รักนะยายจอมแก่น

ผ่านมาได้3อาทิตย์แล้วกับการซ้อมดรัม ปรินมารับปรางกลับบ้านในตอนเย็นทุกวันโดยมีเพื่อนเขามาด้วยและมักจะมาพูดคุยกับแคทและมายด์ทุกวัน ทำให้ทุกคนเริ่มสนิทสนมกันมากขึ้น

ชยามองก็รู้ว่าชอบปรางแน่นอน 

ส่วนเอกก็เหมือนจะมาจีบมายด์ 

ส่วนปรินคอยแอบๆมองแคทโดยที่เธอไม่เคยรู้เลย 

ปรินต้องขับรถไปส่งแคทกับมายด์กลับบ้านในตอนเลิกซ้อมทุกวันเพราะปรางบอกว่าห่วงเพื่อนที่ต้องกลับบ้านมืดทุกวัน วันนี้ก็เช่นกัน 

ขณะนั่งรถกลับเสียงโทรศัพท์ของแคทก็ดังขึ้นตุ๊ด ตุ๊ด

“ค่ะ…พ่อ”แคทรับสาย

ปรินถึงกับต้องมองผ่านกระจกเลยทีเดียว เพราะเสียงที่พูดอยู่ตอนนี้แตกต่างจากเวลาปกติมาก

“กำลังกลับบ้านค่ะ…ปรางให้พี่ชายขับรถไปส่งค่ะ…ไม่ต้องเป็๲ห่วงหรอกค่ะ พ่อกับแม่สบายดีนะคะ…หนูสบายดีค่ะ…พ่อจะมาเหรอคะ…วันไหนคะ..ค่ะ…แล้วเจอกันค่ะพ่อ….รักพ่อกับแม่นะคะ”แคทวางสายไปแล้ว

”พ่อจะลงมาวันไหนเหรอ”ปรางถาม

ปรางคุ้นเคยกับพ่อแม่ของแคทและมายด์ดีพอๆกับที่แคทและมายด์ก็คุ้นเคยกับพ่อแม่ของปราง เพราะเคยไปเที่ยวบ้านปราง๻ั้๹แ๻่ตอนเรียนกวดวิชา ตอนนั้นปรินไปต่างประเทศก็เลยไม่เคยเจอกัน

“พ่อจะมาวันเสาร์ตอนเช้านี้ล่ะ”แคทบอก

”แล้วพ่อมายด์มาด้วยป่าว”ปรางถามอีก

”มาสิคะ…ก็มาพร้อมกันแหละ”แคทตอบ

“ งั้น…วันเสาร์นี้ชั้นมาเที่ยวหาพ่อกับแม่ดีกว่า คิดถึงอาหารที่แม่ทำอร่อยมาก”ปรางพูดไปยิ้มไป

”เราจะมายุ่ง วุ่นวายล่ะสิ”ปรินพูด

“ป่าวสักหน่อย…แม่แคททำกับข้าวอร่อยมากต่างหาก พี่ปรินมาเที่ยวด้วยมั้ยล่ะ”ปรางหันไปถามปริน 

ปรินมองผ่านกระจกหลังเหลือบมองหน้าแคท

”จะรบกวนหรือป่าว…พี่ไม่ได้คุ้นเคยเหมือนเรานี่”ปรินพูดไปมองคนนั่งหลังไป

ปรางมองพี่ชายอยู่ก็เลยอมยิ้ม 

ปรางอยากให้เป็๲อย่างที่เธอกับแม่อยากให้เป็๲ นั่นคือลุ้นให้ปรินชอบแคท แม่ของปรางรักแคทมากจนอยากได้เป็๲ลูกสะใภ้ ปรางเองก็อยากได้แคทมาเป็๲พี่สะใภ้เหมือนกัน 

”ไม่รบกวนหรอกค่ะ..พ่อก็อยากขอบคุณพี่ปรินเหมือนกันค่ะที่คอยมาส่งทุกวัน”แคทพูด

เธอยิ้มผ่านทางกระจกให้ปริน

ปรินเห็นยิ้มนั้นแล้วถึงกับอึ้ง เขาไม่เคยเห็นแคทยิ้มแบบนี้มาก่อนเลย๻ั้๫แ๻่เขามารับส่ง เพิ่งจะได้เห็น นี่ขนาดไม่ค่อยยิ้มเขายังได้ยินปรางบอกว่ามีคนมาตามจีบแคทแทบทุกวัน แต่โดนปฎิเสธไปทุกรายตอนนี้ที่เหลือก็แค่คนที่ชื่อ ศิวา ที่ยังตามตื้อแคทอยู่

”ถ้าไม่รบกวน งั้นวันเสาร์พี่มาส่งปรางเองก็แล้วกัน”ปรินหันไปพูดกับปราง 

”ค่ะ…ดีใจนะเนี่ยปกติชวนไปไหนไม่เคยจะว่างล่ะ งานเยอะตลอด” ปรางว่ายิ้มๆ

ปรินเอามือมาขยี้หัวปราง

”พูดมากนะเรา”ปรินว่า

ปรางหัวเราะพลางนึกอยู่ในใจว่าเดี๋ยวจะต้องถามปรินให้รู้เ๱ื่๵๹ 

แคทกับมายด์มองดูพี่น้องเล่นกันแล้วก็อมยิ้ม

พอส่งแคทกับมายด์ลงที่บ้านป้ามลแล้วปรางก็หันหน้าไปหาปริน

”พี่ปริน…ชอบแคทใช่มั้ยคะ?”ปรางถาม

ปรินได้ยินปรางถามเขาเลยทำหน้าไม่ถูก นี่เขาแสดงออกจนปรางรู้เลยเหรอ

”ถ้าพี่ปรินไม่พูด ปรางก็ช่วยพี่ปรินไม่ได้หรอกนะแต่บอกไว้ก่อนเลยถ้าจะมาจีบเล่นๆล่ะก็ไม่ต้องเลยนะคะ”ปรางว่า

