นทีอุ้มมายด์มาวางบนเตียงนอนของตัวเองด้วยความที่มายด์เป็หญิงสาวตัวเล็ก การอุ้มเธอจึงไม่ใช่เื่ลำบากนักสำหรับเขา
นที : “คืนนี้นอนกับพี่นี่แหละ พี่จะได้คอยดูแลเราใกล้ๆ”
มายด์ทำสีหน้าบูดบึ้ง
มายด์ : “แล้วเพื่อนสาวคนสวยของพี่ล่ะ?”
นที : “เบลเขากลับไปนอนที่หอละ”
มายด์ : “เอ้า! ทำไมล่ะ?”
นที : “เอิ่มม..เขาคงจะสร่างเมาแล้วล่ะ อีกอย่างโรงพยาบาลที่เราไปกันเมื่อกี้ก็อยู่ใกล้ๆกับหอพักเขาด้วย..”
มายด์ : “ไม่ใช่เพราะว่าเขาโมโหหนูหรอกเหรอ?”
มายด์พูดพร้อมกับยักคิ้วใส่
นที //ทำหน้าเลิ่กลั่ก
: “ห๊ะ.. เขาจะโมโหมายด์ทำไม?”
มายด์ : “ก็..หนูอาจจะเข้ามาขัดจังหวะเธอกับพี่ ตอนที่กำลังจะ...”
นที //หน้าเลิ่กลั่กกว่าเดิม
: “หึ้ย!..บ้าน่ะ!”
: “ไม่ได้ทำอะไรกันซะหน่อย!”
มายด์ : “แล้วทำไมเพื่อนพี่ถึงดูหงุดหงิดขนาดนั้น?”
นที : “พี่จะไปรู้เหรอ?”
: “เขาคงนอนไม่อิ่มมั้ง!?”
มายด์ //มองค้อน
: “ชิ! ไม่อยากยุ่งด้วยละ!”
มายด์นอนตะแคงหันไปอีกฝั่ง เธอสังเกตเห็นเส้นผมเส้นยาวอยู่ตรงหมอนกับที่นอนซึ่งจะเป็ของใครไปไม่ได้ นอกจากเพื่อนสาวของนที
เธอมองด้วยความหงุดหงิดและรีบปัดเส้นผมนั้นลงเตียงไป
นทีเดินเข้ามาในห้องอีกรอบหลังจากออกไปปิดไฟข้างนอกเสร็จ
นที : “งั้นพี่ปิดไฟเลยนะ”
มายด์ : “อือ..”
ทั้งสองนอนด้วยกันบนเตียง ด้วยความเหนื่อยล้าของทั้งคู่ พวกเขาต่างก็เผลอหลับกันไปอย่างรวดเร็วจนรู้สึกตัวอีกทีก็เป็เวลา 9 โมงเช้าของอีกวัน
นทีตื่นขึ้นมามองดูข้างๆ เห็นมายด์กำลังหลับอยู่ เขาค่อยๆพยุงตัวลุกขึ้นมาเบาๆเพื่อไม่ให้รบกวนการนอนหลับของเธอ จากนั้นก็ได้เข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัว
หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว ออกมาจากห้องน้ำนทีก็เห็นมายด์นอนกระดิกเท้าเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียง สีหน้าของเธอดูยิ้มแย้มแจ่มใสมากมากเสียจนคิดว่า จะต้องมีเื่อะไรบางอย่างที่ทำให้เธออารมณ์ดีขึ้นผิดหูผิดตาขนาดนี้
นที : “เอ้า! เป็ไงมั่ง..หายปวดท้องแล้วใช่มั้ย?”
มายด์ : “หายแล้วค่ะ..”
//ยิ้ม
นที : “อื้อ.. ก็ดีแล้ว”
: “’งั้นมื้อเช้านี้สั่งข้าวมากินเอาละกันเนอะ สายแล้วี้เีทำ”
มายด์ : “อื้มม.. ค่ะ”
//ยิ้ม
นทีรู้สึกว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ เธอถึงได้ยิ้มแป้นหน้าบานขนาดนี้ทั้งๆที่เมื่อคืนเธอยังหงุดหงิดใส่เขาอยู่เลย
นที : “ได้นอนเต็มอิ่มเหรอ?.. ตื่นมาถึงดูอารมณ์ดีจัง...”
