ขณะที่วารินทร์กำลังครุ่นคิดไม่ตกกับสถานการณ์อันเลวร้ายตรงหน้า
วูบ!
จู่ๆ เธอก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ ราวกับมีรังสีอำมหิตบางอย่างคืบคลานเข้ามาใกล้เพียงชั่วอึดใจ เธอััได้ถึงท่อนเนื้ออุ่นร้อนที่กำลังกระตุกเต้นเป็จังหวะ กดทาบทับลงมาั้แ่ร่องก้นงอนงามลากยาวขึ้นมาเสียดสีกับกลางแผ่นหลังที่ชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อ
ฟรึ่บ!
นพเก้าเร้นกายมาปรากฏตัวซ้อนอยู่เื้ัเธอั้แ่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจทราบได้สองมือแกร่งคว้าหมับเข้าที่บั้นเอวคอดกิ่วเหนือสะโพกผาย ออกแรงบีบเค้นจนปลายนิ้วจมลึกลงไปในเนื้อนุ่มก่อนจะยกชูร่างของเธอให้ลอยพ้นพื้น ระดับความสูงพอดีกับัั์ที่ผงาดง้ำ แนบชิดร่องก้นกลมกลึงของเธอจากเื้ั
“อ๊า! หยุดนะ!... ไม่เอา!”
วารินทร์ที่ถูกยกตัวขึ้นกะทันหันหวีดร้องด้วยความหวาดผวาเธอรีบวาดแขนไปคว้าจับข้อมือแกร่งของอีกฝ่ายไว้แน่น เพื่อรั้งไม่ให้เขายกเธอสูงขึ้นไปกว่านี้สัญชาตญาณร้องเตือนว่าชายหนุ่มกำลังเตรียมกระทำการบางอย่างที่น่ากลัวยิ่ง
เช่น... การยกเธอขึ้นสูงลิ่ว แล้วปล่อยให้ร่างร่วงหล่นลงมาตามแรงโน้มถ่วงเพื่อสอดแทงสวนัั์ขึ้นมาจนมิดด้ามในคราวเดียว! หากเกิดเื่ป่าเถื่อนเช่นนั้นขึ้นเธออาจจะเ็ปทรมานจนขาดใจตายได้จริงๆ
“คิดจะหนีงั้นรึ? ต่อหน้าสามีของเธอ... เธอไม่มีสิทธิ์หนีไปไหนทั้งนั้น”
หมับ!
ท่อนแขนซ้ายของนพเก้าละออกจากบั้นเอวบางอย่างรวดเร็วก่อนจะสอดรั้งเข้าใต้ข้อพับเข่าซ้าย เกี่ยวตวัดยกเรียวขาของเธอขึ้นสูงพาดบ่าแกร่ง จากนั้นฝ่ามือที่ว่องไวปานกรงเล็บพยัคฆ์ก็พุ่งตะปบเข้าที่เนินอกอวบอิ่มของเธออย่างจัง!
“อ๊า!”
ฝ่ามือซ้ายของชายหนุ่มขยำเคล้นก้อนเนื้อนุ่มจนปลิ้นล้นทะลักง่ามนิ้วปลายนิ้วจมลึก บีบเค้นฟ้อนเฟ้นอย่างป่าเถื่อน ราวกับเธอเป็เพียงของเล่นบำเรอความใคร่
แต่เท่านั้นยังไม่พอ—!
มือขวาที่จับบั้นเอวอยู่ แปรเปลี่ยนเป็ฝ่ามืออสรพิษปลายนิ้วทั้งห้าเรียงชิดติดกัน เลื้อยไถลลูบไล้ผ่านหน้าท้องแบนราบลงไปเบื้องล่าง ก่อนจะแหวกแยกง่ามนิ้วฉกวูบลงไปยังเนิน์ของเธอ!
ฟรึ่บ!