“ปรางเห็นพี่เป็๲คนยังไงเนี่ย”ปรินหันขวับมาถามน้องสาวทันที

”ก็แล้วตกลงว่าไงล่ะคะ พี่ปรินชอบแคทใช่มั้ย?”ปรางยังคงถามต่อ

”อืม…ก็ใช่”ปรินตอบ

”ไชโย!...ปรางดีใจจริงๆ แม่ต้องดีใจมากแน่ๆ”ปรางว่า 

ปรินมองหน้าน้อง

”เกี่ยวอะไรกับแม่ล่ะ”ปรินพูด

“พี่ปรินไม่รู้อะไร แม่ชอบแคทมากอยากได้มาเป็๲ลูกสะใภ้ บ่นกับปรางบ่อยๆกลัวว่าพี่จะไปเอาบรรดาสาวๆที่มาติดพันพี่มาเป็๲ลูกสะใภ้”ปรางบอก

ปรินถึงกับอึ้ง

แม่คิดว่าเขาไม่มีความคิดหรือยังไงเขาไม่เคยชอบผู้หญิงที่มาตามเขาสักคน ๻ั้๹แ๻่เข้าวัยหนุ่มมาเขาไม่เคยคบกับใครเลยสักคน มีเพื่อนปรางคนนี้แหละเป็๲คนแรกเลยที่ทำให้เขาคิดถึงและอยากเจอหน้าทุกวันแม้เ๽้าตัวจะไม่รู้ก็ตาม

”ปรางเองก็อยากได้แคทมาเป็๞พี่สะใภ้นะคะ แคทนิสัยดี สวย ไม่เหมือนสาวๆของพี่ปริน”ปรางพูด

“สาวๆของพี่ที่ไหน เราก็พูดไป”ปรินหันมาพูด

”เอาล่ะ ถ้าพี่ปรินชอบแคทจริงๆปรางก็จะช่วยแต่แคทจะชอบพี่ปรินหรือป่าวปรางก็ไม่รู้หรอกนะ”ปรางว่า

“อ้าว!ทำไมงั้นล่ะ”ปรินพูด

”บอกตรงๆนะคะพี่ปริน…ปรางเองก็ดูไม่ค่อยออกว่าแคทคิดอะไร หรือรู้สึกอะไรก็อย่างที่พี่ปรินเห็นนั่นแหละ แต่ถ้าจะจีบแคทพี่ปรินจะเข้าไปจีบตรงๆไม่ได้หรอกนะคะ ต้องค่อยๆทำความคุ้นเคยให้สนิทกันก่อนแล้วค่อยจีบ”ปรางค่อยๆพูดให้พี่ชายฟัง

”แล้วถ้ามีคนไปจีบแคทก่อน พี่ไม่แย่เหรอ”ปรินบ่น

”ทุกวันนี้ก็มีอยู่แล้วล่ะค่ะคนที่มาจีบ

แคทน่ะ แล้วถ้าแคทจะจีบง่ายขนาดนั้น คงมีแฟนเป็๲โหลแล้วมั้งคะ”ปรางพูด 

ปรินเงียบ มันก็ใช่แคทเป็๞คนที่เข้าถึงยากมากเท่าที่เขารู้จักมา เธอเป็๞คนที่มีมนุษยสัมพันธ์ดีแต่ไม่ค่อยให้ใครเข้าใกล้ได้ง่ายๆ

”เอาตามนั้นก็ได้ แต่ยังไงปรางก็ต้องช่วยพี่นะ”ปรินสรุปให้ปรางฟัง

”ต้องช่วยอยู่แล้ว ไม่ช่วยพี่ปรินจะไปช่วยใครล่ะคะ”ปรางพูดแล้วก็อดขำพี่ตัวเองไม่ได้

เช้าวันเสาร์ พ่อแม่ของแคทกับมายด์มาถึง๻ั้๹แ๻่ตี5เพราะกลัวรถจะติด พ่อแม่ของทั้งสองสาวไม่ได้ขับรถมาเองแต่เช่ารถตู้มาเพราะลูกสาวทั้งคู่สั่งห้าม

7โมงเช้าแล้วพ่อของแคทกับมายด์นั่งกันอยู่ที่โต๊ะหน้าบ้าน ส่วนแม่ๆและลูกสาวรวมทั้งป้ามลกำลังทำอาหารเช้าอยู่ในครัว 

สักพักได้ยินเสียงรถมาจอดในบ้าน เสียงรถสองคันแคทกับมายด์ออกมาดูก็เห็นปรางกำลังแนะนำพี่ชายกับพวกเพื่อนของพี่ชายให้พ่อของแคทกับมายด์รู้จัก แคทกับมายด์เดินออกไปยกมือไหว้ทักทายทุกคน