มายด์ : “มั้งคะ!?..”
//เลิกคิ้ว
นทียืนมองงงๆหรือว่าคงจะเป็นิสัยที่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายตามปกติของเธอกันนะ
นที : “’งั้นก็รีบลุกไปอาบน้ำได้ละจะได้ลงมากินข้าว เดี๋ยวพี่สั่งรอไว้ให้”
มายด์ : “โอเค๊..” (เสียงสูง)
มายด์ลุกจากเตียงแล้วก็เดินออกจากห้องนทีไปเธอเดินร้องเพลงขึ้นบันไดไปอย่างอารมณ์ดี นทียืนเกาหัวมองตามหลังเธอไปอย่างงงๆ
นที : “อะไรวะนั่น!?”
: “ถ่ายหนักจนเพี้ยนรึไง?”
: “หรือว่า..แอบมีแฟนวะ?”
นทีเดินเข้ามาหยิบโทรศัพท์ที่วางไว้อยู่บนเตียงเห็นแจ้งเตือนข้อความที่เบลส่งมาตอนที่เขาอาบน้ำอยู่
//ข้อความ
เบล : ตื่นยังวะมึง?
: กูนอนไม่ค่อยหลับเลยว่ะ
: หงุดหงิดเื่เมื่อคืนแหละ
: เกือบจะได้เปิดซิงมึงละ
: น้องมึงแม่งมาขัดจังหวะซะก่อน
นที : “เชี่ย! ไอเบลมันยังไม่หายเคืองเื่นี้อีกเหรอวะ?”
……………………
วันนี้ก้อยกับฮารุมาติวหนังสือกับมายด์ที่บ้านอีกไม่กี่สัปดาห์ก็จะถึงวันเปิดเทอมกันแล้ว่นี้มายด์ก็จะเก็บตัวอยู่ในห้องมากขึ้นหรือบางวันก็ออกไปเรียนตามสถาบันกวดวิชาต่างๆ กับเพื่อนเด็กเรียนของเธอนทีเองก็มีแวะไปที่มหาลัย เพื่อพบปะและทำกิจกรรมกับเพื่อนๆใกล้เปิดภาคเรียนเขาก็ต้องไปช่วยเตรียมงานกิจกรรมต่างๆ ของทางคณะ
เวลาผ่านไปหลายวันทิมกับนรินก็กลับมาจากต่างประเทศกันแล้ว ทั้งสองสังเกตได้ว่านทีกับมายด์สามารถเข้ากันได้ดีกว่าที่พวกเขาคิดไว้ ดังนั้นปัญหาด้านความสัมพันธ์ระหว่างความเป็พี่น้องจึงได้หมดไปมายด์เริ่มพูดคุยกับพ่อของเธอมากขึ้น ทิมเองก็รู้สึกว่าลูกของเขาเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนมากั้แ่ที่เธอได้สนิทสนมกับนที เธอดูมีความร่าเริงมากขึ้น ดูเปิดใจมากขึ้นและมีรอยยิ้มที่มากขึ้น
มีอยู่วันหนึ่งที่มายด์ได้แอบซื้อของขวัญมาเซอร์ไพรส์นรินเพื่อเป็การขอโทษที่เธอเคยใช้คำพูดล่วงเกินนรินตอนที่ทานมื้อค่ำในคืนนั้นนรินนั่งร้องไห้และเข้ามาโอบกอดมายด์ เธอบอกว่าเธอไม่เคยคิดโกรธเกลียดมายด์ เธอให้อภัยมาเสมอและก็รักมายด์เหมือนกับเป็ลูกแท้ๆคนหนึ่งวันนั้นทิมกับนทีที่ยืนมองดูอยู่ก็บ่อน้ำตาแตกไปตามๆกัน
