ในบ้านหลังใหญ่ที่หรูหรา
ภายในห้องนอนที่มืดมิดแสงจันทร์สาดส่องผ่านหน้าต่าง เป็ประกายระยิบระยับ กานต์วรีนอนอยู่บนเตียงเพียงลำพัง ดวงตาของเธอปิดสนิทแต่หัวใจของเธอดิ้นรนด้วยความปรารถนา เธอคิดถึงชัญญาหญิงสาวผู้จุดประกายไฟแห่งรักในตัวเธอ
กานต์วรี รู้จักชัญญามานานแล้วทั้งคู่เคยเป็เพื่อนสนิทกันสมัยเรียนด้วยกัน ทั้งคู่เรียนห้องเดียวกันชอบทำกิจกรรมคล้ายๆ กัน กานต์วรี ชื่นชมในความสวยงามและความร่าเริงของชัญญาในขณะที่ชัญญา ชื่นชอบในความฉลาดและความใจดีของกานต์วรี ทั้งคู่ไปไหนมาไหนด้วยกันช่วยเหลือเกื้อกูลกันเสมอ
กานต์วรีแอบหลงรักชัญญา เธอเกือบจะสารภาพรักกับชัญญาแต่เมื่อชัญญาพาแฟนหนุ่มที่หล่อเหลาและดูดีมาแนะนำให้รู้จัก กานต์วรีรู้สึกเสียใจและต้องเก็บความรู้สึกนั้นไว้
หลังเรียนจบ ทั้งคู่แยกย้ายกันไปทำงานและไม่ได้ติดต่อกันอีกในที่สุดกานต์วรีตัดสินใจแต่งงานกับชายหนุ่มที่ชื่อ ธีรเทพ เพื่อลืมความรักที่มีต่อชัญญาแต่ถึงแม้จะแต่งงานแล้ว กานต์วรีก็ยังไม่สามารถลืมชัญญาได้เธอแอบติดตามชีวิตของชัญญาผ่านโซเชียลมีเดียอยู่เสมอ
จนกระทั่งวันหนึ่งเหมือน์เล่นตลกให้ชัญญามาสมัครงานที่บริษัท VividEnterprise บริษัทเดียวกันกับที่กานต์วรีเป็เซลล์อยู่ กานต์วรียังจำวันที่เธอพบกับชัญญาอีกครั้งได้อย่างชัดเจน
ชะตากรรมนำพาให้กานต์วรีและชัญญาพบกันอีกครั้ง
กานต์วรีกำลังรีบเร่งเดินเข้าลิฟต์ของตึกบริษัทVividเนื่องจากเช้านี้เธอมีงานสำคัญที่ต้องนำเสนอทันใดนั้นประตูลิฟต์เปิดออกเผยให้เห็นหญิงสาวสวยคนหนึ่ง กานต์วรีจำได้ในทันทีคนที่เธอรักและเฝ้าฝันถึง
“ญ่า!”กานต์วรี อุทานด้วยความใ
“วรี?” ชัญญาใไม่แพ้กัน
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”กานต์วรีพูดด้วยรอยยิ้ม เธอเก็บซ่อนความตื่นเต้นเอาไว้
“ใช่ั้แ่เรียนจบเนอะ” ชัญญายิ้มให้สดใส เธอดีใจที่ได้พบเพื่อนเก่าอีกครั้ง
“กลับมาเมืองไทยั้แ่เมื่อไหร่น่ะ?”