ท่วงท่ารวดเร็วดั่งอสรพิษ ทว่าัักลับพลิ้วไหวและช่ำชองปลายนิ้วเรียวแกล้งลูบไล้หยอกเย้าผ่านติ่งเกสรสีหวาน ก่อนที่นิ้วกลางและนิ้วนางจะสอดแทรกทะลวงเข้าไปในร่องหลืบเร้นลับที่บัดนี้ชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำผึ้งเยิ้ม
“อื๊อ~”
ความเสียวซ่านแล่นปลาบดั่งสายฟ้าฟาด ร่างของหญิงสาวกระตุกเกร็งแอ่นแผ่นหลังเหยียดโค้งไปด้านหลังโดยสัญชาตญาณ ภาพตรงหน้าช่างดูวิจิตรและแปลกตายิ่งนักเพราะถึงแม้เธอจะถูกพันธนาการไว้ ทว่าหน้าท้องกลับแอ่นนูนไปเบื้องหน้า แผ่นหลังโค้งงอดั่งคันศรที่ถูกน้าวสายจนตึงเปรี๊ยะ
เมื่อเห็นการตอบสนองอันงดงาม ชายหนุ่มก็เร่งจังหวะรุกฆาตโหมกระหน่ำโจมตีต่อเนื่องประสานกัน เนินอกเบื้องบนถูกกรงเล็บขย้ำฟ้อนเฟ้น ในขณะที่ร่อง์เบื้องล่างถูกสองนิ้วอสรพิษทะลวงลึกและควงคว้านอย่างหนักหน่วงจนหยาดน้ำหวานไหลทะลักหยดติ๋งลงสู่พื้น
อ่า... นี่มัน... อะไรกัน!!
จอห์นที่ทรุดนั่งหมดสภาพอยู่หน้าห้องน้ำ ได้แต่เบิกตาค้างจ้องมองภาพนั้นโดยไม่กะพริบตาเขารู้สึกราวกับมีขุนโจรบุกมาปล้นชิงและกระทำย่ำยีภรรยาของตนต่อหน้าต่อตา ชั่วขณะที่หัวใจเต้นกระหน่ำรัวเร็วราวกับเขาเห็นภาพนิมิตของเทพธิดาผู้สูงศักดิ์ที่ถูกโจรป่าเด็ดดมและปู้ยี่ปู้ยำ โดยที่ขุนโจรผู้นั้นใช้เพียงฝ่ามือเปล่าก็สามารถสยบหล่อนให้ดิ้นพล่านได้
ทันใดนั้น ท่อนล่างที่ด้านชาและตายซากมาเนิ่นนานของเขาก็เริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาราวกับมันถูกปลุกให้ตื่นขึ้นด้วยรสนิยมอันวิปริตบิดเบี้ยว!
ทว่าเหตุการณ์ความตื่นตัวอันน้อยนิดนี้ ย่อมไม่อยู่ในสายตาของหนึ่งโจรชั่วและหนึ่งเทพธิดาที่กำลังเริงโลกีย์กันอยู่
แจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ!
นิ้วแกร่งทั้งสองยังคงทะลวงลึกและควงคว้านต่อไปอย่างไม่หยุดหย่อน
“อ๊า... หยุดเถอะ... ขอร้องล่ะ... ได้โปรด... อื้อ!!”
วารินทร์พยายามดิ้นรน เธอรู้สึกไม่ยินยอมและอัปยศอดสูเพราะครั้งนี้มันคือการถูกล่วงละเมิดต่อหน้าสามี เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกขืนใจอย่างแท้จริงพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะอดกลั้นอารมณ์เสียวซ่านเอาไว้ ทว่าไม่นาน... เธอก็พ่ายแพ้ต่อสัญชาตญาณดิบ
สองขาของเธออ่อนปวกเปียกและกระตุกเกร็ง เท้าขวาที่ลอยเคว้งอยู่เหนือพื้นพยายามจะออกแรงเตะต้านทานชายหนุ่มแต่มันกลับรู้สึกชาหนึบไปหมดจากการถูกสอดแทรกนิ้วคว้านลึกเข้าสู่จุดกระสันอย่างบ้าคลั่ง
“อร๊า... แจ๊ะ!!ๆๆ... ไม่... ไม่ไหวแล้ว... แจ๊ะ!”
หญิงสาวหวีดร้องเสียงหลง สติสัมปชัญญะเริ่มหลุดลอยน้ำตารินไหลอาบแก้มขณะส่ายหน้าไปมา ริมฝีปากเผยออ้าแลบลิ้นร้องครางลั่น ร่างกายของเธอตอบสนองไม่ทันต่อเทคนิควิชานิ้วอันเชี่ยวชาญที่สลับกระบวนท่าตลอดเวลานี่ยังไม่รวมถึงมือซ้ายของชายหนุ่มที่กำลังขยำหน้าอกของเธอ ซึ่งบัดนี้เริ่มเปลี่ยนมาใช้นิ้วชี้สะกิดเขี่ยยอดปทุมถันเป็จังหวะบีบเค้นสลับคลึงวน เธอรู้สึกราวกับตนเองเป็เพียงก้อนแป้งที่ถูกเชฟยอดฝีมือสองคนผลัดกันนวดเฟ้นอย่างตะกละตะกลามจนสับสนงุนงงไปหมดว่ากำลังโดนอะไรกระทำอยู่บ้าง
“อร๊า!!... แจ๊ะ!... พอแล้ว! พอแล้วๆๆ! (แจ๊ะๆๆๆ)...จะเสียวเกินไปแล้ว!”
