ตอนที่ 3
ย้อนกลับมาสู่อดีต
เมื่อเห็นเหล่าฝูงมอนสเตอร์กำลังโบยบินลงมาจากท้องฟ้าอันมืดมิด เด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีที่เห็นภาพนั้นดวงตาของเขาได้เบิกกว้างขึ้น ร่างกายของเด็กหนุ่มนั้นยืนแข็งทื่อ
เพราะว่าเหตุการณ์เช่นนี้เหมือนกับเมื่อยี่สิบปีก่อนนี้เลย ภายในความทรงจำของเขายังจำภาพแรกที่เหล่ามอนสเตอร์ปรากฏตัวออกมาได้อย่างชัดเจน
มอนสเตอร์ตัวแรกที่ปรากฏขึ้นมาบนโลกใบนี้ มันคือมอนสเตอร์ที่มีรูปลักษณ์เป็ผึ้งขนาดใหญ่ที่มีขนาดตัวเท่าๆมนุษย์
กรีด!!! เสียงกริ้ดร้องของเหล่ามนุษย์นั้นดังขึ้นมาอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นว่ามอนสเตอร์ปรากฏตัวออกมา
เหล่ามนุษย์นั้นเริ่มแตกตื่น เด็กหนุ่มวัยสิบแปดนั้นไม่รอช้า เมื่อเสียงกรีดร้องแห่งความหวาดกลัวของเหล่ามนุษย์นั้นดังแว่วเข้าหูของเขา
เด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีนั้นเริ่มทำในสิ่งที่ตัวเองนั้นควรจะทำ ดวงตาของเด็กหนุ่มนั้นกวาดมองรอบกายของตนเอง รอบกายของเขานั้นเด็มไปด้วยตึกสูง
แน่นอนว่าตึกสูงเหล่านี้จะเป็ที่หลบอย่างดีสำหรับตัวของเขา เขานั้นใช้เวลาคิดเพียงครู่เดียวเท่านั้นเด็กหนุ่มวัยสิบแปดนั้นก็ได้ออกวิ่งอย่างรวดเร็ว
สถานที่ที่ตัวของเขานั้นเลือกจะวิ่งเข้าไปนั้นก็คือห้างสรรพสินค้าใกล้ๆ ห้างสรรพสินค้าแห่งนั้นเป็ห้างที่สูงประมาณห้าถึงหกชั้น
เด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีนั้นวิ่งเข้ามาด้านใน ผู้คนนั้นกำลังวุ่นวายสับสนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ตัวของเขานั้นจำได้ว่าเมื่อครั้งก่อนที่เขารอดจากการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้มาได้เพราะว่าตัวของเขานั้นเข้ามาหลบที่ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้
เด็กหนุ่มวัยสิบแปดนั้นหยุดเดินท่ามกลางฝูงชนที่กำลังเต็มไปด้วยความสับสน เขาหยุดคิดเขาจำได้ว่ามอนสเตอร์ที่ปรากฏตัวครั้งแรกในประเทศไทยจะมีจำนวนอยู่สักประมาณหมื่นถึงสองหมื่นตัว
หลังจากที่หยุดคิดไปชั่วขณะหนึ่งเด็กหนุ่มนั้นได้ใช้มือของตนเองปัดขึ้นลงที่กลางอากาศอันว่างเปล่า มันคือการเรียกเปิดสเตตัส
------------------------------------------------
ชื่อ เอ็กซ์ อายุ 18 ปี (เพศ ชาย) Rank E
สกิลติดตัว อาภรณ์แห่งความตาย
ค่าสเตตัส
ความแข็งแกร่ง 10 หน่วย
