ทางด้านแฟนคลับคนที่โดน เมินจากปกร เดิมทีเธอมีชื่อว่า สายสมรเป็เด็กต่างจังหวัด อายุ ๒๐ ปี สมร ชื่นชอบ ปกร มานานเรียกได้ว่าเป็แฟนคลับตัวยงก็ว่าได้ถ้าได้ไปออกรายการแฟนพันธ์แท้รับรองว่าสมรไม่แพ้ใครแน่นอน
สมรจะติดตามผลงานทุกอย่างของ ปกร ไม่ได้ขาด ไม่ว่าจะมีงานอะไรที่ไหน แต่ด้วยความที่เป็เด็กต่างจังหวัดจึงได้ติดตามแค่ ทางสื่อต่างๆเท่านั้น ไม่มีโอกาส ได้เจอตัวจริง
สมรฝันไว้สักวันนึงจะขึ้นมากรุงเทพฯมาเจอตัวจริง ปกร ดาราที่เค้ารักให้ได้ สมรจึงออกหางานทำพิเศษ เพื่อเก็บเงิน มาหา ปกร ที่กรุงเทพฯ
“อีหมอน มึงบ้าไปป่าวว่ะมึงถึงขนาดเก็บตังเพื่อจะไปดูดารานี่นะ”แม่ของสมร ร้องด่าลูกสาวเมื่อลูกสาวขอไปกรุงเทพฯ
“โธ่ แม่ ฉันขอสักครั้งนึงในชีวิตนะแม่ฉันอยากเจอพี่เค้ามากเลยฉันอยากรู้ว่าพี่เค้าจะหล่อเหมือนในทีวีหรือเปล่า”สายสมรพูดกับแม่พร้อมกับหยิบรูปที่ตัวเองวาดออกมาอวดผู้เป็แม่
“นี่แม่ดูนี่ฉันตั้งใจวาด รูปพี่ปกร เพื่อไปให้เค้าเซ็นลายเซ็นให้เลยนะ มันจะต้องเป็ของที่ลิมิเตด สำหรับฉันมากเลยแม่ “สายสมร ทำหน้าตาเพ้อฝันอย่างกับเื่ที่พูดเกิดขึ้นจริงแล้ว
“เออตามใจมึงก็แล้ว กัน แต่กูให้มึงไปเช้าเย็นกลับนะ แล้วมึงจะชวนอีสาวไปด้วยมั้ย”
“ไม่ล่ะแม่ฉันไปคนเดียวสนุกกว่า อีสาว ไปก็เกะกะ เซ่อๆซ่าๆ ฉันอายคนเค้า เดี๋ยวจะหาว่าบ้านนอกเข้ากรุง”
“แหม อีคนในเมืองมึงก็ไม่ต่างจากอีสาวมันหรอกกูยังห่วงว่ามึงจะกลับบ้านถูกมั้ยอยู่เลยนี่”แม่บ่นพลางเอามือเขกหัวสายสมรเพราะไปว่าเพื่อน
“เอาน่าฉันหาทางกลับบ้านได้ก็แล้วกันน่า “
“ว่าแต่มึงจะไปวันไหน“แม่ถาม
“ฉันเช็คตารางงานพี่เค้าแล้วพี่เค้ามีบวงสรวงวันมะรืนนี้ ใกล้ๆกับสถานี รถตู้ฉันว่าจะไปวันนั้นแหละ สะดวกดี เจอพี่เค้าเสร็จก็ะโขึ้นรถกลับเลย”
“เออๆๆกูยอมแล้ว “พูดจบแม่ก็เดินไปในครัวเพื่อทำกับข้าวต่อ
วันต่อมาสมรมาที่สถานีรถตู้เพื่อมาจองตั๋วรถเพื่อไปกรุงเทพฯ
“สวัสดีจ้าฉันมาจองตั๋วรถตู้ ไป-กลับ กรุงเทพจ้า “
“จองได้แค่ขาไปครับขากลับต้องไปซื้อเอาที่หน้าตั๋วฝั่งกรุงเทพฯครับ”คนขายตั๋วบอกกับสายสมร
“ได้จ้า งั้น เอาหนึ่งใบเที่ยวเช้าสุดกี่โมงจ๊ะ”
