เกือบหนึ่งปีต่อมา
ซุ้มกาแฟเล็กๆ ที่ชื่อ "เอมิกา คอฟฟี่ & สมูทตี้" กลายเป็จุดพักพิงยอดนิยมแห่งหนึ่งในมหาวิทยาลัยอย่างรวดเร็วเกินคาด อาจจะด้วยรสชาติกาแฟที่เข้มข้นหอมกรุ่นไม่แพ้ร้านใหญ่ๆ ฝีมือการชงที่พิถีพิถัน หรืออาจจะเป็เพราะรอยยิ้มอ่อนโยนและความตั้งใจจริงของเ้าของร้านสาวท้องแก่ (ในตอนแรก) ที่ยืนหยัดชงกาแฟด้วยตัวเองทุกแก้ว
นักศึกษา อาจารย์ และบุคลากรในมหาวิทยาลัยต่างแวะเวียนมาอุดหนุนไม่ขาดสาย คิวยาวเหยียดใน่เช้าและพักเที่ยงกลายเป็ภาพที่คุ้นตา เอมิทำงานหนักอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แม้ร่างกายที่อุ้มท้องลูกน้อยจะอ่อนล้าเพียงใด แต่ทุกครั้งที่ได้เห็นลูกค้าพึงพอใจกับเครื่องดื่มแก้วโปรด ทุกครั้งที่ได้รับคำชม เธอก็รู้สึกมีกำลังใจที่จะสู้ต่อไป
กำไรต่อวันที่เธอได้รับเป็เงินสดนั้น มากเกินกว่าที่เธอเคยคาดคิดไว้มากนัก มันไม่ใช่แค่เงินที่พอประทังชีวิต แต่มันคือเงินที่ทำให้เธอเริ่มมองเห็นอนาคตที่มั่นคงขึ้นอีกครั้ง เธอเก็บออมอย่างมีวินัย ส่วนหนึ่งเก็บไว้เป็ค่าใช้จ่ายสำหรับลูกที่จะเกิดมา อีกส่วนหนึ่งเก็บไว้เป็ทุนสำรองสำหรับธุรกิจเล็กๆ ของเธอ
เมื่อร้านเริ่มไปได้ดีและลูกค้ามากขึ้น ประกอบกับท้องที่โตขึ้นจนทำงานลำบาก เอมิจึงตัดสินใจชวนดาว เพื่อนรักผู้เปรียบเสมือนแสงสว่างเดียวในชีวิตที่มืดมนของเธอ ให้ลาออกจากโรงงานมาทำงานด้วยกันที่ร้าน "มาช่วยกันนะดาว ฉันให้เงินเดือนดีกว่าที่โรงงานแน่นอน แล้วก็ไม่ต้องเหนื่อยยืนทั้งวันขนาดนั้นด้วย" เอมิยื่นข้อเสนอด้วยความรู้สึกขอบคุณจากใจจริง
ดาวตอบตกลงด้วยความยินดี เธอก็เบื่อหน่ายกับชีวิตสาวโรงงานเต็มทนแล้ว การได้มาทำงานกับเพื่อนรักในบรรยากาศที่คึกคักของมหาวิทยาลัย แถมยังได้เรียนรู้วิชาชงกาแฟที่เธอแอบสนใจอยู่เงียบๆ ถือเป็โอกาสที่ดีเยี่ยม ดาวเรียนรู้งานได้อย่างรวดเร็ว เธอช่วยแบ่งเบาภาระของเอมิได้เป็อย่างดี ทั้งการรับออเดอร์ คิดเงิน และชงเครื่องดื่มประเภทสมูทตี้ ทำให้เอมิมีเวลาพักและดูแลตัวเองมากขึ้น
ด้วยสถานะทางการเงินที่ดีขึ้น และความ้าพื้นที่ที่เป็สัดส่วนมากขึ้นเพื่อเตรียมต้อนรับสมาชิกใหม่ เอมิจึงตัดสินใจย้ายออกจากหอพักคนงาน เธอมองหาบ้านเช่าหลังเล็กๆ ในย่านที่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมากนัก และในที่สุดก็ได้บ้านทาวน์เฮาส์สองชั้นหลังกะทัดรัดในหมู่บ้านจัดสรรเล็กๆ แห่งหนึ่ง แม้จะไม่ใหญ่โตโอ่อ่าเหมือนบ้านหลังเดิมที่เคยอยู่กับศิวัฒน์ แต่มันก็สะอาด ปลอดภัย และให้ความรู้สึกของ "บ้าน" อย่างแท้จริง เอมิชวนดาวให้ย้ายมาอยู่ด้วยกัน โดยเธอเป็ผู้ออกค่าเช่าทั้งหมด ถือเป็การตอบแทนน้ำใจที่ดาวเคยช่วยเหลือเธอมาโดยตลอด พวกเธอช่วยกันตกแต่งบ้านหลังใหม่ จัดหาเฟอร์นิเจอร์มือสองราคาประหยัดแต่ใช้งานได้ดี และเตรียมมุมเล็กๆ ที่อบอุ่นไว้สำหรับลูกน้อยที่กำลังจะเกิดมา
