ตอนที่ 1 เริ่มต้นใหม่
“นี่มันบ้านฉันนี่!! เรากลับมาแล้ว? เรากลับมาได้แล้วโว้ย!” เสียงเอะอะโวยวายของเด็กหนุ่มสวมแว่นนั้นดังขึ้นหน้าบ้านเดี่ยวขนาดกลางหลังหนึ่ง
“ใครมาะโบ้าอะไรอยู่แถวนี้วะ! ไปให้พ้นไป!!” คนที่อาศัยอยู่บ้านข้างๆออกมาะโไล่ด้วยใบหน้าโมโหจัด
“พี่ชัย! นี่ผมฟ้าไงจำได้รึเปล่าพี่!” คนที่ถูกทักก็ชะงักลงชั่วครู่ก่อนที่จะเพ่งสายตามองดีๆที่ใบหน้าของคนทักเมื่อมองเห็นว่าเป็ใครก็ะโทักเสียงดังพร้อมทั้งรีบเดินเข้าไปหา
“เฮ้ย!ไอ้ฟ้า? เอ็งหายตัวไปเป็ปีคนเขานึกว่าเอ็งถูกจับไปขายแล้ว”
“ผมไปทำงานเก็บเงินมาพี่นี่ก็มีพอจะเรียนต่อแล้วเลยกลับมา”คนถูกทักเอ่ยเหตุผลที่เพิ่งคิดออกมาสดๆร้อนๆ
“ถ้างั้นก็ดีแล้วพวกเพื่อนๆเอ็งก็เคยแวะมาถามหาเอ็งบ่อยๆแล้วก็มีคนแปลกหน้ามาถามหาแกอยู่เรื่อยๆ”
“พวกไอ้ครามหรอครับพี่? แล้วใครกันที่มาหาผม?”
“เออ พวกเพื่อนเอ็งนั้นแหล่ะส่วนคนอื่นนั้นพี่ไม่รู้จักว่ะเขามาถามหาเอ็งทุกเดือนแหล่ะว่าแต่ทำไมเอ็งแต่งตัวแบบนี้ว่ะ?” ชัยเอ่ยจบก็มองสำรวจฟ้าที่แต่งตัวด้วยชุดเสื้อคลุมสีดำขอบทองดูหรูหราเสื้อกับกางเกงด้านในชุดคลุมนั้นก็เป็โทนสีดำประดับทองดูเข้าชุด
“ผมไปทำงานคอสพวกการ์ตูนมาครับพี่นี่ชุดทำงานผมเอง” พอฟ้าเอ่ยจบชัยก็แค่พยักหน้าตอบรับเบาๆ
“เอ็งจะกลับมาอยู่ที่บ้านเลยรึเปล่าไอ้ฟ้า?”
“ครับพี่ ผมว่าจะกลับไปเรียนต่อแล้ว”
“แล้วเอ็งจะอยู่ได้รึ? บ้านปล่อยร้างมาเป็ปีแบบนี้ให้พี่ช่วยเก็บกวาดให้ไหม? แม่พี่ก็ถามหาเอ็งตลอดเลย” ชัยเอ่ยถามอย่างเป็ห่วงคนที่อยู่ๆก็หายตัวไปเมื่อก่อนตัวเขากับฟ้าก็สนิทกันเพราะเด็กหนุ่มคนนี้จะมาอยู่เป็เพื่อนแม่ของเขาเป็ประจำ
“ไม่เป็ไรครับพี่บ้านผมมันไม่มีของอะไรมากมายแล้วคุณป้าเป็ไงบ้างครับท่านนอนอยู่ในบ้านหรือครับ”
“เปล่าว่ะ แม่พี่ไปข้างนอกกับเพื่อนๆนั่นแหล่ะ”
“งั้นตอนคุณป้ากลับมาผมค่อยแวะไปหาละกันพี่ตอนนี้ขอไปจัดการบ้านก่อน”
“เออ มีอะไรให้ช่วยก็ะโเรียกละกัน” ชัยเอ่ยจบก็เดินกลับเข้าบ้านตัวเองไปปล่อยให้ฟ้าสำรวจรอบๆบ้านต่อ
“เราอยู่ที่คานาสเกือบพันปีแต่เวลาที่นี่ผ่านไปแค่ปีเดียวเท่านั้นเองงั้นหรอ” ฟ้าเอ่ยพึมพำกับตนเองเบาๆพลางมองสำรวจบ้านของตนด้วยความคิดถึง
