุ่นพี่ปี 4 โดยที่ว่ารุ่นพี่ต้องตอบได้ว่าน้องชื่ออะไร ถ้าเกิดพี่ๆเค้าตอบไม่ได้ห้ามให้พี่คนนั้นซ็นต์ชื่อให้ เราจะมีบทลงโทษรุ่นพี่ที่จำชื่อน้องไม่ได้แค่เบาๆ อาจจะโดนเลี้ยงข้าวทั้งคณะ อะงั้นวันนี้กลับบ้านกันได้ เดินทางปลอดภัยทุกคนนะคะ "
" ไงวะมึงไอ้แก้ม รับน้องวันเเรก เหนื่อยดีปะวะ กูแม่งโคตรเบื่อเลยกิจกรรมเเบบนี้ แต่ยังดีกว่าให้เราไปจำชื่อรุ่นพี่รุ่นพี่บางคนน่าเข้าใกล้สะที่ไหน แล้วมึงคิดว่ารุ่นพี่จะจำชื่อพวกเราได้เนี้ยนะไม่มีทางจำหน้ายังไม่ได้เลยมั้ง น้ำเหนือพูดขึ้นด้วยท่าทีที่แสนหน้าเบื่อ "
"จำได้ก็บ้าแล้ว ตอนรับน้องจำได้แค่กี่คนเอง เห้อเเม่งน่าเบื่อวะ เราพูดตัดพ้อกับน้ำเหนือแบบเอือมๆ"
" ภีมว่าคืนนี้เราไปหาอะไรเย็นๆดื่มกันหน่อยมั้ย จะได้คลายเครียดไปในตัว ่นี้เบื่อๆด้วย "
" เออจริง น่าเบื่อวะ เรานี่อยากจะบ้านเต็มทีละงั้นไว้เจอกันที่ร้านนะ "
" ได้เลย เบื่อๆ เหมือนกัน กลับห้องก็น่าเบื่อ แก้มะโเรียกลูกปัด ในขณะที่ลูกปัดกำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่ง เหมือนมีอะไร อ่าว ลูกปัด มานี่ก่อนจะรีบไปไหน??? "
" มีธุระอะดิ."
" .....คืนนี้ว่าไงปัด ไปด้วยกันป่าว????? พวกเราว่าจะออกไปนั่งชิวกันหน่อย "
" ไม่เเน่วะเเก ยังไงขอเคลียกับที่บ้านก่อนนะ ถ้าเสร็จธุระเเล้วเราค่อยตามไป"
" จร้าๆ ไว้เจอกัน จะรีบไปไหนมันวะ ไปเหอะพวกมึง เเยกย้ายกลับบ้านใครบ้านมัน เหนื่อยเเล้ววะ คืนน้เจอกัน"
" เออแล้วเจอกัน แล้วแก้ม จะกลับยังไง ภีมถามขึ้นในขณะที่ทุกคนกำลังจะแยกย้ายกลับ "
" สงสัยต้องรอ พี่เก้าเลิกเรียนก่อนเเหละ ค่อยรอกลับพร้อมมัน พวกแกกลับก่อนเถอะ เดี๋ยวเราไปรอพี่เก้าใต้ตึก "
" เออ งั้นพวกกูกลับก่อนนะยังไงก็ระวังตัวด้วย น้ำเหนือพูดด้วยท่าทางที่ไม่ค่อยไว้วางใจให้เราอยู่คนเดียว มีอะไรก็โทรมา"
"กลับเถอะเราอยู่ได้ เดี๋ยวมีอะไรค่อยโทรหา "
" มีอะไรโทรหา เลยนะ จะรีบมาให้ไว หรือว่าถ้ารอพี่เก้าไม่ไหวเดี๋ยวเหนือส่งภีมมารับ ฮ่าฮ่าฮ่า "
" จร้าาา ไปเถอะแก้มอยู่ได้ สบายมาก รอๆๆๆๆๆ 3 ชม. ละ พวกมันจะเรียนไปถึงไหน ไหนว่าวันนี้เลิกบ่ายนี่ก็เริ่มเย็นละ เริ่มเซ็งละนะ ง่วงก็ง่วง รู้งี้กลับก่อนก็ดี โทรศัพท์ก็ไม่รับ มีพี่แบบนี้น่าเบื่อจริงๆ "
" ผมเก้าครับพี่ชายสุดหล่อน่ารักนิสัยดีรักน้องมากกกแต่ตอนนี้ แม่งตาขวากระตุกคล้ายๆจะโดนบ่น หรือจะโดนด่า นั้นไงตัวแสบของผมนอนฟุบรอผมอยู่ ยัยแก้ม สงสัยจะง่วง.....แก้ม แก้ม แก้ม ตื่นๆๆๆๆ"
