"จริงรึเปล่าคะคุณปราณต์"
"คุณกับ ดร.มุกรดามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันและแอบซุกลูกไว้จริงรึเปล่าคะ?"
นักข่าวเริ่มเอาไมค์มาจ่อสัมภาษณ์ปราณต์ทันทีเพื่อรายละเอียดข่าวของตัวเองจนราเมศร์ต้องสั่งให้คนของตนกันพวกนักข่าวออกไป ในขณะที่คุณหญิงสโรชิณีเกือบลมจับ แต่ยังดีที่มีกาสะลองกับหนูตุ่น สะใภ้รองและสะใภ้เล็กช่วยประคองไว้.
"ยัยไอย์ หยุด"
เ้าสัวอำนวยรีบจับแขนลูกสาวที่กำลังจะเข้าไปดึงรั้นปราณต์ไม่ให้เดินไปหามุกรดาไว้เพราะตนก็อยากจะฟังคำตอบของชายหนุ่มเหมือนกันว่าเื่มันเป็อย่างไรและเป็เื่จริงรึเปล่า
เช่นเดียวกับไอศูรย์และมาริสาที่รอฟังความจริงจากปากของปราณต์เช่นกัน ในขณะที่คุณหญิงปรียากลับไม่เชื่อและมองว่ามุกรดาจงใจกุเื่เพื่อมาทำลายงานแต่งงานระหว่างปราณต์กับลูกสาวของนางแน่ๆ
"โกหก ฉันว่าเธอจงใจมาป่วนมากกว่า"
"แล้วเด็กสองคนนั่นก็หน้าไม่เหมือนคุณปราณต์เลยสักนิด"
นางเถียงขึ้นพลางชี้ไปที่เด็กแฝดทั้งสองที่หน้าไม่เหมือนปราณต์ที่มุกรดาอ้างว่าเป็พ่อของลูกเลยสักคนจริงๆ ในขณะที่น้องพลอยได้แต่แอบหลบหลังผู้เป็ป้าเพราะใทุกคนโดยเฉพาะเสียงแหลมๆของคุณหญิงปรียา ส่วนน้องเพชรกลับกำมือผู้เป็แม่แน่นแม่ว่าจะใทุกคนอยู่ไม่แพ้แฝดน้อง.
"เมื่อกี้.....มุกบอกว่าเด็กสองคนนี้เป็ลูกของผมงั้นหรอ?"
ปราณต์เอ่ยขึ้นประโยคแรกพลางมองเด็กทั้งสองอย่างไม่วางตา และแน่นอนการถามของเขาก็เป็สิ่งยืนยันให้ทุกคนได้ทราบว่าเขากับมุกรดามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันจริงๆ
"มันเป็ไปได้ยังไง?"
ปราณต์คาดคั้นเธออย่างไม่อยากจะเชื่อเพราะเมื่อห้าปีก่อนมุกรดาบอกเขาว่าเธอไปเอาเด็กออกแล้วและหมอที่ตรวจร่างกายของเธอในตอนนั้นก็บอกว่าหญิงสาวแท้งลูกไปแล้วจริงๆ
"หรือว่า.....?"
เธอกับหมอคนนั้นรวมหัวกันโกหกเขางั้นหรอ? ชายหนุ่มลืมไปเสียสนิทว่าหมอคนนั้นรู้จักกับมุกรดาเป็การส่วนตัว.
"ถ้าคุณไม่เชื่อก็ไปตรวจดีเอ็นเอดูสิคะ"
แต่มุกรดากลับกล้าที่จะท้าเขาและมันก็เป็คำตอบให้ชายหนุ่มต้องเชื่อเธออย่างไม่ลังเล
"คุณ้าอะไรกันแน่?"
ไอยเรศที่ทนไม่ไหวผละจากผู้เป็พ่อ แล้วเดินมาหยุดอยู่ข้างเ้าบ่าวของหล่อนอย่างแสดงความเป็เ้าของ โดยมีสายตาของมุกรดามองอยู่พร้อมกับกระตุกยิ้มสมเพชหล่อน.