วารินทร์ไม่อาจสะกดกลั้นได้อีกต่อไป เมื่อเธอเผลอหยุดเกร็งตัวเพียงชั่วเสี้ยววินาทีความผ่อนคลายที่กักเก็บไว้ก็แปรเปลี่ยนเป็มวลความเสียวซ่าน พุ่งทะลวงผ่านปราการด่านสุดท้ายเขื่อนั์แตกทลายลงในคราวเดียว!
“อิย๊า!~”
ชี่! กระฉูด!! กระฉูด!!
หญิงสาวบรรลุถึงจุดสุดยอด หยาดน้ำค้างพุ่งทะลักสาดกระเซ็นออกมาราวกับสายฝนโปรยปรายสองมือที่เคยยึดจับท่อนแขนชายหนุ่มเพื่อพยุงตัว ร่วงหล่นลงตามแรงโน้มถ่วงอย่างหมดสภาพร่างบางหงายหลังทิ้งตัวพิงอกแกร่งของชายหนุ่มที่กำลังย่ำยีเธอ ศีรษะแหงนหงายมองเพดานริมฝีปากอ้าค้าง ลิ้นสีชมพูแลบหอบหายใจ ดวงตาเหลือกค้างขาวโพลน เรือนผมกระเซอะกระเซิงทิ้งตัวสยายรดแผงอกของนพเก้า
ทั้งความอับอายสุดขีด ความรู้สึกผิดบาปต่อสามี และความพยายามขัดขืนจนถึงวินาทีสุดท้าย...มวลอารมณ์ด้านลบทั้งหมดนี้ ได้เป็ตัวจุดชนวนความมาโซคิสต์ในตัวเธอ ส่งผลให้เกิดความสุขสมที่รุนแรงทะลุขีดจำกัด!
กระฉูด!! กระฉูด!!
ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น หยาดน้ำหวานเยิ้มยังคงพุ่งทะลักฉีดพ่นออกไปไกลลิ่วสาดกระเซ็นไปจนเกือบถึงหน้าประตูห้องน้ำ หยดแหมะลงเบื้องหน้าสามีผู้กำลังน้ำตานองหน้าขณะที่มือของเขากำลังพยายามสาวรูดแก่นกายที่เหี่ยวเฉา ซึ่งไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่อาจผงาดง้ำขึ้นมาได้
“อย่าเพิ่งถอดใจสิจอห์น พยายามเข้าหน่อย”
นพเก้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แสร้งทำเป็ปลอบประโลมสหายรักที่กำลังมืดแปดด้านหาทางออกไม่เจอ
ในขณะเดียวกัน มือขวาที่ยังคงเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำคาวหวานก็พลิกกลับด้านแล้วสอดรั้งเข้าใต้ข้อพับเข่าขวาของหญิงสาว ออกแรงยกเรียวขาทั้งสองข้างของวารินทร์ที่กำลังสติเตลิดเปิดเปิงให้กางอ้าออกกว้างเป็รูปตัว M
จากนั้น สองเท้าของชายหนุ่มก็ไม่รอช้า ก้าวเดินอาดๆเข้าไปหาจอห์นด้วยท่วงท่าเนิบนาบ ปล่อยให้วารินทร์ที่กำลังกระตุกเกร็ง นอนหงายศีรษะซบซุกอยู่กับปลายคางของเขาถูกอุ้มลอยไปทั้งอย่างนั้น
จนกระทั่ง—
ฉึบ!
เงาของัั์ที่ตั้งตระหง่านราวกับดาบเคลย์มอร์ทาบทับลงมาจรดใกล้ใบหน้าของจอห์น เมื่อเขาแหงนหน้าขึ้นมอง ก็ประจักษ์แก่สายตาอย่างชัดเจนแม้จะมีเงาบดบัง...เบื้องบนศีรษะของเขาคือบั้นท้ายกลมกลึงของภรรยาที่แดงเถือกเป็ปื้น และร่อง์ขาวเนียนที่กลีบผกากำลังเผยออ้าออกกว้างส่วนเบื้องล่างคือท่อนเอ็นขนาดั์ของไอ้เด็กระยำ ที่ส่วนหัวักำลังจดจ่อเตรียมทะลวงร่องลึกของภรรยาเขา!