หลังจากเปิดเทอมนทีและมายด์ก็ได้เจอหน้ากันน้อยลง บางวันก็ไม่เห็นหน้ากันเลยด้วยซ้ำด้วยความที่ทั้งคู่ต่างก็มีภาระหน้าที่เป็ของตัวเอง มายด์ก็มักจะเข้าบ้านค่ำหน่อยเพราะบางวันก็ต้องเข้าเรียนพิเศษภาคค่ำ หรือไม่ก็ไปติวกับเพื่อนนทีเองก็มีงานกิจกรรมที่มหาลัยมากมาย อีกทั้งเื่เรียนอีกบางครั้งก็ไปซ้อมดนตรีกับเพื่อนๆจนดึกดื่น หรือไม่ก็รับงานเล่นดนตรีกับเพื่อนๆตามร้านเหล้าหรือตามงานต่างๆตอนนี้ครอบครัวของบ้านหลังนี้ ก็ดูจะเป็เหมือนกับครอบครัวอื่นๆ ตามปกติทั่วไปแล้ว
คืนวันเกิดของมายด์ทิมกับนที ได้แอบจัดเตรียมเซอร์ไพรส์วันเกิด หลังจากที่มายด์กลับมาจากเรียนพิเศษภาคค่ำนี่ถือเป็การจัดงานวันเกิดครั้งแรกของเธอ ก้อยกับฮารุได้แอบมาถึงก่อนแล้วทั้งสองรู้ว่าทางบ้านเธอจะจัดเซอร์ไพรส์วันเกิดก็เลยช่วยปิดเป็ความลับโดยไม่บอกกับมายด์ล่วงหน้า
นทีเป็คนเดินถือเค้กมายื่นให้กับมายด์
มายด์ : “อะไรกันเนี้ย!?”
: “ถึงว่าทำไมโทรไปไม่ยอมรับสาย”
//ยิ้มเขิน
นที : “เป่าเทียนแล้วอธิษฐานสิ!”
//ยิ้ม
มายด์ : “ไร้สาระน่ะ.. หนูไม่ใช่เด็กที่จะต้องมาอธิษฐานวันเกิดนะ”
นที : “ลองดูก่อน ไม่แน่คำอธิษฐานอาจจะเป็จริงก็ได้!”
มายด์ //มองบน
: “แล้วมันจะได้ตามที่ขอแน่เหรอ?”
นที : “ได้สิ! ถ้ามายด์ตั้งใจอธิษฐานจริงๆรับรองได้ผลแน่”
มายด์มองหน้านทีแล้วยิ้มจากนั้นเธอก็เป่าเทียน แล้วยืนหลับตาอธิษฐานอย่างตั้งใจทุกๆคนต่างก็ร่วมอวยพรวันเกิดให้กับเธอในคืนนี้
ทิม : “พ่อขอให้ลูกเป็เด็กดีสอบติดหมอให้ได้ แล้วก็ขอให้ได้เป็หมอมือหนึ่งของประเทศนะ!”
นรินรีบสะกิดทิม
นริน //พูดกระซิบ
: “อะไรของเธอเนี้ยทิม! ให้อวยพรลูกไม่ได้ให้มาพูดกดดันลูก!!”
ทิม //ยิ้มหน้าเจื่อน
: “อ่ะ อ่าว..เขาไม่ได้อวยพรกันแบบนี้เหรอ?”
มายด์ : //ยิ้มแหยๆ
: “ข..ขอบคุณค่ะพ่อ”
นริน : “น้าขอให้หนูมายด์มีสุขภาพแข็งแรงคิดอะไรก็สมปรารถนาทุกประการนะลูก”
มายด์ : “ขอบคุณค่ะ..”
ก้อย : “อายุ 18 เท่ากูแล้วนะมึงคราวนี้ก็เข้าผับด้วยกันได้ละ”
มายด์ : “เชิญมึงไปคนเดียวเถอะ”
ก้อย : “อ่ะหยอกๆ..กูรู้ว่าคนอย่างมึงไม่ไปหรอก”
: “สุขสันต์วันเกิดนะเพื่อน กูขอให้มึงสวยวันสวยคืน”
มายด์ : “เออ.. ขอบใจ”
ฮารุ : “ฮารุขอให้มายด์เก่งยิ่งๆขึ้นไปแล้วก็น่ารักๆแบบนี้ตลอดไปเลยนะ”
มายด์ //หัวเราะ
: “ขอบใจจ้า”
…………….………….
