รักสายแข็ง (ยูริ)

    ตอนที่ 3 รักสายแข็ง

    ตอนที่ 3 รักสายแข็ง
    หญิงสาวผมยาวย้อมผมสีน้ำตาลอ่อนๆ ท่าทางดูเป็นสาวเรียบร้อย สุภาพ อ่อนโยนสังเกตได้จากชุดที่เธอสวมใส่ เป็นกระโปรงบานยาวลงไปถึงตาตุ่ม มายืนทื่ออยู่หน้ารั้วบ้านที่กั้นกลางระหว่างเธอกับเจ้ากำแพงบ้านที่เธอยังไม่สามารถเข้าไปได้ ต้องรอให้คนในบ้านมาเปิดประตูให้ วันนี้ เปเปอร์ มารับหน้าที่พิเศษในฐานะติวเตอร์จำเป็น ที่ถูกจ้างวานมา
    เมื่อคืนเธอเองจึงเตรียมตัวอย่างหนักเพื่อจะมาสอนผู้หญิงที่เธอเองไม่เคยรู้จักเห็นหน้าคร่าตามาก่อน จะเห็นก็เพียงรูปโปรไฟล์เล็กๆ ในทามไลน์ของไลน์ ที่เธอแอบเข้าไปส่องดูโปรไฟล์ของคนเจ้าของชื่อที่โด่งดังเรื่องเสียๆ หายๆ พร้อมกับพ่วงต่อท้ายด้วยเลสเบี้ยนสายดาร์ก ที่เธอเองก็พึ่งจะได้ยินมาจากเพื่อนสนิทของเขา มินิ เมื่อวานที่เราสองคนนั่งสนทนากันในร้านกาแฟ วันนี้เป็นวันแรกเธอจึงคัดสรรหาเอกสารที่เตรียมมาสอนอีกคนกะว่าจะรีบๆ สอนๆ และให้เธอเข้าใจเร็วๆ ที่สุดได้ยิ่งดี จึงหอบหนังสือกองโตพ่วงมาด้วย เธอยืนหอบมันมา ยืนดอมๆ มองๆ มาข้างในบ้านหลังใหญ่ เหมือนกำลังมองหาใครสักคนมาเปิดประตูที่ล็อคแน่นหนาออกให้ที
    สักพักก็มีหญิงสาวผมยาวเธอสยายผมเดินมาแต่ไกล ด้วยบรรยากาศข้างนอกที่ดูจากค่อนข้างเย็นเฉียบบวกกับลมโชยมาอ่อนๆ ทำให้ผมเผ้าที่ยาวเรียบสีดำเงาพลิ้วไหวตามกระแสทิศทางลม เปเปอร์ได้แต่จ้องเขม็งจดจ้องไปยังสาวผมสาวที่กำลังเดินมาหาเธอโดยไม่กระพริบตา
    “ผู้หญิงอะไร? เท่ ชะมัด โอ๊ย........... จะบ้าตาย พ่อจ๋า แม่จ๋า หนูเจอแล้วค่ะ....... หนูอยากได้เขา?”
    เปเปอร์คิดในใจ แม้ในใจจะดีดดิ้นเพียงใดแต่ต้องเก็บอาการเอาไว้ แต่สายตาที่มองทอดไปมันก็มิอาจซ่อนเร้นเก็บอยู่ เธอส่งสายตากรุ้มกริ่มไปหาเขา เป็นการทักทาย
    ไม่นานคนร่างสูงกว่าก็เดินตรงมาหาเธอแล้วรีบเปิดประตูบ้านให้ หญิงสาวที่นัดไว้ เข้ามาในบ้านก่อนจะล็อคประตูบ้านให้เหมือนเดิม
    “มาถึงนานหรือยังค่ะ? คุณเปเปอร์?”