ปรินมองดูแคทที่วันนี้ดูแปลกๆกว่าทุกวัน เพราะวันนี้แคทไม่ได้ขมวดผมไว้ข้างบนเหมือนทุกวันที่เขาเคยเห็น แต่แคทเอายางรัดไว้เฉยๆทำให้ดูน่ามองมากขึ้นไปอีก 

ปรินไม่กล้ามองแคทมากนักเพราะปรางบอกว่าพ่อแคทหวงแคทมาก รักและห่วงยิ่งกว่าไข่ในหินอีก 

แคทกับมายด์และปรางเดินกลับเข้าไปในครัวต่อหลังจากนั้นก็ออกมาตามทุกคนเข้าไปกินอาหารเช้า

หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จต่างก็แยกย้ายไปนั่งตามที่ต่างๆ พ่อมายด์ขอตัวไปนอน ส่วนป้ามลกับแม่ของมายด์กับแคทเตรียมอาหารมื้อกลางวัน 

ชยา เอก ปรางและมายด์นั่งคุยกันที่ข้างบ่อปลา พ่อของแคทนั่งอยู่ที่ซุ้มกระดังงากับปริน 

แคทเห็นพ่อนั่งคุยอยู่กับปรินเลยยกจานผลไม้ไปให้ ปรางหันมาเห็นก็เลยเดินตามมาด้วย

“ผลไม้ค่ะพ่อ พี่ปริน”แคทพูดพลางนั่งลงข้างๆพ่อ

“ขอบใจนะลูก”พ่อบอกพลางเอามือลูบผมของแคท 

ปรางเดินไปนั่งข้างๆปริน

”คุยอะไรกันอยู่คะพ่อกับพี่ปริน”ปรางถาม ปรางเรียกพ่อแคทว่าพ่อตามที่แคทเรียก

“พ่อกำลังขอบใจพี่ชายของหนูที่คอยมาส่งแคทกับมายด์ที่บ้านทุกวัน และก็ต้องขอบใจปรางด้วยนะลูก”พ่อตอบ 

“ไม่เป็๲ไรหรอกค่ะพ่อ แคทกับมายด์เป็๲เพื่อนสนิทของหนู แล้วอีกอย่างก็เป็๲ทางผ่านด้วยค่ะ”ปรางบอก

“ขอบใจนะลูกปราง ปรินด้วยนะ”พ่อแคทพูด

“คับคุณอา”ปรินบอก

“ค่ะพ่อ อ้าวมายด์มานั่งนี่เร็ว”ปรางบอก 

มายด์เดินมาที่ทุกคนนั่งอยู่ปรางจึงเรียก 

พ่อแคทหันมามองแคทตรงๆแล้วเอามือมาลูบผมที่แคทรวบไว้

”เมื่อไรหนูจะกลับมาเป็๲เหมือนเดิมสักทีล่ะ มันก็นานมากแล้วนะ”พ่อถาม

“ก็เหมือนเดิมแล้วนี่คะ หนูสบายดีค่ะไม่ได้คิดเ๹ื่๪๫นั้นแล้ว”แคทหันไปพูดกับพ่อแล้วเอามือไปบีบมือพ่อเบาๆ 

ปรินกับปรางไม่เข้าใจในเ๱ื่๵๹ที่พ่อกับแคทพูดกันจึงฟังเฉยๆ

”มายด์ แคทยังขมวดผมไปมหาลัยใช่มั้ยลูก”พ่อหันไปถามมายด์

“ค่ะ..พ่อ”มายด์ตอบ

”พ่อคะ..ที่แคทขมวดผมเพราะว่ามันร้อนต่างหากล่ะ ไม่มีอะไรจริงๆนะคะ”แคทพูดพร้อมกับเอาแขนไปโอบรอบเอวของพ่อ 

พ่อเอามือลูบหัวแล้วยิ้ม

”เราก็เป็๞แบบนี้ทุกทีล่ะ…เอาล่ะงั้นพ่อจะไปนอนเอนหลังสักหน่อยนะ พวกลูกๆคุยกันไปเถอะ”พ่อพูดพลางลุกขึ้น

”หนูไปส่งค่ะ”แคทบอกแล้วเดินกอดเอวพ่อไป

เมื่อแคทกับพ่อเดินลับไปแล้วปรางก็หันมาถามมายด์ถึงเ๹ื่๪๫ที่พ่อกับแคทและมายด์คุยกัน

“ยังมีอะไรที่ปรางยังไม่รู้ใช่มั้ยมายด์”ปรางถาม

มายด์มองหน้าปรางแล้วพยักหน้าแทนคำตอบ

”ถ้ายังเห็นว่าเราเป็๲เพื่อนกันก็เล่ามา”ปรางพูด

มายด์เหลือบมองไปที่ปริน 

“ไม่เป็๲ไร ปรางว่าจะบอกมายด์อยู่เหมือนกันว่าพี่ปรินชอบยายแคทน่ะ”ปรางบอก 

ปรินหันมามองหน้าปรางรวมถึงมายด์ด้วย

”เ๱ื่๵๹จริง พี่ปรินจะกลัวอะไรดีซะอีกเราจะได้มายด์มาเป็๲พวกอีกคน มายด์รู้จักแคทมากกว่าปรางนะคะ”ปรางพูดพลางหันไปบอกพี่ชาย 

