…ใครว่ามีม้าแค่ตัวเดียวล่ะ… …คาดิส! นี่มัน… …ใช่ ข้าไปซื้อรถม้ามา นี่เป็รถสำหรับม้า 2 ตัวด้วยนะ เ้ากับข้าจะได้ขี่ม้าไป และก็ให้เหล่านางๆ นั่งสบายๆอยู่ในรถ คาดิสหันไปยิ้มให้กับ ลาสเครและเรฟินย์… …โอ้ สุดยอด นานๆทีเ้าก็ทำตัวมีประโยชน์เหมือนกันนะเนี้ย ลูคัสตบไหล่คาดิสเสียงดัง… …โอ้ย ตบแรงไปล่ะ… …หรอ ขอโทษๆ ลูคัสทำหน้าตายียวน… …เดินทางกันเถอะ…
.
…เฮ้ย! นั่นมันพวกดาวบูคลาสใช่หรือเปล่า คาดิสพูด… …ใช่ เลี้ยวไปทางนู้น ก่อนที่พวกมันจะเห็นเรา เร็วเข้า ลูคัสตอบ… …นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงวิ่งรถเร็วอย่างนี้ หรือจะเกิดเื่อะไร ลาสเคร พูดออกมาอย่างกังวลใจ… …ลาสเครเ้าใจเย็นๆก่อนนะ เ้ามีอาวุธมั๊ย เรฟินย์ถาม… …ข้ามีหอกอันนึงค่ะ… …จับเอาไว้ให้แน่น เราต้องเตรียมตัวให้พร้อมไว้ เรฟินย์พูดพร้อมทั้งจับมีดสั้นที่เปรุสให้มาไว้แน่น…
.
…ฉึก! เสียงธนูที่ปักทะลุรถม้า เฉียดหน้าของเรฟินย์ไปแค่นิดเดียวเท่านั้น… …เฮ้ย! ธนู! ลูคัสรีบเปิดประตูรถม้า มีใครเป็อะไรมั๊ย!!... …เรฟินย์ที่กำลังใ ค่อยๆถอยตัวออกมาจากจุดที่ธนูปัก ไม่เป็อะไรค่ะ เธอตอบด้วยน้ำเสียงสั่น… …แปลว่าพวกมันเห็น-.. คาดิสพูดยังไม่ทันจบ พวกดาวบูคลาสก็บุกเข้ามาโจมตี… …ฉึก!! ฉัวะ!! ผัวะ!! เสียงการต่อสู้ระหว่างทั้งสองฝ่าย...
//ลาสเครขว้างหอกไปปักที่อกของฝ่ายตรงข้ามตายคาที่ในระหว่างที่จะวิ่งไปหยิบหอกนั้นฝ่ายตรงข้ามพยายามที่จะใช้ดาบฟันไปที่แขนข้างซ้ายของเธอแต่ทำได้เพียงบาดไปเท่านั้น เพราะคาดิสได้แทงดาบทะลุสีข้างของเขา// …ลาสเคร! เ้าเป็อะไรมั๊ย คาดิสถามด้วยความเป็ห่วง… …ข้าโดนบาดนิดหน่อย แต่ไม่เป็ไรมาก ข้าต้องรีบไปหยิบหอกแล้ว! เธอรีบวิ่งไปเพื่อหยิบหอกพร้อมทั้งใช้มือขวากุมต้นแขนข้างซ้ายที่โดนดาบบาดพร้อมทั้งเืที่ยังไหลไม่หยุด…
//ปึก! เสียงลูคัสถีบไปที่ฝ่ายตรงข้าม พร้อมทั้งใช้ดาบฟันไปที่กลางลำตัวของฝ่ายตรงข้ามอีกคน แต่ในขณะนี้เขาโดนฝ่ายตรงข้ามบุกเข้ามาพร้อมกันเขาจึงค่อยๆถอยหลังไปในขณะเดียวกันเรฟินย์เองก็ถูกฝ่ายตรงข้ามต้อนเธอถอยหลังไปเรื่อยๆจนชนกับลูคัส แผ่นหลังของทั้งคู่ติดกัน สายตาของทั้งคู่จ้องไปที่ฝ่ายตรงข้าม พร้อมทั้งคิดในหัวว่าจะทำอย่างไรดี