"อือออ หือออ ทำไมช้าอะ รู้ป่าวว่ารอนานมาก หิวด้วยคิดว่าต้องเดินกลับเองแล้วเนี้ยทีหลังก็โทรมาบอกหน่อยจะได้ไม่ต้องรอ เราบ่นผู้เป็พี่ด้วยความโมโหหิว มันหิวโว้ยยย แล้วโทรไปก็ไม่รับสาย ชิ "
" ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษนะๆๆ พี่ผิดไปแล้ว ให้อภัยเค้านะ ดีกันนะๆๆๆ ไปกลับกัน ไปหาอะไรกินก่อนมั้ยอย่าบ่นนะจร๊น้องรัก อยากกินอะไรเดี๋ยวพี่เลี้ยงเอง หันมายิ้มก่อน "
" อะดีก็ได้ ให้อภัยนิดนึง แค่นิดนึงนะ ดีเหมือนกันรอคำถามนี้มานานแล้วโครตหิวเลยรู้มั้ยว่ารอตั้งห้าชั่วโมงร้อนก็ร้อนหิวก็หิว แต่อยากกินชาบูอะแล้วก็ลืมพกตังค์มาด้วย เราหันไปทำหน้าอ้อนใส่ผู้เป็พี่ นะพี่ชายยย "
" ได้เลยน้องสาววสุดสวย ผมขยี้หัวเเรงๆๆมันน่าหงุดหงิดนักที่มีน้องสาวที่ชอบโมโหหิวแต่ก็ทำอะไรมันไม่ได้ " -----^^^^---งั้นคืนนี้น้องสาวสุดที่รักไปเคลียร์บัญชีที่ร้านให้พี่ด้วยนะ "
" ตลอดอะบอกพ่อปิดไปเลยดีมั้ยโครตภาระเลยร้านนี้เปิดกันเองก็ไม่รู้จักดูแล น่าเบื่อ"
" ผมจะพูดอะไรได้ละทำได้แค่ยิ้มแบบเอือมๆมันขี้บ่นได้ใครวะ เอาน่าก็เค้าไม่เก่งเื่เงินนิ "
" เห้ยไอ้เก้าใครวะน่ารักวะเด็กใหม่เหรอ กุ๊กกิ๊กมากเชียวนะมึง ไม่เห็นพวกกูอยู่ในสายตาเลย แล้วไม่คิดจะพามาให้เพื่อนรู้จักหน่อยเหรอวะ"
"เงียบไปเลยพวกมึง เื่ของกูไม่ต้องยุ่ง ผมละไม่อยากให้น้องผมทำความรู้จักกับไอ้พวกทหารเสือสักเท่าไหร่ ไอ้พวกเ้าชู้ผมะโด่าพวกไอ้ธามที่นั่งแซวน้องผมอยู่ไกลๆ "
" เพื่อนตัวกับตัวนี่ศีลเสมอกันเลยนะ หลังจากอัดชาบูไปชุดใหญ่ก็ถึงเวลาที่ต้องไปทำงานชดใช้กรรมแล้วยัยแก้มทำไมี้เีขนาดนี้"
ร้านเหล้าเเห่งหนึ่งพี่เก้าเป็เ้าของก็กิจการที่ท่านพ่อไม่เคยดูแลนี่แหละภาระ
" ไอ้แก้มไม่สนุกเหรอวะ ดูมึงทำหน้าเข้าดิ๊ น้ำเหนือพูดพลางกระดกเหล้า "
" ป่าว กูก็ปกติอยู่เเล้วปะวะ เบาๆหน่อยมึงอะเมาแล้วเดี๋ยวจะไม่มีใครไปส่ง ภาระเพื่อนอีก"
" เป็ไงละมึงไอ้เหนืออยู่เงียบๆไม่เป็ ไอ้แก้มก็ปกติของมันอยู่เเล้ว ถ้ามึงเห็นมันยิ้มมันชวนคุยมึงค่อยพูดว่ามันไม่ปกติ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า"
" คนอะไร หน้านิ่งชิบหาย มึงจะเครียดอะไรนักหนาวะทำอย่างกับว่าแบกโลกไว้ทั้งใบงั้นแหละ "
" หน้ากูป่าววะ. ???????????? ค่ะ ว่าไง อ่อ ได้ๆ มีเเค่นี้ใช่ป่าว อะหะ เดี๋ยวจัดการให้มีอะไรจะสั่งอีกมั้ย สั่งปิดเลยมั้ยถ้าไม่สนใจสมควรที่จะสั่งปิดนะจะได้ไม่เป็ภาระน้อง "