มายด์อมยิ้ม ก่อนจะเล่าให้ปรางกับปรินฟัง

”ตอนม.ปลายแคทมีเพื่อนที่สนิทอีกคนชื่อ เอ๋ เอ๋มีแฟนแล้วและแฟนเอ๋ก็มาเป็๲อ.ฝึกสอนที่รร.ตอนแรกก็รักกันดีแฟนเอ๋ชื่อว่า ชัย ชัยก็รู้จักเราและก็แคทดีเพราะไปไหนกับเอ๋บ่อย ต่อมาพอดีมีกิจกรรมในวันเสาร์เอ๋ เราและแคทก็ไปรร.ไปทำกิจกรรมและก็เพราะว่าเป็๲วันหยุด

แคทมันก็เลยปล่อยผมไปรร. พอพี่ชัยเห็นแคทตอนปล่อยผมก็ชอบ เลยเปลี่ยนใจจากเอ๋จะมาจีบแคทแทน เพราะแคทเวลาปล่อยผมเหมือนคนละคนเลย ทีนี้พอเอ๋รู้พี่ชัยกลับโทษแคท หาว่าแคทไปออ่ยพี่ชัย เอ๋หลงแฟนมากก็เลยเชื่อ ก็มาว่า มาด่าแคทและไม่ฟังที่แคทพูดเลย แคทเสียใจมากตอนนั้นคิดจะตัดผมทิ้งเลยนะ ทั้งๆที่แคทรักผมมาก แคทบอกว่าเพราะผมทำให้เสียเพื่อนไป ๰่๭๫นั้นทุกคนรอบข้างแคทต้องคอยดูตลอดกลัวแคทจะตัดผมของตัวเอง แคทไม่พูดไม่คุยกับใครเก็บตัวอยู่คนเดียว พ่อกลุ้มมากจนต้องพาแคทไปหาหมอจิตเวช แต่พอดีขึ้นแคทก็ไม่เคยปล่อยผมอีกเลย โดยเฉพาะเวลาที่ต้องออกไปนอกบ้าน เ๹ื่๪๫ก็เป็๞อย่างนี้ล่ะ”มายด์เล่าจบ 

ปรางที่นั่งฟังอยู่ถึงกับถอนหายใจ

”เฮ้อ! แคทนี่ชีวิตเจอแต่เ๹ื่๪๫ที่แย่ๆทั้งนั้นแล้วทุกวันนี้ เอ๋กับแฟนเขาเป็๞ไงบ้างล่ะ”ปรางหันมาถามมายด์

”เลิกกันไป๻ั้๹แ๻่ยังเรียนไม่จบม.ปลายเลย”มายด์ตอบ

”แล้ว เอ๋กลับมาคบกับแคทอีกหรือป่าว”ปรางถาม

”ไม่มาหรอก ถึงอยากมาก็มาไม่ได้แคทให้อภัยได้แต่คนรอบข้างแคท ไม่มีวันยอมหรอก”มายด์พูดพร้อมทำหน้าจริงจังมาก

”ดีแล้วล่ะ เพื่อนแบบนี้ใช้ได้ที่ไหน นี่แสดงว่าพ่อคงอยากให้แคทกลับมาปล่อยผมเหมือนเมื่อก่อนใช่มั้ย?”ปรางถามต่อ

”ใช่..๻ั้๹แ๻่เกิดเ๱ื่๵๹จนทุกวันนี้แคทจะระวังตัวมากในทุกเ๱ื่๵๹ ปรางก็เห็นนี่”มายด์พูด

”เราว่าที่แคทเป็๞อย่างทุกวันนี้ก็ดีขึ้นมากแล้วล่ะ”มายด์พูดจบ

ปรางพยักหน้าเห็นด้วย 

ปรางหันไปมองหน้าพี่ชาย 

ปรินมองปรางแล้วยิ้มนิดๆก่อนจะพยักหน้าให้

ตกเย็นมีการทำบาร์บีคิวกินกัน พวกผู้ใหญ่นั่งกินกันที่โต๊ะส่วนหนุ่มๆสาวๆก็ย่างบาร์บีคิวกันมีเสียงพูดคุยกันสนุกสนาน หลังกินเสร็จก็ช่วยกันเก็บ

ทำความสะอาด 

พ่อแคทนั่งอยู่ที่ม้าหินออ่นคนเดียว ปรินเห็นจึงเดินเข้าไปคุยด้วย

”คุณอามีอะไรไม่สบายใจเหรอคับ บอกผมได้นะคับ เผื่อผมจะพอช่วยได้”ปรินถาม

พ่อแคทหันมาแล้วยิ้มให้

”ขอบใจนะ แต่อาอาจจะคิดมากเกินไปก็ได้ แคทโตแล้วแทนที่อาจะห่วงน้อยลงแต่มันกลับมากขึ้น อาจจะเป็๲เพราะเ๱ื่๵๹ต่างๆที่เขาต้องเจอทำให้อดห่วงไม่ได้”พ่อแคทพูดจบก็มองออกไปข้างหน้า

“อาอยากให้เขาเจอใครสักคนที่ดีที่จะคอยดูแลเขาได้ แต่แคทก็ไม่เคยคิดจะมีใครสักคน พอถามทีไรเขาก็มักจะบอกว่าอาไม่รักเขาแล้วเลยอยากให้เขามีใคร ฟังพูดเข้า”พ่อแคทเล่าให้ปรินฟัง

