“พวกท่านมาทำอันใดหรือ?”
“นายน้อยข้า้าซื้อทาส ไว้ใช้งาน”
หนึ่งในทหารองครักษ์ของเว่ยชิงหลงเอ่ยตอบเ้าหน้าที่ของทางการ
“เชิญทางนี้”
“เว่ยชิงหลง เดินตามเ้าหน้าที่ของทางการเข้าไป โดยมีเ้าหน้าที่พูดอธิบายระหว่างเดิน”
“ห้องขังทาสนี้แบ่งชายหญิงชัดเจน ห้องขังฝั่งด้านซ้ายมือจะเป็ทาสชายอายุั้แ่แปดปีไปจนถึงสิบห้าปีมีสองห้องขัง ส่วนห้องขังถัดไปจะเป็ทาสชายอายุสิบหกปีไปจนถึงอายุสี่สิบห้าปี มีอยู่สามห้องขัง ส่วนทาสชายที่อายุสี่สิบหกปีขึ้นไปจะมีอยู่สองห้องขัง ทางห้องขังทางด้านฝั่งซ้ายมือจะเป็ทาสหญิงอายุั้แ่เจ็ดปีไปจนถึงยี่สิบปี มีสี่ห้องขัง และทาสหญิงที่มีอายุยี่สิบเอ็ดปีขึ้นไปจะมีอยู่สามห้องขัง ไม่ทราบว่าคุณชายน้อย้าทาสแบบใด”
“ข้าอยากถามท่านว่าทาสเหล่านี้มาจากที่ใดบ้าง”
“ทาสส่วนใหญ่มาจากเมืองหลวง ”
“ข้าขอพูดคุยกับเหล่าทาสเองได้หรือไม่ หากถูกใจทาสคนใดข้าจะซื้อ”
“ไม่มีปัญหาคุณชายน้อย เชิญ”
เว่ยชิงหลงเลือกสอบถามจากทาสฝั่งชายก่อน เว่ยชิงหลงมองไปที่เด็กชายที่อายุมากกว่าตนสองปีแล้วเอ่ยถาม
“เ้ามีนามว่าอันใด?”
เด็กชายที่เป็ทาสมีท่าทีกล้าๆกลัวๆ
“ไม่ต้องกลัวข้าเพียงอยากรู้ชื่อของเ้า”
“ข้ามีนามว่าจางิขอรับ”
เว่ยชิงหลง เมื่อได้คุยกับจางิก็ถูกชะตา
“ผู้คุมข้าต้องซื้อทาสผู้นี้”
“นายท่าน..”
“เรียกข้าว่านายน้อย”
“ขอรับ”
“เ้ามีอันใดจะกล่าวกับข้างั้นหรือ?”
“นายน้อยหากไม่มากจนเกินไปข้ายังมีท่านพ่อกับพี่ชายของข้าที่อยู่ห้องขังถัดไป”
“บอกชื่อบิดาและชื่อพี่ชายของเ้ามา”
“นายน้อยบิดาบ่าวชื่อจางจื่อชิวส่วนพี่ชายชื่อว่าจางฮ่าวหลางขอรับ”
เว่ยชิงหลงไปยังห้องขังถัด แล้วมองไปยังทาสคนอื่นๆด้วยความสงสาร
"หากข้าเรียกใครก็จงออกมา จางจื่อชิว จางฮ่าวหลาง
เว่ยชิงหลงมองเห็นชายวัยสามสิบเดินออกมาพร้อมกับเด็กชายวัยสิบสองสิบสามปี
“เป็บ่าวเองขอรับ”
เว่ยชิงหลง สอบถามทาสคนอื่นๆ ทาสในห้องขังต่างพากันกระตือรือร้นที่อยากจะออกไป ต่างส่งเสียงให้ซื้อตนออก
“เงียบ!! หากยังสร้างความวุ่นวายข้าจะเมี่ยนตีทาสเช่นพวกเ้า”
เว่ยชิงหลงที่สังเกตุว่ามีทาสคนหนึ่งที่ยืนอยู่ไม่ส่งเสียงอ้อนวอนเหมือนทาสคนอื่น จึงเกิดความสนใจก่อนจะเดินเข้าไปถาม
“เ้ามีชื่อว่าอันใด”
“ทาสผู้นี้มีนาวว่าหลินเจิ้นซีขอรับ”
"คุณชายทาสผู้นี้แต่เดิมเป็ขุนนางขั้นสี่ แต่ต้องถูกลงพระอาญาขององค์ฮ่องเต้ให้ไปเป็ทาส
“ข้า้าทาสผู้นี้ ”
หลินเจิ้นซีคุกเข่าลง
“นายน้อยบ่าวมีภรรยาและบุตรสาวอีกสามคนได้โปรดช่วยเหลือครอบครัวของบ่าวด้วยขอรับ”
“เื่นี้เ้าไม่ต้องห่วง จงบอกผู้ดูแลว่าภรรยาและบุตรสาวมีนามว่าอันใด แล้วให้นำตัวออกมา”
“จงบอกชื่อให้กับข้า ข้าจะพาออกมาจากห้องขังทาส”
“ท่านผู้คุม ภรรยาข้ามีนามว่าหลินอ้ายถงส่วนบุตรสาวทั้งสามของข้ามีนามว่า หลินจื่อเชียน หลินลี่ลี่ หลินหรานขอรับ”
“ข้าจะให้เ้าหน้าที่พาตัวออกมา ”
“คุณชาย้าไปดูทาสในห้องขังถัดไปหรือไม่”
“ย่อมต้องไปดู”
เว่ยชิงหลง ไปยังคุกถัดไปแล้วเลือกทาสชายอายุสิบสองปีห้าคน อายุสิบห้าปีห้าคน อายุยี่สิบปีสิบคน อายุยี่สิบห้าปีสิบคน ส่วนทาสที่เป็ผู้หญิงเว่ยชิงหลงเลือกทาสอายุแปดปีสองคน อายุสิบห้าปีสิบคน อายุยี่สิบสิบคน อายุยี่สิบห้ามีความสามารถทำอาหารได้อีกหกคนและทาสหญิงอายุสามสิบปีอีกสี่คน รวมกับทาสก่อนหน้านี้อีกแปดคน เว่ยชิงหลงซื้อทาสทั้งหมดหกสิบสี่คน