บ้านยังคงถูกล็อคกุญแจอยู่เหมือนเดิมทำให้ตัวเขาต้องมองซ้ายมองขวาดูรอบๆก่อนจะเปิดมิติส่วนตัวนำเอาของๆเขาที่เคยใช้ในโลกนี้ออกมาซึ่งมีเพียงแค่กุญแจบ้านกับกระเป๋าสตางค์และมือถือรุ่นเก่าแค่เครื่องเดียวเท่านั้น
พอเปิดบ้านเข้ามาก็พบว่าข้าวของทุกอย่างยังคงอยู่ครบจะมีเพียงแค่ฝุ่นที่จับอยู่หนาเท่านั้นที่แตกต่างออกไปฟ้ากวาดสายตามองรอบๆก่อนที่ภายในมือจะมีคทาสีทองปรากฏออกมา
“อย่างแรกก็ทำความสะอาดบ้านก่อนละกัน” ฟ้าเอ่ยจบก็โบกคทาในมือไปมาเบาๆบ้านที่เคยมีฝุ่นเกาะหนาก็กลับมาสะอาดเหมือนใหม่ของในบ้านก็มีไม่มากเพราะแต่เดิมบ้านของฟ้าก็ถือว่ามีฐานะปานกลางเท่านั้น
สายตาของฟ้ากวาดมองไปรอบๆบ้านก่อนที่จะหยุดลงบนโต๊ะข้างทีวีกรอบรูปที่มีรูปของฟ้ากับพ่อแม่บุญธรรมนั้นทำให้ฟ้าหวนนึกถึงพวกท่านฟ้าเป็เด็กที่ถูกพวกท่านรับมาเลี้ยงจากสถานสงเคราะห์เนื่องเพราะพวกท่านไม่สามารถมีลูกได้พวกท่านรักและดูแลฟ้าอย่างดีจนกระทั่งพวกท่านประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตตอนฟ้าอยู่ชั้นม.หกเทอมต้น
่นั้นฟ้าเสียใจมากแต่คนรอบข้างก็ยังคงให้กำลังใจเขาเื่เงินก็เป็อีกเื่ที่น่าหนักใจในตอนนั้นพวกท่านมีทำประกันชีวิตเอาไว้เหมือนกันแต่ก็ไม่มากนักคงพอให้เขาได้เรียนจบมหาลัยแต่ขณะที่เขากำลังจะออกไปหางานพิเศษทำเพิ่มหลังรอสอบเข้ามหาลัยฟ้าก็ดันหลุดไปโลกคานาสซะก่อนที่นั่นเต็มไปด้วยเวทย์มนต์และลมปราณสัตว์ประหลาดแปลกๆมากมาย
เขาดำรงตำแหน่งเป็ถึงผู้าุโสูงสุดของโลกนั้นใช้ได้ทั้งเวทย์มนต์และลมปราณ แถมตัวเขาเองก็มีครอบครัวอยู่ที่นั่นภรรยาของเขาเธอเสียไปเมื่อสามร้อยปีก่อนส่วนลูกเขาเองก็มีหลานกับเหลนให้เขาแล้วตัวเขาจึงลาออกจากตำแหน่งและปลีกวิเวกไปอยู่บนเขาคนเดียวนานๆถึงจะมีลูกหลานมาเยี่ยมเขาทีจึงถือว่าเขาตัดขาดทางโลกแล้ว
ที่หลุดกลับมาที่โลกเดิมได้ยังไงตัวเขาเองก็ไม่รู้จำได้เพียงแค่ว่าเขากำลังเป่าขลุ่ยอยู่ริมหน้าผาข้างกระท่อมหลังเล็กของตนบนยอดเขาเท่านั้นเองยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจจึงได้ตัดสินใจว่าช่างมันละกัน
“จากนี้เราจะเอาไงดี?” ฟ้าเอ่ยกับตนเองไปพลางใช้นิ้วเคาะโต๊ะไปพลางคทาของฟ้านั้นถูกเปลี่ยนให้เป็กำไลข้อมือก่อนที่ฟ้าจะนำมาสวมติดตัวไว้
“ลองหาข่าวการสอบเข้าในเน็ตก่อนละกันไม่รู้ว่าเลยกำหนดไปรึยัง” เมื่อตัดสินใจได้ฟ้าก็เดินตรงไปที่คอมเครื่องเดียวที่อยู่ภายในบ้านแต่พอนึกได้ว่าเน็ตคงโดนตัดไปแล้วจึงค่อยนึกได้ว่าตอนนี้ต้องหาเงินอย่างเร่งด่วนก่อนเป็อันดับแรก