“มันใหญ่ใช่ไหมล่ะ?”
นพเก้าเอ่ยหยอกเย้า ในขณะเดียวกัน สองมือที่จับยึดใต้ข้อพับเข่าของวารินทร์ก็ค่อยๆ เลื่อนฝ่ามือลูบคลำอย่างเชื่องช้า เลื้อยไล้ดั่งอสรพิษมุ่งตรงไปยังปากทางร่อง์
นิ้วชี้และนิ้วกลางของมือแต่ละข้าง ออกแรงแหวกขยายประตูสู่์ให้เบิกกว้างด้วยพละกำลังของจอมยุทธ์ การอุ้มชูร่างสตรีค้างไว้แล้วใช้มือหยอกเย้าไปตามสัดส่วนต่างๆย่อมไม่ใช่เื่ยากเย็นอะไร เพราะสำหรับเขาแล้ว น้ำหนักตัวของหล่อนเบาหวิวยิ่งกว่าขนนกเสียอีก
อ่า—
วินาทีนี้ จอห์นมองเห็นทุกอย่างทะลุปรุโปร่ง เขาเห็นกลีบเนื้อสีชมพูระเรื่อที่ถูกแหวกอ้าออกกว้างจนสุดมันพยายามจะบีบรัดหุบเข้าหากัน ทว่าไม่อาจต้านทานแรงนิ้วได้ จากช่องทางแคบอันเร้นลับนั้นหยาดน้ำหวานยังคงเอ่อล้นทะลักออกมาไม่ขาดสาย จนหยดแหมะลงมากระทบหน้าผากของเขา
“เบิกตาดูให้ดีล่ะจอห์น บางที... ภาพตรงหน้านี้อาจจะช่วยให้แกกลับ-มา-ผงาด-ได้-อีก-ครั้ง-ก็-ได้-นะ”
นพเก้าจงใจเว้นวรรคเน้นย้ำทีละคำ ถ้อยคำนั้นกรีดแทงใจดำตอกย้ำความต่ำต้อยไร้น้ำยาของชายขี้ขลาดที่นั่งกองอยู่บนพื้น
“ฉันจะเริ่มของจริงแล้วนะ เขี่ยหนอนน้อยนั่นให้ดีล่ะหนังสดระดับนี้ไม่ได้มีให้ดูบ่อยๆ หรอกนะ ฮ่าฮ่าฮ่า!”
นพเก้าหัวเราะลั่นอย่างชั่วร้าย ก่อนที่สองแขนจะค่อยๆผ่อนแรงลง ปล่อยให้กลีบผกาสีสดของหญิงสาว ค่อยๆ ลดระดับจมดิ่งลงมาประทับจุมพิตกับส่วนหัวของัั์!
“อื้อ~”
ในเสี้ยววินาทีที่ส่วนหัวหยักบานกำลังจะกดแทรกเข้าไปในช่องทางที่ฉ่ำเยิ้มสติสัมปชัญญะของวารินทร์ก็ค่อยๆ ฟื้นคืนกลับมา
“ตื่นแล้วเหรอครับ ทาสรักของผม”
นพเก้ากระซิบเย้าแหย่ พร้อมกันนั้นก็จงใจยกสะโพกขึ้นเล็กน้อยใช้ส่วนหัวัถูไถบดขยี้วนรอบปากทางกลีบเนื้อที่กำลังบานสะพรั่ง ใน่เวลานี้ ั้แ่โคนจรดปลายัที่ปวดหนึบเส้นเืดำปูดโปนกระตุกเต้นราวกับสัตว์ประหลาดร้ายที่กำลังชาร์จพลังงาน กักเก็บปริมาณน้ำกามมหาศาลเอาไว้จนดูน่าสะพรึงกลัว
ปึด!
ด้วยความอัดอั้นจนถึงขีดสุด หยาดน้ำหล่อลื่นของชายหนุ่มก็ปะทุทะลักออกมาชโลมเคลือบไปทั่วทั้งท่อนเอ็นมันไหลหยดย้อยลงมาเป็สาย หยดสุดท้ายร่วงหล่นลงตรงโคนพอดิบพอดี ปริมาณความฉ่ำลื่นของมันอาจจะมากกว่าเจลหล่อลื่นทั้งขวดเสียด้วยซ้ำ
“ฮะ!... เฮ้ย... เดี๋ยว! ช้าก่อน!”