เพราะตอนนี้ฝ่ายตรงข้ามได้ล้อมทั้งคู่ไว้หมดแล้ว…ทั้งคู่หันหน้าไปด้านข้างเพื่อมองกันด้วยหางตา ทั้งคู่พยักหน้าพร้อมกัน ลูคัสและเรฟินย์ใช้แขนข้างหนึ่งเกี่ยวกันไว้แน่น ส่วนมืออีกข้างจับดาบและมีดสั้น พร้อมทั้งหันปลายไปยังฝ่ายตรงข้าม ทั้งคู่ค่อยๆหมุนตัว สลับด้านกัน ทำให้ฝ่ายตรงข้ามงุนงง ในขณะที่ฝ่ายตรงข้ามกำลังเผลออยู่นั่นเอง ลูคัสและเรฟินย์ได้พุ่งเข้าสู่ศัตรู ลูคัสใช้ดาบของเขากวาดไปที่ลำตัวของศัตรูทำให้มีศัตรหลายคนาเ็ที่ท้อง ในขณะที่เรฟินย์พุ่งไปที่ตัวศัตรูอย่างรวดเร็วและใช้มีดสั้นแทงเข้าไปที่ท้องของศัตรู ขาอีกข้างแตะไปที่มือของศัตรูอีกคนทำให้อาวุธหล่นลงไป พร้อมทั้งหันไปะโขอความช่วยเหลือจากคาดิสและลาสเคร// …ช่วยข้ากับท่านลูคัสที! เรฟินย์ะโไปทางคาดิสและลาสเคร…
…ฝั่งนี้เราจัดการศัตรูหมดแล้ว เ้าาเ็อยู่พักไปเถอะ ข้าจะไปช่วยพวกเขาเอง! คาดิสบอกลาสเคร… //คาดิสรีบวิ่งเข้าไปช่วยเรฟินย์ ปึก! เสียงคาดิสะโถีบไปที่ศัตรูที่กำลังมาทำร้ายเรฟินย์ทางด้านหลัง ในทางด้านของลาสเครนั้น เธอค่อยๆถอยออกจากกลุ่มการต่อสู้เพื่อไปที่รถม้า เธอยืนกุมแผลเอาไว้อย่างเ็ป เธอนึกขึ้นได้ว่าในรถม้ามีหีบที่เธอใส่เสื้อผ้า เธอจึงเข้าไปเปิดหีบนั้นเพื่อจะตัดชายผ้าบางส่วนมาพันแผล…แต่เมื่อเธอเปิดหีบเธอก็พบกับกล่องรักษาแผล พร้อมทั้งมีข้อความเขียนไว้ว่า//
“ถึงลาสเคร
ข้ามั่นใจว่าในระหว่างทางพวกเ้าต้องเกิดการต่อสู้กับพวกดาวบูคลาสแน่ ข้าจึงแอบใส่กล่องปฐมพยาบาลเอาไว้ในหีบเสื้อผ้าของเ้า ข้ารู้ว่าถ้าข้าให้เ้าตรงๆเ้าคงไม่รับไว้เพราะเกรงใจข้า ขอให้โชคดี
จากโซโค่”
…ท่านโซโค่..เธอยิ้มอย่างปลื้มใจ…
//ลาสเครรีบหยิบผ้าพันแผลออกมาจากกล่องพยาบาลและรีบพันแผลที่แขนอย่างรวดเร็ว เมื่อพันแผลเสร็จเธอหยิบหอกและออกจากรถม้าเพื่อไปช่วยคนที่ต่อสู้อยู่ ลาสเครวิ่งไปเอาหอกแทงไปที่หลังของศัตรู ซวบ! เสียงลาสเครดึงหอกออกจากร่างศัตรู ฉึก!