ฟ้าถอนหายใจออกมาสักพักก่อนจะเดินขึ้นไปชั้นสองของตัวบ้านฟ้าเข้าไปในห้องของตนเองหยิบเอาสมุดบัญชีของตนเองขึ้นมาดูเหลือเงินอยู่สามแสนกว่าเอกสารต่างๆที่ตนต้องใช้ทำเื่ขอน้ำขอไฟใหม่แต่ฟ้าก็แวะที่ห้องพ่อแม่บุญธรรมของฟ้าก่อนจำได้ว่าในนั้นมีตู้เซฟอยู่ตู้นึงที่ฟ้ายังไม่เคยลองเปิดออกดูเลยสักครั้งแล้วไหนจะเงินในบัญชีที่พวกท่านเหลืออยู่อีกก่อนจะหายไปฟ้าก็ใช้แค่เงินที่ได้จากประกันชีวิตของพวกท่านเท่านั้นเอง
ฟ้าโบกมือข้างที่สวมกำไลที่แปลงมาจากคทาเบาๆครั้งนึงตู้เซฟก็ไขรหัสด้วยตัวมันเองก่อนที่ประตูเซฟจะเปิดออกเมื่อมองเข้าไปฟ้าก็มองเห็นเงินสดอยู่กองนึงกล่องเครื่องประดับเอกสารพวกโฉนดที่ดินต่างๆก็อยู่ในนั้นฟ้าค่อยๆเปิดดูทีละอย่างปรากฏว่าพ่อแม่บุญธรรมของฟ้าก็ถือว่ามีฐานะพอสมควรเหมือนกัน
พวกท่านมีที่ดินอยู่สามสี่แปลงชุดเครื่องเพชรอีกเกือบโหลเงินสดในตู้เองก็มีไม่น้อยเกือบเจ็ดแสนบาทสมุดบัญชีของพวกท่านก็อยู่ในนี้ในนั้นมีเงินอยู่หลายล้านเลยที่เดียวฟ้ามองของทั้งหมดในเซฟอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าพวกท่านจะมีเงินขนาดนี้ตอนที่อยู่ด้วยกันเขามักเห็นพวกท่านประหยัดกินประหยัดใช้เสมอ
เมื่อหาเอกสารทุกอย่างเรียบร้อยฟ้าก็เอาเอกสารออกไปทำเื่โดยเริ่มจากซื้อโทรศัพท์ใหม่ก่อนแล้วให้เขาไปติดเน็ตที่บ้านทำเื่ขอน้ำขอไฟเสร็จเงินสดก็เอาไปฝากเข้าธนาคารให้หมดส่วนพวกเครื่องเพชรของแม่เขาก็เอาเข้ามิติส่วนตัวไปเงินในบัญชีของพวกท่านที่เหลือก็ทำเื่โอนมาเข้าบัญชีเขาทั้งหมดโฉนดที่ดินก็ทำเื่เปลี่ยนมาเป็ชื่อเขาด้วยเสียค่าใช้จ่ายไปพอสมควรเลยทีเดียวกว่าจะเสร็จเื่ฟ้าก็แวะซื้อของกินของใช้ในห้างแถวบ้านก่อนจึงค่อยกลับ
“ดีนะที่ยอมจ่ายเงินเพิ่มแล้วเร่งให้เขามาต่อไฟให้ไม่งั้นคืนนี้ไม่มีไฟใช้แน่ๆ” ฟ้าเอ่ยจบก็นำของที่ซื้อมาวันนี้ไปเก็บของเก่าที่เคยอยู่ในตู้เย็นฟ้าก็เอาไปทิ้งทั้งหมดรวมทั้งพวกเครื่องปรุงในครัวด้วยของใช้ในห้องน้ำก็เปลี่ยนแค่บางอันเท่านั้นจากที่ดูๆแล้วคงต้องต่อเติมบ้านเพิ่มอีกหน่อยจะดีกว่า
