เย่ซวนเป็นักเรียนมหาวิทยาลัยธรรมดาๆคนหนึ่ง เขาเพิ่งจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ เขาโตมาในศูนย์รับเลี้ยงเด็กแห่งหนึ่งเขาถูกพ่อแม่นำทิ้งไว้ที่หน้าประตู ระหว่างที่เขากำลังจะกลับไปบอกข่าวดีกับชายชราที่เป็เ้าของศูนย์รับเลี้ยงเด็ก ระหว่างทางเขาเจอกับอุบัติเหตุรถขนส่งน้ำมันชนกับรถบัสของนักเรียนมัธยม
เสียงร้องของเด็กๆและเสียงของฝูงชนที่แตกตื่นดังขึ้นทำให้เหตุการณ์เริ่มเกิดความวุ่นวาย ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์พยายามที่จะเข้าไปช่วยเด็กที่ติดอยู่ในรถ ร่วมถึงตัวของเย่ซวนด้วย แต่มันเต็มไปด้วยความยากลำบากเพราะไฟเริ่มลุกไหม้ รถดับเพลิงก็ยังมาไม่ถึง เพราะมันอยู่ใน่เวลาที่รถกำลังติด
"เร็วเข้า ไฟเริ่มลามมาที่รถคันนี้แล้ว !" มีคนะโขึ้นมา
หลังจากมีเสียงะโความกดดันยิ่งมีมากขึ้นบวกกับความร้อนที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆทำให้ทุกคนเกิดความกดดัน
"ยังเหลือใครอีกมั้ย ?" เสียงของลุงอายุประมาณ 40 หันไปพูดกับคุณครูสาวสวย
"น่าจะครบแล้วค่ะ" คุณครูสาวสวยตอบด้วยเสียงสั่นๆ เพราะยังใกับเหตุการณ์ที่เกิด
ตู้มมมมมมม !!!!!!!!!!! เสียงะเิของรถขนน้ำมันดังขึ้น ทุกคนก้มหลบด้วยความหวาดกลัว
"คุณครูครับ ถิงถิงยังอยู่บนรถคันนั้น" อยู่ๆก็มีเด็กชายวิ่งมาด้วยความร้อนใจ หลังจากที่ผู้ใหญ่ได้ยินเสียงของเด็กชายก็รีบหันกลับไปมองที่รถบัสด้วยความใเพราะไฟเริ่มที่จะลามไปถึงตัวรถบัสแล้วหลังจากเกิดเหตุการณ์ะเิเมื่อกี้
"แงๆๆๆๆ ช่วยหนูด้วย คุณครู คุณพ่อ คุณแม่" เสียงเด็กที่ชื่อถิงถิงดังขึ้น
"เราจะทำยังไงกันดี ถ้าขึ้นไปช่วยตอนนี้ต้องไม่รอดไปด้วยแน่" ชายหน้าแหลมพูดขึ้นด้วยความกังวล
หลังจากที่ได้ยินในสิ่งที่ชายคนนั้นพูดทุกคนที่อยู่ตรงนี้ตกอยู่ในความเงียบ ถึงแม้คนในที่แห่งนี้จะเป็คนดีที่มาช่วยเหลือเด็กๆั้แ่ตอนแรก แต่ตอนนี้เหตุการณ์มันเลวร้ายขึ้น คงไม่มีใครอยากจะเสี่ยงชีวิตเข้าไปช่วยเด็กที่ไม่ใช่ลูกหลานของตัวเองแน่นอน
รวมถึงตัวเย่ซวนด้วย ทุกคนมองไปยังรถบัสคันนั้นด้วยสายตาที่สงสารเด็กน้อย ไฟกำลังลุกไหม้ขึ้นเรื่อยๆ
"แงๆๆๆ ช่วยหนูด้วยหนูกลัว"
"ร้อน ร้อน ช่วยหนูด้วยๆ"
เสียงของถิงถิงดังออกมาอีกครั้ง เสียงของเด็กน้อยดูน่าสงสารเป็อย่างมาก ทำให้คนฟังยิ่งเ็ปหัวใจ คุณครูสาวสวยนั่งก้มหน้าลงเอาสองมือปิดใบหน้า น้ำตาของเธอไหลออกมาพร้อมกับเสียงร้องไห้ เพราะเธอไม่สามารถทำอะไรได้เลย
เย่ซวนมองไปยังรถบัสที่ไฟกำลังลุกไหม้ สายตาของเขาเกิดอาการลังเล ก่อนที่เขาจะวิ่งไปยังรถบัสคันนั้น
"นี้เ้าหนุ่ม หยุดเดี๋ยวนี้นะเราช่วยไม่ทันแล้ว" เสียงของคนแถวนั้นดังขึ้น
แต่เย่ซวนก็ยังไม่สนใจ เข้าวิ่งไปได้ไม่นานก็ไปถึงรถบัสคันนั้นแล้ว บันไดทางขึ้นทั้งสองฟังถูกไฟลุกท่วมจนหมดแล้วเขาเลยต้องปืนหน้าต่างรถขึ้นไป มือที่จับไปยังรถบัสถูกความร้อนลวกจนบวมแดง หลังจากที่ขึ้นมาในรถบัสได้เขามองหาเด็กที่ชื่อถิงถิง เขามองไปรอบๆจนเจอถิงถิงนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่ข้างๆหน้าต่าง