เสียงที่ลาสเครแทงหอกไปที่ศัตรูอีกคนอย่างรวดเร็ว เคร้ง!! เสียงดาบของลูคัสกำลังงัดกับดาบของศัตรู ในขณะนี้ลูคัสกำลังเสียเปรียบเนื่องจากคู่ต่อสู้ตัวใหญ่กว่า เขาโดนกดลงไปเรื่อยๆ เขาเห็นท่าไม่ดีเลยเตะขาของคู่ต่อสู้เพื่อให้คู่ต่อสู้เสียหลักสักครู่ เขาใช้เวลานี้รวบรวมแรงทั้งหมดดันดาบกลับไปและเขารีบวิ่งออกห่างจากคู่ต่อสู้ เป็จังหวะเดียวกันที่เรฟินย์ปามีดสั้นไปทำให้คู่ต่อสู้ของลูคัสได้รับาเ็ ลูคัสเห็นเช่นนั้นจึงใช้จังหวะนี้พุ่งโจมตีคู่ต่อสู้ จนคู่ต่อสู้หมดลมหายใจไปในที่สุด ชาวดาวบูคลาสเห็นท่าไม่ดีจึงได้ถอยหนีไปตั้งหลัก//
…มีใครเป็อะไรบ้างมั๊ย!! ลูคัสถาม… …ข้ากับเรฟินย์ าเ็บ้างเล็กน้อย แต่ลาสเครนี่สิ คาดิสตอบด้วยน้ำเสียงกังวล… …ลาสเครหรอ? ลูคัสหันซ้ายขวาหาลาสเคร..ลาสเคร! เขาเห็นลาสเครลงไปนอนกับพื้น เขาจึงรีบวิ่งเข้าไปหา เขาคุกเข่าลงพร้อมทั้งเขย่าตัวลาสเคร ลาสเคร! ลาสเคร! เ้าเป็อะไร!... …ท่านพี่ ข้าโดนดาบบาดแขน ข้าคงเสียเืมาก พอใช้แรงเยอะก็เลยเป็ลมไป ลาสเครตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนเพลีย…
…โถ่เอ้ย าเ็แทนที่จะพักผ่อน ลูคัสลูบหัวลาสเคร… …เดี๋ยวข้าพานางไปทำแผลเอง คาดิสพูดพร้อมกับอุ้มลาสเครไปที่รถม้า…
.
…ไหน เรฟินย์เ้าาเ็ตรงไหน บอกข้าสิ ลูคัสพูดพร้อมทั้งมองไปตามตัวเรฟินย์ว่าาเ็ตรงไหนบ้าง… …ข้าไม่เป็อะไรมากหรอกค่ะ แค่โดนอาวุธของพวกนั้นบาดนิดๆหน่อยๆวันสองวันก็หายแล้วค่ะ แล้วท่านล่ะ าเ็ตรงไหนมั๊ยคะ เรฟินย์ถาม… …ข้าไม่เป็อะไรมากหรอก แค่ช้ำเล็กๆน้อยๆ เราไปที่รถม้ากันเถอะ เขาใช้มือโอบไปที่ไหล่ของเรฟินย์พร้อมทั้งเดินไปที่รถม้า…
.
…โอ้ย! ลาสเครร้องออกมา… …เจ็บหรอคาดิสถาม ข้าคงพันแน่นไป เดี๋ยวข้าคลายให้นะเขาพูดพร้อมทั้งคลายผ้าพันแผลให้ลาสเคร โชคดีนะเนี้ยที่หมอเค้าให้กล่องพยาบาลมา ไม่งั้นเราคงแย่แน่เลย… …ลาสเครมองคาดิสที่กำลังทำแผลให้พร้อมทั้งรอยยิ้มที่แสดงถึงความปลื้มใจ…
.
…ถึงอาณาเขตแล้ว เรฟินย์พาสองคนนี้ไปกับเ้านะ ข้าจะไปพบท่านลอร์ด ลูคัสพูด… …ค่ะ เรฟินย์ตอบรับลูคัส ตามข้ามาเลยค่ะ เธอหันไปพูดกับ คาดิสและลาสเคร…
.
…มาได้สักทีนะ หัวหน้าองครักษ์ฝ่ายใน… …ลูคัสโค้งคำนับ ขออภัยท่านลอร์ดที่ข้ามาช้า ระหว่างเดินทางมีเหตุการณ์หลายอย่าง จนทำให้ข้าล่าช้าครับ… …ไม่เป็ไรหรอก เ้ามาก็ดี ข้าคิดเื่ที่จะทำให้พวกบูคลาสหยุดโจมตีเรา โดยที่เราไม่เสียเปรียบได้แล้ว ท่านลอร์ดพูด… …อย่างไรหรือครับ ลูคัสถามด้วยความสงสัย…
.