"เมื่อกี้ฉันก็พูดชัดแล้วนี่"
"ผู้ชายคนนี้มีลูกมีเมียแล้ว เธอยังจะดึงดันแต่งงานกับสามีคนอื่นอยู่อีกงั้นหรอ....?"
มุกรดาย้อนถามหล่อน เธอไม่ใช่มุกรดาที่จะรับบทนางเอกเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป....และคนพวกนี้ต่างหากที่ทำให้เธอต้องร้าย
ในขณะเดียวกันคำพูดของมุกรดาก็ยิ่งทำให้ไอยเรศต้องรู้สึกอายต่อสายตาของแขกในงานที่มองตนอยู่
"มาคุยกับผม"
ปราณต์จึงต้องดึงมือมุกรดาไปกับตัวเองเพื่อจัดการปัญหา แต่ทว่าหญิงสาวกลับฝืนตัวไว้เพราะยังมีมือน้อยๆของลูกชายจับเธอไว้อยู่พร้อมกับมองหน้าผู้เป็พ่อด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและกังวล
"แดดดี๊อย่าทำร้ายมามี๊ของน้องเพชรนะครับ"
น้องเพชรพูดขึ้นพร้อมกับรีบเดินมาบังตัวปกป้องผู้เป็แม่ไว้ทั้งที่ตัวเองก็ตัวเล็กแค่นิดเดียว.
ในขณะที่ปราณต์ใจหายวาบเมื่อเด็กน้อยเรียกเขาว่าแดดดี๊อย่างเต็มปากและคิดว่าเขาจะทำร้ายแม่ของตน ซึ่งนั่นไม่มีทางเป็ไปได้เด็ดขาด เขาน่ะหรือที่จะทำร้ายมุกรดาได้.....
มุกรดาสะบัดมือออกจากมือของปราณต์ทันทีที่ลูกชายตัวน้อยออกตัวปกป้องเธอ
"น้องเพชรครับ แดดดี๊ขาไม่ทำอะไรมามี๊หรอก" เขาบอกลูกน้อยให้คลายความกลัวลง
"มามี๊จะไปคุยธุระกับแดดดี๊ น้องเพชรไปอยู่กับป้าปรางกับน้องพลอยก่อนนะครับ"
มุกรดาบอกลูก แล้วหันไปที่าาวดีซึ่งกำลังปลอบใจน้องพลอยอยู่
"มุกฝากลูกด้วยนะคะพี่ปราง"
เธอฝากาาวดี ในขณะที่ปราณต์กำลังมองเด็กน้อยทั้งสอง ลูกของเขาคงจะเป็ฝาแฝดสินะ.....
"เชิญค่ะ"
แล้วมุกรดาก็หันกลับมาพูดกับปราณต์ เธอพร้อมที่จะเผชิญหน้าแล้วั้แ่ตัดสินใจมาล้มงานแต่งงานนี้
"ไม่ได้นะคะ! ไอย์ไม่ให้พี่ปราณต์ไปกับผู้หญิงคนนี้!"
แต่แล้วไอยเรศก็เข้ามาห้ามขึ้น หล่อนดึงแขนปราณต์ไว้ด้วยความระแวงเพราะกลัวความสัมพันธ์ของถ่านไฟเก่า .
“ยัยไอย์!” แต่ทว่าไอศูรย์ผู้เป็พี่ชายกลับห้ามการกระทำของน้องสาวไว้
“พี่ไอศูรย์! พี่ไม่เห็นหรอว่าผู้หญิงคนนี้ตั้งใจมาป่วนงานแต่งของน้องอะ”
ไอยเรศโวยวายกับพี่ชายเพราะตอนนี้งานแต่งงานของหล่อนกับปราณต์ล่มไปเรียบร้อยแล้วด้วยฝีมือของมุกรดา ในขณะที่ปราณต์กำลังพาตัวการไปอีกด้านหนึ่ง.
“พี่ว่าเรารู้เสียตอนนี้ดีกว่าแต่งกันไปแล้วรู้ทีหลัง แกอยากมีชีวิตแต่งงานเหมือนแม่ของเรางั้นหรอ?”