หลังจากจบงานปาร์ตี้วันเกิด ตอนนี้เวลาตี 1 กว่าคนที่บ้านต่างก็เข้านอนกันหมดแล้ว เหลือแต่นทีที่ยังออกมานั่งดูดาวอยู่นอกบ้านพร้อมกับถือกระป๋องเบียร์เหมือนเดิม ดูเหมือนว่าสภาพของเขาในตอนนี้ค่อนข้างจะเมามากเนื่องจากได้ดื่มกับทิมตอนที่จัดงานปาร์ตี้หมดไปหลายสิบขวดแล้ว
นทีนั่งอยู่ที่ม้านั่งตรงสวนหน้าบ้าน ที่เดิมที่เคยนั่งดูดาวกับมายด์นทีกับแม่เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ได้สองเดือนกว่าแล้ว การได้มาอยู่ในครอบครัวใหม่ทำให้นทีรู้สึกเติมเต็มมากขึ้น และก็มีบางครั้งที่ตอนอยู่คนเดียว เช่นตอนที่มานั่งดูดาวกลางดึกแบบนี้มันก็ทำให้เขาคิดถึงพ่ออยู่บ่อยๆ
นที : “เห้ออ..ไปแล้วไปลับเลยนะพ่อ..ไม่คิดจะมาเข้าฝันบ้างเลยเหรอ?”
: “ข้างบนนั้นคงจะสบายมากกว่าข้างล่างสินะ..”
: “ที่ไม่กลับลงมาเยี่ยมกันแบบนี้ แสดงว่าคงจะหมดห่วงแล้วสิ..”
นทีพูดออกไปพร้อมกับน้ำตาที่ค่อยๆไหลออกมาถึงจะเปิดเทอมและได้พบเจอกับเพื่อนๆ แต่พอมาอยู่คนเดียวในบรรยากาศกลางคืนที่เงียบสงัดอย่างนี้ลึกๆข้างในมันก็ยังรู้สึกเหงาอยู่ดี
“ออกมานั่งมองดาวคนเดียวอีกแล้วเหรอ?”
เสียงของมายด์พูดมาจากด้านหลัง นทีใและหันไปมอง
นที : “เอ้า!? มายืนตรงนี้ั้แ่เมื่อไหร่เนี่ย?”
มายด์ : “ั้แ่ตอนที่พี่บ่นพึมพำถึงพ่อนั่นแหละ”
//ยิ้ม
นที //รีบปาดน้ำตาตัวเอง
: “สงสัยพี่คงเมาน่ะ..ก็เลยเพ้อไปหน่อย”
มายด์เดินเข้ามานั่งกับนที พร้อมกับเอาตัวเข้ามาเบียด
นที : “อะไรเนี้ย.. ที่ตั้งเยอะจะมาเบียดทำไม?”
มายด์ : “ก็มันหนาวนี่”
นที //ยิ้ม
: “รู้ว่าอากาศเย็นก็ยังจะลงมาอีก”
: “แล้วไม่นอนไงดึกขนาดนี้”
มายด์ : “หนูเพิ่งอ่านหนังสือเสร็จเมื่อกี้นี้เอง”
นที : “โห่.. ขยันจังนะ ไม่เบื่อรึไง?”
มายด์ : “เบื่อสิคะ แต่ทำไงได้ล่ะเดินมาไกลขนาดนี้แล้ว..”
นที : “เก่งจริงๆเื่นี้พี่สู้ไม่ได้ ยอมๆ”
นทียกเบียร์ขึ้นมาดื่มต่อ
มายด์ : “ยังจะดื่มอีกเหรอ..หนูเห็นดื่มกับพ่อไปตั้งเยอะ ยังไม่พออีกเหรอไง?”