รอบๆตัวของถิงถิงมีแสงสีขาวๆลอยอยู่ มันเหมือนกับเกราะบางๆป้องกันไม่ให้ไฟไปถึงร่างของเด็กน้อย แต่เย่ซวนมีเวลาสังเกตว่ามันคืออะไรเขารีบเข้าไปอุ้มถิงถิง และรีบไปที่หน้าต่าง แต่พอหันกลับมาอีกทีไฟก็ลุกลามทั่วหน้าต่างทุกบานแล้ว ทุกส่วนของเย่ซวนเริ่มแดงขึ้นเพราะความร้อน เขาเข้าไปใกล้หน้าต่างให้ได้มากที่สุด
"ใครก็ได้มาช่วยรับเด็กไปที" เย่ซวนะโขึ้น
"เร็วเข้าผมช่วยเด็กเอาไว้ได้แล้ว" เขายังะโ ก่อนที่คนที่อยู่ด้านนอกจะได้ยินแล้วรับวิ่งมาช่วยกัน
"ผมจะโดนเด็กออกไปพวกคุณพร้อมนะ" เย่ซวนตะโดนขึ้น
"พวกเราพร้อมแล้วพ่อหนุ่ม" เสียงของด้านนอกรถบัสดังขึ้น
ตอนนี้ควันไฟเริ่มมีมากขึ้นแล้วเพราะลมเปลี่ยนทิศมาทางรถบัส ทำให้ดวงตาของเย่ซวนเริ่มมองไม่เห็น เขาพยายามเพ่งไปที่หน้าต่างก่อนที่เขาจะเอามือลูปหัวของถิงถิง
"ถิงถิงฉันจะโยนเธอออกไปนอกหน้าต่างนะ" เขาพูดเสียงออนโยนกับเด็กน้อย
ถิงถิงเงยหน้าขึ้นมามองเย่ซวนดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตาและความใสซื่อ เธอถอดจี้หยกที่ห้อยอยู่ที่คอของเธอออกแล้วใส่มันให้กับเย่ซวน
"ขอบคุณคะ พี่ชาย" เสียงใสๆของเธอทำให้เย่ซวนยิ้มออกมา
แม้เย่ซวนจะงงๆกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ก็ไม่มีเวลาให้คิดอะไรมาก
"พร้อมนะ ทำตัวให้เล็กๆเข้าไว้" เย่ซวนพูด
"เธอจะปลอดภัย" ้
"ค่ะ" ถิงถิงพยักหน้าตอบ
"ผมจะนับ 1 2 3 และโยนถิงถิงออกไปนะครับ" เย่ซวนะโ
"ได้พวกเราพร้อมแล้ว"
"1 2 3" เขาโยนถิงถิงออกไปนอกรถ
"พวกเรารับไว้ได้แล้ว" เสียงของข้างนอกดังเข้ามา
"เ้าหนุ่ม รีบออกมาเร็วเข้า" พวกเขาพูดก่อนที่จะพาถิงถิงออกให้ห่างจากรถ
สายตาของถิงถิงยังมองไปที่รถบัส ที่ตอนนี้ไฟลุกไหม้จนเกือบหมดแล้วเหลือแค่ตรงหน้าต่างที่ถิงถิงลอยออกมา แต่ก็อีกไม่นานแล้ว
ถิงถิงมองเห็นแค่เงาของเย่ซวน
"พี่ชายออกมาเร็ว" ถิงถิงน้อยะโ
เย่ซวนได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มออกมา เขาถอยหลังเตรียมตัวที่จะะโออกจากรถบัส ขณะที่เขาจะวิ่งไปแล้วะโ ตู้มมมมมมมมมมมมม !!!! เสียงะเิดังขึ้น มันเป็เสียงของเครื่องยนต์รถบัสและรถขนส่งน้ำมันะเิ
"พี่ชายยยยยยยยยยยย" ถิงถิงะโออกมาสุดเสียงพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม
"เ้าหนุ่ม" ทุกคนะโขึ้นมาพร้อมกัน ใบหน้าของพวกเขาซีดลงและหันกลับไปมองยังรถบัสที่ตอนนี้ไฟลุกไหม้จนหมดแล้วหลังจากเกิดเสียงะเิ
ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ตอนนี้เต็มไปด้วยความเสียใจ สงสาร ชื่นชม หัวใจของพวกเขารู้สึกเ็ปเพราะต้องเสียคนดีๆแบบนี้ไปกับเหตุการณ์แบบนี้
"ฮือๆๆๆ" ถิงถิงร้องออกมาด้วยความเสียใจและสลบไป