" ใครโทรมาวะ หัวเสียเชียวมึง"
" อ่อ พี่เก้า โทรมาให้ดูเอกสารให้ ดื่มต่อเหอะ จะตี 1 ละ กูจะได้เคลียงานเเล้วกลับไปนอน ร้านนี้นะเหรอร้านพี่มันก็จริงเเต่นานๆมันจะมากลับเป็เราที่ต้องมาสะทุกคืน ส่วนมันนะเหรอ กินเหล้าอยู่บ้านค่ะ กับเพื่อนๆ อ้างว่าเบื่อข้างนอก เราเหมือนคนใช้มากกว่าน้องสาวมันสะอีก เห้อออ"
" แก้ม พวกกูต้องแล้ววะ พรุ่งนี้เรียนเช้ายังไงก็กลับดีๆ ละมึง ถึงบ้านละโทรมาหาด้วย "
" เออ กลับดีๆ พวกมึงไว้เจอกัน ใครถึงบ้านก็ส่งไลน์กลุมมาละกัน "
" น้องแก้มคะ พวกเราเก็บร้านเสร็จเเล้วค่ะงั้นเราพวกขอตัวกลับก่อนนะคะ"
" เดี๋ยวๆ ไม่รีบกลับกันใช่มั้ย ไปกินข้าวกันเดี๋ยวแก้มเลี้ยง รู้สึกว่าทำงานดึกๆแล้วหิวขึ้นมาทันที "
"???????????? ได้ค่าาาาาาา "
"นี่ไม่ใช่มื้อเเรก ที่เราเลี้ยงพนักงาน เราทำเเบบนี้มาหลายครั้งละ ก็เพื่อนกันหมดนิ ทำงานเเบบนี้ดีกว่าเ้านายลูกน้องอีก"
ร้านข้าวแห่งหนึ่ง
"ตุ๊บ. เอออ ขอโทษครับ เหอะเด็กอะไรเราขอโทษไม่คิดจะยิ้มจะรับคำขอโทษหน่อยเหรอ เดินผ่านไปเฉย "
" เห้ยไอ้ ธาม มึงมัวทำไรอยู่วะ ตั้งนาน"
" ช่ายยยยผมเพื่อนไอ้เก้าเองโลกช่างกลม เเต่ผมก็ไม่รู้จักน้องมันหรอกนะเเค่รู้ว่ามันมีน้องสาว"
" เออๆ ได้ละ กูเดินชนเด็กที่ไหนก็ไม่รู้วะ กูเเม่งขอโทษเเต่เด็กมันเเม่งไม่สนใจ"
" นี่มึงไปทะเลาะกับเด็กอยู่เหรอวะ"
" กูว่า เด็ก 18 เเล้ววะ แต่เสียดายเห็นหน้าไม่ชัดแต่รู้ว่าแม่งน่ารักดี เสียดาย"
" เสียดายไรวะ รีบกลับเหอะ ไปเก็บของที่บ้านเดี๋ยวน้องสาวกูกลับมามันจะเล่นาประสาทกับกูอีก เมื่อกี้กูโทรหาก็แม่งบ่นชิบหาย"
" น้องมึงขี้บ่นเหรอวะ "
" เออดิแม่งขี้บ่นแต่ถ้าเกิดมันเงียบใส่นะมึงบอกเลยเเม่ง บ้านมืด ฮ่าฮ่าฮ่า มันจะบ่นตอนงานมันเยอะแล้วกูชอบใช้ ไปเถอะนินทามันอยู่ได้พูดแล้วขนลุก "
" น้องมึงเป็เด็กมีปมเหรอวะ ชักอยากเจอเเล้ววะ "
" กูไม่รู้วะ มีปมแหละมั้ง ช่างมันผู้หญิงขี้บ่นเื่ปกติกูชินละ "
" กูชักอยากเจอ"
" พอเลยมึง เก็บกวาดไป แก้มกลายเป็คนเก็บตัวอยู่แต่ในห้องั้แ่ครั้งนั้นผมพยายามให้น้องออกไปนอกบ้านเพื่อจะเจอผู้คนแต่กลับช่วยอะไรได้ไม่มาก กลับบ้านมาก็เก็บตัวอยู่ในห้องเหมือนเดิม ผมทำได้ดูแลอยู่ห่างๆ "
"เรากลายเป็คนเก็บตัวไม่สิ เราเบื่อแค่นั้น เราสามารถอยู่คนเดียวได้โดยที่ไม่ต้องคุยกับใคร เราไม่อยากเจอใครแค่นั้นถ้าวันไหนเพื่อนพี่เก้ามาเราจะหมกตัวอยู่แต่ในห้องแทบจะทุกวัน จนถึงวันนี้วันที่ร่างพังหลังจากทำงาน เรียน ดื่ม อย่างหนักมาเกือบเดือน พี่มียาปะ ปวดหัวอะ เป็วันแรกที่เราเห็นพี่ธามแบบชัดๆ "