แล้ววันที่รอคอยก็มาถึง... เอมิเจ็บท้องคลอดในคืนหนึ่ง ดาวรีบพาเธอไปยังโรงพยาบาลรัฐที่ใกล้ที่สุดอย่างทุลักทุเล การคลอดเป็ไปอย่างยากลำบากและเ็ปสำหรับคุณแม่มือใหม่ที่ไม่มีใครอยู่เคียงข้างนอกจากเพื่อนสนิท แต่เมื่อเสียงร้องไห้จ้าของทารกน้อยดังขึ้น ความเ็ปทั้งหมดก็มลายหายไปสิ้น เอมิโอบกอดร่างเล็กๆ อุ่นๆ ของเด็กชายตัวน้อยไว้ในอ้อมอก น้ำตาแห่งความตื้นตันไหลรินออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ นี่คือเืเนื้อเชื้อไขของเธอ คือสิ่งมหัศจรรย์ที่เกิดขึ้นท่ามกลางความผิดพลาดและความมืดมน
เธอตั้งชื่อลูกชายว่า "เด็กชายวันใหม่" หรือ "น้องวันใหม่" ชื่อที่เปี่ยมไปด้วยความหวังถึงการเริ่มต้นชีวิตใหม่ แสงสว่างใหม่ที่จะเข้ามาในชีวิตของเธอ น้องวันใหม่เป็เด็กชายที่จ้ำม่ำน่ารักน่าชัง แก้มยุ้ย ตากลมโต ผมดกดำ แม้ลึกๆ ในใจ เอมิจะมองเห็นเค้าโครงบางอย่างที่คล้ายคลึงกับ "ใครคนนั้น" อยู่บ้าง แต่เธอก็พยายามปัดเป่าความคิดนั้นทิ้งไป และมอบความรักทั้งหมดให้กับลูกน้อยคนนี้อย่างไม่มีเงื่อนไข
ชีวิตบทใหม่ในฐานะ "คุณแม่เลี้ยงเดี่ยว" และเ้าของร้านกาแฟเล็กๆ เริ่มต้นขึ้น มันคือการต่อสู้ที่หนักหน่วงและเหน็ดเหนื่อย เอมิต้องแบ่งเวลาระหว่างการดูแลลูกน้อยกับการทำงานที่ร้าน โชคดีที่เธอยังมีดาวคอยช่วยเหลืออย่างเต็มที่ บางวันดาวก็ช่วยดูแลน้องวันใหม่ที่บ้าน ทำให้เอมิสามารถไปทำงานที่ร้านได้อย่างเต็มที่ หรือบางวัน เอมิก็พาน้องวันใหม่ (ในวัยแบเบาะ) ไปที่ร้านด้วย จัดมุมเล็กๆ ปลอดภัยให้ลูกนอนหลับปุ๋ยอยู่ในรถเข็นหรือเปลข้างๆ เคาน์เตอร์ กลายเป็ภาพที่คุ้นตาของลูกค้าประจำ
เวลาผ่านไป น้องวันใหม่เติบโตขึ้นเป็เด็กชายที่น่ารัก สดใส เป็ขวัญใจของลูกค้าและผู้คนในมหาวิทยาลัย เอมิเองก็ดูเปล่งปลั่งขึ้น ความเหนื่อยล้าจากการทำงานและความ недосыпанияจากการเลี้ยงลูก อาจจะทิ้งร่องรอยไว้บ้าง แต่ความสุขจากการได้เห็นลูกเติบโต และความภาคภูมิใจในธุรกิจเล็กๆ ที่เธอสร้างขึ้นมาด้วยตัวเอง มันทำให้เธอกลับมามีรอยยิ้มที่สดใสได้อีกครั้ง เธอในตอนนี้คือผู้หญิงที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชน มีความเข้มแข็ง อดทน และมีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง
และเสน่ห์นั้นเอง... ก็เริ่มดึงดูดสายตาของเหล่าบุรุษที่แวะเวียนมาที่ร้าน "เอมิกา คอฟฟี่" ทั้งนักศึกษาหนุ่มๆ ที่แอบมองเธอด้วยสายตาชื่นชม อาจารย์หนุ่มโสด หรือแม้แต่อาจารย์วัยกลางคน ต่างก็พยายามหาเื่ชวนคุยนานกว่าปกติ หยอดคำหวาน หรือเสนอความช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ อยู่เสมอ พวกเขารู้ดีว่าเธอคือ "ซิงเกิ้ลมัม" ที่มีลูกชายตัวน้อยน่ารัก แต่สถานะนั้นกลับไม่ได้ทำให้ความสนใจที่พวกเขามีต่อเธอลดน้อยลงเลย บางที ความเป็แม่ที่เข้มแข็งและยืนหยัดด้วยตัวเองได้ อาจจะเป็เสน่ห์อีกอย่างหนึ่งที่ทำให้เธอน่าสนใจมากขึ้นในสายตาพวกเขาก็เป็ได้
เอมิรับรู้ถึงสายตาและท่าทีเ่าั้ เธอตอบรับด้วยรอยยิ้มที่เป็มิตรตามประสาเ้าของร้าน แต่ก็รักษาระยะห่างอย่างชัดเจน ประสบการณ์เลวร้ายในอดีตทำให้เธอกลายเป็คนระมัดระวังตัวเื่ความสัมพันธ์มากขึ้น หัวใจของเธอยังคงมีาแ และตอนนี้ทั้งชีวิตและหัวใจของเธอมีไว้เพื่อ "น้องวันใหม่" และการสร้างอนาคตที่มั่นคงให้กับพวกเขาเพียงเท่านั้น เื่ความรักครั้งใหม่... ยังคงเป็สิ่งที่อยู่ไกลเกินกว่าที่เธอจะคิดถึงได้ในตอนนี้...
12K
