ว่าที่พี่เขย...17 ????
แก้วใขาก้าวไม่ออกเลย ไม่อยากให้คนมองไม่ดี ยิ่งเป็พ่อแม่พี่ไนท์ด้วยยิ่งแล้วใหญ่
" จะไปไหน " แก้วหันหลังกลับจะขึ้นข้างบนทันทีที่เห็น ไม่กล้าลงมา แต่พี่ไนท์จับแขนไว้ก่อน
" แก้วไม่ไป " ใครจะลงไปวะ เดี๋ยวก็เป็เื่อีก
" มากับกู " พี่ไนท์ดึงแก้วให้ลงบันได
" ไม่ไป ปล่อย " ไม่ลงไปค่ะ น้องสาวคู่หมั้นมาอยู่กับว่าที่พี่เขยแบบนี้ไม่ได้ ฉุดกระชากลากถูกัน จะตกบันไดตายก็คราวนี้แหละค่ะ
" ตาไนท์ เดี๋ยวน้องตก "
หยุดการกระทำทุกสิ่งอย่าง พ่อแม่พี่ไนท์เห็นแก้วแล้วเหรอว่ะ
" หนูลูกแก้ว มานั่งนี่สิลูก " แม่พี่ไนท์เรียกแก้วไปนั่ง แก้วยังนิ่งค่ะ จนพี่ไนท์จูงมือลงมาข้างล่าง
" มีอะไรจะบอกพ่อกับแม่มั้ย...หนูแก้ว " พ่อพี่ไนท์ถามขึ้น จะให้บอกอะไร บอกว่าไงดีว่ะเนี่ย
" เอ่อ... "
" หนูเป็แฟนกับตาไนท์ ก่อนที่ตาไนท์จะหมั้นกับพี่สาวหนู แม่พูดถูกมั้ย " ถูกค่ะ ถูกทุกคำ
" ค่ะ " ได้แต่ตอบสงบเสงี่ยมเจียมตัว
" หนูยังรักตาไนท์...ลูกชายของแม่อยู่มั้ย " แก้วตอบไม่ถูก ใจแก้วยังรักเต็ม 100 แต่ถ้าให้ตอบออกไป พี่ไนท์ไม่ได้โสดนะ คู่หมั้นพี่สาวเลย มันจะดูไม่ดี แย่กันไปหมด เอาไงดีว่ะ อีแก้ว..
" หนูรักไม่ได้หรอกคะ "
" แก้ว !! " พี่ไนท์เรียกชื่อแก้วเสียงดังออกมาเลย
" พี่ไนท์คือคู่หมั้นพี่ปลา พี่สาวหนู อีกไม่นานก็ต้องแต่งงานกัน พี่ไนท์ก็ต้องเป็พี่เขย หนูคิดอะไรแบบนั้นกับพี่ไนท์ไม่ได้ หนูรักพี่ไนท์ไม่ได้แล้ว " แก้วต้องตอบตามความถูกต้อง ไม่ใช่ตอบตามใจให้มันผิดไปมากกว่านี้
" หนูทำใจได้เหรอ ที่ต้องเห็นตาไนท์คนที่หนูรักมาเป็พี่เขย " พ่อพี่ไนท์ถามขึ้น
" หนูจะ...พยายามค่ะ " ต้องกลั่นใจขนาดไหน แก้วก้มหน้าไม่กล้ามองหน้าใครเลยค่ะ น้ำตามันค่อยๆไหล มีมือพี่ไนท์เข้ามาจับมือแก้ว
" ถ้าแม่กับพ่อ จะให้หนูแก้วกับตาไนท์คบกันละ "
" คะ ???? " อะไรนะ จะให้คบกับพี่ไนท์ ได้ไง อะไรว่ะเนี่ย
" มึงไม่ได้ยินไง " ได้ยินไอ้พี่โจร แต่ไม่เข้าใจเว้ยยยย...
" หนูไม่เข้าใจ ทำไม... " จะคบกันได้ไง ทั้งๆที่หมั้นกับพี่สาวแก้วอ่ะนะ
" หนูแก้ว คนที่หมั้นกับตาไนท์ได้คือหนู ไม่ใช่พี่สาวหนู "
" ............ "
อะไร งงไปหมดแล้ววว...

