บูชา 10
บูชาหมดสติไปเพราะทนความน่ากลัวของสิ่งที่เห็นไม่ไหว แต่ล้มลงบนที่นอนและทั้งตัวทั้งหัวก็โดนหมอนหนุ่มๆ ด้านโปรดก็ใจนทำอะไรไม่ถูกเปิดไฟแล้วหันมาอีกทีบูชาก็หลับไปแล้ว เหงื่อท่วมตัวแบบวันแรกที่เธอมาบ้านเขาเลย โปรดนึกได้ว่าบูชาบอกปวดท้องมากอย่างแรกที่เขาทำคืออุ้มเธอออกจากห้องแล้วไปโรงพยาบาลทันที
@โรงพยาบาล
โปรดใจหายมาก เขายืนมองภาพหมอเข็นบูชาเข้าห้องคลอดไป พยาบาลแจ้งคร่าวๆ แค่ว่าต้องทำคลอดให้บูชาด่วนเพราะตอนนี้ร่างกายของบูชากำลังอ่อนแอมาก อยู่ในขั้นวิกฤติเลยก็ว่าได้ โปรดน้ำตาไหลทันทีที่ได้ยินแบบนั้น
ลูกเมียเขาจะเป็ยังไง ทำไมถึงมาเกิดเื่แบบนี้ได้ทั้งที่เขาดูแลเธออย่างดี แต่อาจจะเพราะสิ่งพิเศษที่เธอมีมันทำให้เธอพักผ่อนได้ไม่เพียงพอมันจึงส่งผลเสียให้เธอกับลูกแบบนี้
น้ำตาลูกผู้ชายไหลออกมาแบบห้ามไม่ได้เมื่อในใจมันคิดไปว่าถ้าเขาสูญเสียแบบเดิมอีกล่ะ เขาจะอยู่ได้ยังไง
"ทำไมเป็แบบนี้..."
โปรดกระวนกระวายเดินวนอยู่หน้าห้องผ่าตัด รอแล้วรอเล่าก็ยังไม่เห็นใครออกมาบอกอะไร รอจนเกือบชั่วโมงไฟหน้าห้องผ้าตัดก็ดับลงพร้อมหมอพยาบาลวิ่งวุ่นเข้าออกห้องผ่าตัดนั้น
"ตึกๆๆ หมอครับๆ ลูกผมเมียผมล่ะ"
"ตอนนี้ผ่าคลอดแล้วนะคะ เด็กปลอดภัยดี หมอขอตัวก่อนนะคะ"
คำตอบของหมอทำเอาโปรดใจสั่นหนักกว่าเดิมเพราะหมอตอบแค่ลูกแล้วเมียเขาล่ะ เขายังไม่ทันจะได้ถามเื่ของบูชาเลยหมอก็รีบวิ่งกลับเข้าไปในห้องผ่าตัดแบบเดิมคราวนี้มีหมอวิ่งตามไปเพิ่มอีกตั้งสองคน
"ตุบ!"
ตัวโปรดทรุดลงตรงหน้าห้องแล้วร้องไห้ออกมาอย่างน่าสงสาร เหล่าแม่บ้านที่มาด้วยก็เข้าปลอบแต่มันก็ไม่ช่วยอะไรเลย เขานั่งรอแล้วรอเล่าร้องไห้จนจะเป็ลมแต่สุดท้ายแล้วหมอก็เปิดประตูออกมาพร้อมไฟแถวๆ นั้นเริ่มสว่างขึ้นไล่ไปตามทางเรื่อยๆ
"ภรรยาและลูกชายของคุณปลอดภัยทั้งคู่นะคะ"
วันต่อมา...