ความรวดเร็ว 10 หน่วย
ความยืดหยุ่นร่างกาย 10 หน่วย
พร์ -1 หน่วย
------------------------------------------------
ดวงตาของเด็กหนุ่มนั้นมองหน้าต่างระบบที่แจ้งเตือนขึ้นมาตรงหน้าของเขา
หน้าต่างพวกนี้แสดงสิ่งที่เกี่ยวกับตัวตนของเขา ชื่อที่กำลังแสดงอยู่บนหน้าต่างของระบบ เอ็กซ์นั้นคือชื่อของเขา
ดวงตาของเด็กหนุ่มในวัยสิบแปดปีนั้นเบิกกว้าง เมื่อดวงตาของเขานั้นหันไปเห็นตัวเลขของช่องอายุ ระบบนั้นไม่เคยผิดพลาดตัวเลขที่แสดงอยู่ตรงหน้าต่างของระบบเป็เลขอายุของเขา
ก่อนหน้านี่เขานั้นจำได้ดีว่าอายุของเขานั้นคือสามสิบแปดปี แต่ตอนนี้มันกลับเปลี่ยนแปลงไป มันเป็สิ่งหนึ่งที่ทำให้ตัวของเขาการันตีว่าตอนนี้เขาย้อนกลับมาสู่อดีต
ค่า Rank เป็สิ่งที่บ่งบอกความแข็งแกร่งและระดับของชีวิต ผู้ที่มีแรงค์สูงจะได้รับพลังที่มากมาย นั่นเป็สิ่งที่จะเกิดขึ้นเมื่อโลกใบนี้กลายเป็เกมส์ออนไลน์
Rank ทั้งหมดนั้นจะถูกแบ่งออกเป็ระดับ
Rank E D C B AและS นี่คือ Rank ทั้งหมดที่ถูกปรากฏขึ้นภายในอนาคตอีกยี่สิบปี
แม้ว่าจะผ่านไปถึงยี่สิบปีข้างหน้าผู้ที่สามารถก้าวขึ้นไปสู่ Rank S ได้นั้นมีเพียงหยิบมือเดียวเท่านั้น
ดวงตาของเด็กหนุ่มนั้นเลื่อนลงมามองที่ช่องค่าสเตตัสด้านล่าง แน่นอนว่านี่ก็เป็ส่วนสำคัญอีกส่วนหนึ่งเหมือนกัน ค่าสเตตัสนั้นจะถูกแบ่งออกเป็สี่อย่างด้วยกัน
หนึ่ง ค่าความแข็งแกร่งนั้นคือพละกำลังของร่างกายรวมไปถึงความแข็งแกร่งของร่างกายด้วย
สอง ค่าความรวดเร็วมันคือค่าความรวดเร็วของร่างกาย ไม่ว่าจะเป็การวิ่งและเคลื่อนที่ต่างๆนั้นถูกครอบคลุมด้วยค่าสเตตัสนี้ทั้งหมด
สาม ความยืดหยุ่นของร่างกาย ค่าสถานะนี้คือความอ่อนตัวของร่างกายเมื่อค่าสถานะนี้มีมากจะทำให้ร่างกายนั้นสามารถเคลื่อนไหวได้ตามใจนึกเท่าที่ค่าสถานะนั้นมี
สี่ ค่าพร์ มันเป็ค่าสถานะที่เหล่ามนุษย์นั้นใช้เวลาทดลองและพิสูจน์มันเป็เวลานานถึงสิบปีถีงจะได้ข้อสรุปของค่าสถานะอันนี้ แต่ตัวของเขาที่ย้อนกลับมาจากอนาคตนั้นย่อมรู้ดีว่าค่าสถานะที่ชื่อว่าพร์นั้นคืออะไร มันคือค่าที่บ่งบอกพลังของผู้คน
ยกตัวอย่าง คนสองคนที่ใช้สกิลเดียวกันแต่อีกคนหนึ่งนั้นมีค่าพร์มากกว่า สกิลของคนนั้นๆก็ต้องมีอนุภาคมากกว่า
ค่าสเตตัสของระบบเหล่านี้มนุษย์นั้นได้รับมันมาจากหลายๆช่องทาง การฝึกฝน โบนัสจากระบบ หรืออาจจะเป็ ไอเทมต่างๆ
