ลิขิตเทพอสูร

ตอนที่ 36 ป่าหมอกมายา

หลังจากที่หลิงเทียนสังหารอสูรโลหิตดำ เขาไม่ได้หยุดพัก แต่กลับมุ่งหน้าต่อไปในหุบเขากระเรียนหยก

บรรยากาศยิ่งลึกลับขึ้นทุกขณะ

"ยิ่งเดินลึกเข้าไป… พลังบางอย่างยิ่งรบกวนจิตใจข้า"

หลิงเทียนสัมผัสได้ถึงแรงกดดันบางอย่าง มันไม่ใช่พลังของอสูร แต่มันคล้ายกับ…

พลังมายา!

---

ป่าหมอกมายา

หลังจากเดินมาได้สักพัก เขาก็พบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ในป่าทึบ

หมอกจาง ๆ ลอยอ้อยอิ่งไปทั่ว บดบังทัศนวิสัยจนแทบมองไม่เห็นทาง

ต้นไม้สูงใหญ่รอบตัวดูคล้ายกันไปหมด ทุกกิ่งก้านดูเหมือนจะขยับเล็กน้อยเมื่อเขาเดินผ่าน

หลิงเทียนลองทิ้งร่องรอยไว้กับต้นไม้ต้นหนึ่ง ก่อนจะเดินต่อไปข้างหน้า

แต่เพียงไม่กี่นาทีต่อมา…

เขาก็กลับมาที่เดิม!

"นี่มัน… วงกตมายางั้นรึ?"

ดวงตาของเขาหรี่ลง

เขาเคยได้ยินเรื่องของ ป่าหมอกมายา สถานที่ต้องห้ามที่ว่ากันว่าเป็นดินแดนของเหล่าวิญญาณ

หากไม่มีวิธีที่ถูกต้อง… ต่อให้เป็นยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ ก็อาจต้องติดอยู่ในนี้ตลอดไป!

---

เงาในม่านหมอก

แกรก… แกรก…

เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านหลัง

หลิงเทียนรีบหันกลับไป แต่สิ่งที่เห็นคือเงามืดลาง ๆ ที่เดินวนเวียนอยู่ในม่านหมอก

"ใคร!?"

เขาตวัดดาบออกมา พร้อมกับพุ่งตัวไปยังเงานั้น

แต่เมื่อดาบของเขาฟันลงไป

ฉัวะ!

สิ่งที่เขาฟันกลับกลายเป็นเพียงเงาสะท้อนในหมอกเท่านั้น!

"นี่มันไม่ใช่แค่มายาธรรมดา"

หลิงเทียนเริ่มเข้าใจว่าที่นี่ไม่ได้เป็นเพียงป่าธรรมดา แต่มันมีพลังบางอย่างที่ทำให้เกิดภาพลวงตา

เขาหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าและใช้พลังสัมผัสทุกสิ่งรอบตัว

---

ทางออกของมายา

"หากเป็นพลังมายา… ก็ต้องใช้พลังจิตสังหารทำลายมัน!"

หลิงเทียนตั้งสมาธิ ก่อนจะปล่อยจิตสังหารออกมา

พลังอันเยือกเย็นแผ่กระจายไปทั่ว

ฟิ้ววววว!

หมอกที่ปกคลุมรอบตัวเริ่มสั่นไหว เงาที่อยู่ในม่านหมอกกรีดร้องออกมา ก่อนจะค่อย ๆ จางหายไป

และทันใดนั้นเอง…

"ฟึ่บ!"

หมอกทั้งหมดก็พลันสลายไปในพริบตา!

เบื้องหน้าของเขาคือ… ประตูหินขนาดใหญ่!

"ที่แท้… ป่าหมอกมายานี้คือด่านทดสอบก่อนเข้าสู่สถานที่ลับสินะ"

ดวงตาของหลิงเทียนทอประกาย

เบื้องหลังประตูบานนี้… อาจมีอะไรที่เขาคาดไม่ถึงกำลังรออยู่!