“ตีห้ามารอที่นี่เลย ช้าได้ไม่เกิน ๑๕ นาที เกิน แล้วรถไม่รอนะ“พนักงานขายตั๋วแจ้งรายละเอียดกับสายสมร
เมื่อสายสมรได้ตั๋วเรียบร้อยก็รีบกลับบ้านเพื่อไปเตรียมตัวเก็บของบังเอิญเจอสาว เพื่อนสนิทจึงแวะทักทายกัน
“ว่าไงมึง ได้ข่าวจะไปกรุงเทพฯไปหาพ่อเทพบุตรของมึงเหรอ แหมกูอิจฉาว่ะได้เข้าเมืองกรุงด้วย” สาวทักทายสายสมร
“เออวันหลังถ้ามีโอกาสกูจะชวนมึงไปด้วย ไม่ต้องห่วงกูไปล่ะกูต้องไปเตรียมตัวอีก”สายสมรพูดจบก็ขี่มอเตอร์ไซ กลับบ้านทันที
เมื่อถึงบ้านสายสมรก็บรรจงเลือกชุดที่คิดว่าสวยที่สุด เพื่อใส่ไปกรุงเทพฯและไม่ลืมที่จะเอารูปที่ตัวเองวาดติดไปด้วย “คืนนี้ฉันจะนอนหลับมั้ยน้อ ตื่นเต้นที่สุดเลยว่ะ จะได้ไปเจอพี่เค้าแล้วโอ๊ยตื่นเต้น” สายสมรนอนพลิกไปพลิกมาในมุ้งจนแม่ทนไม่ไหว
“อีหมอน ถ้ามึงยังไม่เลิกพลิกไปพลิกมากูจะลุกขึ้นไปถีบมึงเดี๋ยวนี้แหละ“
เมื่อได้ยินแม่ด่าสายสมรก็นิ่งทันที พร้อมเผลอหลับไป จนนาฬิกาปลุก ตี สี่ครึ่งสายสมรรีบเด้งจตัวลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวทันที แต่งตัวเสร็จก็รีบขับรถไปที่สถานีรถตู้
เมื่อถึงสถานีเป็เวลาที่ เค้าเรียกขึ้นรถพอดีเนื่องจากตื่นเช้ามากสายมสรจึงนอนหลับมาบนรถตู้จนถึง สถานีเอกมัยกรุงเทพฯ
“อ้าว น้องๆๆ ตื่นถึงสถานีปลายทางแล้วครับ “
ชายคนที่นั่งข้างๆสายสมรปลุกสายสมรเด้งตัวขึ้นมาทันทีด้วยความงัวเงีย แล้วรีบลงจากรถ รถมาถึงปลายทางเวลา ๐๘.๐๐น แต่เวลาที่ ปกรบวงสรวงคือ๙.๐๐น. สายสมรจึงไปหาอะไรแถวนั้นรองท้อง ก่อน
เมื่อกินเสร็จสายสมรก็เข้าไปยังสถานที่ที่เค้าจัดให้แฟนคลับของศิลปินดารา รอคนที่ตัวเองชื่นชอบ ซึ่งไม่แปลกเลยมที่จุดของปกร คนเยอะมาก หลายคนมารอั้แ่ตีห้า หกโมงเช้าบ้าง แต่ทุกคนก็มารอหวังจะได้เจอคนที่ตัวเองชื่นชอบ
สายสมรก็เข้าไปนั่งรอในกลุ่มด้วยนั่งรอไปสักพัก ปกร ก็ออกมาทำพิธีบวงสรวง เมื่อทุกคนเห็น ปกร ทุกคนก็ทำท่าตื่นเต้นแต่ส่งเสียงไม่ได้เพราะเค้าทำพิธีอยู่ ได้แต่แอบกรี๊ดในใจเหมือนสายสมร
“บุญแท้อีหมอนเอ้ยมาเจอพี่ ปกร คนอะไร หล่อยังกะเทวดา เดินทีเหมือนลอยได้ ขาไม่ติดดิน เลย“สายสมรชื่นชมดาราที่เค้ารักไม่ขาดปาก