“ฉันเพิ่งกลับมาได้ไม่นานเองยังติดต่อใครไม่ได้เลยเนี่ย” ชัญญาทำหน้าเศร้า
“ดีใจจังที่ได้เจอกันอีก”
“ฉันก็ดีใจเหมือนกัน”
ทั้งสองคนรำลึกความหลังและคุยกันอย่างสนุกสนานจนกระทั่ง ลิฟต์เดินทางขึ้นไปยังชั้น 15ทั้งคู่ออกจากลิฟต์พร้อมกัน
“เธอทำงานที่นี่เหรอ ?”กานต์วรีถาม
“ใช่ฉันทำงานฝ่ายการตลาดน่ะ”
“ฉันก็ทำงานเป็เซลล์มา 2 ปีแล้วดีใจจังที่รู้ว่าเธอทำงานที่เดียวกัน”
“เอาไว้เราค่อยนัดทานข้าวนะ”ชัญญาโบกมือ ยิ้มให้อย่างร่าเริงและสดใส
กานต์วรีนอนหลับตาถอนหายใจชัญญายังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง ภาพความทรงจำเกี่ยวกับชัญญาปรากฏขึ้นในหัวของเธอภาพยิ้มหวาน ภาพดวงตาที่เปล่งประกาย ภาพเรือนร่างที่อ่อนหวาน
กานต์วรีจินตนาการถึงภาพชัญญายืนอยู่ตรงหน้าเธอ ใบหน้าของชัญญาเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่เย้ายวน
กานต์วรี รู้สึกถึงความร้อนรนในร่างกาย หัวใจของเธอเต้นแรง
เธอจินตนาการว่าตัวเองกำลังัักับชัญญา
เธอััเรือนร่างที่อ่อนนุ่มของชัญญารู้สึกถึงความอบอุ่นจากร่างกายของเธอ
เธอรู้สึกถึงริมฝีปากของชัญญาที่แนบชิดกับริมฝีปากของเธอรู้สึกถึงความร้อนแรงจากการจูบ
เธอรู้สึกถึงมือของชัญญาที่ลูบไล้ไปตามร่างกายของเธอ
กานต์วรี ครางเบาๆ ด้วยความสุขเธอจินตนาการว่าตัวเองกำลังร่วมรักกับชัญญาอย่างเร่าร้อน
ทันใดนั้นเสียงฝีเท้าหนักๆ ดังขึ้น กานต์วรีสะดุ้งลืมตาขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เธอพบว่าสามีกำลังยืนมองเธออยู่ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนา สายตาของเขาดูเ้าเล่ห์เธอเห็นรอยยิ้มเ้าชู้บนใบหน้าของเขา
“หืม....คุณคิดถึงผมขนาดนี้เลยเหรอ..”สายตาของเขาโลมเลียไปทั่วร่างกายของเธอ
“อ๊ะ..”กานต์รวีรู้สึกอาย เธอรีบชักมือออกจาก....
“ไม่เอาน่า...หยุดทำไมเล่า...”
“อื๊อ...”
สามีของเดินเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็วเขาก้มลงจูบเธออย่างเร่าร้อน กานต์รวีรู้สึกถึงแรงปรารถนาของเขา
“อาบน้ำก่อนมั้ยคะ...”
“ผมจะทำให้คืนนี้เป็คืนพิเศษของเรา”เสียงของเขาแหบพร่าด้วยอารมณ์
เขาโน้มตัวลงมาจูบเธออย่างเร่าร้อนริมฝีปากของเขาหวานหอมเหมือนน้ำผึ้ง กานต์รวีตอบสนองเขาอย่างกระตือรือร้น เขาถอดเสื้อผ้าของเธอออกเผยให้เห็นผิวขาวเนียนของเธอ เขาสูดกลิ่นหอมจากร่างกายของเธออย่างหลงใหล เขาเริ่มััเธออย่างอ่อนโยนมือของเขาเคลื่อนที่ไปทั่วร่างกายของเธอ
กานต์รวีรู้สึกถึงความเร่าร้อนที่ทวีขึ้นธีรเทพค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าออก เผยให้เห็นร่างกายที่แข็งแกร่งของเขากานต์รวีรู้สึกถึงความร้อนแรงที่ลามเลียไปทั่วร่างกาย เขาจูบเธออย่างเร่าร้อนก่อนจะค่อยๆ เธออย่างช้าๆ กานต์รวีรู้สึกเหมือนเธอจะละลายไปพร้อมแรงปรารถนานั้นกานต์รวีดันตัวสามีออกจากเธอ
“ชัญ...คุณธีร...รอฉันก่อน..”กานต์รวีกัดริมฝีปาก และกระซิบด้วยเสียงแหบพร่าภายในสมองของเธอเห็นแต่หน้าของชัญญา
ธีรเทพไม่ทันฟังเขายิ้มอย่างเ้าเล่ห์
“รอไม่ได้แล้ว...ฉัน้าเธอ....”
ธีรเทพเริ่มบทรักอันเร่าร้อนกานต์รวีรู้สึกถึงความร้อนแรงจากตัวเขา
กานต์รวีรู้สึกถึงความหนักหน่วงของเขา
กานต์รวีรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยขึ้นบนฟ้า
กานต์รวีครางด้วยความพึงพอใจเสียงครางของเธอดังก้องไปทั่วห้อง
เขาพาเธอไปสู่จุดสุดยอดของความสุขกานต์รวีรู้สึกถึงความรุนแรงของเขา
“ฉันรักเธอ...”เขากระซิบเบาๆ และกอดเธอไว้ด้วยความรักและอ่อนโยน
“ฉันก็รักเธอ...(ชัญญา)”กานต์รวีตอบ ก่อนจะพึมพำชื่อของคนที่เธอรักมากที่สุดเบาๆ
ในบ้านเช่าขนาดเล็กแถบชานเมือง
ญาณวดีมองดูรูปถ่ายของก้องเกียรติในโทรศัพท์มือถือ รอยยิ้มของเขาทำให้เธอใจเต้นรัวความรู้สึกปรารถนาที่เธอพยายามกดทับไว้ กลับโหมกระหน่ำอย่างรุนแรง
“ทำไมฉันถึงรักเขาขนาดนี้ ?”ญาณวดีถามตัวเอง
“ทำไมฉันต้องยอมทนทุกข์ขนาดนี้ ?”