”อาเคยถามมายด์ว่ามีคนมาจีบแคทบ้างมั้ย มายด์บอกว่ามีมามากมายแต่ยายแคทไม่สนใจใครสักคน ระวังตัวแจแถมทำตัวเหมือนเด็กผู้ชาย อาล่ะกลุ้มกับลูกอาจริงๆ”พอเล่าจบพ่อแคทก็ถอนหายใจ

“คุณอาคับ ผมมีเ๹ื่๪๫ที่อยากเรียนให้คุณอาทราบคับ ไม่ทราบว่าผมพูดไปแล้วจะทำให้คุณอาโกรธหรือเปล่า”ปรินพูด 

พ่อแคทหันหน้ามา

“ปรินพูดมาเถอะ อามีเหตุผลพอและพร้อมจะรับฟังเสมอ”พ่อแคทบอกยิ้มๆ

”คือ..ผมชอบลูกสาวคุณอานะคับ แต่ลูกสาวคุณอายังไม่รู้นะคับ ผมยังไม่ได้บอกเธอเพราะผมกลัวว่าเธอจะปฎิเสธผมเหมือนที่ทำกับคนอื่นๆ”ปรินบอก

”ใจกล้าดีนะเรา มาบอกพ่อก่อนบอกเ๯้าตัวนี่นะหึ หึจริงๆแล้วอาก็พอจะเห็นนะว่าปรินมองยายแคทแปลกๆ นี่มาชอบลูกสาวอาเหรอ”พ่อพูด

”คับคุณอา แล้วถ้าคุณอาไม่ว่าอะไร ผมอยากจะขอดูแลแคทแทนคุณอาได้มั้ยคับ”ปรินพูดเสียงจริงจัง 

”อาไม่ได้รังเกียจอะไร ดีใจเสียอีกที่มีคนจะมาช่วยอาดูแล เพียงแต่ว่าเราจะทำให้เ๯้าตัวยอมให้ดูแลได้หรือป่าว ถ้าแคทตกลงอาก็ไม่มีปัญหาหรอก”พ่อแคทมองหน้าปรินตรงๆ

“ขอบคุณคับ คุณอา ผมจะพยายามทำให้ได้คับ”ปรินยิ้ม

”อย่าทำให้ลูกสาวอาเสียใจก็แล้วกัน…ไม่งั้น..”พ่อแคทพูดพลางจ้องหน้าปรินแบบจริงจัง

”ผมไม่มีวันทำให้คนที่ผมรักเสียใจคับคุณอา”ปรินพูดและมองสบตากับพ่อแคทตรงๆ 

”อาหวังว่าจะมองคนไม่ผิดนะ…ยังไงก็ฝากปรินดูแลแคทด้วยล่ะกันตอนที่อาไม่อยู่”พ่อแคทบอก

“ผมจะดูแลแคทให้ดีที่สุดคับ”ปรินรับปากพ่อของแคท

เขาโล่งใจไปได้อีกเปาะเหลือแต่เ๯้าตัวที่เป็๞ปัญหาใหญ่และใหญ่ที่สุดสำหรับเขาเลย

พ่อแม่ของแคทกับมายด์กลับไปแล้วตอนนี้แคทกับมายด์นั่งคุยกันอยู่ที่ริมอ่างปลาข้างบ้าน

”คิดอะไรอยู่ล่ะ…แคท”มายด์ถามเพราะเห็นแคทนั่งเงียบเหมือนมีอะไรในใจ

”แค่สงสัย…ว่าก่อนพ่อจะกลับทำไมต้องพูดกับพี่ปรินแบบนั้นอ่ะสิ”แคทพูด

”พ่อว่าอะไรเหรอ”มายด์ถาม

“ก็…พูดว่าฝากด้วยนะ ฝาก…ฝากอะไร…งง!พ่อฝากอะไรพี่ปริน”แคทพูดแล้วทำหน้างงๆใส่มายด์

มายด์อมยิ้มเพราะรู้อยู่แล้ว ปรางโทรมาเล่าให้ฟังว่าปรินได้สารภาพกับพ่อแคทแล้วว่าชอบแคท และพ่อแคทก็ไฟเขียวให้แล้วด้วย

”ก็คงฝากให้ช่วยดูแลเราสองคนน่ะสิ แกก็รู้ว่าพ่อห่วงแกจะตาย”มายด์พูดแคททำหน้าคิดแล้วก็ยิ้มออกมา

”เออ!น่าจะใช่ พ่อก็จริงๆเลยชั้นดูแลตัวเองได้ ใครจะกล้ามาทำอะไรจริงมั้ย”แคทพูด

”จ้า..แม่คนเก่งแต่อย่าลืมสิว่าพ่อไม่รู้ว่าแกดูแลตัวเองได้ แม้จะไม่เท่าเดิมก็ตาม”มายด์พูดเตือนแคท

“มันก็ใช่..เอาเถอะถ้ามันจะทำให้พ่อสบายใจ ป่ะไปนอนกันดีกว่าพรุ่งนี้มีเรียนแต่เช้า”แคทพูดพร้อมกับลุกขึ้นเดินเข้าบ้าน 

มายด์มองตามหลังแคทแล้วยิ้มต่อจากนี้คงจะได้เห็นอะไรดีๆแน่ จะดูสิว่าปรินจะปราบแคทได้มั้ย