…เรฟินย์!! เ้าหายไปไหนมา แล้วคนพวกนี้เป็ใคร! ราฟเฟอร์ถามพร้อมทั้งบีบข้อมือเรฟินย์… …โอ้ยท่านพี่ ข้าเจ็บ ปล่อยข้าก่อน เธอพยายามดึงมือออกจากมือของราฟเฟอร์…
…ข้าปล่อยก็ได้ ราฟเฟอร์ปล่อยมือจากเรฟินย์ เอาล่ะ ตอบคำถามข้ามา!... …ข้าออกไปช่วยท่านลูคัสตามหาน้องสาว และคนคนนี้คือน้องสาวของท่านลูคัส เธอพูดพร้อมกับชี้ไปที่ลาสเคร และนี่คือเพื่อนของท่านลูคัส เธอชี้ไปที่คาดิส… …ทำไมถึงพาคนนอกเข้าอาณาเขต! ราฟเฟอร์พูดกับเรฟินย์… …ทั้งสองคนเข้าไปข้างในก่อนนะคะ นี่เป็ที่พักของข้าเอง เรฟินย์บอกลาสเคร กับ คาดิส… …ท่านพี่คะ ข้างนอกมันไม่ปลอดภัย อีกอย่างท่านลูคัสไม่อยากให้น้องสาวของเขาอยู่ตัวคนเดียวก็เลยพาเขามาในอาณาเขตค่ะ เรฟินย์ตอบ… …จะยังไงก็ช่าง เ้ามากับข้า ราฟเฟอร์พูดพร้อมกับเดินนำเรฟินย์ไป…
.
…วิธีนั้นก็คือ ข้าจะให้ลูกสาวของข้าแต่งงานกับลูกชายของลอร์ดดาวบูคลาส… …ทำไมทำอย่างนั้นล่ะครับ แล้วท่านเครญ่าจะยอมหรือครับ ลูคัสถาม… …ไม่ยอม ข้าเลยตั้งใจให้เ้าไปพูดกับเครญ่าให้หน่อย ท่านลอร์ดตอบ… …ข้าหรือครับ เขาพูดอย่างแปลกใจ แล้วทำไมท่านถึงเลือกวิธีนี้ล่ะครับ… …ก็เหตุผลที่พวกบูคลาสมันมาบุกเราเพราะ้าที่จะยึดครองดาวของเรา ข้าก็เลยเสนอให้ปกครองร่วมกันโดยการรวมอาณาจักร หากลูกชายของลอร์ดทางนู้นแต่งงานกับลูกสาวของข้า ทางฝั่งนู้นก็จะมีส่วนร่วมในการปกครอง และทางฝั่งเราก็จะมีส่วนร่ามในการปกครองดาวฝั่งนู้นเช่นกัน ท่านลอร์ดตอบ… …แล้วพวกนั้นยอมหรือครับ ป่าเถื่อนแบบนั้น น่าจะอยากปกครองดาวเองมากกว่า ลูคัสพูดด้วยน้ำเสียงแค้นเคือง… …พวกมันยอม พวกมันบอกว่าแค่อยากขยายอาณาจักรเพิ่มและ้าแบ่งทรัพยากรจากดาวของเราเท่านั้น ข้าเองก็แปลกใจเหมือนกัน ท่านลอร์ดตอบ…
.
…ท่านลอร์ดครับ ทำไมถึงยอมรวมอาณาจักรกับพวกมันง่ายนักล่ะครับ ตอนแรกเรากะจะมายึดดาวดวงนี้เป็ของเราเองเลยไม่ใช่หรอครับ ชายผู้หนึ่งถามท่านลอร์ดของดาวบูคลาสด้วยความสงสัย… …ก็เพราะไอ้ลูกชายตัวดีของข้าหน่ะสิ มาขอร้องให้ข้าตกลง เพราะอะไรไหนบอกสิ ท่านลอร์ดหันไปมองหน้าลูกชายด้วยสีหน้าเอือมๆ….