“แต่พิธีการจัดงานก็เนิ่นนานแถมผู้จัดการส่วนตัวของปกรก็ออกมาแจ้งว่าปกรจะให้สัมภาษณ์ก่อนแล้วถึงจะออกมาพบกับแฟนคลับ่ใกล้ๆหกโมงเย็น
สายสมรเลยคิดว่าไปหาที่นั่งรอนั่งกินแถวนี้ดีกว่า เพราะตนเองเตรียมข้าวเหนียวมาด้วยเผื่อหิว เมื่อเดินมาถึงที่นั่งพัก ใต้ต้นไม้ต้นใหญ่ ด้านหลังมีศาลเก่าๆ หลังนึงตั้งอยู่สายสมรจึงยกมือไหว้ขออนุญาตนั่ง
เมื่อสายสมรกำลังจะแกะข้าวเหนียวกิน ปรากฏว่ามาลุงแก่ๆคนนึง มานั่งที่ ม้านั่งข้างๆๆ เสียงท้องของลุงดังมากจนสายสมรได้ยิน จึงตัดสินใจยกข้าวเหนียวให้ลุง
“อ่ะ นี่ลุงข้าวเหนียวจากที่บ้านหนู ปลูกเอง หุงเองเชียวนะ รับรองว่านุ่มอร่อยขนาดอยู่มาเป็วันแล้วยังไม่แข็งเลย ส่วนนี่ เนื้อแดดเดียวหนู ก็ทำเองรับรองอร่อยจนเชฟป้อมต้อง ยกนิ้วให้” สายสมรยื่นถุงข้าวเหนียวให้ลุง
“ขอบใจนะหนูว่าแต่หนูทำไมใจดีจัง แล้วหนูกินอะไรล่ะยกมาให้ลุงหมดแบบนี้ “
“ไม่เป็ไรจ๊ะลุงเดี๋ยวหนูก็กลับไปกินที่บ้านเอา แค่นี้ไม่ทันหิวหรอก “สายสมรบอกกับลุงพร้อมรอยยิ้ม
“ว่าแต่หนูมาทำไมที่กรุงเทพฯคนเดียวไม่กลัวเหรอมันอันตรายนะ “ลุงถามขณะกำลังปั้นข้าวเหนียวเข้าปาก
“ถ้าไปไกลๆกว่านี้หนูคงไม่มาหรอกลุงแต่นี่มันใกล้สถานีไง เสร็จงานปุ๊บก็กลับปั๊บเลย”
“แล้วมาทำรัยล่ะหนู”ลุงเอ่ยถาม
“มาหาดาราที่หนูชอบลุงหรือที่เค้าเรียกพวกหนูว่าเป็แฟนคลับอ่ะจ๊ะ หนูนะ วาดรูปพี่เค้า กะจะเอาไปให้พี่เค้าเซ็นแล้วเอาไว้เป็กำลังในตอนทำงานหน่ะลุง”สายสมรพูดด้วยแวตาที่มีความสุข
“หนูว่าหนูต้องไปรวมกลุ่มกันแล้วล่ะพี่เค้าน่าจะใกล้ออกมาหาแฟนคลับแล้ว ไปก่อนนะคะ ลุง”
สายสมรมาถึงตรงกลุ่มที่ปกรพบแฟนคลับแล้ว แต่ปรากฏว่า สภาพที่เห็นคือทุกคนเบียดเสียดดันกันเพื่อจะเอาลายเซ็นของปกร ทำให้ สายสมรไม่รอช้า พุ่งตัวเข้าไปแทรก เพื่อจะไปข้างหน้าให้ได้
ในที่สุดก็ทำสำเร็จสายสมรขึ้นมาอยู่ด้านหน้าแล้วได้สบสายตากับ ปกร สายสมรได้ยื่น รูปวาดเพื่อให้ ปกรเซ็น แต่ สิ่งที่สายสมรไม่ทันคาดคิดคือ จู่ๆ ปกร โยนรูปของสายสมรทิ้งแล้วไม่หันมามองอีกเลย
วินาทีนั้นสายสมรทั้งใและเสียใจ ผิดหวังกับสิ่งที่เกิดขึ้น ได้แต่รีบควานหารูปวาดตัวเองที่ตอนนี้ถูกเหยียบไปมาจนเก็บขึ้นมาได้
