ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่114 อสูรปลาหมอยักษ์ดึกดำบรรพ์

กริชเพชรพูดกับองค์หญิงใหญ่พร้อมทะยานวิ่งเข้าหาเจ้าอสรพิษยักษ์ ที่ม้วนตัวรัดภูเขาชูคอยกหัวขึ้นกลางอากาศ แม้มันบาดเจ็บกับคาถาง้าวอัสนีคว่ำโลกันตร์ของชายหนุ่ม

มีเกล็ดบางส่วนเท่านั้นที่แตกกระจุยกระจายไป แต่ก็ไม่อาจยับยั้งความโหดร้ายที่รุนแรงของมัน ที่ถูกกระตุ้นขึ้นเป็นร้อยเท่า

"เวทย์ลับประสานกายอสูรระดับพรีเมี่ยม.."

วาบๆ ๆ!! ควับๆ ๆ!! ฉับๆ ๆ!!

สิ้นเสียงของชายหนุ่ม ร่างกายของกริชเพชรฉับพลันก็ประสานกันกลายเป็นลูกไฟขนาดใหญ่ พุ่งวาบขึ้นไปบนยอดภูเขา กริชเพชรทะยานถือง้าวยักษ์ในมือตรงเข้าฟาดฟัน เจ้างูยักษ์เสียงดังสนั่นหวั่นไหว

"ง่ะ?!! "

องค์หญิงเจ้าลีหมิงตาค้างเมื่อเห็นกายเพลิงขององค์ชายสิบสี่ มันมีพลังอำนาจล้างผลาญอย่างเหลือล้น หางที่เคยทรงพลังของเจ้าอสรพิษขาดเหวอะหวะเนื้อกระเด็นยิ่งกว่าหมูบะช่อ

ร่างกายของเขากำง้าวปั่นเหมือนเครื่องบดเนื้อลอกเกล็ดหนัง ที่แกร่งเป็นเพชรแตกกระจุยกระจายก่อนที่จะทะยานขึ้นฟากฟ้า แล้วพุ่งกลับลงมาเหมือนดาวตกโจมตีเข้าที่หัวอสรพิษยักษ์

งูร้ายมันอ้าปากจนกว้างเหมือนจะกลืนกินภูเขาได้ทั้งลูก พุ่งเข้าฉกงับกายเพลิงขององค์ชายสิบสี่ทันที

"กรี๊ดดดดด!! ..ไม่นะ!! "

ควับ! สวบ!

กริชเพชรหายเข้าไปในท้องมันขณะลอยดิ่งลงมาจากกลางอากาศ เสียงหญิงสาวร้องวี๊ดอย่างตกใจเมื่อเห็นชายคนรัก ถูกอสรพิษยักษ์กลืนกินหายลงไปในท้อง ฉับพลันท้องของมันก็ระเบิดไส้พุงทะลักออกมา เลือดสีแดงฉานกระเซ็นทั่วภูเขา

ซรั๊วบส์! ปุ๊! ฉับๆ ๆ ๆ!!

"ตายซะ!! ..ตายซะ!! .."

กริชเพชรพูดอย่างคลุ้มคลั่งเดือดดาล หญิงสาวได้ยินแต่คำพูดซ้ำๆ ของชายหนุ่ม เขาบดเนื้อนั้นอย่างบ้าระห่ำสับมันเป็นหมูบะช่อ เนื้องูไหลทะลักอาบลงจากภูเขาชนิดว่าจำเค้าตัวอสรพิษร้ายขนาดยักษ์อีกต่อไปไม่ได้ เหลือไว้แต่โครงกระดูกที่มีเลือดเนื้อแดงฉานติดไว้นิดหน่อย

ตูม! ตูมๆ ๆ!!!!

ครืน! ครืนๆ ๆ!!

เสียงตูมๆไม่หยุด พลังเพลิงขององค์ชาย สิบสี่ ที่ทะยานเข้าป่าไปอย่างรวดเร็วเสียงโหยหวนของอสูรร้ายในป่าต่างร้องระงม จนองค์หญิงเจ้าลีหมิงต้องทะยานตามไปอย่างตกใจ

วูบๆ ๆ!!

ควับๆ ๆ!!

"องค์ชายสิบสี่ท่านจะไปไหน?!! "

นางลืมไปสนิทที่จะร่ายคาถาสะท้อนใจเรียกสติชายหนุ่ม ตอนนี้เขาออกไล่เข่นฆ่าอสูรเคราะห์ร้ายที่อยู่ในป่าแดนน้ำตกศักดิ์สิทธิ์ พวกมันร้องโหยหวนเสียงเหยียบต้นไม้ตื่นตกใจ แตกกันฮือเหมือนนกแตกรัง มีบางส่วนบินขึ้นบนอากาศบ้างวิ่งชนต้นไม้บ้างหักกันเป็นระเนระนาด

"ตายซะ.! ตายซะ...!!! "

ฉับๆ ๆ ๆ!!