//*อัสบัล หรือท่านอัสบัล เป็ลูกชายของท่านลอร์ดแห่งดาวบูคลาส*//
…ท่านอัสบัลมองหน้าพ่อตัวเองและหัวเราะ พร้อมทั้งหันไปมองเหล่าองครักษ์ทั้งหลายพร้อมทั้งพูดว่า ก็เพราะข้าตกหลุมรัก เครญ่าแม่สาวดวงจันทร์เข้าแล้วหน่ะสิ เขาหัวเราะเบาๆ… …ก็ตามนั้นแหละ และ อีกอย่างถ้าเรายึดดาวดวงนี้ข้าก็ต้องมาคอยดูแลอีก แค่ดาวเรายังมีเื่มาให้ปวดหัวไม่เว้นแต่ล่ะวัน ท่านลอร์ดกล่าว… …ถ้าอย่างนั้นเราจะถอนกำลังเลยมั๊ยครับท่านลอร์ด หัวหน้าองครักษ์ถาม… …ยัง ตอนนี้ลูกสาวของลอร์ดฝั่งนู้นยังไม่ตอบตกลงที่จะแต่งงานกับอัสบัล ถ้าปฎิเสธเมื่อใหร่ บุกยึดอาณาเขตทันที บอกกำลังพลให้ซุ่มรออยู่รอบๆอาณาเขต ท่านลอร์ดบอกกับหัวหน้าองครักษ์…
.
…มาได้สักทีนะ! เรฟินย์… …ท่านเครญ่า เธอถอนสายบัวทำความเคราพ… …ข้ารู้นะว่าเ้าแอบมีใจให้ลูคัส และเ้าเองก็รู้ใช่มั๊ยว่าข้าเองก็มีใจให้ลูคัสเช่นกัน แทนที่เ้าจะหลีกทางให้ข้า หรือตามให้ลูคัสกลับมาหาข้า เ้ากลับเดินทางไปพร้อมกับลูคัส เ้าคิดว่าเ้าทำแบบนี้แล้วลูคัสจะหันมารักเ้าหรอ ท่านเครญ่ากล่าวกับเรฟินย์… …ที่ข้าตามท่านลูคัสออกไปเพราะว่าข้าเป็ห่วงท่านลูคัส เพียงเท่านั้น ข้าไม่ได้คิดที่จะทำให้ท่านลูคัสมีใจให้ข้าตอบ ท่านโปรดอย่าเข้าใจข้าผิด เรฟินย์ก้มหน้าก้มตาพูด… …เ้าคิดอย่างนั้นจริงๆหน่ะหรอ ท่านเครญ่ากล่าวถามอย่างไม่เชื่อ…แต่ก็ได้เห็นว่าเ้าเคยดูแลรับใช้ข้ามานาน ข้าจะเชื่อเ้าก็ได้ แต่ให้เ้าจำเอาไว้นะว่า ลูคัสรักข้า และเขาจะไม่มีวันคิดกับเ้าเป็อื่นไปนอกจาก “น้องที่รู้จัก”ท่านเครญ่าเน้นเสียง ลูคัสเป็ของข้า… …ไม่ ค่ะ ตอนนี้ในสายตาของท่านลูคัสมองข้าเป็อื่นแล้ว ตอนนี้เราเป็คนรักกันแล้ว เรฟินย์ตอบพร้อมทั้งเงยหน้าไปมองตาท่านเครญ่า… …เ้าพูดอะไรของเ้า!! อย่าคิดไปเองสิเรฟินย์ ลูคัสเขารักข้าต่างหาก ไม่อย่างนั้นเขาจะคอยดูแลปกป้องข้ามาตลอดหรือ!! ท่านเครญ่ากล่าวด้วยน้ำเสียงโมโห… …ที่ท่านลูคัส คอยดูแลปกป้องท่าน มันล้วนแต่เป็หน้าที่ทั้งนั้น เมื่อก่อนสายตาที่ท่านลูคัสมองท่านมันเหมือนกับที่มองข้า แต่ในตอนนี้สายตาที่ท่านลูคัสมองข้ามันได้เปลี่ยนไปแต่สายตาที่มองท่านมันยังเหมือนเดิม ท่านลูคัสไม่ได้รักท่านเรฟินย์พูด… …บังอาจ!! กล้าดียังไงมาพูดแบบนี้ข้า!! สิ้นเสียงท่านเครญ่ายกมือขึ้นมาจะตบหน้าเรฟินย์… …เพียะ! เสียงมือที่กระทบกับหน้า… …ลูคัส!! ทำไมเ้าถึง..