รูปวาดมีแต่รอยเท้าเต็มไปหมดเลยสายสมรจู่ๆก็ร้องไห้ออกมา พร้อมทั้งเดินหนีออกมาจากจุดนั้น ตอนนี้ สายสมรทั้งรู้สึกใกับการกระทำของปกรและผิดหวัง เป็อย่างมาก
สายสมรเดินร้องไห้ไปเรื่อยทางจนถึงสถานีรถตู้เพื่อจองตั๋วกลับบ้าน ขณะนั่งรอรถเที่ยวสุดท้ายเพื่อกลับบ้านลุงคนเดิมที่ได้คุยกับสายสมรเมื่อตอนเย็นก็มานั่งข้างๆเหมือนเดิม
“อ้าวลุงตอนนี้หนูไม่มีกะจิตกะใจทำอะไรทั้งนั้นแหล่ะลุง” สายสมรพูดไปน้ำตาไหลไป
“เป็ไงล่ะนังหนูเห็นนิสัยของคนที่เองรักหรือยัง ว่าเค้าเป็ยังไง”ลุงถาม
“เห็นแล้วจ้าแต่ยังไงหนูก็เกลียดพี่เค้าไม่ลงหรอกลุง อย่างน้อยหนูก็จะเก็บพี่เค้าไว้ในใจเป็กำลังในการทำงาน ต่อไปหนูคงดูแต่ผลงาน คงไม่ได้ติดตามเื่ส่วนตัวของพี่เค้าและคงไม่มาหาพี่เค้าอีกแล้ว “
“ลุงรู้มาว่าดาราคนนี้จะชอบแต่คนสวยๆหน้าตาดีๆ “ลุงบอกกับสายสมร
“หนูก็เคยได้ยินข่าวเค้าซุบซิบกันแต่หนูไม่เชื่อจน.....”
“ลุงถามอีกครั้งถ้ามีโอกาส มาหาเค้าอีกครั้ง แต่เค้าเปลี่ยนนิสัยแล้วหนูจะมามั้ย”ลุงถามสายสมร
“มาสิลุงหนูรักพี่เค้ามาก “สายสมรตอบด้วยความมั่นใจและชัดเจน
“โอเค งั้นอีก ๓วัน หนูมาหาลุงที่นี่ ลุงจะพาหนูไปพบเค้าเอง”
ในความคิดของสายสมรไม่ได้เชื่อที่ลุงพูดเลยคิดแต่ว่าขนาดลุงยัง ขอข้าวเค้ากินเลยจะพาเราไปเจอดาราได้ไง แล้วเวลาแค่สามวันพี่ปกร จะเปลี่ยนนิสัยยังไง
“หนูกำลังไม่เชื่อลุงอยู่สินะเอาอย่างงี้หนูเชื่อลุงสักครั้ง ลุงจะตอบแทน ข้าวเหนียวที่หนูเสียสละให้ลุงให้เชื่อลุงสักครั้ง”ลุงพูดพร้อมกับแววตาที่จริงใจ
สายสมรเห็นลุงทำท่ามั่นใจเป็อย่างมากจึงตอบตกลงที่จะมาแต่ว่ามันติดที่ว่า บ้านสายสมรยากจน คงไม่มีเงินมา
“แต่ลุงหนูคงไม่มีเงินเดินทางมาแล้วล่ะแค่มาเที่ยวนี้หนูก็เก็บเงินไปหลายวันเลย”สายสมรบอกลุง
“เอานี่ไป“ลุงยื่นล็อตเตอร์รี่ ๑ ใบให้สายสมร
“ล็อตเตอร์รี่เหรอลุงโหลุงเกิดมาหนูยังไม่เคยถูกหวยสักครั้งเลย “
“ว่ะนังคนนี้พูดไม่หยุด ข้าบอกให้ทำตามที่ข้าบอกก็ทำตามสิไปได้แล้วรถเอ็งมาโน่นแล้ว”ลุงชักรำคาญที่สายสมรพูดไม่หยุด