"อื้อ...คุณโปรด"
บูชาฟื้นขึ้นมาหลังจากหลับไปหนึ่งวันเต็ม ด้วยฤทธิ์ยาทำให้เธอยังเบลอๆ และตอนที่ตื่นขึ้นมามันก็เป็เวลาเที่ยงคืนแล้ว บูชาเผลอลืมตามองรอบห้องอย่างแรกที่เห็นก็คือคนรักของเธอฟุบหลับอยู่ข้างเตียง
"บูชา คุณตื่นแล้ว ฮึก ขอบคุณๆ"
โปรดร้องไห้ออกมาต่อหน้าคนรัก เขากลัวเหลือเกินกลัวว่าจะเสียบูชาไป
"ทำไมเรามาอยู่นี่คะ"
บูชาถามออกไปเพราะเธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้ลูกไม่ได้อยู่ในท้องเธอแล้ว ร่างกายเ็ปแถมยังมึนจากการผ่าตัดทำให้ไม่ทันคิดสังเกตตัวเอง
"คุณคลอดแล้วนะ ลูกเราเกิดแล้ว"
"ลูก!!! ลูกอยู่ไหนคะ ทำไมเป็แบบนี้ เขายังไม่ครบกำหนด ฮึก เขาปลอดภัยไหมเป็อะไรหรือเปล่าคะ"
"ลูกปลอดภัยดี คลอดก่อนกำหนดแต่เขาแข็งแรงมากนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้หมอจะพาลูกมาหาเรานะคุณหลับเถอะลืมตาที่นี่นานคุณจะไม่โอเคเอา"
ตอนนี้เองที่บูชาฉุกคิดขึ้นได้ ตาเธอไม่เห็นเหล่าิญญาที่น่ากลัวแล้ว หูก็ไม่ได้ยินเสียงโหยหวยเลย เธอนิ่งไปเพื่อให้แน่ใจว่าตัวเองไม่เห็นอะไรแบบเดิมแล้ว
"คุณโปรด!!! ฉันไม่เห็นใครเลยนอกจากคุณ ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยนอกจากเสียงของคุณ"
"บูชา! หรือว่าการที่เรามีลูกมันทำให้ัันั้นของคุณหายไป"
สองคนนั่งกุมมือกันพิจารณาเหตุดีที่พึ่งเกิด จนสุดท้ายบูชาขอให้โปรดพาออกไปเดินข้างนอกทั้งดึกดื่น เธออยากแน่ใจว่าััพิเศษของเธอมันหายไปแล้วจริงๆ
"ตึกๆๆ บูชาคุณลองลืมตาสิ เราอยู่ข้างนอกแล้ว"
"..."
ข้างนอกนั้นสายตาของบูชาเห็นแค่หมอพยาบาลและคนปกติ มันไม่ได้เลือนลางพลุกพล่านเหมือนตอนเธอเห็นิญญาแล้ว บูชาน้ำตาไหลออกมาอีกครั้ง หูก็ปกติไม่มีเสียงร้องโหยหวน ไม่มีเสียงร้องรบกวนหรือเสียงร้องขอความช่วยเหลือจากผีใดๆ ทั้งสิ้น
"ฉันหายแล้ว ฮึกๆ ฉันหายแล้ว ฉันว่าลูกคือคนที่ช่วยให้ฉันหาย ฮึก คุณโปรด"
"ผมดีใจมากบู ดีใจมากที่มันเป็แบบนี้"
"ฉันก็ดีใจ ขอบคุณ คุณกับลูกมากนะคะ ฮึกๆ ฉันปกติแล้ว"
"บูผมมีเื่จะถามคุณครับ เมื่อคืนผมล้ามากเลยเผลอหลับตอนเฝ้าคุณ ผมฝันเห็นกวาง"
"คะ???"
"ในฝัน กวางเอาเด็กมาให้แล้วก็ไป แต่ก่อนไปกวางบอกว่าคุณ...ตั้งใจจะช่วยผมั้แ่วันแรกเลย วันที่โยนกระดาษเข้าบ้านผมคุณเห็นกวางหรอครับ"
"คะ คือ...ค่ะ ฉันเห็น เห็นทั้งๆ ที่ยังใส่แหวน เธอสื่อขอให้ฉันช่วยคุณเลย...โยนกระดาษแผ่นนั้นให้ไปค่ะ"
โปรดไม่อยากจะเชื่อว่าบูชาจะหวังดีกับเขาั้แ่แรก และทั้งที่ไม่เคยรู้จักกันก็ยังอยากช่วย เขาปลื้มใจมากที่ได้เธอคนนี้มาเป็แม่ของลูกอีกอย่างคือเขารู้สึกได้ว่าลูกที่เกิดมาอาจจะเป็ปราญลูกชายคนก่อนของเขาเวียนมาเกิดก็ได้เพราะั้แ่ท้องบูชาก็บอกเขาว่าไม่เห็นิญญาของลูกชายเขาอีกเลยและในฝันเมื่อคืนก็เป็เมียคนเก่าเอาลูกมาให้
โปรดอยากให้เื่มันเป็แบบที่เขาคิดจริงๆ ถ้าเป็แบบนั้นเขาจะมีความสุขมากที่กวางเชื่อใจไว้ใจบูชาถึงขั้นมอบลูกให้ ถ้าปราญลูกชายของเขามาเกิดเป็ลูกคนปัจจุบันทุกอย่างมันจะแทนกันได้สมบูรณ์แบบมาก แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเขาก็แค่คิดเพราะตัวเขานั้นเปลี่ยนอะไรไม่ได้เลยนอกจากปล่อยให้มันเป็ไปตามธรรมชาติ
เช้าวันต่อมา...
"คุณแม่อย่าพึ่งขยับนะคะ แผลผ่าตัดยังไม่หายดี เดี๋ยวปรับเตียงนะคะ"
หลังจากพูดจบคุณพยาบาลใจดีก็เอาเด็กน้อยมาวางลงบนอกของคุณแม่ บูชารับลูกชายของเธอไปอุ้มสุดท้ายแล้วก็ห้ามน้ำตาไม่ได้อีกแล้วทั้งที่พยายามอยู่นานาเพราะไม่อยากจะเศร้า
"เห็นมั้ย ลูกตัวใหญ่มาก"
"ลูกหน้าเหมือนคุณจัง เอ้ะ!!! เหมือน..."