"โฮกๆ โฮ๊กกก..!!? "

พรึบๆ ๆ ๆ!

เสียงคำรามของชายหนุ่มดังลั่น หญิงสาวพยายามเร่งสปีดตามองค์ชายสิบสี่ไปให้ทัน แต่สุดท้ายเขาก็ไปหยุดที่ริมทะเล ก่อนจะพุ่งลงน้ำหายตัวลงไป องค์หญิงเจ้าลีหมิงตะโกนไล่หลังตามกริชเพชร

ตูม! ซ่า!

นางท่องคาถาสะท้อนใจที่ชายหนุ่มให้ไว้ก่อนจะกลายร่าง แต่มันช้าไปเสียแล้วระยะห่างของหญิงสาว ทำให้กริชเพชรไม่ได้ยินเขาดำดิ่งลงใต้มหาสมุทร เจอสิ่งมีชีวิตก็ควงง้าวอสูรของเขา ฆ่าสัตว์เล็กสัตว์ใหญ่ ที่ขวางหน้าอย่างบ้าคลั่ง เลือดนองใต้ท้องทะเล

หลังจากหกนาทีในการประสานร่างอสูรระดับพรีเมี่ยมของกริชเพชร ความเร็วในการโจมตีและค้นหาสิ่งมีชีวิต ทำให้เขาพลัดหลงจากองค์หญิงเจ้าลีหมิง ยิ่งดำดิ่งลงในมหาสมุทร พลังจิตอสูรของชายหนุ่มยิ่งมีประสิทธิภาพเหมือนคลื่นโซนาร์นำร่องเรดาร์ จับความเคลื่อนไหวของสัตว์ใหญ่ในใต้มหาสมุทร

ยิ่งมันมีพลังการรบสูง ร่างกายของเขายิ่งอยากปะทะความเจ็บปวด กริชเพชรดำดิ่งลงไปเรื่อยๆ เจอฝูงอสูรฉลามยักษ์เจ็ดตัว เขาเข้าเข่นฆ่ามันทันทีเจ้าสัตว์ร้ายยิ่งเห็นเลือดของพวกพ้อง ยิ่งดุร้ายพุ่งเข้าโจมตีกริชเพชรอย่างบ้าคลั่ง

ควับๆ ๆ!!

"ตัวแตกไปซะ..!! "

ฉับๆ ๆ!!

น้ำทะเลสีน้ำเงินใสๆ แดงฉานไปด้วยเลือด เพียงสองอึดใจเขาก็เข่นข้ามันตายไปทั้งฝูง กลืนกินบอลดวงจิตแก่นแท้ระดับคนครึ่งอสูรขั้นสิบลงท้องไป อย่างตะกละตะกลาม

แยกเขี้ยวคำรามดำดิ่งตามสิ่งที่มีชีวิตขนาดยักษ์ที่อยู่ใต้ท้องทะเลลึก ความมืดมิดค่อยๆ ปกคลุมตัวเขาตอนนี้กริชเพชร เข่นฆ่าเหล่าอสูรในทะเลลึกไปเจ็ดนาทีหลังจากการผสานร่างอสูร

ปังๆ ๆ!! ฉับๆ ๆ ๆ!! แกรกๆ ๆ!!

ปลาหมอขนาดใหญ่เกล็ดมันแข็งหนายิ่งกว่าเพชรเป็นพันเท่า ฟันแหลมคมเรียงกันเป็นซี่ๆ เหมือนฟันเลื่อย เข้าจู่โจมชายหนุ่มมันมีสิบกว่าตัวเพราะได้กลิ่นคาวเลือด ที่เขาเข่นฆ่าอสูรฉลามมา

หนวดเล็กๆ บนหัวของมันกวาดแกว่งหาความเคลื่อนไหวของกริชเพชร แล้วส่งสัญญาณเฉพาะตัวของพวกมัน ให้พรรคพวกทั้งฝูงเข้ากัดกินเขาอย่างป่าเถื่อน

งับๆ ๆ!! ทึ้งๆ ๆ ๆ!!

