บอดี้การ์ดที่รัก

    ห้องนอน

    เพลิงรู้ในทันทีว่าต่อจากนี้จะต้องเกิดเรื่องแน่ แต่ก็ได้แค่ทำเหมือนไม่ได้สนใจอะไรทั้งที่ในใจตอนนี้กังวลและเป็นห่วงผู้เป็นพี่มากจนอยากจะรับทุกอย่างที่คิมหันต์เจอเอาไว้เองรุ่งเช้าคิมหันต์ออกจากบ้านแต่เช้าเพื่อไปยังคฤหาสน์ของเหมันต์ ไม่ช้ารถก็แล่นเข้าสู้ตัวคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ทั้งด้านนอกและด้านในเต็มไปด้วยการ์ดฝีมือดีทั้งนั้น เขารู้ว่าการ์ดคนไหนเป็นยังไง เพราะกว่าที่เขาจะได้มาเปิดบริษัทเป็นของตัวเองเขาเองก็เคยผ่านการฝึกที่โหดเหี้ยมจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดมาหลายครั้งแล้ว หรือจะบอกว่าเขาคือมือลอบสังหารที่เก่งที่สุดเลยก็ว่าได้ แต่เพราะพ่อกับแม่ของเขาเสียไปเพราะอุบัติเหตุเขาจึงวางมึงจากทุกอย่างลงเพื่อกลับมาดูแลกิจการต่อจากครอบครัวและดูแลเพลิงผู้เป็นน้องชายแทนพ่อแม่ของเขาที่เสียไป“เหมันต์อยู่ไหน?” เขาเดินเข้าไปข้างในก่อนจะถามหาเหมันต์จากคนใช้ที่อยู่ในบ้าน“คุณผู้ชายอยู่ด้านบนค่ะ” เสียงตอบกลับดังมาจากด้านหลังทำให้คิมหันต์หันกลับไปก็เจอกับหญิงสาวคนหนึ่งที่มีอายุพอสมควร“ไปตามมันมาให้ผมหน่อยได้ไหมครับป้า”“เอ่อ….คือ”“ได้ไหมครับ?”“ดูท่าจะไม่ได้ค่ะ เพราะตอนนี้คุณผู้ชายนอนหลับอยู่ ไม่มีใครอยากเข้าไปยุ่งด้วยหรอกค่ะ”“แล้วผมต้องทำยังไงครับถึงจะได้เจอ”“เอาเป็นว่าคุณไปนั่งรอที่ห้องรับแขกก่อนดีกว่าค่ะ เดี๋ยวดิฉันจะนำของว่างมากเสิร์ฟให้ค่ะ”คิมหันต์เดินตามหญิงคนนี้มาที่ห้องรับแขกที่มีของว่างถูกจัดเตรียมไว้แล้ว เหมือนรู้ว่าต้องมีคนมาที่นี้ เวลาผ่านไปชั่วโมงกว่าๆ ก็ไม่มีแม้แต่วี่แววของเจ้าของบ้านโผล่ออกมาหาเขาเลย“ป้าครับนี้มันก็จะเที่ยงแล้ว นายของป้ายังไม่ตื่นเหรอครับ”“ค่ะ คงจะเพลียจากเมื่อคืน ไม่รู้ว่าไปมีเรื่องกับใครมาอีก”“…..”“นั่งรอต่ออีกนิดนะค่ะ ไม่นานก็คงจะตื่นค่ะ”“คงจะ?”“ค่ะ”พูดจบหญิงสาวก็เดินออกไปทันทีทิ้งให้เขานั่งรอต่อไปในห้องที่ไม่มีใครอยู่เลย เวลาล่วงเลยผ่านไปจนตอนนี้จะเข้าบ่ายโมงแล้วทำให้เขาที่มีความอดทนต่ำอยู่แล้วจำต้องลุกขึ้นไปถามหญิงสาวคนเดิมอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะยอมพามายังห้องของเหมันต์ตามคำขอของเขา“ห้องนี้เหรอครับ?”“ค่ะ ป้าไปก่อนนะค่ะ ขอให้คุณโบชคดีที่จะทำแบบนี้นะค่ะ” เธอพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกไปประตูบานใหญ่ถูกเปิดออกทำให้เห็นภายในห้องเกือบทั้งหมด ร่างสูงเดินเข้าไปยังด้านในอย่างช้าๆ เพื่อดูสถานการณ์ข้างในก่อนที่สายตาจะสะดุดหันไปเจอเข้ากับร่างหนาที่นอนอยู่บนเตียง เพราะเสื้อที่ไม่ได้ใส่จึงเผยให้เห็นรอยสักรูปเสือที่อยู่ด้านหลัง แต่ทว่ามองได้แค่แวบเดียวนั้นเพราะบัดนี้สายตาของเจ้าของร่างที่นอนอยู่บนเตียงได้ลืมตาตื่นขึ้นมามองคนที่เข้ามาเยือนอย่างเอาเรื่อง“เข้ามาได้ยังไง” สายตาของเขาทำให้คิมหันต์ชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็ใช่ว่าจะทำให้คิมหันต์กลัวได้นานนัก“นายเป็นคนนัดฉันมา แล้วกลับมานอนอยู่อย่างนี้มันจะไม่เสียมารยาทไปหน่อยเหรอคุณเหมันต์”“…..” เหมันต์ดูคนที่ยืนอยู่ข้างประตูก่อนจะหันกลับไปนอนต่อแบบไม่สนใจในสิ่งที่เขาพูดเลยแม้แต่น้อย“เอ๊ย จะมาหลับต่อแบบนี้ไม่ได้นะเว้ย”“……” คนบนเตียงไม่ได้สนใจเขาแม้แต่น้อยทำให้คิมหันต์ที่ยอมอดทนมาบัดนี้ฟิวส์ขาดลงด้วยความโกรธกับความเฉยที่เขาได้รับ“ไม่ตื่นใช่ไหม ได้~~”คิมหันต์เดินเข้าไปหาเขาที่นอนหลับอยู่บนเตียงก่อนที่จะสาดน้ำที่อยู่ในถังลงไปบนร่างของชายที่นอนอยู่บนเตียงจนสะดุ้งตื่นด้วยความตกใจ ก่อนจะลุกตื่นขึ้นไปหาคิมหันต์ที่ยืนถือถังอยู่ด้วยความโกรธ“มึงอยากตายมากเหรอไง!”“ฟู่วว ฟิ่ววว~~” คิมหันต์ยืนผิวปากอย่างไม่สะทกสะท้านกับการกระทำของคนตรงหน้าที่มีต่อตน“ไอ้เวรนี่!” เขากำคอเสื้อของคิมหันต์ไว้แน่น“อ้าว ตื่นแล้วเหรอครับคุณเหมันต์” คิมหันต์ยังคงพูดจาหยอกล้อเขา