เมื่อวารินทร์ตระหนักได้ว่ากำลังจะเกิดสิ่งใดขึ้นเธอก็รีบเอ่ยปากห้ามชายหนุ่มทันที แม้ลึกๆ ในใจจะรู้ดีว่าการร้องห้ามในยามนี้มันไร้ความหมายสิ้นดีเพราะเธอััได้แล้วว่า ปลายกระบอกปืนั์ได้อัดฉีดหยาดน้ำหล่อลื่นแทรกซึมเข้าไปหล่อเลี้ยงภายในช่องทางคับแคบของเธอเรียบร้อยแล้ว
อย่า!!
เมื่อเธอหลุบตามองสามีโง่เง่าที่นั่งหมดสภาพไร้การต่อต้านอยู่บนพื้นเธอรู้สึกสมเพชในตัวเขาจับใจ ทว่าก็อดเวทนาในชะตากรรมของตนเองไม่ได้เช่นกัน เพราะหากจะต้องหาคนผิดมาลงโทษก็คงต้องโทษตัวเธอเองนี่แหละ... ที่ปล่อยปละละเลยให้ชายหนุ่มหน้าใหม่ ล่วงล้ำกระทำการหยามเกียรติได้ถึงเพียงนี้
เอ๊ะ... ทำไมฉันถึงกลายเป็คนผิดไปได้ล่ะ?
ขณะที่หญิงสาวเริ่มสับสนกับตรรกะที่ย้อนแย้งในหัวเธอก็หลงลืมไปเสียสนิทเลยว่า ตนเองต่างหากที่เป็ฝ่ายยินยอมโอนอ่อน ปลดเปลื้องปราการด่านสุดท้ายและมอบเรือนร่างให้แก่บุรุษผู้อันตรายที่สุดใน่เวลานี้ด้วยความเต็มใจ
และแล้วในทันใดนั้น ชายหนุ่มก็ปล่อยมือที่ประคองร่างของเธอออกปล่อยให้ร่างบางร่วงหล่นลงมาตามแรงโน้มถ่วง!
สวบบบ!! ฉึก!!!
“เอ๊ะ... อ- อะ... อร๊าาาาา!!!”
วารินทร์ที่เพิ่งรู้ตัวว่ากำลังร่วงหล่น กรีดร้องลั่นด้วยเสียงแหลมปรี๊ดความเ็ปจากการถูกเสียบทะลวงอย่างกะทันหัน ผสมปนเปกับความเสียวซ่านที่แล่นปราดไปถึงไขสันหลัง ในขณะที่ร่างของเธอกำลังจะคะมำพุ่งหลาวไปด้านหน้า
หมับ!
สองมือของชายหนุ่มก็พุ่งตะปบเข้าที่ทรวงอกกลมกลึงของเธออย่างรวดเร็ว!ทว่าครั้งนี้มิใช่การกอบกุมธรรมดา เขาใช้สองนิ้วของแต่ละมือคีบดึงยอดปทุมถันของเธอเอาไว้ประดุจคีมเหล็ก!
และในจังหวะที่ชายหนุ่มเอนกายหงายหลังลงไปในท่ากึ่งสะพานโค้งเขาออกแรงกดท่อนแขนลงจนหน้าอกของเธอถูกบีบอัดจนจมมิด ทว่าเมื่อแผ่นหลังของเธอกำลังจะร่วงลงมากระทบตัวเขาสองนิ้วที่หนีบยอดปทุมถันไว้ก็ออกแรงรั้งตึงดึงรั้งเอาไว้! ทรวงอกอวบอิ่มถูกยืดออกเป็รูปทรงสามเหลี่ยมเกี่ยวรั้งร่างของเธอเอาไว้ดั่งตะขอเบ็ดตกปลา ไม่ยอมให้แผ่นหลังของเธอตกลงมาัักับเนินอกของเขา
“อ๊า!! นี่มัน... จะเกินไปแล้วนะ!!”