"อ๊าาาส์..กรอดดด~"

ตาของชายหนุ่มลุกโพรงดุจเปลวไฟร่างกายลุกโชติช่วง ง้าวในมือร้อนแรงฟันฉับๆ เข้าหัวกะโหลกเจ้าปลาหมอยักษ์ เพราะกายอสูรของพวกมันเข้าขั้นอสูรเทพระดับสิบ แม้ว่าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้จะอยู่แค่ระดับกายอสูรขั้นที่สอง

แต่มันก็แข็งแกร่งพอจะรับพลังการผสานกายของกริชเพชรได้สบาย เกล็ดที่หนาแข็งของมันพุ่งชนชายหนุ่มกระเด็นกระดอน ฟันที่แหลมคมเรียงกันเป็นซี่สลับกันเต็มปาก เหมือนฟันเลื่อยขบกัดฉีกกระชากร่างกายของกริชเพชรโยนกันไปมาเหมือนลูกฟุตบอล

ชายหนุ่มถูกโจมตีแขนขาถูกดึงทึ้งแต่มันไม่ฉีกขาด เพราะกายอสูรเขาระดับพรีเมี่ยม เทียบเท่ากับจอมราชันย์ขั้นที่หนึ่ง ยิ่งเข้าโหมดสถานะอมตะหนึ่งวัน ทำให้กริชเพชรมีร่างกายแข็งแกร่งทนทานเป็นพันเท่า

"อ๊ากกกกกกกก!! ..กรอดดดด~"

ควับๆ ๆ ๆ!! ฉับๆ ๆ ๆ ๆ!!

กริชเพชรยิ่งถูกโจมตีเขายิ่งบ้าคลั่งกัดฟันกรอดๆ ใช้ง้าวเพลิง ฟันหัวปลาหมอยักษ์อสูรดึกดำบรรพ์จนสุดท้ายเขาถูกหัวหน้าปลาหมอตัวใหญ่ คาบงับหายเข้าไปในท้อง

สวบๆ ๆ ๆ!! ฉับๆ ๆ ๆ!! ฉึกๆ ๆ!!

"กรอดๆ ๆ!! "

ชายหนุ่มไม่ลดละกัดฟันกรอดควงง้าวอาวุธประจำตัว ทลายกระเพาะของมันขณะถูกน้ำย่อยของเจ้าปลาหมอยักษ์ กัดกร่อนจนเสื้อผ้าเสื่อมสลาย ดีที่ถุงนิมิต ของชายหนุ่มสูงถึงขั้นระดับเทพ จึงยังคงสภาพป้องกันพลังกรดกัดกร่อน ของกระเพาะเจ้าอสูรโบราณตัวนี้

กว่ากริชเพชรจะทะลวงกระเพาะมันฉีกความเหนียวแข็ง ยิ่งกว่าเหล็กไหลก็ปาเข้าไปเกือบสิบนาที ของระยะเวลาการประสานร่างอสูรระดับพรีเมี่ยมของเขา

ชายหนุ่มเริ่มมีสติกลับคืนมาไฟที่ลุกโชนรอบตัวเพราะพลังการประสานร่าง เริ่มมอดลงช้าๆ สติกลับคืนมาสุดท้ายมันก็หมดเวลาสิบนาที กายอสูรของกริชเพชรก็สิ้นเรี่ยวแรงกำลัง สลบอยู่ในท้องปลาที่เขา ทะลวงกระเพาะมันแหลกลาญเป็นรูโหว่ออก จนร่างชายหนุ่มนอนนิ่งอยู่ใต้หนังเกล็ดของมัน

ระยะเวลาผ่านไปช้าๆ ด้วยสถานะอมตะของชายหนุ่ม ทำให้เขายังดำรงชีวิตอยู่ใต้ท้องของอสูรปลาดึกดำบรรพ์ ที่ตอนนี้มันทนพิษบาดแผลไม่ไหวสิ้นใจตาย พาร่างที่เหมือนเรือดำน้ำขนาดใหญ่ ลอยขึ้นบนผิวน้ำเหนือมหาสมุทร ถูกคลื่นซัดไปซัดมา

"อ้ารรรรซ์..เราอยู่ที่ไหน?!! "

กริชเพชรลืมตาขึ้นเนื้อตัวเฉอะแฉะไปด้วยเลือดเนื้อปลาหมออสูรยักษ์ ที่เละเทะไปด้วยพลังทำลายของเขา ชายหนุ่มพยายามคิดทบทวนว่าตัวเองอยู่ที่ไหนตอนนี้

เหมือนตัวเขาซุกอยู่ในกองเนื้อเละๆ มีเศษเนื้อปลาปกคลุมทั่วร่าง กริชเพชรพยายามส่งพลังจิตของเขาออกสำรวจด้านนอก แต่มันก็ไม่สามารถส่งออกไปได้