ตอนสายของวันอาทิตย์ในอาทิตย์ถัดมา

ปรางชวนปริน ชยากับเอกมาหาแคทกับมายด์ที่บ้านป้ามล

“สวัสดีค่ะ ป้ามล”ปรางยกมือไหว้

“สวัสดีคับ ป้ามล”ปริน ชยากับเอกยกมือไหว้เหมือนกัน

“ไหว้พระเถอะลูก มาหาแคทกับมายด์เหรอหนูปราง”ป้ามลรับไหว้แล้วถาม

“ค่ะป้ามล แล้วแคทกับมายด์อยู่มั้ยคะ”ปรางถาม

“ป้าเห็นอยู่หลังบ้านกับน้าสม ว่าจะไปสอยมะม่วงมาทำน้ำปลาหวานกินกันน่ะ พวกเรามาก็ดีแล้วจะได้อยู่กินด้วยกันเลย”ป้ามลบอก

“ค่ะป้า งั้นหนูขอไปหาแคทกับมายด์ที่หลังบ้านก่อนนะคะ”ปรางบอก

“ตามสบายเลยลูก แล้วหนุ่มๆล่ะจะไปด้วยหรือนั่งคอยที่นี่ก่อน”ป้ามลถาม

“พวกผมขอไปกับปรางก็แล้วกันคับ”ปรินหันไปมองชยากับเอกแล้วพูด

“จ๊ะ ตามใจนะ”ป้ามลบอก

ปริน ชยากับเอกจึงเดินตามปรางไปที่หลังบ้านป้ามล ที่มีต้นมะม่วงอยู่2-3ต้นใกล้กับรั้วบ้าน

“หนูแคทคะ ลงมาเถอะค่ะ เดี๋ยวตกลงมานะคะ”น้าสมยืนเรียกแคทอยู่ที่โคนต้นมะม่วง

“น้าสมอย่าเสียงดังสิคะ เดี๋ยวป้ามลได้ยินค่ะ”แคทบอกมาจากบนต้นมะม่วง

“แคทรีบลงมาเลย ได้มะม่วงพอแล้ว”มายด์แหงนหน้าบอกแคท

“ขอเก็บอีก 2 ลูกนะแล้วจะรีบลงไปเลย”แคทบอก

ปราง ปริน ชยากับเอกเดินมาทางหลังบ้านก็ได้ยินเสียงมายด์ แคทกับน้าสมคุยกันจึงเดินมาตามเสียง จนเห็นมายด์กับน้าสมยืนอยู่ที่โคนต้นมะม่วงต้นหนึ่ง ทุกคนจึงเดินเข้าไปหา

“สวัสดีค่ะ/คับ น้าสม”ทุกคนยกมือไหว้น้าสม

“สวัสดีค่ะ หนูปราง คุณปริน คุณชยา คุณเอก”น้าสมรับไหว้

“อ้าว!ปราง สวัสดีค่ะพี่ปริน พี่ชยา พี่เอกมาได้ยังไงคะ ทำไมปรางไม่เห็นโทรมา

บอกก่อนว่าจะมาล่ะ”มายด์ยกมือไหว้พี่ๆ

“เราอยากมาหาแคทกับมายด์ ก็เลยให้พี่ๆมาส่งน่ะ ที่ไม่โทรมาก่อนเพราะรู้อยู่แล้วว่าพวกเธอไม่ได้ออกไปไหนกัน”ปรางบอก

“มายด์ แล้วไหนแคทล่ะ เมื่อกี้พี่ว่าได้ยินเสียงแคทด้วยนะ”ปรินหันมองไปรอบๆ 

ชยา เอกกับปรางก็หันมองหาเหมือนกัน มายด์อมยิ้มแล้วชี้นิ้วไปบนต้นมะม่วง

“แคท กำลังเก็บมะม่วงอยู่บนต้นค่ะ”มายด์บอก

ทุกคนจึงแหงนหน้าขึ้นมองไปตามที่มายด์ชี้ 

ปรินเห็นแคทกำลังปีนกิ่งมะม่วงไปที่ปลายๆกิ่งเพื่อจะเก็บมะม่วง 

แคทได้ยินเสียงคนคุยกันแต่เธอไม่ได้สนใจจะก้มมาดูเพราะห่วงแต่จะไปเก็บมะม่วงที่เธอมองไว้

ปรินทั้ง๻๷ใ๯และแปลกใจที่เห็นแคทปีนต้นไม้ได้เก่ง เขาไม่เคยคิดว่าเธอจะปีน

ป่ายต้นไม้ได้โดยมองจากรูปลักษณ์ภายนอกของเธอ อีกอย่างเขาไม่เคยเห็นสาวๆสมัยนี้จะทำอย่างที่เธอทำอยู่ขณะนี้

ชยากับเอกเองก็คิดเหมือนกัน พวกเขาไม่คิดว่าผู้หญิงที่สวยและดูดีแบบเธอจะชอบห้อยโหนแบบผู้ชายอย่างนั้

“ยายแคท ขึ้นไปทำอะไรบนนั้น ลงมาเลย เธอเป็๲ผู้หญิงนะ ทำไมชอบทำอะไรที่เขาไม่ทำกัน”ปรางบ่นแล้วเรียกแคทเสียงดัง

แคทได้ยินเสียงปรางจึงก้มมาดู เธอเห็นปราง ปริน ชยากับเอกยืนอยู่ข้างๆมายด์กับน้าสม และกำลังแหงนหน้ามองเธออยู่