“งั้นฉันลานะลุง สวัสดีจ๊ะ”พูดจบสายสมรก็ขึ้นรถทันทีก่อนขึ้นรถสายสมรก็หันมาดูลุง แต่ปรากฏว่าลุงไม่ได้นั่งตรงนั้นแล้ว สายสมรจึงขึ้นรถเดินทางกลับ
เมื่อถึงบ้านสายสมรก็ไม่ได้พูดอะไรกับที่บ้าน รีบอาบน้ำเข้านอนเพราะดึกแล้ว
เช้าวันต่อมาแนนซี่ มาปลุกปกร แต่เช้า เพราะว่ามีนัดถ่ายละครตอนเช้าแต่ปกร ไม่ยอมตื่น
“ กร ตื่นเดี๋ยวนี้มีถ่ายตอนแปดโมงนะนี้เจ็ดโมงแล้ว เดี๋ยวไปกองสายหรอก ลุก”แนนซี่ทั้งพูดทั้งลากปกรลงจากเตียง
“ก็ให้เค้ารอไปสิครับผมยังไม่มีอารมณ์ถ่ายหรือทำอะไรทั้งนั้น “ปกร ทำตัวเป็ก้อนหินไม่ยอมลุกจากที่นอน
“ได้งั้นพี่โทรหาแม่แจ๋ว แล้วเคลียกันเอา พี่เหนื่อยดูแล กรแล้ว”
ทันทีที่แนนซี่ขู่แบบนั้นปกร ก็รีบลุกขึ้นทันทีพร้อมทำหน้าหงุดหงิดใส่แนนซี่พร้อมเข้าไปอาบน้ำ
ภายในกองถ่ายทุกคนรอพระเอกที่ยังมาไม่ถึงทำให้ผู้จัดละครกับผู้กำกับต้องแก้ปัญหากันให้วุ่น
“แก้มคิดแล้วว่าต้องเจอแบบนี้ดีนะที่แก้มสำรองแผนไว้ “
“ยังไงเหรอแก้ม”ผู้กำกับถาม
“แก้มทำเบรกดาวน์สำรองไว้พี่พี่ก็ถ่ายตามเบรกดาวน์นี้ไปก่อนพอพ่อพระเอกมาถึงค่อยเอาเบรกดาวน์ที่มีเค้ามาเจาะถ่าย จะได้ไม่เสียเวลา”
“แก้มนี่สุดยอดผู้จัดเลย”ผู้กำกับถึงกับเอ่ยปากชมการวางแผนรับมือของแก้ม
“แก้มเจอกับฤทธิ์เดชเค้ามาเยอะพี่จนรู้ทางหนีทีไล่แล้ว”แก้มพูดแบบปลงๆๆ
ในขณะที่ทุกคนกำลังถ่ายทำอยู่นั้นปกร ก็มาถึงกองพอดี
“สวัสดีครับพี่แก้มสวัดดีครับพี่ยง สวัสดีพี่ๆทุกคนนะครับพูดจบ ปกรก็ทำหน้านิ่งแล้วไปนั่งแต่งตัว ระหว่างแต่งตัวผู้ช่วยผู้กำกับก็จะมาบรีฟ งานถ่ายแต่ละฉากให้ ปกร ฟัง
หลังจากแต่งหน้าเสร็จเพื่อรอเข้าฉาก ปกรที่ตอนนี้นั่งอยู่คนเดียวเพราะแนนซี่แอบออกไปเม้ากับพวกช่างแต่งหน้าข้างนอกและคนอื่นๆก็พักกินข้าวกันหมด จู่ๆก็มีสาวสวยคนนึงเดินมานั่งข้างๆปกร
“สวัสดีค่ะ พี่ปกรหนูเป็ เอ็กตร้าเื่นี้ค่ะ หนูชื่นชอบพี่มาก เลยแอบมาหาพี่ พอดีเค้าสั่งห้ามมารบกวนพี่หนูต้องขอโทษด้วยนะคะ” สาวน้อยคนนั้นกล่าวขอโทษพร้อมทำหน้าตาน่าสงสาร
เมื่อปกรเห็นว่าสาวน้อยคนนี้มีหน้าตาสวยสดแทบไม่น่าเชื่อจะมาเล่นเป็ตัวประกอบจึงยอมคุยด้วย
“ครับน้องมีอะไรเหรอครับ มาขอลายเซ็นเหรอครับ “ปกรถาม