: “เดี๋ยวก็ได้ตัวบวมกันพอดี”
นที : “ดื่มเสร็จ.. ก็จะได้หลับไง..”
มายด์สังเกตท่าทีของนทีดูแปลกๆ เหมือนว่าตัวเขากำลังมีเื่กลุ้มใจเก็บไว้อยู่
มายด์ : “พี่มีเื่อะไรไม่สบายใจหรือเปล่า?คุยกับมายด์ได้นะ”
นที : “หึ้ม?..เปล่านี่ ไม่ได้มีอะไร”
มายด์ : “แต่หน้าพี่มันฟ้องว่ามีอะไรแน่ๆ!”
นที : “ไม่มีหรอกน่า..”
มายด์ : “โอเคๆ..ถ้าไม่อยากเล่าก็ไม่เป็ไร”
นทีมองหน้ามายด์ แล้วก็ยิ้ม
.....
นที : “ทำไม? หน้าพี่มันฟ้องขนาดนั้นเลยเหรอ?”
มายด์ : “ก็มายด์ไม่เคยเห็นพี่ทำหน้ากลุ้มใจแบบนี้มาก่อนเลยนี่”
นที : “นี่พี่มีน้องสาวขี้เสือกั้แ่เมื่อไหร่กันเนี้ย?”
มายด์หันมามองตาโต
มายด์ : “โห.. แรงอ่ะ!”
นที //หัวเราะ
: “ขอโทษๆ.. หยอกๆนะ”
: “ก็ปกติเห็นไม่ค่อยชอบยุ่งเื่ของใคร”
มายด์ : “เหอะ! ไม่ยุ่งแล้วก็ได้!”
…..
นทีดึงมายด์เข้ามาโอบ แล้วโอ๋
นที : “โอ๋ๆ พี่ล้อเล่น..”
: “หน้ามุ่ยเชียว”
นทีจับแก้มของมายด์บีบแล้วดึงเบาๆ
มายด์ : “โอ้ยย.. ดึงแก้มหนูอีกแล้วนะ!”
นที : “ก็มันน่ารักอ่ะ”
มายด์หลบตาแล้วยิ้มเขิน
มายด์ : “บ้าเหรอ! มันเจ็บนะ..”
นที : “งั้นพี่ให้ดึงคืนอ่ะ!..”
นทียื่นแก้มให้มายด์ มายด์จับบีบแล้วดึงด้วยความหมั่นไส้
นที : “โอ้ยย!! ยัยน้องบ้า!”
: “อันนี้ตั้งใจทำให้เจ็บนี่!”
มายด์ //หัวเราะ
: “ก็บอกให้ดึงคืนเองนี่”
: “สมน้ำหน้า!”
: “แบร่!..”
//แลบลิ้นเยาะเย้ย
นที //มองค้อน
: “เห็นแก่วันเกิดนะ..ฝากไว้ก่อน”
มายด์ : “รีบมาเอาคืนนะ”
//ยักคิ้ว ทำหน้ายั่วยุ
นทีมองด้วยความมันเขี้ยวจึงโผเข้ามาโอบจับที่เอวของมายด์ทั้งสองข้าง แล้วทำการเอานิ้วจิ้มๆแยงๆเพื่อให้มายด์จั๊กจี้
มายด์หัวเราะออกมาเสียงดังเพราะโดนนทีจับล็อกแล้วจี้ที่เอว เธอพยายามดิ้นสุดตัว แต่ก็หลุดไม่พ้นสุดท้ายมายด์ก็หัวเราะจนเหนื่อยหอบ
มายด์ : “ฮ่ะๆๆ.. โอ้ยย ยอมๆๆ..”
: “หนูยอมแล้ววว..”
