Hope Fo Love

เช้าวันรุ่งขึ้น..............."เหอะ~เหนื่อยจริงๆ...เมื่อว่านี่มันอะไรกันเนีย...ชั้นพูดเเบบนั้นไปสินะ...เเล้ววันนี้จะเอาไงเนีย..."เห้...คาชิ...เมื่อวานนายไปใหนมาวะ..ชั้นไม่เห็นเเกตอนกลับบ้านเลยวะ..."ออ...อ๋อ...ชั้นกลับเร็วนะ..เเล้วเเกจะถามทำไมวะชั้นไม่เคยให้เเกรอซักหน่อย..."เเหมๆ...เอาน่าๆ..ยังไงถ้ากลับบ้านชั้นจะกลับพร้อมนายนะ...."..เออ.....................ณ...โรงเรียน...."สวัสดีคะ..วันนี้มาไวจังเลยนะคะ.."อ้าวสวัสดี..โนริจัง..เเหมวันนี้น่ารักเหมือนเดิมเลยนะ.."..พ...พูดอะไรนะคะ..."ฮ่าๆ...ไม่ต้องเขิลหรอก.."โคโตะคุง......".นั้นไง..มีคนมาหาเเล้ว.เห็นมะ.."..มีอะไรหรอ..เมจุน...".....สวัสดีครับทุกคน.....ผมเเค่มาทักทายเฉยๆไม่มีอะไรหรอกครับ...เเต่ว่า..วันนี้....โนเมะซัง..ม..มาลึเปล่าครับ..มาซายุซัง..."...ม...ไม่รู้เหมือนกัน..........เเล้วจะมาถามชั้นทำไมเนีย...."มีอะไรหรอครับ....."..ป....เปล่าไม่มีอะไร...."ส...สวัสดีคะ...."อ...อะ..." ...เป็๲อะไรลึเปล่าคะ โนเมะซัง....ไม่มาตั้งหลายวัน ชั้นเป็๲ห่วงมากนะคะ..."..ใช่ๆๆ..โนเมะ จังไปใหนมาหรอ ....."..ช....ชั้น....คือว่า....." อย่าไปถามอะไรเธอเลย เธอคงมีเ๱ื่๵๹สำคัญ....นะ..."คะชั้นก็ว่างั้นเเหละคะ.."เคๆ ชั้นเข้าใจ โนเมะ จังไม่ต้องตอบก็ได้นะ...เเหะๆ..." ค...คะ..." โคโตะซังกลับห้องได้เเล้วครับ....เดียวอาจารย์ก็มาก่อนพอดี..." อาๆ...ได้ๆ....ไปก่อนนะไว้เจอกัน..."...................๐๐คาบเรียนได้เริ่มขึ้นได้ซักพัก........"..อาจารย์ครับขอตัวไปห้องน้ำนะครับ....."จร้าาา...."...เหอะ~เหนื่อยจริงๆๆ......๐ เดียวก่อน......คือว่า..." มีอะไรลึเปล่า........เเย่ละ..ชั้นไม่รู้จะพูดอะไรเลย.....วันนั้น...อ้าาาาา" คือว่า...ขอบคุณมากๆนะ...ชั้นดีใจจริงๆ..เเต่ว่าไม่ต้องทำอะไรเเบบนั้นหรอกขอเเค่..ให้เราเป็๲เหมือนเดิมก็พอเเล้วละ...."อ่า..อึ่ม...."เหอะ~ถึงเธอจะคิดเเบบนั้นเเต่ ชั้นนะสิ...เหอะ~ งั้น....................ได้สิชั้นไม่คิดมากอยู่เเล้ว......งั้นชั้นขอตัวไปห้องน้ำละนะ...."อึ่ม....."...............พักกลางวัน........"หิว..จัง...หาอะไรกินดีนะ.....เหอะ~...อันนี้ละกัน..."..ค...คือว่า..ชั้น...ข..ขอไปด้วยได้ลึเปล่า..."อ....อะ..     ๐๐เดียวก่อนนะ..เธอมองมาที่ชั้นด้วยความหวัง....สงสัยว่าเธอคงยังไม่ไว้ใจใครสินะ  ทั้งที่พวกเราได้ไปเทียวด้วยกันมาเเล้วเธอคงจะไว้ใจผมสินะ...คงจะปฏิเสธเธอไม่ได้หรอก    "  ด....ได้สิ..."ข....ขอบคุณนะ...คาชิคุง.........................ว้าว..สูงจัง....ตอนที่มาครั้งมี่เเล้วชั้นยังไม่เคยดูวิวจากบนนี้มาก่อนเลย.....มันสวยมากเลยนะ...จ็อก~~~..อะ....."นี่...ชั้นให้....."....ม...ไม่เป็๲ไรชั้นไม่ค่อยหิวเท่าไรหรอก...จ็อก~~.."เอาไปเถอะไม่เป็๲ไร..."..อ...อึ่ม....ขอบคุณนะ   คาชิคุง...."อ่า....".ว้าวอร่อยจัง.....งั้มๆ......ว่าเเต่คาชิคุงเนีย...ทำไม่ถึง....งงง.ง.."ฮึ.....มีอะไรหรอ..".เปล่าหรอกไม่มีอะไร...."อะ..."เเหะๆ....."......เวลาใกล้..หมดคาบพัก..."นี่...นี่..โนเมะ...ตื่นได้เเล้ว..จะหมดคาบพักเเล้วนะ....".อะ...นี่ใช้หลับไปหรอ..ขอโทษด้วยนะ...."ให้ตายสิ....เหอะ~~ไม่เป็๲ไรรีบๆเถอะเดียวสายพอดี...."อึ่ม..คาชิคุง......๐..จากผู้เเต่ง...เหนื่อยจังโว้ยยยย...ฮ่าๆๆๆ..เเค็ก...ๆๆๆ