ไอศูรย์ถามน้องชายเพราะเห็นแม่ของตนต้องทนตรอมใจกับการที่พ่อมีลูกนอกสมรสอย่างหนูตุ่นมาทิ่มแทงหัวใจอยู่ตลอดเวลา แต่ชายหนุ่มก็เข้าใจว่านั่นมันไม่ใช่ความผิดของน้องสาวคนเล็กเช่นกัน.
.
.
.
"ทำไมถึงทำแบบนี้?" ปราณต์คาดคั้นหญิงสาวหลังลากเธอมาคุยอีกด้านหนึ่ง.
"ผิดหวังมากสินะ?"
มุกรดาสวนกลับเพราะคิดว่าเขากำลังไม่พอใจที่เธอบุกมาทำลายงานแต่งงานของตัวเองพร้อมประกาศว่าเขาเป็พ่อของลูกเธออีก
"คุณไม่มีสิทธิ์แต่งงานกับใครทั้งนั้น"
เธอพูดต่อ.
"แต่ถ้าคุณอยากจะแต่งกับยัยเด็กนั่นนักก็แต่งไปสิ แต่คุณต้องจดทะเบียนสมรสกับมุกและเซ็นรับรองบุตรให้น้องเพชรกับน้องพลอยด้วย"
นั่นคือความ้าของหญิงสาว ในขณะที่คนฟังอดที่จะแปลกใจไม่ได้
"ทำไมเมื่อห้าปีก่อนคุณถึงหลอกผมว่าแท้งลูกไปแล้ว แต่มาตอนนี้ทำไมคุณถึงมาเรียกร้องความรับผิดชอบจากผม?" สิ่งที่เธอ้ามันไม่ใช่ปัญหา แต่ชายหนุ่มอย่างรู้เหตุผลที่เธอทำมากกว่า.
"เพราะมุกไม่อยากให้คุณมีความสุขไง"
มุกรดาพูดสวนเขากลับไป.ครั้งหนึ่งเธอเคยร้องไห้แทบเป็แทบตายก็เพราะคนอย่างเขา
"ผมไม่เคยมีเื่แต่งงานในหัว แล้วก็คิดว่าคงไม่มีผู้หญิงคนไหนที่จะเป็สะใภ้คนโตให้แม่ของผมได้ด้วย" นั่นคือสิ่งที่เขาบอกกับเธอในตอนนั้น
"แล้วมุกล่ะคะ?" เธอถามเขา
"มุกไม่เหมาะตรงไหน?" เธอไม่เข้าใจ.
"มุก....! คุณก็รู้ว่าเราสองคนแต่งงานกันไม่ได้"
"เราเป็เพื่อนกัน แล้วผมก็ไม่อยากเสียเพื่อนดีๆอย่างคุณไปด้วย"
กลับมาที่ปัจจุบัน.....
"คุณอยากเอาคืนผมด้วยการใช้ลูกของเราเป็เครื่องมืองั้นหรอ?" ปกรณ์ไม่เห็นด้วยกับการที่เธอเอาลูกมาเป็ข้อต่อรองของเขา.
"คุณเป็แม่แบบไหนกัน?" เขาตำหนิเธอ แต่เมื่อถึงขนาดนี้หญิงสาวเองก็จะถอยไม่ได้เหมือนกัน
"เื่ระหว่างเรามันอาจเป็ความผิดพลาด" เธอเอ่ยขึ้น
"ไม่ว่าคุณจะมองว่าฉันเป็แม่แบบไหน แต่น้องเพชรกับน้องพลอยคือผลจากความผิดพลาดของคุณ”
“เป็ดอกเบี้ยที่คุณจะต้องชดใช้ให้ฉัน"
“คุณจะกลับไปแต่งงานเอาไอยเรศเป็เมียออกหน้าออกตาก็ได้ แต่ชื่อในทะเบียนสมรสของคุณต้องเป็ชื่อฉันเท่านั้น!”
..................
ฝากกดติดตามและกดถูกใจนิยายเป็กำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