กลางดึกคืนนั้นฟ้าก็เริ่มใช้เวทย์มนต์ต่อเติมบ้านเพิ่มเล็กน้อยสวนหน้าบ้านก็จัดตกแต่งใหม่ให้ดูสวยงามกำแพงบ้านที่เคยโทรมก็กลับมามองดูเหมือนใหม่ตรงสวนหน้าบ้านมีน้ำตกจำลองขนาดเล็กที่ฟ้าเสกขึ้นมาเพื่อให้เข้ากับบรรยากาศรถของพ่อที่จอดทิ้งไว้ก็กลับมาเหมือนใหม่เพราะฟ้าใช้เวทย์ย้อนเวลาพวกเครื่องยนต์ก็เลยกลายเป็ของใหม่เหมือนตอนที่พ่อของฟ้าซื้อมาตอนแรก
“ต้องไปสอบใบขับขี่ด้วยสินะ” ฟ้ามองไปที่รถก่อนจะนึกขึ้นได้ตัวเขาเคยหัดขับกับพ่อบุญธรรมมาก่อนเดี๋ยวพรุ่งนี้ไปลงครอสสอนขับรถสักครอสก่อนไปสอบใบขับขี่จะดีกว่าตัวเขาเองก็เลยยี่สิบมาเมื่อเดือนที่แล้วเอง
ส่วนการสอบเข้ามหาลัยนั้นยังมีเวลาเตรียมตัวอยู่เดือนกว่าๆเขาต้องใช้โอกาสนี้เตรียมความพร้อมเอาไว้ไปใช้ชีวิตที่โลกคานาสเกือบพันปีพอกลับมาที่นี่แล้วชักจะเริ่มเบลอๆต้องไปหาหนังสือมาอ่านและอัพเดทข่าวสารต่างๆอีกมากไม่แน่ฟ้าอาจจะไปลงเรียนพิเศษเพิ่มสักคอรส์จะได้เป็การหาเพื่อนใหม่ไปในตัว
เช้าวันใหม่หน้าบ้านเขามีเสียงออดดังขึ้นแต่เช้าฟ้าลุกจากเตียงแล้วชะโงกหน้าออกไปมองทางหน้าต่างปรากฏว่าเป็พี่ชัยกับคุณแม่ของพี่เขานั่นเองที่มาหาฟ้ารีบลุกออกจากเตียงก่อนที่เขาจะรีบวิ่งลงมาข้างล่างเพื่อเปิดประตูให้
“คุณป้า พี่ชัยมาแต่เช้าเลยนะครับเนี่ย” ฟ้าเปิดประตูพลางเอ่ยทักคนทั้งสองหน้าตาง่วงๆ
“หนูฟ้า หายไปตั้งปีนึงเป็ไงบ้างเห็นชัยบอกป้าว่าฟ้าไปทำงานมาหรอ มาให้ป้าดูใกล้ๆซิ” พูดจบป้าดาแม่พี่ชัยก็จับตัวฟ้าหมุนไปมาเมื่อไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยนไปก็ถอนหายใจออกมาอย่างเบาใจ
“ไอ้ฟ้า! บ้านเอ็งนี่คนละเื่กับเมื่อวานเลยนะเว้ยนี่เอ็งทำคนเดียวแน่หรอวะ” ชัยกวาดตามองรอบๆบ้านด้วยสีหน้าทึ่งจัด
“เปล่าหรอกพี่ มีเรียกช่างเขามาดูมาทำด้วยอ่ะแหล่ะขืนทำคนเดียวคงอีกนานกว่าจะเสร็จ” ฟ้าตอบปัดๆไปพลางหลีกทางให้แขกทั้งสองคนเดินเข้ามาทั้งสามคนนั่งคุยกันตรงโต๊ะนั่งเล่นในสวนข้างน้ำตกจำลอง
“อย่างนี้ค่าใช้จ่ายแพงมากไหมลูกดูสิสวนก็ทำซะสวยเชียวงานที่ไปทำมันดีมากหรอลูก”
“ครับป้าดา คนรู้จักของพ่อชวนไปทำที่ญี่ปุ่นมาค่าจ้างเขาสูงไปทำเกี่ยวกับพวกคอมพวกการ์ตูนที่นู่น” ฟ้าโม้ออกไปตามเื่ก่อนที่พ่อแม่บุญธรรมจะเสียฟ้าก็สนใจเกี่ยวกับพวกคอมอยู่แล้วพ่อกับแม่บุญธรรมของฟ้าก็ทำงานกับบริษัทญี่ปุ่นอยู่จริงๆ
“ดีแล้วลูก ขยันแบบนี้สิจะได้เจริญๆนี่กลับมาอยู่ถาวรใช่ไหม? แล้วเื่เรียนต่อล่ะ?”