เธอถือภาพของก้องเกียรติและภรรยาของเขาขึ้นมาดูเป็ภาพที่ดูอบอุ่นและสมบูรณ์แบบที่สุด
“มันไม่ยุติธรรม!!”ญาณวดีะโออกมา ก่อนจะฉีกภาพถ่ายนั้นทิ้ง
“ฉันคือคนที่เขาควรอยู่ด้วย!”
“ฉันรักเขาและฉันจะไม่ยอมให้ใครมาพรากเขาไปจากฉัน” ญาณวดีตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว
ก้องเกียรติคือชายคนเดียวที่เธอรักแต่เขามีภรรยาแล้ว
ญาณวดีรู้ว่ารักของเธอไม่มีทางเป็ไปได้แต่เธอไม่สามารถควบคุมหัวใจของเธอได้
เธอแอบหลงรักก้องเกียรติมาั้แ่สมัยเรียนแต่เขาเลือกคบกับผู้หญิงคนอื่น หลังเรียนจบ ทั้งคู่ก็แยกย้ายกันไปทำงานญาณวดีคิดว่าเธอคงลืมเขาได้
แต่แล้วเธอก็ได้พบกับเขาอีกครั้ง
เขาแต่งงานแล้วแต่เขาก็ยังมีเสน่ห์ดึงดูดใจเธอเหมือนเดิมญาณวดีรู้สึกทรมานกับความรู้สึกของตัวเอง
เธอรู้ว่ามันผิดแต่.....เธอไม่สามารถต้านทานเสน่ห์ของเขาได้
เพราะฉะนั้นเธอจะทำทุกวิถีทางที่จะแย่งเขามาจากภรรยาให้ได้
ก้องเกียรติผู้ชายที่เห็นแก่ตัว
เขากำลังเดินทางไปหาญาณวดี
แม้ว่าก้องเกียรติจะมีภรรยาอยู่แล้วแต่เขาก็ไม่สามารถต้านทานความ้าของตนเองได้
เขาแอบมีความสัมพันธ์ลับๆกับญาณวดีมานานแล้ว
เขาชอบความตื่นเต้นและเร้าใจจากการแอบมีชู้
เขาชอบความรู้สึกที่ได้ถูกผู้หญิงสองคนรัก
แต่ที่สำคัญที่สุดเขาชอบเงินของญาณวดี
ญาณวดีเป็เซลล์ที่มีความสามารถยอดขายแต่ละเดือนของเธอทะลุเป้าตลอด ทำให้มีรายได้เดือนละแสน
ก้องเกียรติรู้ว่าเขาสามารถใช้ชีวิตอย่างสุขสบายโดยไม่ต้องทำงานถ้าเขาสามารถโน้มน้าวให้ญาณวดีเลี้ยงเขา
เขาจึงพยายามเอาอกเอาใจเธอ
เขาทำทุกอย่างเพื่อให้เธอหลงรักเขา
เขาโกหกว่าเขารักเธอ
เขาบอกเธอว่าเขาจะหย่ากับภรรยา
แต่ทั้งหมดนี้เป็เพียงคำโกหก
เขาไม่มีความคิดที่จะหย่ากับภรรยาเลยเขาแค่้าใช้ประโยชน์จากญาณวดีเท่านั้น
หลังจากใช้เวลาเดินทาง1 ชั่วโมง ก้องเกียรติก็มาถึงบ้านเช่าส่วนตัวของญาณวดีวันนี้เขาได้เตรียมของขวัญสุดพิเศษสำหรับเซอร์ไพรส์เธอ
เสียงกริ่งดังขึ้นหน้าบ้าน
“ก้องมาแล้วหรอ” ญาณวดีเปิดประตูต้อนรับ พร้อมกับยิ้มหวาน
“ให้คุณครับ”ก้องเกียรติยื่นดอกไม้ให้เธอช่อใหญ่
“สวยมากเลยเข้ามาสิ” ญาณวดีรับดอกไม้ไว้ด้วยความดีใจ
เมื่อก้องเกียรติก้าวเท้าเข้ามาภายในบ้านของญาณวดีกลิ่นหอมของอาหารก็ลอยออกมาต้อนรับ
“อาหารเย็นพร้อมแล้วค่ะ”ญาณวดีพาเขาไปที่โต๊ะอาหาร
“คุณแต่งบ้านได้สวยมากเลยนะ”
“ขอบคุณค่ะ”ญาณวดียิ้มเขิน
พวกเขานั่งลงและเริ่มทานอาหาร ซึ่งมีแต่ของโปรดก้องเกียรติทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็ปูผัดผงกระหรี่กุ้งอบวุ้นเส้น ต้มยำกุ้ง รวมไปถึงผัดคะน้าฮ่องกงญาณวดีตั้งใจซื้อมาเตรียมให้กับชายคนรัก
“วันนี้คุณทำงานเหนื่อยไหมครับ?”