โปรดพยักหน้าทำว่าเข้าใจ เขาไม่อยากให้บูชาพูดออกมา ตัวบูชาเองก็เข้าใจที่เขาสื่อ แต่หน้าลูกชายของเธอมันเหมือนลูกชายที่โปรดเสียไปมาก ยิ่งเขาเล่าความฝันให้ฟังแล้วด้วยบูชาคิดว่าคงใช่แน่ๆ ลูกชายของโปรดคงกลับมาหาพ่อของเขาแล้ว...
"คุณโปรด ลูกมีปานที่แขนค่ะ"
"อื้อ ผมเห็นแล้วเลยมั่นใจว่าใช่แน่ๆ"
"เขากลับมาหาคุณแล้วนะ ไม่ต้องเศร้าไม่ต้องคิดมากแล้วนะคะ"
"ขอบคุณนะบูชา ขอบคุณจริงๆ"
3เดือนต่อมา...
"คุณบูชาคะ ป้าขอพาคุณหนูไปนั่งเล่นที่สวนได้ไหมคะ พวกในครัวมันอยากอุ้มคุณหนูกัน"
"ได้ค่ะ ปราชคงกำลังอยากรับลมเย็นข้างนอก เขาดิ้นไม่ยอมนอนเลย"
ั้แ่บ้านนี้มีเด็กเพิ่มมาทุกอย่างมันดีขึ้นมาก ทั้งคนเป็พ่อก็อารมณ์ดี สุขภาพจิตใจก็กลับมาปกติแล้วด้านคนเป็แม่ก็เช่นกัน เธอมีความสุขกับชีวิตตอนนี้มากๆ ผีสางิญญาต่างๆ ก็ไำม่เคยพอเห็นอีกเลย
วันนี้ลูกน้อยออกไปเล่นกับเหล่าป้าแม่บ้านตัวบูชาก็ได้ทีทำความสะอาดรูปของกวางและปราญ
รูปภาพคนตายโปรดเคยเอาไปเก็บที่อื่นแล้วทำเพื่อเป็การให้เกียรติกับคนรักใหม่ แต่บูชาห้ามไม่ให้เขาเอารูปของสองคนนี้ไป อยากให้เก็บไว้ที่เดิมเพราะบูชารู้สึกว่ามีรูปกวางกับปราญอยู่ใกล้ๆ มันเหมือนครอบครัวของเธอก็สมบูรณ์อยู่ด้วย
โปรดที่ได้ยินแบบนั้นเขาก็ไม่รู้จะขอบคุณบูชายังไงแล้ว ใจดีใจกว้างแบบนี้เขาโชคดีมากและตอนนี้เขาก็รู้สึกว่าชีวิตตัวเองไม่ได้ขาดอะไรแล้ว
"บูชา คุณจุดธูปทำไม"
"ฉันจุดธูปบอกพวกเขาค่ะว่าฉันจะเช็ดรูป"
"ไว้ให้แม่บ้านทำก็ได้ เดี๋ยวก็ต้องย้ายออกไปห้องรวมแล้วไง"
"ฉันอยากทำให้ค่ะ คุณกวางเธอใจกับฉันไงคะ นั่นอะไร"
"ดอกไม้ไง ของคุณ"
"ให้ทำไมคะ"
"ก็อยากให้รู้ว่ารักไง จะรักจะบูชาคนดีแบบเธอตลอดไป"
"หืม? เมาหรอคะ"
"เปล่า ผมแค่อยากบอกรักคุณอ่ะ"
"ขอบคุณค่ะ ฉันก็รักคุณเหมือนกันนะ"
"ลูกสามเดือนแล้ว เราทำน้องให้ลูกกันเลยมั้ย ปราชจะได้มีเพื่อนเล่น"
"แบบนี้นี่เองถึงได้มาบอกรัก"
บูชาเดาออกมาโปรดคงหิวเธอเลยมาบอกรัก มาทำหวานใส่แบบนี้ เขาทำเป็ปกติอยู่แล้วแต่วันนี้น้ำเสียงและสายตามันเปลี่ยนไปเป็แบบอื่น
"หึๆๆ ฟอด! แบบไหน?"
"แบบที่หิวฉันใช่ไหมคะ"
"ใช่ครับ หิวมากเมื่อไหร่จะให้ทำ"
"เื่ทำน้องให้ลูกไว้ก่อนนะ แต่เื่ทำให้หายหิวคุณไม่ต้องทำค่ะ ฉันทำให้เอง!"
"พรึ่บ ตอนกลางวันเลยหรอ... ครับ เอาเลยคนสวย"
"นอนเงียบๆ ไปค่ะ"
"????????????"
จบแล้ว...คอมเม้นให้กำลังใจกันหน่อยน๊า...จะได้มีเื่ใหม่มาอัพเร็วๆ
????????????
677