ท่านเครญ่ากล่าวด้วยความใ… …ลูคัสก้มหัวคำนับท่านเครญ่า เขาเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับพูดว่า โปรดอย่าทำร้ายเรฟินย์เลยครับ สิ่งที่เรฟินย์พูดล้วนเป็ความจริงทั้งหมด เขาพูดกับท่านเครญ่า..เขาหันไปจับมือเรฟินย์ พร้อมทั้งจับที่ใบหน้าของเธอ เ้าเป็อะไรหรือไม่ เจ็บตรงไหนหรือป่าว เขาถามเรฟินย์ด้วยความเป็ห่วง… …ข้าไม่เป็ไรค่ะ แต่ดูท่านสิ หน้าแดงเป็รอยมือไปหมดแล้ว เธอพูดพร้อมทั้งจับไปที่หน้าของลูคัสบริเวณที่โดนตบ ท่านทำแบบนี้ทำไมคะ รอยนี้ควรอยู่บนหน้าของข้าแท้ๆ เรฟินย์พูด… …ข้าจะทนเห็นเ้าเจ็บได้ยังไงล่ะ อีกอย่างนะข้าไม่อยากให้ใบหน้าสวยๆของคนรักของข้าต้องมาเป็รอยอะไรทั้งนั้น เขาพูดพร้อมกับยิ้มให้เรฟินย์… …ท่านเครญ่ากำหมัดแน่น ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความโกธรพร้อมทั้งน้ำตาที่เริ่มคลอเบ้า เธอกรีดร้องออกมา…สักพักเธอตั้งสติได้ก่อนที่จะดึงลูคัสออกไปข้างนอก… …ราฟเฟอร์ผลักเรฟินย์จนล้มลงไป ยัยน้องไม่รักดี! เ้านี่มันมีนิสัยชอบแย่งของคนอื่นเหมือนแม่เ้าไม่มีผิด เ้าไม่น่าเป็ลูกของพ่อข้าเลย!!... …ท่านพี่ข้าทำอะไรผิด เรฟินย์ถามด้วยน้ำเสียงเศร้า… …ก็เ้า แย่งลูคัสไปจากท่านเครญ่าไง คนทรยศ! ราฟเฟอร์พูดด้วยน้ำเสียงเกลียดชัง… …ท่านพี่ จงเกลียดจงชังข้าอะไรนักหนา เรฟินย์ถามพร้อมกับน้ำตาที่เริ่มไหล… …ข้าเกลียดั้แ่เ้าเกิดแล้ว ไม่สิข้าเกลียดั้แ่ยัยผู้หญิงคนนั้นตั้งท้องกับพ่อข้าแล้ว! เพราะแม่เ้ามาแย่งพ่อไปจากแม่ข้า ทำให้แม่ข้าต้องตรอมใจ แล้วยิ่งวันนี้ที่เ้าแย่งลูคัสจากท่านเครญ่าไปยิ่งตอกย้ำให้ข้าเกลียดเ้าเข้าไปใหญ่เพราะมันทำให้รู้ว่านิสัยเ้ามันไม่ต่างจากแม่ของเ้าเลย! ราฟเฟอร์ตะคอกใส่เรฟินย์… …ข้าไม่ได้แย่งท่านลูคัสจากท่านเครญ่าเลยท่านพี่ก็น่าจะรู้ แล้วอีกอย่างแม่ข้าก็ไม่ได้แย่งท่านพ่อมาจากแม่ของท่านพี่ แต่ท่านพ่อเลิกกับแม่ของท่านพี่ แล้วจึงมารักกับแม่ข้าต่างหาก เรฟินย์พูด… …หุบปากไปเลยนะ!! สิ้นเสียงราฟเฟอร์เดินออกไปข้างนอกเพื่อไปดูท่านเครญ่าและลูคัส… …ท่านพี่ เรฟินย์ร้องไห้ พร้อมกับลุกตามราฟเฟอร์ไป…
.