“ไม่มากค่ะพอมีเวลานั่งพักบ้าง” ญาณวดียิ้ม
“ดีจังผมอยากให้คุณพักผ่อนเยอะๆ คุณชอบทำงานเกินเวลาตลอดเลย”
“ฉันจะพยายามค่ะ”ญาณวดีเขินอาย รู้สึกปลื้มใจที่เขาเป็ห่วง
มื้อค่ำดำเนินต่อไปเรื่อยๆบรรยากาศเต็มไปด้วยความโรแมนติก
หลังจากจากมื้อค่ำสุดโรแมนติกญาณวดีกับก้องเกียรติ นั่งผ่อนคลายบนโซฟาภายในห้องนั่งเล่นญาณวดีอิงแอบกับอกของก้องเกียรติด้วยความคิดถึง
“จริงสิผมมีของขวัญให้คุณ” ก้องเกียรติหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงออกจากกระเป๋ายื่นให้ญาณวดี
“เปิดดูสิครับ”
ญาณวดีเปิดกล่องอย่างตื่นเต้นภายในกล่องมีสร้อยคอเพชรระยิบระยับ เธออ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ
“สวยมากค่ะขอบคุณมากนะคะ”
“ผมใส่ให้นะ”ก้องเกียรติสวมสร้อยคอให้เธอ
“ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมรักคุณ”
“ฉันก็รักคุณค่ะ”ญาณวดีน้ำตาคลอเบ้า ด้วยความดีใจ
“ผมคิดถึงคุณมาก”ก้องเกียรติดึงตัวเธอเข้ามาใกล้ กระซิบที่ข้างหูเบาๆ
“ฉันก็คิดถึงคุณค่ะ”ญาณวดีโอบกอดเขาไว้แน่น
ก้องเกียรติลูบไล้เรือนร่างของเธออย่างอ่อนโยน เขาสูดดมกลิ่นหอมจากเส้นผมของเธอ
“คุณหอมมาก”เขาพึมพำ
“ฉันอยากอยู่กับคุณตลอดไป”ญาณวดี จูบเขาอย่างเร่าร้อน
“ผมก็เหมือนกัน”
ก้องเกียรติดึงเธอเข้ามาจูบอย่างลุ่มหลงทั้งคู่จมดิ่งไปกับความรักและความปรารถนาที่ร้อนแรง โซฟาในห้องนั่งเล่นกลายเป็เวทีแห่งรักอันเร่าร้อน ร่างกายของพวกเขาโอบกระหวัดกันอย่างแแ่
เสียงหอบหายใจดังระงม
เสียงครางประสานกับเสียงเพลงที่เปิดคลอ
พวกเขาปลดปล่อยความ้าของกันและกันอย่างรุนแรง
ทั้งคู่ต่างรู้ดีว่าความสัมพันธ์นี้ไม่ถูกต้อง แต่พวกเขาไม่สามารถหักห้ามใจตัวเองได้
เื้ัคำพูดหวานๆของก้องเกียรติ เต็มไปด้วยความลวง
เขารู้ว่าเธอรักเขาแต่เขาไม่แน่ใจว่า เขาจะรักเธอได้จริงหรือไม่
เขาคิดถึงภรรยาของเขาเขาจึงลังเลที่จะหย่ากับภรรยา
เขายังมีความโลภและ้าเงินของญาณวดี
เขารู้ว่าญาณวดีมีทุกอย่างที่เขา้า
แต่ญาณวดีมองไม่เห็นความจริงที่อยู่ตรงหน้า
เธอหลงใหลก้องเกียรติจนหัวปั่น
เธอไม่รู้ว่าตัวเองกำลังเดินเข้าสู่กับดักที่แสนชั่วร้ายของ ก้องเกียรติ