"นี่เราติดสถานะใช้พลังจิตและการร่ายเวทย์ไม่ได้"

ทำให้ชายหนุ่มต้องดิ้นกระเสือกกระสน ร่ายคาถาดึงง้าวออกมาจากปลายเล็บอีกครั้ง ก่อนจะรวบรวมพลังกายอสูรฟันฉับๆ ใส่หนังใต้ท้องของปลาหมอยักษ์ แต่มันเหมือนเขาถูกขังไว้ในคุกที่เข้มแข็ง ไม่สามารถทลายเกล็ดปลาที่อยู่ด้านนอกออกไปได้

กริชเพชรนั่งลงหลังจากใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงพยายามทลายลูกโป่งขนาดใหญ่ ที่เหมือนคุกกักขังเขาอยู่

กริชเพชรสังเกตว่ามันมีโครงกระดูกด้านในเหมือนพวกก้างปลาหมอยักษ์ ข้างนอกคงจะเป็นเกล็ดของมัน แม้แต่อาวุธประจำกายอสูรของเขาก็ไม่สามารถทำอะไรมันได้

วาบๆ ๆ ๆ!!

"อะไร?!! "

ชายหนุ่มสังเกตว่ามีแสงสีฟ้า ที่มีพลังมากเหลือล้นอยู่อีกด้านหนึ่ง เขาจึงแหวกว่ายเนื้อปลาที่เละเทะ ดำไปหาลูกแก้วนั้น สุดท้ายต้องตกตะลึงเพราะเห็น กระดูกคนที่มีเขี้ยวยาวโง้ง มีลูกแก้วสีฟ้าฝังอยู่ใต้ซี่โครงตรงระหว่างทรวงอก

ท่อนล่างลงไปมีกระดูกเหมือนหางปลา คล้ายโครงกระดูกของพวกนางเงือก กริชเพชรเอื้อมมือไปคว้าลูกแก้ว ที่มีพลังอาถรรพ์ส่งกระทบถึงเขามาไว้ในมือ มันมีอักขระโบราณส่องวูบวาบ แต่เหมือนเขาจะอ่านมันไม่ออก เพราะพลังจิตของชายหนุ่มไม่สามารถใช้ได้

วูบๆ ๆ!!

เขาจึงเก็บมันเข้าถุงนิมิตลูกแก้วสีฟ้านี้มันช่างมีพลังดึงดูดจิตใจอย่างรุนแรง กริชเพชรตัดสินใจซ่อนมันไว้ในกล่องเทพ เมื่อความคิดที่แจ่มใสกลับคืนมา หลังจากที่ฟาดฟันท้องปลาหมอดึกดำบรรพ์พักใหญ่

เมื่อเขาเก็บลูกแก้วเข้าในถุงนิมิตจึงนึกถึงกล่องนิลกาฬ ชายหนุ่มยกยิ้มแล้วหายตัววับเข้าไปในห้องสีชมพูทันที ก่อนที่จะเดินทะลุห้องแปดเหลี่ยมเปิดประตูบานที่แปดออก ไปสู่ดินแดนต้องห้ามในอาณาจักรลึกลับเขตแดนอสูรวารีน้ำจืด

สุดท้ายกริชเพชรก็กลับสู่ดินแดนอย่างปลอดภัยเสียดายอย่างเดียว ที่เขาไม่สามารถออกจากปลาดึกดําบรรพ์ตัวนั้น ไม่อย่างนั้นชายหนุ่มคงจะเก็บมันมาทำเกาะเทพที่แข็งแกร่งได้

วูบๆ ๆ!!

ควับๆ ๆ!!

กริชเพชรทะยานพุ่งออกไปด้วยความเร็วตรงไปหาองค์หญิงเจ้าลีหมิง เพราะชายหนุ่มกลัวนางจะหลงตามหาเขาในเขตแดนน้ำตกศักดิ์สิทธิ์ระหว่างที่

ชายหนุ่มบ้าคลั่งกริชเพชรไม่รู้เลยว่าตัวเองไล่เข่นฆ่าเหล่าอสูร ลงทะเลไปแบบไหนกันแน่

ดังนั้นจึงรู้สึกเป็นห่วงหญิงสาวเกิดเขาฆ่านางไปอีกคนคงยุ่งตาย ไม่ถึงหนึ่งก้านธูปกริชเพชรก็มาถึงที่น้ำตกศักดิ์สิทธิ์ ขององค์หญิงเจ้าลีหมิง

นางนั่งเศร้าสร้อยอยู่บนโขดหิน เหม่อมองไปที่ท้องทะเล เหมือนกำลังคอยใครอย่างเป็นห่วง

........................................................................................................................................................................................