เด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีนั้นคุ้นเคยกับหน้าต่างเช่นนี้ดีกว่าใคร เขานั้นอยู่กับมันมาเป็เวลานาน แน่นอนว่าบัดนี้ตัวของเขานั้นเข้าใจมันอย่างลึกซึ้ง
ท่ามกลางฝูงชนที่กำลังแตกตื่นกับสถานการณ์ด้านหน้า เด็กหนุ่มนั้นใช้เวลาครุ่นคิดเพียงไม่กี่วินาที ตัวของเขานั้นก็ได้ออกวิ่งอีกครั้ง
ผู้คนนั้นต่างพากันวิ่งออกไปด้านนอกแต่ตัวของเขานั้นกลับวิ่งสวนเข้าไปภายในห้างแห่งนี้ เด็กหนุ่มนั้นรีบวิ่งขึ้นไปชั้น้าด้วยความรวดเร็ว
ท่ามกลางฝูงชนมากมาย เด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีนั้นได้วิ่งขึ้นมา้าสุดของห้างสรรพสินค้าแห่งนี้มันคือชั้นที่ห้า
้าของห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ หลังคาที่ปกคลุมห้างสรรพสินค้าแห่งนี้เอาไว้นั้นเป็กระจกใสที่สามารถมองเห็นท้องฟ้าด้านนอกได้อย่างชัดเจน
เด็กหนุ่มวัยสิบแปดนั้นเงยหน้ามองขึ้น้าของห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ เหล่าฝูงมอนสเตอร์มากมายกำลังโบยบินอยู่บนท้องฟ้า
ลมหายใจที่หายใจอย่างถี่ระรัว ตัวของเขานั้นกำลังหอบเพราะความเหนื่อยที่เขาวิ่งขึ้นมา้า
“ ร่างกายนี้… ” เสียงอันสุขุมของเด็กหนุ่มนั้นเอ่ยออกมาจากปากของเขาพลางกับมือที่ยกขึ้นมาจับบริเวณหน้าอกที่กำลังหายใจแรง
ตัวของเขานั้นกำลังรู้สึกถึงความแปลกประหลาดของร่างกาย ร่างกายของเขานั้นอ่อนแอลงแม้ว่าในอนาคตเขานั้นจะเป็คนที่อ่อนแอ แต่ถึงอย่างไรร่างกายของเขาที่ฝึกฝนมาเป็เวลายี่สิบปีก็ยังแข็งแกร่งกว่าร่างกายในตอนนี้
ในขนาดที่เด็กหนุ่มนั้นกำลังสนใจกับการเปลี่ยนแปลงของร่างกายตนเอง
เพี๊ยง!!! เสียงที่ดังราวกับกระจกขนาดใหญ่นั้นแตกออกได้ดังขึ้นมา
เมื่อเสียงนั้นดังก้องเข้ามาภายในหูของเขาเด็กหนุ่มที่กำลังสนใจกับร่างกายของตนเองนั้นก็หันเหความสนใจของตนเองไปที่มันทันที เขานั้นรีบเงยหน้ามอง้าศีรษะของเขาที่เป็ต้นตอของเสียงนั้น
มันใช่อย่างที่ตัวของเขานั้นคิดจริงๆด้วย เศษแก้วที่ร่วงโรยลงมาราวกับหิมะ กระจกแข็ง้าที่ทำหน้าที่เป็หลังคานั้นได้แตกออกเป็เศษเล็กๆ
หลังคา้านั้นเกิดรูขนาดใหญ่บริเรณตรงกลาง สิ่งที่ทำให้กระจกนั้นแตกกระจายคือมอนสเตอร์ประเภทผึ้งที่โบยบินอยู่บนฟากฟ้า มันได้ใช้เข็มเหล็กในอันใหญ่ั์ของมันโจมตีใส่จนทำให้กระจกแตกออกเป็รูขนาดใหญ่
ดวงตาของเด็กหนุ่มนั้นมองมอนสเตอร์ขนาดั์นั้นอย่างไม่กระพริบตา
มอนสเตอร์ ผึ้งั์ Rank E
จบบท