มายด์นั่งพักหายใจ เพราะเหนื่อยจากการหัวเราะ
มายด์ : “แฮ่กๆ.. ไม่เอาแบบนี้แล้วนะพี่”
: “หนูไม่ไหว.. หนูเป็คนบ้าจี้ แฮ่กๆๆ”
นทีนั่งมองแล้วก็ขำ
นที : “คราวหลังอย่ายั่วพี่อีกนะ..จำไว้”
//หัวเราะ
มายด์ : “ใครจะไปคิดว่าพี่จะเล่นแบบนี้”
: “หนูไม่ทันตั้งตัวเลย”
…..
นที : “ยังไงก็ขอบคุณนะ”
: “ที่มาทำให้พี่ยิ้ม”
มายด์ : “ไม่ต้องเลย!”
: “หนูยอมให้พี่ดึงแก้ม ดีกว่าให้มาจี้เอวแบบนี้..”
นทีหัวเราะพร้อมกับเอามือมาลูบที่หัวของมายด์เบาๆ มายด์นั่งนิ่งด้วยความใเพราะนี่เป็ครั้งแรกที่ถูกผู้ชายลูบหัว ทั้งสองประสานสายตากันแล้วมายด์ก็เป็ฝ่ายหลบตาไปก่อน
นที : “จะว่าไปแล้ว.. มายด์ก็น่ารักเหมือนกันนะเนี้ย”
มายด์แปลกใจกับคำพูดของนที ถึงแม้ว่าเขาจะดูเมา แต่สายตาที่มองมานั้นมันบ่งบอกถึงความจริงใจ
“อะไรเนี้ย!? ทำไมเขาถึงชมว่าเราน่ารักล่ะ? แล้วน่ารักแบบไหนกัน..แบบที่พี่ชายชมน้องสาวน่ะเหรอ?..”
มายด์คิดในใจ
นที : “พี่ขอถามอะไรหน่อยสิ..”
มายด์ : “คะ!?”
: “เออ.. ถามมาสิคะ”
นที : “ตอนเป่าเค้กวันเกิด.. มายด์อธิษฐานว่าอะไรเหรอ?”
มายด์ : “เอ๋? ถามทำไมเหรอ?”
นที : “ก็พี่อยากรู้นี่..”
มายด์ //ทำสีหน้าอมยิ้ม
: “ไม่บอกหรอก!”
: “ใครเขาบอกกัน ถ้าบอกให้คนอื่นรู้ คำอธิษฐานก็ไม่เป็จริงน่ะสิ!”
นที //หัวเราะ
: “เอ้า! ไหนทีแรกบอกว่า ไร้สาระ ไม่ใช่เหรอ?”
…..
มายด์เอามือจ้วงเข้ามาหยิกพุงนทีด้วยความหมั่นไส้
นที : “โอ้ยย!! ยัยน้องบ้า!!”
: “เดี๋ยวนี้ชักจะเล่นแรงใหญ่แล้วนะ!!”
มายด์ : “ก็พี่ทำตัวน่าหมั่นไส้นี่!”
มายด์ทำหน้าตุ๊บป่อง นทีเห็นแล้วก็รู้สึกมันเขี้ยวเลยเผลอเข้าไปหอมแก้มของมายด์ฟอดใหญ่ แล้วกัดแก้มของเธอเบาๆด้วยความมันเขี้ยว แล้วก็หันมาหอมอีกข้างแล้วกดริมฝีปากลงบนแก้มนิ่มของเธอ
มายด์นั่งตัวแข็งด้วยความใจากการกระทำของนทีหลังจากหอมมายด์เสร็จ นทีก็นั่งแน่นิ่ง เหมือนเพิ่งจะมาตั้งสติได้ว่าเมื่อกี้ตัวเองได้เผลอทำอะไรลงไป
“เชี่ยย!! ฉิบหายละ!!”
“นี่กูทำอะไรลงไปเนี่ย!?”
นทีนึกในใจ
2K
![[นิยายแปล] Logging 10000 Years into the Future - เทพไร้พ่าย ลุยเดี่ยวอนาคตหมื่นปี【จบ】](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1751968032_51084667.webp)
![[7S] STORY OF BAD BOY : ตอน ปกป้องรัก [แกริค x เบลล์]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1579191143_58204845.webp)
![NO! [ YURI 15++++ ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1566053976_57608212.webp)