" เอ้าเป็อะไรมากป่าว คืนนี้ไม่ต้องไปร้านก็ได้ ให้ไอ้เเม็กมันอยู่ไป ยาอยู่ในครัวนั้นอะ "
" อือๆ จะไม่ไปอยู่เเล้วเเหละ พี่เล่นไม่ไปร้านเลยอะ แม่งปิดไปเหอะ แล้วเนี้ยมากินกันที่บ้านทุกวันแทนที่จะไปนั่งที่ร้านให้น้องได้พักผ่อนบ้างเหอะ ระวังน้องสาวคนนี้ตายใส่เอานะ "
" เห้ยเชี้ยมาเป็ชุดเลยวะน้องมึงแม่งสุดยอดแห่งการด่า แต่ว่าน่ารักวะ ขาว อวบ น่ารักวะ พวกกูให้ด่าได้เป็วันๆเลยใช่ป่าววะไอ้ธาม"
" พอเลยมึงน้องกู ไปด่ากับเมียมึงโน้น"
"--- เพล้งงง --- เห้ยแก้ม แก้ม เป็อะไร"
" มึงเรียกอยู่ได้ พาไปบนห้องก่อนดิ๊ ถอย กูพาไปเอง เเล้วมึง ก็เอาผ้าชุบน้ำ ขึ้นมาให้กูด้วย ขอยาทำเเผลด้วยไม่รู้โดนเศษแก้วรึโดนอะไร"
" ตกลงน้องใครวะไอ้ฟีม แม่งไอ้ธามทำเหมือนเป็น้องมัน"
" ก็มึงเอาแต่ใพูดพล่ามอยู่ได้ ไปเอายากับผ้าชุบน้ำไปให้ไอ้ธาม "
" โอ้โหพวกมึงเนี้ยได้ทีแล้วเอาใหญ่ ฝากไว้ก่อนไอ้ฟีมมึง ผมละหมั่นไส้มันจริงๆ "
" น้องมึงตัวร้อนวะ เอาไงไปโรงบาลเลยมั้ย "
" รอดูอาการก่อน เห้ย หัวเเตกเหรอ"
" ไม่เเค่โดนเศษเเก้วมึงมีชุดทำแผลป่าววะ ผมกำลังคิดถึงเด็กปีหนึ่งวันรับน้องคนที่ผมเห็นครั้งแรกแล้วดันตกหลุมรักเข้าอย่างจัง ใช่คนเดียวกันกับคนที่ผมกำลังจะทำแผลให้ในตอนนี้ ผมไม่รู้ว่าเป็น้องไอ้เก้าจนวันนึงเก้ามันเดินอยู่กับน้องตอนนั้นผมแทบไม่มั่นใจเลยว่าจะเป็น้องสาวหรือแฟนมัน "
" เออกูฝากดูด้วยละกัน เดี๋ยวกูออกไปซื้อยา มึงห้ามเืไว้ก่อนนะ มึงอย่าทำอะไรน้องกูนะเว้ย"
"เออ "
----------
" เห้ยเป็ไงมั้งวะ"
" ก็ไม่ฟื้นวะ กูคงใช้งานมันหนักเกิน ไข้หนักเลยพ่อด่าเเน่กู กูออกไปซื้อยาก่อน มึงนั่งกินไปก่อนเลย"
" เออๆ ขับรถดีๆ"
"ดื้อจนได้เื่ ไอ้เก้านะ ไอ้เก้าเเม่งใช้น้องจนได้เื่ ผมนั่งมองใบหน้าหวานๆอย่างเงียบๆค่อยๆเอามือเกลี่ยไรผม จนผมต้องสะดุ้งเมื่อคนตรงหน้าผมละเมอเรียกพี่ชาย"
"----พี่เก้าแก้มหนาว พี่เก้า ----"
" ติดพี่จริงนะเรา ดูไปดูมาน่ารักดีนะน้องแก้ม "
" เห้ยไอ้ธาม น้องกูฟื้นยังวะ"
" ยังวะ เเค่ละเมอถึงมึงอะ "
" เออ ปกติ ถ้าละเมอถึงคนอื่นสิไม่ปกติ เดี๋ยวมึงลงไปนั่งกับไอ้ฟีมก่อนก็ได้ กูเช็ดตัวให้น้องก่อนค่อยตามไป"
" เออๆ ตอนนี้ใจผมเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้วละนี่คงเป็รักแรกพบของผมมั้ง ผมยังไม่เคยรู้สึกว่าเจอใครแล้วทำผมใจสั่นถึงขนาดนี้เลย"
1K