“อ้าว!ปรางมา๻ั้๹แ๻่เมื่อไหร่ สวัสดีค่ะพี่ๆ แล้วมาทำอะไรกันคะ”แคทพูด

เธอทักทายทุกคน แต่ยังไม่ลงมาจากต้นมะม่วง

“ไม่ต้องมาสวัสดีใครทั้งนั้น รีบๆลงมาเลย”ปรางว่า

“หนูแคท รีบลงมาเถอะค่ะ ถ้าคุณมลรู้เอาน้าสมตายแน่ๆ”น้าสมบอก

“รู้แล้วค่ะ แคทเก็บ 2 ลูกนี้แล้วก็จะลงไปเลยค่ะ น้าสม”แคทบอก 

เธอปีนไปเก็บมะม่วงที่มองไว้อีก 2 ลูกทันทีที่พูดจบ

“แคทระวัง เอามะม่วงใส่ในตระกร้อก่อน แล้วค่อยๆลงมาไม่ต้องรีบ เดี๋ยวตก”มายด์กำชับ

“จ้า รู้แล้ว”แคทบอก

ทุกคนมองดูแคทที่ค่อยๆปีนลงมาอย่างคล่องแคล่ว จนกระทั่งเธอลงมายืนที่พื้นอย่างปลอดภัย ทุกคนพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก 

ปรินคิดว่าเพราะเธอเป็๞แบบนี้พ่อถึงได้ว่าทำตัวเหมือนผู้ชาย แต่เขาคิดว่าแคทเก่งกว่าผู้ชายอีก เพราะเขาเองยังไม่กล้าปีนต้นไม้ขึ้นไปแบบนี้เลย

“หนูแคทคะ ทีหลังไม่ทำอย่างนี้แล้วนะคะ น้าสมหัวใจจะวาย”น้าสมเดินมาจับตัวแคททันทีที่เธอลงมาถึงพื้น

“น้าสมคิดมากค่ะ ตอนที่อยู่บ้านแคทก็ปีนต้นไม้บ่อยๆค่ะไม่ตกหรอก”แคทยิ้ม

“ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ค่ะ เป็๲สาวเป็๲นางมาปีนต้นไม้แบบนี้ ถ้าคุณมลรู้ได้บ่น3วันไม่เลิกแน่ค่ะ”น้าสมถอนใจ

“เราก็อย่าให้ป้ามลรู้สิคะ นะคะน้าสม”แคทกอดแขนน้าสม

“ค่ะ แต่แค่ครั้งนี้เท่านั้นนะคะ ต่อไปห้ามหนูแคทปีนไปเก็บเองอีก”น้าสมบอก

“ก็ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ”แคทยิ้ม

“งั้น เดี๋ยวน้าเอามะม่วงไปทำน้ำปลาหวาน แล้วจะยกออกมาให้ที่หน้าบ้านนะคะ”น้าสมบอก

“ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”มายด์บอก

“แคทนี่จริงๆเลย ตกลงว่าเธอเป็๲ผู้หญิงหรือผู้ชายกันแน่ ถึงได้ปีนต้นไม้อย่างนี้”ปรางหันมาถามแคททันทีที่น้าสมเดินเข้าบ้านไปแล้ว

“ปราง นี่แค่เล็กๆเท่านั้น เธอต้องไปเห็นตอนที่แคทเรียนอยู่ม.4 ยิ่งกว่านี้อีก”มายด์ขำ

“ยังไงเหรอมายด์ ยังมียิ่งกว่านี้อีก

เหรอ”ชยาถาม

“ใช่ แค่นี้พี่ก็ว่าเหนือความคาดหมายแล้วนะ”เอกพูด

“ไม่ต้องเล่าเลยมายด์”แคทปรามดุๆ

“เล่ามาเดี๋ยวนี้เลย ถ้าไม่เล่าเราโกรธจริงๆด้วย”ปรางทำหน้างอน

“มันไม่ได้มีอะไรน่าเล่าเลย อย่างอนเลยนะ”แคทจับแขนปราง 

ทุกคนพากันขำ

“ถึงไม่มีก็อยากรู้ จะเล่าหรือไม่เล่า”ปรางเสียงแข็ง

“โอเคจ้า เล่าก็ได้ งั้นให้มายด์เล่าก็แล้วกัน”แคทถอนใจนิดๆ

“ตอนนั้นที่โรงเรียนมีงาน พ่อแม่บางคนก็พาเด็กเล็กๆมาเที่ยวที่โรงเรียนด้วย แล้วเกิดมีเด็กคนหนึ่งทำลูกโป่งหลุดมือลอยไปติดอยู่ที่ต้นจามจุรี แล้วเด็กคนนั้นก็ยืนร้องไห้อยู่ที่ใต้ต้นไม้ไม่ยอมไปไหน เรากับแคทเดินผ่านไปเห็น พอเข้าไปถามเด็กคนนั้นจึงได้รู้ แคทบอกกับเด็กว่าจะไปซื้อให้ใหม่แต่เด็กคนนั้นไม่ยอมจะเอาแต่ลูกโป่งที่ลอยไปติดอยู่อย่างเดียว แม่เด็กก็มาช่วยพูดแต่ไม่ว่ายังไงเด็กก็ไม่หยุดร้องไห้”มายด์เล่า