…ลูคัส เ้าคงรู้เื่ที่ท่านพ่อจะให้ข้าแต่งงานกับไอ้พวกนั้นแล้ว แต่ข้าไม่อยากแต่งเพราะข้ารักเ้าเ้าบอกมาสิว่าเ้าก็รักข้าเหมือนกัน บอกมาสิว่าสิ่งที่เ้าทำกับเรฟินย์คือแค่อยากให้ข้าหึงหวงเท่านั้น บอกมาสิว่าเ้ารักข้า ท่านเครญ่าพูดพร้อมกับจับมือลูคัส… …ลูคัสดึงมือออกจากมือท่านเครญ่า พร้อมกับถอยหลังไปหนึ่งก้าว ข้ารักท่าน…
//ท่านเครญ่ายิ้ม พร้อมทั้งเรฟินย์ที่วิ่งเข้ามาได้ยินประโยคนี้พอดี//
…แต่รัก ในแบบที่ประชาชนทุกคนรัก ส่วนคนที่ข้ารัก อย่างคนรักคือเรฟินย์เพียงผู้เดียว ลูคัสตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น… …ท่านเครญ่าน้ำตาไหล ไม่จริง เ้าโกหกข้า เธอค่อยๆหน้าไปทางอื่นพร้อมทั้งเห็นเรฟินย์กับราฟเฟอร์ยืนมองอยู่พอดี เรฟินย์เ้าคงสะใจมาสินะที่แย่งลูคัสไปจากข้าได้ คนทรยศ เธอพูดจบพร้อมทั้งพุ่งตัวที่จะเข้าไปร้ายเรฟินย์…
//ท่านเครญ่าถูกใครบางคนจับข้อมือเอาไว้ ทำให้เรฟินย์รอดพ้นไปจากฝ่ามือของท่านเครญ่าอย่างเฉียดฉิว//
…ท่านพี่..เรฟินย์พูดออกมาเบาๆด้วยความรู้สึกที่ทั้งแปลกใจและซึ้งใจ… …อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ ท่านเครญ่า ราฟเฟอร์พูด… …ราฟเฟอร์ เ้าจะช่วยเรฟินย์ทำไม เ้าเกลียดนางนักไม่ใช่หรือ ท่านเครญ่าถามด้วยความโมโห… …ราฟเฟอร์ปล่อยมือจากท่านเครญ่า และไม่ได้ตอบอะไร… …ท่านเครญ่าสูดลมหายใจเข้าลึกๆพร้อมทั้งใช้มือปาดน้ำตา ออกไป ออกไปให้หมด!!แล้วอย่ามาให้ข้าเห็นหน้าอีก!! ข้าไล่เ้าออก ลูคัส เรฟินย์!! เชิญไปรักกันนอกอาณาเขตของข้า!! ออกไป!!!...
//ท่านเครญ่าะโเสียงดัง พร้อมทั้งลูคัสที่จูงเรฟินย์ออกไป//
…ท่านเครญ่าคะ ราฟเฟอร์จับแขนของท่านเครญ่าพร้อมทั้งพยายามที่จะปลอบใจ… …ท่านเครญ่าสะบัดแขนออกจากมือราฟเฟอร์ ข้าจะไปหาท่านพ่อ…
.
//ลูคัสเดินกลับมาหาราฟเฟอร์หลังจากที่ท่านเครญ่าออกไป//
…ราฟเฟอร์ ข้ามีอะไรอยากถามเ้า ลูคัสพูด… …ถามอะไร ราฟเฟอร์ตอบกลับ… …ข้าอยากรู้ในบางครั้งเ้าก็ดูจงเกลียดจงชังเรฟินย์นัก แต่ในบางครั้งเ้าก็ปกป้องเรฟินย์ดูรักเรฟินย์ มันคือยังไงกันแน่ ลูคัสถามด้วยความสงสัย… …เอาเข้าจริงข้าทั้งรักทั้งเกลียดนางเลยแหละ ข้าเกลียด เกลียดที่นางเป็ลูกของยัยผู้หญิงคนนั้น คนที่มาแย่งความรักจากพ่อข้าไปทำให้แม่ข้าต้องตรอมใจ แต่ข้าก็รักนาง รักนางที่นางเป็น้องของข้า รักนางที่นางไม่เคยถือโกธรใดๆข้าเลยไม่ว่าข้าจะทำไม่ดีแค่ไหน ทำไมกันนะทำไมนางไม่มาเกิดกับแม่ของข้า ทำไมกัน ราฟเฟอร์ตอบพร้อมด้วยน้ำเสียงเศร้า…
.