    ในขณะที่คนสูงกว่ากำลังก้มเพื่อล็อคประตู เธอจึงเอ่ยถามขึ้นก่อนโดยไม่ได้สนใจมองหน้าคนตอบเลยในขณะที่อีกคน เปเปอร์ยืนอยู่ด้านหลังได้แต่แอบมองแม่สาวที่สูงกว่าอย่างไม่ลดละ เธอกลืนน้ำลายลงคอ เฮือกใหญ่ เมื่ออีกคนก้มลงเผยให้เห็นบั้นท้ายที่เล็กกะทัดรัดเข้ารูป ปั้นคอด ดูแค่นี้ก็รู้ว่าหญิงสาวคนนี้ดูแลตัวเองเป็นอย่างดี เธอคงออกกำลังกายหนักไม่เบา และคงควบคุมอาหารที่เหมือนสาวๆ คนอื่นๆ เขาทำกัน เลยทำให้เธอยิ่งดูมีเสน่ห์ ดูเท่ น่าดึงดูด ที่สุด
    “โอ๊ย จะละลาย” เปเปอร์คิดในใจ แต่ก็พยายามเก็บอาการไว้ ลุ๊คเราคือสาวหวาน น่ารัก อ่อนโยน เราต้องทำให้เขาเอ็นดู อยากที่จะมาปกป้องเรา อย่าผีผาม กับผู้หญิงคนนี้ เปเปอร์เอามือมาตบที่หน้าอกตัวเองหลายครั้ง พร้อมหายใจเฮือกใหญ่ เป็นการเรียกสติที่เตลิดเปิดเปื่องไปเมื่อกี้ เพียงเพราะบั้นท้ายนั้น
    “เปเปอร์ มาได้สักพักแล้วค่ะ” เธอตอบเขาแต่สายตาก็ยังเอาแต่จดจ้องคนสูงกว่าอย่างไม่ลดละ
    “เข้าไปข้างในกันเถอะค่ะ อยู่นี้นานคงไม่ไหว อาการเริ่มเย็นลงแล้ว”
    เบอร์รี่เดินนำอีกคน ฉับ ฉับ ฉับ ไปข้างในบ้าน ในขณะที่เขาเองไม่ชายตามอง คนที่ยืนหอบเอกสารอยู่ด้านหลังด้วยซ้ำจึงทำให้เปเปอร์ ที่รีบสาวเท้าตาม
    “บ้านก็จะดูเงียบๆ หน่อยนะค่ะ เพราะไม่มีใครอยู่?”
    เบอร์รี่บอกเปรยๆ ไว้ เพราะเธอสังเกตเห็นคนตัวเล็กกว่า หันซ้ายแลขวาไปมา ในขณะที่เธอเองกำลังหาของว่างในครัว
    “แล้วปกติ คุณเบอร์รี่ อยู่บ้านกับใครหรอค่ะ?”สาวผมสีน้ำตาลอ่อนๆ เอ่ยถามเพราะเธอข้องใจ
    “เบอร์รี่อยู่กับพ่อ และแม่ค่ะ พอดีพ่อป่วยแม่เลยต้องไปเฝ้าดูอาการที่โรงพยาบาลนะค่ะ”
    เบอร์รี่ตอบคำถามเธอพร้อมกับเดินถือของว่างมาในถาด เดิน ฉับ ฉับ ฉับ มาหาสาวที่ตัวเล็กกว่าบนโซฟาเบอร์รี่เข้าไปข้างนั่งลงข้างๆ สาวตัวเล็กกว่า แต่เธอนั่งไกลเกินไปจนเปเปอร์ต้องเอ่ยปากบอกให้เธอขยับเข้ามาใกล้ๆ
    “ขยับมาใกล้ๆ ก็ได้ค่ะ ฉันสอนไม่ถนัดนะค่ะ ไม่ต้องกลัวหรอกค่ะคุณเบอร์รี่ ฉันไม่กินคุณหรอก?”
    เปเปอร์ชายตาไปมองสาวที่ผมยาวสูงกว่า ที่ดูเธอเหมือนจะไม่กล้าเข้าใกล้ฉันซักเท่าไหร่ เปเปอร์จึงยื่นมือไปคว้าเอาต้นแขนเล็กๆ ของเธอไว้ แล้วกะจะดึงคนสูงกว่าที่ดูจะขี้อายให้ขยับเข้ามานั่งใกล้ๆ เธอให้มากกว่านี้ คนสูงกว่าก็ไม่ได้ปริปากอะไรออกมา เธอก็ขยับตัวตามแรงกระชากนั้น จนตอนนี้สองคนนั่งชิดติดกันบนโซฟา ห่างกันไม่ถึงข้อศอก
    “เรามาเริ่มติวกันเลยนะค่ะ” เมื่อเห็นว่าทุกอย่างพร้อมแล้ว เปเปอร์จึงเอ่ยออกไปเกิ่นๆ นำ
    “ค่ะ” เบอร์รี่พยัคหน้าตอบรับ
    พ่อจ๋า แม่จ๋า หนูอยากได้เขา?เคยไหม เคยเห็นผู้หญิงด้วย แล้วมีอารมณ์ไหม ใช่ฉันกำลังเป็นอยู่?ใครก็ได้ ช่วยฉันที?แม่เจ้าโว๊ย.............
    จะเกิดอะไรขึ้นในการติวของเขาและเธอติดตามความวุ่นวายของเบอร์รี่ และ เปเปอร์ในตอนต่อไปเลยจ้า
    เราจะอยู่ในจินตนาการการด้วยกันและสุดท้ายนี้รู้สึกยังได้โปรด..............บอกไรท์ที