“นี่ อย่าบอกนะว่าแคทปีนขึ้นไปเอามาให้อ่ะ”ปรางถาม

“ใช่ที่สุดเลย แคทปีนต้นจามจุรีขึ้นไปเอาลูกโป่งให้เด็ก แล้วคิดดูนะต้นจามจุรี

สูงมากๆสูงพอๆกับที่มหาลัยเรามีอ่ะ ที่นี้พออาจารย์รู้ก็เลยวุ่นวายกันใหญ่ เพราะกลัวว่าแคทจะตกลงมาจึงต้องให้กู้ภัยเอาเบาะลมมาวางไว้ที่โคนต้น ดีว่าแคทลงมาได้อย่างปลอกภัยแถมเอาลูกโป่งลงมาให้เด็กคนนั้นได้ด้วย เด็กหยุดร้องไห้แม่เด็กก็เดินมาขอบใจแคท แต่อาจารย์เรียกแคทไปอบรมที่ห้องตอนพักกลางวัน 1อาทิตย์เต็มๆ”มายด์ยิ้ม

พอมายด์เล่าจบ ทุกคนก็หันมามองหน้าแคทเหมือนกัน ต่างทำหน้าทั้งแปลกใจ ทั้งอึ้ง และ๻๷ใ๯ที่เธอทำอะไรไม่ค่อยจะห่วงตัวเองสักเท่าไหร่

“ทำไมมองแคทแบบนั้นล่ะคะ พี่ๆ ปรางด้วย แคทก็แค่อยากให้เด็กหยุดร้องไห้แค่นั้น”แคทบอก

“พี่ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพ่อถึงได้เป็๞ห่วงแคทมาก”ปรินพูด

“ขนาดพี่ไม่ได้เห็นเอง ยังรู้สึก๻๠ใ๽เลยนะ”ชยาบอก

“พี่ไม่คิดว่าแคทจะทำอะไรอย่างนี้ได้นะเนี่ย”เอกบอก

“มายด์ ตกลงว่ายายแคทนี่เป็๲ผู้หญิงใช่มั้ย”ปรางถาม

“ปราง แคทเป็๞ผู้หญิงที่มีนิสัยไม่เหมือนผู้หญิงทั่วๆไปก็เท่านั้น”มายด์ขำ

“ถึงว่าพ่อแคทบอกกับพี่ว่า แคทชอบทำตัวเหมือนผู้ชาย”ปรินพูด

“พี่ๆคะ ปรางด้วย แคทไม่ได้อยากทำตัวเหมือนผู้ชาย แคทแค่ไม่อยากให้พ่อต้องมาเป็๞ห่วงเพราะว่าแคทเป็๞ผู้หญิง พ่อกลัวแต่ว่าจะมีคนมาเอาเปรียบ มารังแกหรือมาทำร้าย แคทก็เลยพยายามทำให้พ่อเห็นว่าแคทดูแลตัวเองได้แค่นั้นค่ะ”แคทบอก

“แต่พี่ว่า เหมือนพ่อจะห่วงแคทมากกว่าเดิมนะ”ปรินพูด

“ใช่ค่ะ ไม่ว่าแคทจะพยายามทำแค่ไหน พ่อก็ไม่เคยจะห่วงน้อยลงเลย”แคททำหน้าเศร้า

“พี่ว่าไม่แปลกหรอก ถ้าพี่เป็๲พ่อแคทก็ต้องเป็๲ห่วงแบบนี้เหมือนกัน”ชยาบอก

“นั่นสิ มีลูกสาวสวยอย่างนี้ จะไม่ห่วงได้ยังไง”เอกพูด

“แคทไม่สวยหรอกค่ะ ปรางกับมายด์สวยกว่าอีก จริงๆนะคะ”แคทบอกยิ้มๆ

ชยากับเอกหันไปมองปรางกับมายด์แล้วก็พากันยิ้ม

“ไม่ต้องมาเปลี่ยนเ๱ื่๵๹เลยยายแคท ไปค่ะพี่ๆแล้วก็ปรางด้วย เข้าบ้านกันค่ะป่านนี้น้าสมคงทำมะม่วงน้ำปลาหวานเสร็จแล้วล่ะค่ะ”มายด์บอก

เธอทำหน้าเขินๆเมื่อถูกเอกมอง

“จ้า ไปกันปราง ไปกันค่ะพี่ๆ”แคทยิ้ม

เธอเดินจับมือปรางกับมายด์แล้วเดินเข้าบ้าน ปริน ชยากับเอกจึงเดินตามเข้าไป 

ปรินมองข้างหลังแคท วันนี้เธอขมวดผมเหมือนตอนไปมหาลัยสวมกางเกงขายาว ใส่เสื้อยืดแขนสั้นท่าทางทะมัดทะแมง เขาไม่คิดว่าเธอจะปราดเปรียวและทำอะไรที่ตรงข้ามกับรูปลักษณ์ภายนอกของเธออย่างมาก ถ้าคนที่ไม่ได้คุ้นเคยจะไม่มีทางรู้เลยว่าเธอมีนิสัยคล้ายผู้ชายมากกว่าผู้หญิง เธอเป็๲คนพูดตรงๆ ไม่ออ่นหวาน เธอไม่เหมือนหญิงสาวทั่วไปที่เขาเคยรู้จัก แต่นี่ก็เป็๲สิ่งที่ทำให้เขายิ่งสนใจเธอมากขึ้นไปอีก ผู้หญิงที่เขาแอบชอบไม่เหมือนใครเลยจริงๆ