น้ำเสียงของหญิงสาวสั่นเครือ ใบหน้าสั่นระริก กัดฟันแน่นจนน้ำลายไหลยืดหยาดน้ำตาปริ่มขอบตา แหงนหน้ามองเพดาน ั์ตาสั่นสะท้านไปมาอย่างบ้าคลั่ง ไม่อาจบรรยายได้เลยว่าความเสียวซ่านที่ได้รับในครั้งนี้มันพุ่งทะยานไปถึงระดับใดเพราะท่วงท่าอันแสนพิสดารและซาดิสม์เช่นนี้ ไม่อาจประเมินได้ด้วยมาตรฐานการร่วมรักของปุถุชนทั่วไป
ตั๊บ!
“อุก— ค่อก!”
ท่อนล่างของชายหนุ่มอาศัยจังหวะที่ร่างของหญิงสาวทิ้งน้ำหนักลงมาเขากระชากถอนแก่นกายออกจนเกือบสุดหลอด ก่อนจะอัดกระแทกสวนกลับเข้าไปเต็มแรงจนัั์ทะลวงลึกชนผนังมดลูก!
ตั๊บ!!
“อู่ววว!!”
การอัดกระแทกครั้งที่สามนั้นดุดันและหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิมมันกระทุ้งลึกจนมดลูกแทบจะยุบตัวลง หญิงสาวครวญครางลั่นด้วยความจุกเสียดรุนแรงที่หลอมรวมกับความเสียวซ่านถึงขีดสุด
ตั๊บ!!ๆ
ความถี่ในการสอดใส่เริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้น ก่อนจะปรับสมดุลความรุนแรงเป็สองครั้งต่อหนึ่งวินาที
ตั๊บ!!ๆๆๆ
แล้วขยับระดับขึ้นเป็สี่ครั้งต่อหนึ่งวินาที!
ตั๊บ!!ๆๆๆๆๆ
และจากนั้น... มันก็กลายเป็พายุอารมณ์ที่รัวกระหน่ำจนไม่อาจวัดความเร็วได้อีกต่อไป!
“อ๊า... ตั๊บ!!ๆ... เสียว... ตั๊บ!!ๆๆๆ... เสียวเกินไปแล้ว...ตั๊บ!!ๆๆๆๆๆ... ด-... ได้โปรด... ตั๊บ!!ๆๆๆ... ย... หยุดก่อน... ตั๊บ!!... อ๊าา!!...ไม่ไหวแล้ววว!”
หญิงสาวรู้สึกคล้ายสติสัมปชัญญะหลุดลอยและดับวูบลงไปเป็ครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่อาจนับสมองของเธอขาวโพลนไปหมด ไม่รู้แล้วว่าควรจะดิ้นรนขัดขืน หรือควรจะยอมจำนนรับความสุขสม...ควรจะยอมสยบเป็ทาสสวาท หรือควรจะยอมตั้งท้องโอบอุ้มสายเืของชายหนุ่มผู้นี้ดี...ความคิดนับร้อยพันตีรวนเข้ามาในหัว ก่อนจะแตกกระเจิงสูญสลายไปจนหมดสิ้น
“อัก... ตั๊บ!!ๆๆๆ... อูวว”
ยิ่งถูกกระหน่ำทะลวงจนสุขสม เสียงครางกระเส่าของเธอก็ยิ่งบิดเบี้ยวแปลกหูฟังดูคล้ายเสียงร้องของสัตว์ป่าสปีชีส์ที่กำลังเสพสมพลอดรักกันในฤดูติดสัด ใน่เวลาที่การตกไข่พุ่งขึ้นถึงจุดสูงสุด
“นี่มัน... ไม่จริงน่า...”
จอห์นรู้สึกช็อกงันจนหาคำบรรยายมาเปรียบเปรยไม่ได้เขาไม่เคยนึกฝันเลยสักครั้ง ว่าจะได้มาทนดูสภาพภรรยาผู้แสนเย่อหยิ่งของตน แปรเปลี่ยนไปเป็มารร้ายแห่งราคะได้มากขนาดนี้ภายในระยะเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงที่ได้เสพสังวาสกับไอ้หนุ่มรุ่นน้อง ไม่สิ... ต้องบอกว่าเขาไม่เคยกล้าแม้แต่จะจินตนาการถึงฉากร่วมรักอันเร่าร้อนป่าเถื่อนของภรรยาตัวเองได้ถึงระดับนี้ด้วยซ้ำ!
นับจากวินาทีนี้เป็ต้นไป... มุมมองและความรู้สึกที่เขามีต่อภรรยาผู้สูงส่ง...ได้ถูกฉีกทึ้งและเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล
10K