“ใช่ค่ะ แล้วหนูก็ทำขนมกับน้ำดื่มมาฝากพี่ด้วยนะคะหนูทำเองกับมือเลย อยากให้พี่ชิม ให้ได้นะคะ”พูดจบสาวน้อยก็ยื่น ถุงขนมให้ ปกร
ปกรรับถุงขนมมาอย่างง่ายดายเพราะเห็นแก่ความสวย หลังจากเซ็นลายเซ็นเสร็จ สาวน้อยคนนั้นก็ขอตัวออกไปข้างนอกเพราะกลัวคนมาเห็น
สักพัก แนนซี่ก็กลับเข้ามาปกร จึงถามเื่ ตัวประกอบคนนั้น
“พี่ซี่วันนี้มีตัวประกอบสาวสวยมาร่วมงานด้วยก็ไม่บอก ไม่งั้นผมจะรีบมาแล้วเสียดายน่าจะจับเป็นางเอกสวยกว่านางเอกของเื่ตั้งเยอะ”
“ไหน ใครที่ไหนวันนี้ ตัวประกอบส่วนใหญ่มีแต่คนแก่กับเด็กนะ สาวๆๆไม่มีเลย”แนนซี่งงกับคำพูดของปกร
“มีสิครับเมื่อกี้.......” ปกรเลือกที่จะไม่พูดดีกว่าเดี๋ยวโดนบ่น
ระหว่างการถ่ายละครปกร ก็มองหา ตัวประกอบคนนั้นอยู่ตลอดเวลาจน ผู้กำกับต้องบอกปกรว่า ไม่มีสมาธิเลย จนถ่ายต่อไม่ได้ แก้มผู้จัดละครจึงตัดสินใจยกเลิกคิวถ่ายของ ปกร ไปก่อน แล้วถ่ายของคนอื่นตามแผนเดิมแทน
“ทำไมไม่เห็นมาเข้าฉากน้าเธอเป็ใครกัน “ปกร พึมพัมอยู่คนเดียว
เมื่อหมดคิวถ่ายแนนซี่จึงไปส่งปกรที่คอนโดพร้อมทั้งกำชับว่าห้ามออกไปไหนพรุ่งนี้มีคิวถ่ายหกโมงเช้า
“พี่ตั้งนาฬิกาปลุกไปแล้วนะห้ามแก้ไขแล้วตีห้าพี่จะมา ลากตัวอีกที นึง ถ้าไม่ทำตามคนมาตามจะเป็แม่แจ๋วนะ”
“แหม่นี้เอาแม่มาขู่บ่อยจังนะ เมื่อไหร่ละครเื่นี้มันจะจบสักที “ปกรบ่น
“ถ้าอยากให้จบคุณชายก็ตั้งใจเล่นสิคะจบไวแน่นอน เพราะไม่มีใครอยากร่วมงานกับเรานานๆๆหรอก”แนนซี่พูดแทงใจดำปกร จนปกรหงุดหงิด ลงจากรถแล้วปิดประตู
“ปั๊งงงงงงงงงงงง”
เสียงปิดประตูทำคนที่อยู่ในรถแทบหูดับหลังจากตั้งสติได้แนนซี่ก็ขับรถออกไปโดยลืมยื่นถุงอาหารมื้อเย็นให้ปกร
เมื่อปกรถึงห้องก็นั่งลงบนเก้าอี้หน้าคอมพิวเตอร์ พร้อมหยิบถุงขนมขึ้นมาแล้วนึกถึงหน้าหญิงสาวคนนั้น เมื่อเห็นขนม ท้องเค้าเกิดร้องขึ้นมาด้วยความหิว เค้าจึงตัดสินใจแกะขนมกับน้ำ เพื่อกินแก้หิว
หลังจากกินจนหมดจู่ๆ ปกร ก็เกิดอาการเวียนหัว รู้สึกเหมือนทุกอย่างรอบตัวกำลังหมุนไปหมดแล้ว ปกรก็ฟุบหลับไปที่หน้าคอมพิวเตอร์ตัวเอง
..เื่ราวจากนี้ไปจะสนุกมากกว่าเดิมฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะครับ......
66