…ลูคัสจับไหล่ของราฟเฟอร์ แต่เ้ารู้ใช่มั๊ยว่าเื่ราวระหว่างพ่อเ้า แม่เ้า และแม่ของเรฟินย์ไม่เกี่ยวอะไรกับเรฟินย์เลย ข้ารู้ว่ามันทำใจลำบาก แต่ถ้าเ้าตัดเื่อดีตที่ผ่านมาได้ เ้าจะมีความสุข ลูคัสตบไหล่ราฟเฟอร์เบาๆ ข้าอยากเห็นเ้ามีความสุขนะ พูดจบลูคัสก็ลุกเดินออกไป…
.
…ท่านพ่อ ลูกจะแต่งงาน ท่านเครญ่ากล่าว… …จริงหรอ งั้นข้าต้องไปคุยกับลอร์ดของฝั่งนู้นแล้วว่าจะจัดงานวันไหนดี ท่านลอร์ดกล่าวพร้อมทั้งบอกให้คนส่งจดหมายไปนัดลอร์ดของดาวบูคลาส… …แต่ลูกมีข้อแลกเปลี่ยน ท่านพ่อต้องปลดตำแหน่งของลูคัสและเรฟินย์ และเนรเทศพวกมันสองคนให้ไปอยู่ที่อื่น ท่านเครญ่ากล่าวด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว… …จะทำอย่างนั้นได้ยังไง ลูคัสเป็องครักษ์ฝีมือดีเลยนะ ส่วนเรฟินย์ก็มีฝีมือทำอาหารที่อร่อยทั้งยังดูแลรับใช้เ้าเติบโตมากับเ้าั้แ่ยังเป็วัยเด็ก… …ลูกเกลียดพวกมัน หากท่านพ่อไม่ยอมให้พวกมันออกไปลูกจะไม่แต่งงาน… …เ้ามีเหตุผลหน่อยสิ! ท่านลอร์ดเริ่มโมโห… …ปลดพวกข้าเถิดครับท่านลอร์ด ลูคัสเดินเข้ามาพร้อมกับเรฟินย์…. …ลูคัส เรฟินย์ เหตุใจจึงอยากให้ข้าปลดล่ะ พวกเ้าคือคนโปรดของข้าเลยนะ ท่านลอร์ดกล่าวอย่างเสียดาย… …ข้า้าไปใช้ชีวิตอย่างบุคคลทั่วไปที่ไม่ได้เป็องครักษ์ครับ ลูคัสตอบ… …ส่วนข้าอิ่มตัวกับการทำงานในอาณาเขตแล้วค่ะ เรฟินย์ตอบ…. …ส่วนเื่ตำแหน่ง ข้ามีเพื่อนคนนึงชื่อเร็กส์ ข้ากับเขามีฝีพอกันเราจะเสมอกันตลอดในยามที่ต่อสู้ ข้าจึงอยากเสนอให้เขามารับตำแหน่งแทนข้าครับ ข้ามั่นใจว่าท่านต้องโปรดเขา ลูคัสตอบด้วยน้ำเสียงมั่นใจ… …เฮ้อ ก็ได้ในเมื่อพวกเ้า้าเช่นนั้นข้าก็จะปล่อยพวกเ้าไป ขอให้โชคดีนะ ท่านลอร์ดกล่าว… …ลูก้าเนรเทศพวกมัน ท่านพ่อโปรดฟังลูกด้วย ท่านเครญ่ากล่าว… …เครญ่า!! มันเกิดอะไรขึ้นกับพวกเ้าสามคนกันแน่ ท่านลอร์ดกล่าวถาม… …ลูกบอกท่านพ่อแล้วถ้าท่านไม่เนรเทศพวกมัน ลูกจะไม่แต่งงาน!... …เครญ่า!!... …ทำอย่างที่ท่านเครญ่าบอกเถิดครับ ข้ายอมไปได้เพื่อช่วยดาวของเรา ลูคัสพูด… …เฮ้อ เ้าทำให้พ่อลำบากใจนะ แล้วเ้า้าที่จะเนรเทศสองคนนี้ไปที่เมืองใด ท่านลอร์ดกล่าวถามพร้อมทั้งมือที่กุมขมับอยู่…
…โลก…
//ห่ะ!! โลก!! ท่านลอร์ด เรฟินย์ และ ลูคัส ะโพร้อมกัน//
…จบตอน…
913