“วันนี้กะจะไปลงเรียนขับรถแล้วก็ไปอ่านหนังสือที่หอสมุดเตรียมสอบเข้ามหาลัยน่ะป้าดา”
“ไปถามพวกไอ้ครามสิฟ้าจะเข้ามหาลัยอะไรก็ไปลองปรึกษาพวกนั้นดูพวกนั้นมาถามหาเอ็งทุกเดือนแหล่ะ”
“โอเคพี่ ขอเคลียร์เื่บ้านกับเอกสารต่างๆให้เรียบร้อยก่อนแล้วค่อยบอกพวกนั้นแต่ฟ้าก็ดูมหาลัยไว้คร่าวๆแล้วแหล่ะพี่ชัย”
“เอ็งสนใจมหาลัยไหนเป็พิเศษรึเปล่ะวะ”
“ฟ้าเรียนมหาลัยเดียวกับพวกครามก็ได้นี่ลูกมหาลัยนี้ก็ดังเหมือนกัน” ป้าดาช่วยแนะนำเพราะยังไงฟ้าก็เป็คนเรียนเก่งมาั้แ่เด็กๆผลการเรียนก็ท็อปอันดับหนึ่งตลอดความประพฤติก็ดีเสมอต้นเสมอปลาย
“ฟ้าอยากเรียนวิศวะคอมครับตอนนี้ที่ดูๆอยู่ก็มีมหาลัยนี้กับอีกมหาลัยนึงแต่มันดันอยู่ต่างจังหวัด” พอได้ยินคนเป็ป้าก็รีบเอ่ยบอกทันที
“เรียนมหาลัยที่นี่แหล่ะฟ้าไปเรียนต่างจังหวัดค่าใช้จ่ายมันเยอะอยู่ที่นี่ไม่ต้องเช่าบ้านเหมือนอยู่ที่นู่นแถมคนรู้จักก็ไม่มีป้าเป็ห่วงนะหนูฟ้า”
“ก็ได้ครับป้า”
“ไปกินข้าวบ้านป้ากันป่ะนี่ป้าทำกับข้าวเสร็จก็ชวนชัยมาหาฟ้าเลยนะฟ้าไม่อยู่ป้าล่ะเหงาเลยไม่มีคนมาคุยด้วย” ป้าดาชวนไปกินข้าวที่บ้านของตนพร้อมทั้งจับจูงมือของฟ้าให้เดินตามไปด้วยกันโดยมีชัยเดินตามหลังปิดท้าย
หลังจากกินข้าวเสร็จก็กลับมาบ้านของตนพร้อมทั้งทำตามความตั้งใจเดิมคือไปเรียนขับรถฟ้าเลือกเรียนแถวบ้านจบครอสก็สามารถสอบใบขับขี่ได้เลยกว่าฟ้าจะสอบเสร็จได้ใบขับขี่ก็อาทิตย์นึงพอดีระหว่างนั้นมีแวะหอสมุดหาหนังสือเรียนอ่านกับลองซื้อแบบฝึกหัดมาทำ
>>>>>>>
1K
